ኤልያስ ኤክዲኮስ — የዚያው የኤልያስ ኤክዲኮስ ተግባራዊና የተመስጦ ምዕራፎች
📖 ከመጽሐፉ የተወሰደ፦ «ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) — ሙሉ የመጽሐፉ ማውጫና የቅዱሳን አበው ትምህርቶች | ክፍል፦ ፊሎካሊያ — ቅጽ ፫ (Volume III) | ቅዱስ አባት፦ ኤልያስ ኤክዲኮስ | ድርሳን 44 ከ 50
የዚያው የኤልያስ ኤክዲኮስ ተግባራዊና የተመስጦ ምዕራፎች
ሩብ
31. የእህሉ ጥራት በጆሮው ይታያል፣ እና የማሰላሰል ንፅህና በጸሎት ይገለጣል። ጆሮው እህሉን ለመምታት ከሚመጡ ወፎች የሚከላከለው በሳር የተከበበ ነው። ፈተናዎች በጸሎት ሲመጡ ፈተናውን የሚያበላሹ ጥበበኞች ሀሳቦች አሉ።
32. ነፍስ በድርጊት ምስጋና ይግባውና እንደ ርግብ ክንፍ በብር ተሸፍናለች፣ መንፈሱም ማለት ላባ በማሰብ እንደ ወርቅ ያበራል።(መዝ 67፡14)። ነፍስ በብር ክንፍና በወርቅ ላባ ካልተጌጠች መብረር ወይም ማረፍ አትችልም የደስተኞች ማደሪያም ባለበት።
ንቁ እና የሚያሰላስሉ ምዕራፎች በተመሳሳይ ደራሲ። በመንፈሳዊ ተግባር እና የማሰላሰል ፍሬዎች የተሞላ መስክ እዚህ አለ።
33. በጥንት ጊዜ ሰዎች በኩራት እና ጭማቂ ከወይኑ መጥመቂያ ወደ ቤተመቅደስ እንዲያመጡ ታዝዘዋል። አሁን ግን የገቢር በጎነትን የመጀመሪያ ፍሬዎች ማለትም ልከኝነት እና እውነት እና የማሰላሰል የበጎነት የመጀመሪያ ፍሬዎችን ማለትም ፍቅርንና ጸሎትን ወደ እግዚአብሔር ማምጣት የኛ ፈንታ ነው። በመጀመሪያ የክፋት ሥጋዊ ፍላጎትን እና ምክንያታዊ ያልሆነ ቁጣን መንስኤዎች እናቆማለን ፣ እና በሁለተኛው ፣ ባዶ ሀሳቦች እና በሌሎች ላይ ጥቃቶች።
34. የንቁ በጎነት መጀመሪያ ልከኝነት እና እውነት ነው፤ የእሱ ማለት፣ ንጽሕና እና የማሰብ ትሕትና፤ መጨረሻውም የአስተሳሰብ ሰላም እና የአካል ቅድስና ነው።
35. መልካም ተግባር ጥሩ መስራት መቻልን ብቻ ሳይሆን በደንብ በማድረግ ጊዜን በመመልከት እና በመመዘን ላይ ነው።
36. ማሰላሰል የነገሮችን ተፈጥሮ ማየት ብቻ ሳይሆን ትርጉማቸውንም ማየት ነው።
37. እንዲሁም ያለ ማሰላሰል ፅኑ ተግባር፣ ወይም ያለተግባር እውነተኛ ማሰላሰል የለም። ድርጊቱ ማሰላሰል እና ማሰላሰል ንቁ እንዲሆን ይመከራል። በዚህ ምክንያት ኃጢአት ተዳክሟል እናም በጎነት በጎነትን በማፅደቅ ይበረታል ።
38. የእርምጃው መጨረሻ የፍላጎቶች ሞት ነው፤ የማሰላሰል መጨረሻ፣ የጥሩነት ራዕይ።
39. ለዕይታ ምን ነገሮች ናቸው ፣ ያ ለአእምሮ እይታ ተግባር ነው ፣ እና ዓይን ለፊት ምን እንደሆነ፣ ይህ ለድርጊት ማሰላሰል ነው።
40. በንቁ በጎነት ደረጃ ብዙዎች ይሮጣሉ ፣ ግን አንድ ብቻ ሽልማቱን ይቀበላል – እስከ መጨረሻው ለማሰላሰል የሚፈልግ።
41. ንቁ፣ ሲጸልይ፣ በስብስብ ይጠጣል። ከጽዋው ውስጥ የሚያሰላስሉ መጠጦች በተሻለ ሁኔታ ይጠጣሉ። በተፈጥሮው ጥበብን የሚወድ ሲጸልይ እራሱን እንኳን አያስብም።
42. ንቁው ሰው ወደ መንፈሳዊ ማሰላሰል እንዲገባ አይፈቀድለትም። ስናሰላስል አንድ ሰው ወደ ቤታቸው እንደተቀበለው እና ብዙም ሳይቆይ መልቀቅ እንዳለበት እንግዳ ሰው ነው።
43. ንቁዎች በእግዚአብሔር ትእዛዝ ደጆች ወደ ጸሎት ይገባሉ፤ የሚያሰላስሉ ሰዎች እያመሰገኑ ወደ የመልካም ምግባሮች መድረክ በዝማሬ ገብተዋል። የቀደሙት ከሰንሰለታቸው ነፃ የወጡ ሲሆን የኋለኞቹ ደግሞ የተዋጉትን በምርኮ ወስደዋል።
44. ንቁ በጎነት ጥንካሬን ሲያገኝ፣ ማሰላሰልም ጥንካሬን ማግኘት አለበት። ያለበለዚያ መንፈሣዊው ተዋጊ መነኩሴ ሸራውን ፍትሐዊ ባልሆነ መንገድ እንደተዘረጋ መርከብ ይሆናል። እንዲህ ዓይነቱ መርከብ በኃይለኛ ነፋስ ይሰቃያል፣ እናም መንፈሳዊ ተዋጊው መነኩሴ በመናፍስት ጥቃቶች ይሰቃያል፣ ምክንያቱም መርከቡ ባዶ ነው።
45. የአዕምሮ መርከብ ቀዛፊዎች ሀሳቦች እንደሆኑ እና መቅዘፊያዎች የነፍስ ሕያው ኃይሎች መሆናቸውን ያውቃል-ቁጣ እና ፍላጎት ፣ ፈቃድ እና ፈቃድ። ሁልጊዜ ለንቁ አስፈላጊ ናቸው፤ ለማሰላሰል፣ ሁልጊዜ አይደለም። በጸሎቱ ጊዜ ሁሉም ሰው እንዲደሰቱ ያዝዛል፣ እሱ ራሱ በአዕምሮው ራስ ላይ ተቀምጧል እና ሌሊቱን ሙሉ በማሰላሰል ይመለከታቸዋል፣ ሁሉንም ነገር የሚደግፈውን ምስጋና ያቀርባል። ፴፰ እናም የሆነ ቦታ የፍቅርን መዝሙር ተምሮ፣ በነፍሱ ይዘምራል፣ ሌላ ባህር እንዴት እንደሚነሳ እና እንደሚነቃነቅ፣ እናም በመለኮታዊ ፍርድ እና ህግጋት ሲደነቅ በፊቱ እያየ።
46. በድርጊት እና በማሰላሰል መካከል ያለው እንደ መርከበኞች በመቅዘፍ አይቀዳም፣ የአዕምሮ ሸራዎችን አያሰራጭም። በድርጊት እና በማሰላሰል አሰሳውን ያቃልላል ፣ የተግባርን ጉልበት በእርጋታ ይሸከማል ፣ የማሰላሰል መለኪያ እና በድርጊት እገዛ ፍጽምና የጎደለው ራዕይን መረዳት።
47. በአስተሳሰብ ውስጥ፣ ተፈጥሮ ከፍላጎት ጋር ይስማማል፣ እና ለዚያም ነው ያለ ድካም የሚጓዘው፣ አሁን ባለው ሁኔታ የተሸከመ ያህል። በንቃት ውስጥ፣ ብጁ ፍላጎትን ይቃረናል፤ በትልቅ የሃሳብ ማዕበል ይሰቃያል እና በከባድ ሸክሙ የተነሳ ተስፋ ሊቆርጥ ተቃርቧል።
48. እርሻው በደንብ ካልተታረሰ ለዘሪው ጥሩ ምርት ወይም ንጹህ እህል አይሰጥም። በጎ ምግባርን የሚለማመድ ሰው በቅንዓት ካልሰራ እና ከማፈንገጡ ንጹሕ የጸሎት ፍሬዎችን አያይም።
49. የጸሎት አሻራዎች የሚቀሩበት ሀሳብ እንደ ተረገጠ መሬት ነው። የተረገጠው ምድር ለስላሳ ይሆናል፣ ሀሳቡም ብርሃን ይሆናል። በምድር ላይ የብርሃን እግሮች አሻራዎች አሉ፣ እና በአስተሳሰብ፣ የንጹህ ጸሎቶች።
50. መንፈሳዊ ባልሆኑ ነገሮች የማሰብ ችሎታው እንደ ረዳት አድርጎ ያስባል፤ ነገር ግን በመንፈሳዊ ነገሮች ሀሳቡን ወደ ኋላ ካልተዉት ግራ የሚያጋባ ነገር ይገጥማችኋል።
51. ንቁ፣ ሲጸልይ በልቡ ላይ መሸፈኛ አለዉ፡ ስለ ለምደዉ ሊያስወግደዉ የማይችለውን አስተዋይ ነገር ዕውቀት። አእምሮ ያለው፣ አስቀድሞ አስተዋይ ያልለመደው፣ ፊት ለፊት የተከፈተ የእግዚአብሔርን ክብር ማየት የሚችለው።
52. በመንፈሳዊ ማሰላሰል የታጀበ ጸሎት የተስፋ ቃል የተገባላት ምድር ናት፣ በዚያም ውስጥ የጥንቃቄ እውቀት እና የእግዚአብሔር ትእዛዛት ቃል እንደ ወተት እና ማር የሚፈስባት። እናም ጸሎት በተወሰነ የተፈጥሮ ማሰላሰል የታጀበ ግብፅ ነው ፣እዚያም የሚጸልዩት በጣም ከባድ የሰውነት ፍላጎቶችን ያስታውሳሉ። እና ቀላል ጸሎት በበረሃ ውስጥ ያለ መና ነው፣ ይህም ቃል የተገባለትን እቃዎች ፍላጎት ለታካሚዎች ዘግቷል። በዚያ ቀላል ምግብ ለረኩ ሰዎች ለተሻለ እና ዘላለማዊ ምግብ ምክንያት ሆነ።
53. ከማሰላሰል ጋር የሚደረግ ተግባር የሚገዛው መንፈስ እንዳለው አካል ነው፤ ያለ ማሰላሰል ተግባር የሚያልፍ መንፈስ እንዳለው አካል ነው።
54. ምክንያታዊ ነፍስ ያለውን ቅጽረ ቤተ ክርስቲያን ስሜት ነው፤ ቤተመቅደስ፣ ሀሳቡ፤ ሊቀ ካህናቱ፣ አእምሮው። ምክንያታዊ ባልሆኑ ሀሳቦች የተጨነቀው አእምሮ በአትሪም ውስጥ ነው፤ ጥሩ ሐሳብ ሲያስጨንቀው በቤተ መቅደስ ውስጥ ነው፤ ወደ መለኮት መቅደስ ለመግባት የተገባውን አእምሮም የሚያስጨንቅ ነገር የለም።
55. ልቅሶ፣ ዝማሬ እና ዋይታ በነቃ ነፍስ ቤት ውስጥ ይገኛሉ፣ ሥራው ከባድ ነውና። የደስታና የምስጋና መዝሙር (መዝ 41፡5) በአስተዋይ ነፍስ ይሰማል፣ ማሰላሰል ያጽናናታልና።
56. ንቁ ሰው ከከባድ የሥራ ጫና የተነሳ ከሥጋው ነፃ ወጥቶ ከክርስቶስ ጋር መሆን ይፈልጋል። ለአስተዋይ ግን ለጸሎት ደስታም ሆነ ለባልንጀራ ጥቅም ሲባል "በሥጋ መቆየቱ" (ፊልጵ 1፡23-24) ይሻላል።
57. በጣም ምክንያታዊ በሆነው፣ ድርጊት ከማሰላሰል ይቀድማል፤ በጣም ቀላል በሆነ መልኩ ማሰላሰል ከድርጊት ይቀድማል፤ እና፣ በቀሪው፣ ሁለቱም ወደ አንድ ጫፍ ይመራሉ። እና ይህ በጣም አጭሩ መንገድ ነው፡ ማሰላሰል ከድርጊት ሲቀድም።
58. ጀነት ማለት የማሰብ ችሎታ ያላቸው ነገሮች ማሰላሰል ነው። የሚያስብ ሰው ወደ ቤቱ እንደገባ በጸሎት ያስገባዋል፤ ንቁው እረፍት እንደሚፈልግ መንገደኛ ይመጣል። ነገር ግን፣ እሱ መግባት አይችልም፣ ምክንያቱም አጥር ከመንፈሳዊ ቁመቱ ከፍ ያለ ነው።
59. የሰውነት ፍላጎቶች እንደ አውሬ ናቸው፤ የነፍስ እነዚያ እንደ ወፎች። ገባሪው ሰው የቀደመውን ከምክንያታዊው የወይኑ ቦታ ያባርራል፣ ነገር ግን መንፈሳዊውን ማሰላሰል ገና ካላሳካ፣ ምንም እንኳን ልቡን በከፍተኛ ጥንቃቄ ቢጠብቅም የኋለኛውን ሊያባርረው አይችልም።
60. ንቁው እንደ አበው አብርሃም ከመሬቱ ማለትም ከተፈጥሮ ሕግና ከዘመዶቹ ማለትም ከልማዳዊ ሕይወቱ ካልተወ በሥነ ምግባር ውበት ማስጌጥ አይችልም። ያኔ ብቻ ነው፣ እንደ ማኅተም፣ የሥጋን ክፉ ምኞት መገረዝ ይቀበላል። በዚህ ምክንያት ሙሉ ነፃነትን ለማግኘት የማይፈቅድ መጋረጃ ከተወለድንበት ጊዜ ጀምሮ ይከብደናል።
61. በፀደይ ወራት ውስጥ ያለው ውርንጭላ ከግርግም ብቻ ለመብላት ከመኝታ ቤቱ አጠገብ አይቆይም፣ እንዲሁም የጀማሪው አእምሮ ለረጅም ጊዜ በጸሎት ውስጥ እንዲቆይ አይረዳም። ውርንጭላው ወደ ክፍት ቦታ መሮጥ ይፈልጋል ፣ እና አእምሮው ከዝማሬ እና ከማንበብ የበለጠ ሰፊ በሆነው የተፈጥሮ ማሰላሰል ክፍት ቦታ ላይ መውጣት ይፈልጋል ።
62. ገባሪ በጎነት የእንስሳውን ሃይል በጾም እና በንቃት ያስታጠቃል፣ ወገቡም በቀበቶ የታጠቀ ነው። የማሰላሰል በጎነት ጸጥታን እና ጸሎትን – የአዕምሮ ኃይሉን – እንደ ሁለት የበራ መብራቶች ያስቀምጣል። አስተማሪው ቃል ለመጀመሪያ ጊዜ እንደ ሞግዚት ነው፣ ሁለተኛው ደግሞ ሙሽራዎችን እንደሚያጌጥ ነው።
63. ፍጽምና የጎደለው የማሰብ ችሎታ ወደ ፍሬያማው የጸሎት ወይን ቦታ እንዲገባ አይፈቀድለትም። እሱ እንደ ለማኝ የወይኑን ተረፈ ምርት ማለትም መዝሙረ ዳዊትን ይቀበላል።
64. ከንጉሡ ጋር ለመነጋገር የሚመጣ ሁሉ አብሮ መብላት አይችልም። እንደዚሁም፣ በጸሎት ከእግዚአብሔር ጋር የሚነጋገሩ ሁሉ እርሱን በማሰላሰል ሊያዩት አይችሉም።
65. የንዴት ፍሬን በጊዜ ውስጥ ዝምታ ነው፤ ምክንያታዊ ያልሆነ ፍላጎት ፣ መጠነኛ ምግብ፤ እና ያልተገራ ሀሳብ ፣ የተጠናከረ ጸሎት።
66. የተፈጥሮ ዕንቁን ለማግኘት ራሱን በባሕሩ ጥልቀት ያጠለቀ፣ የአዕምሮ ዕንቁን ለማግኘት ደግሞ በመንፈሳዊው ጥልቀት ውስጥ ያጠለቀ፣ የመጀመሪያው ልብሱን ካላወለቁ ሁለተኛው ደግሞ አስተዋይ የሆነውን ሁሉ ካላስወገደ ምንም አያገኝም።
67. በጸሎት ውስጥ ያለው የማሰብ ችሎታ ወደ ሃሳቡ ሲገባ ባል ሚስቱን በእልፍኙ ውስጥ እንደያዘ ያወራል። ነገር ግን መግባት በማይችልበት ጊዜ በውጭ ተቀምጦ እያለቀሰ ይጮኻል፡- ወደ ጠንካራይቱ ከተማ ማን ይወስደኛል? (መዝ 107፡11) ስጸልይ ከንቱነትንና ተንኰልን እንዳላይ (መዝ 39፡5)?
68. ጨው የሌለበት ምግብ ለምግብነት የሚውል፣ እንዲሁ ጸሎት በአእምሮ ውስጥ ያለ ማሟያ ነው።
69. አሁንም ፀሎትን የምትሻ ነፍስ በህመም እንደምትወልድ ሴት ናት። ጸሎትን ያገኘች ነፍስ ምጥ እንደያዛት ሴት ስለተወለደችው ልጅዋ ደስ እንደሚላት ሴት ናት።
70. በጥንት ጊዜ አሞራውያን በሴይር ተራሮች ይኖሩ ነበር (ዘዳ 1፣44) እና በምድራቸው የሚያልፉትን ሁሉ ገደሉ (ኢያ። 11፣19)። እና አሁን ክፉ መርሳት ገና ንጽህናን ያላገኙ ሰዎች ወደ ከፍተኛ እና ጸጥ ያለ ጸሎት እንዲሄዱ አይፈቅድም።
71. አጋንንት ከንጹሕ ጸሎት ጋር በታላቅ ኃይል ይዋጋሉ። የውጪ ጠላቶች በሠራዊቱ ብዛት ስለሚሸበሩ በመዝሙራት ብዛት አይሸበሩም ነገር ግን በአእምሮና በቃሉ መካከል በማስተዋልና በማስተዋል መካከል ያለው ስምምነት ነው።
72. ቀላል ጸሎት ለሚጸልዩ ሰዎች ዳቦ ይሆናል፣ እናም ያበረታቸዋል። በማሰላሰል ጸሎት እንደ ቅባት ዘይት ነው። መልክ የሌለው ጸሎት ጥሩ መዓዛ ያለው ወይን ጠጅ ነው፤ የሚጠጡትም ሳይጠግቡ በደስታ ይወድቃሉ።
73. የሜዳ አህያ በከተማው ግርግር ይሳለቅበታል ይባላል (ኢዮብ 39፡5.7)፣ ማንም አያስረውም። አእምሮም በተፈጥሮ ላይ እና ተፈጥሮን በሚቃረኑ ቃላት ላይ ሲነግስ በሃሳብ ከንቱነት ይሳለቃል። ነገር ግን አእምሮው ሲጸልይ እና ገና አልነግስም፣ ከስሜት ህዋሳት በታች ያለው እንኳን ሊገዛው ይችላል።
74. በውሻ ላይ እንጨት የሚወዛወዝ በራሱ ላይ ያበሳጫቸዋል፤ በንጽህና ለመጸለይ የሚሞክር አጋንንትን ያስቆጣበታል።
75. የሚታገል ሰው ስሜቱን በአንድ ምግብ ብቻ በመወሰን የማሰብ ችሎታውን ወደተሰበሰበ ጸሎት መምራት ተገቢ ነው። ያን ጊዜ ስሜቶቹ አይያዙትም እና በጸሎት ወደ ጌታ ይያዛሉ።
76. ተድላ በመውደድ የሚጸልይ ሰው ከጸሎት የሚለዩት ሀሳቦች እንቁራሪቶች በሆኑበት ረግረጋማ ውስጥ እንደሚኖር ሰው ነው። በስሜቱ ላይ የበላይ የሆነ ሰው ከቅርንጫፍ ወደ ቅርንጫፍ እንደሚበር የሌሊት ጌል ነው፣ ማለትም በተለያዩ የአስተሳሰብ ደረጃዎች ውስጥ ያልፋል። ንፁህ በሆኑ እና ከመጥፎ ስሜቶች ነፃ በሆኑ ሰዎች ውስጥ፣ ሲጸልዩ፣ ጸጥታ እና ታላቅ የሃሳብ እና የማሰብ ችሎታዎች ባህሪያት ናቸው።
77. በአንድ ወቅት የሙሴ እህት ማርያም የጠላቶቿን ጥፋት አይታ አታሞ በእጆቿ ይዛ የድል መዝሙር ዘመረች (ዘፀ። 15፡20)። አሁን ደግሞ ስሜትን ያሸነፈች ነፍስ ፍቅርን አግኝታ፣ በጎነትን አግኝታ፣ መሰንቆውን ከዝማሬዋ ጋር፣ እንደ ዕርገት ውበት የተሠራ ራእይ ታየዋለች፣ በእርሱ ደስ ከሚላቸው ጋር እግዚአብሔርን ማመስገንን አታቋርጥም።
78. በተደጋጋሚ ጸሎት አማካኝነት የመዝሙሩ ቃላት በሚጸልይ ሰው ልብ ውስጥ ሲቆዩ፣ ይህ እንደ ጥሩ አፈር፣ አሁን እንክርዳዶችን ማምረት ይጀምራል – የውስጣዊ ፍጥረታት ማሰላሰል -, አሁን አበቦች – ብሩህ አካላት -, አሁን ጥሩ መዓዛ ያላቸው አበቦች: የተለያዩ መለኮታዊ ፍርዶች እና በቀላሉ የማይታዩ።
79. እሳት ከቁስ ጋር ሲቀላቀል ብርሃን ይሆናል፤ ነፍስም ከቁስ አካል ነፃ ወጥታ የእግዚአብሔር ተሸካሚ ሆነች። እሳቱ ከተዘረጋው እንጨት ከፍ ብሎ ይወጣል፣ እናም ነፍስ በመለኮታዊ ፍቅር እስክታቀፍ ድረስ ትነሳለች።
80. እራሷን ሙሉ በሙሉ የተወችና በሙሉ ኃይሏ ለጸሎት እራሷን የሰጠች ነፍስ ስትፈልግ ከታች አይደለችም – በእውነት ከፍጡራን በላይ አርጋለችና – ጅማሮቻችንን ሁሉ በመለኪያና በክብደት የሚለካው እርሱ ተገቢ እንደሆነ ሲቆጥረው ነው።
81. አሴዲያ ከነፍስ ሲወጣ ተንኮሉም ከሐሳብ ሲወጣ፣ አእምሮው በቀላልነትና በድሎት በሌለበት ሕይወት ራቁቱን ሆኖ፣ ያለ እፍረት መጋረጃ ለእግዚአብሔር አዲስ መዝሙር ይዘምራል፣ በዝማሬም አመስግኖ፣ በደስታ በበገና እየመታ የመጪውን ሕይወት መታደስ ያከብራል።
82. መለኮታዊ ተግባር በምትጸልይ ነፍስ ውስጥ መሥራት ሲጀምር በመኃልየ መኃልየ መኃልይ እንዳለች ሙሽራ፡- “ውዴ እጁን በበሩ መክፈቻ አገባ አንጀቴም ስለ እርሱ ታወከ” (መኃ። 5፡4) በማለት ያውጃል።
83. ወታደሩ ከጦርነት ሲመለስ መሳሪያውን ያስቀምጣል፤ ንቁው ወደ ማሰላሰል ሲገባ፣ ሀሳቡን ያስቀምጣል። ጦርነቱ ከሌለ ወታደሩ መሳሪያ አያስፈልገውም፤ ንቁው ሰው ከስሜት ህዋሳት በታች በድብቅ ካልኖረ በስተቀር ሀሳቦችን አይፈልግም።
84. ንቁ የሆኑት ሰዎች ሰውነት ምን ዓይነት ሁኔታ እንዳለ ያያሉ፤ አስተሳሰቦች፣ ተፈጥሮ በምን ሁኔታ ውስጥ ነው፤ የተፈጥሮንና የአካልን ሁኔታ የሚያዩት ባለ ራእዮች ብቻ ናቸው።
85. በአካላዊ ፍጥረታት ባህሪያት የውስጣዊ አካላት ባህሪያት ይታወቃሉ። አካል ባልሆኑት ከሁሉ የላቀው ቃል ይታወቃል። መልካም ነፍስ ሁሉ ነፃ ለማውጣት እና ወደ እርሱ ለመቅረብ ትጥራለች።
86. አካል ያልሆኑ ፍጥረታት ምክንያቶች በስሱ አካል የተሸፈኑ አጥንቶች ናቸው፤ ስሜታዊ ስሜቶችን ካልተው ማንም አያያቸውም።
87. ጦርነቱ ሲያልቅ ወታደሩ መሳሪያውን ያስቀምጣል፤ የሚያስብ፣ ወደ ጌታ ሲወጣ፣ ሀሳቡን ያስቀምጣል።
88. ጄኔራሉ ከጦርነቱ በኋላ ምርኮ ሳይኖረው ሲቀር አዝኗል፤ ንቁ ሰው በጸሎት ውስጥ መንፈሳዊ ማሰላሰል ከሌለው ያዝናል።
89. ሚዳቆው አንዳንድ አውሬ ሲነክሰው ወደ ፏፏቴው ይሮጣል እና ነፍስ በጣፋጭ የጸሎት ቀስት የቆሰለችው ነፍስ ወደ ግዑዝ ጨረሮች ትሮጣለች።
90. የአካል ዓይን የስንዴውን እህል ካልተወቃ ማየት አይችልም፤ ንቁ የሆነ የማሰብ ችሎታ ራሱን ከሸፈኑት ልማዶች ካልተላቀቀ የራሱን ተፈጥሮ ማየት አይችልም።
91. ፀሐይ ስትወጣ ከዋክብት ገረጣ፤ አእምሮ ወደ ግዛቱ ሲመለስ ሀሳቡ ይዳከማል።
92. ድርጊቱ ሲጠናቀቅ፣ መንፈሳዊ ማሰላሰል አእምሮን ከሚያከፋፍላቸው እንደ ፀሐይ ጨረሮች ያቅፋል። ከውጭ የመጡ ይመስላል፣ እነሱ የራሳቸው ናቸው እና አእምሮን ለንጽህና ያቀፉ ናቸው።
93. እና የሚያሰላስለው አእምሮ፣ ከላይ ሲወርድ፣ ከሰማይ ሲወርድ፣ በተፈጥሮ ፍላጎቶች ተገዶ፣ “ከመለኮታዊ ውበት የበለጠ የሚያስደንቀው ምንድን ነው? የእግዚአብሔርን ፍፁም ውበት ከማሰብ የበለጠ የሚያስደስት ሀሳብ ምንድር ነው? ከኃጢአት ሁሉ በጸዳች ነፍስ ውስጥ ከሚኖር እና ሁልጊዜ "በፍቅር ታምሜአለሁ" ብሎ ከሚደጋገም ከእግዚአብሔር ፍቅር የበለጠና ጠንካራ የሆነው የትኛው ፍቅር ነው? (ዝከ። 2፣5)።
94. " ልቤ በውስጤ በራ፣ በማሰላሰሌም እሳት ነደደ" (መዝ 38፡4) በጸሎት የማይደክሙት እግዚአብሔርን ለመከተል እና የሰውን ዘመን ለማየት የማይፈልጉ ሊናገሩ ይችላሉ።
95. ገባሪ ነፍስ ደግሞ ክፋትን ሁሉ አስወግዳ ለክፉ አጋንንትና ከንቱነትንና ተንኰለኛውን እብደት እንድትመለከት እንደገና የሚያስገድዷትን አስተሳሰቦች በመኃልየ መኃልይ ማኅሌት እንዳለችው ሚስት፡- “ቀሚሴን አውልቄ፣ እንዴት ልለብሰው? "እግሬን ታጥቤአለሁ፣ እንዴት አድርጌ እደማቸዋለሁ?" ( መኃልይ 5፣3 )
96. አምላክን የምትወድ ነፍስ እግዚአብሔርን እንዲህ ይል ዘንድ ይደፍራት፡- “ነፍሴ የወደደችህ፣ የት እንደምታሰማራ፣ መንጋህን በቀትር የምታርፍበትን ንገረኝ፣ “በባልንጀሮችህ መንጋ መካከል እንደሚቅበዘበዝ ስለ ምን እሆናለሁ?” ( መኃልይ 1፣6 )
97. ንቁ ነፍስ የፀሎት ተግባርን ቃል ለመጠበቅ ሲሞክር እና አይችልም፣ እንደ መኃልየ መኃልይ ሚስት ይጮህ: "በአልጋዬ ላይ፣ በሌሊት፣ ነፍሴ የወደደችውን ፈለግሁት፤ ፈልጌው አላገኘሁትም። አሁን ተነሥቼ [በተጠነቀቀ ጸሎት] በከተማይቱ መካከል በጎዳናና በአደባባይ እሄዳለሁ፣ ነፍሴም የወደደችውን እፈልገዋለሁ” (መኃልየ 3፡1-2)፤ ምናልባት በነገር ሁሉ ከሁሉም ውጭ ያለውን አገኛለሁ፤ “ክብርህ በሚገለጥበት ጊዜ እረካለሁ” (መዝ 16፡15)።
98. ነፍስ ሁሉ በጸሎት በሚመጣው የደስታ እንባ ስትታጠብ ሚስት ለባሏ ስትጮህ “ውዴን ወደ አትክልቱ ውሰዱ እንባዬንም ቅመሱ እንደ ዛፍም ፍሬ አድርጋቸው” (መዝ። 5፡1) በማለት ሚስት ለባሏ ስታለቅስ ከመጮህ ወደ ኋላ አትበል።
99. ንቁ ነፍስ ከፍጡራን ብዛትና ውበት መደነቅ ስትጀምር ከእነርሱም በሚመጣው ጣፋጭነት መደሰት ስትጀምር በእነርሱም እየተደነቀች እንዲህ ትጮኻለች፡- “ባል ሆይ የአባትህ ገነት ስለ ምን አስጌጠህ፣ አበባዋ አብቦአል፣ ዝግባውም እንደ ሊባኖስ ዝግባ ነው። በጥላውም ውስጥ እጅግ ደስ ብሎኝ ተቀመጥሁ፣ ፍሬውም ጣፋጭ ሆነ።” (ዘፈኔ)።
100. ንጉሥን በቤቱ የሚቀበል ሁሉ የከበረና የታወቀ ነው እጅግም ደስ ይላል። እራሷን ካነጻች በኋላ በማይሻር ቃል ኪዳኑ መሰረት የነገስታትን ንጉስ የተቀበለች ነፍስ ምን ያህል ብሩህ እና ደስተኛ ትሆናለች! ይሁን እንጂ ለዕረፍቱ ያልታሰበውን ሁሉ በማውጣትና እሱን ለማስደሰት የሚያገለግለውን ሁሉ እያመጣ በታላቅ አክብሮት ራሱን መምራት አለበት።
101. ነገ በንጉሱ ፊት እንዲቀርብ የተጋበዘ ሁሉ እርሱን ለማስደሰት ከሚናገረው ቃል በቀር ሌላ ምን ይጨነቃል? ይህንን በማስታወስ፣ ነፍስ ለወደፊት ፍርድ ሳትዘጋጅ አትደርስም።
102. ዛሬ ጌታዋን የምትጠብቅ ነፍስ የተባረከች ናት፤ የሙሉ ቀን እና የሌሊቱ ስራ ምንም ዋጋ የለውም፣ ጥዋት እስኪመጣ ድረስ እና ከእሱ ጋር የጌታን መምጣት ይጠብቃል።
103. እግዚአብሔር ሁሉን ያያል፣ እግዚአብሔርም በጸሎት ጊዜ ሌላ ነገር ለማይታይ ብቻ ነው የሚታየው። እግዚአብሔርንም በዚህ መንገድ የሚያዩትን እግዚአብሔር ደግሞ ይሰማቸዋል። የማይሰሙትም አያዩም። እግዚአብሔር እንደሚያየው የሚያምን የተባረከ ነው፤ እግሩ እግዚአብሔርን የማያስደስት እርምጃ አይወስድም።
104. በውስጣችን ያለው የመንግሥት ሀብት (ሉቃ 17፡21) ነገርን ለሚወድ ዓይን አልታየውም ዝናንም የሚወድ ጆሮ አልሰማውም መንፈስ ቅዱስም ስለ እነርሱ አላሰበም ልብም የነፈገው የለም። እነዚህ ዕቃዎች በሚመጣው መንግሥት ጻድቃን ከአምላክ የሚያገኙት ልባዊ ገንዘብ ነው። የመንፈስ ቅዱስ ፍሬ የሆኑትን እነዚህን ነገሮች የማይደሰት ሰው ደግሞ የወደፊቱን መደሰት አይችልም።
105. የነቃ ሰዎች ሀሳብ እንደ ሚዳቋ ነው። አጋዘኖቹ አንዳንድ ጊዜ ከአዳኞች ለማምለጥ እና ሌላ ጊዜ ወደ ታች በሸለቆዎች ውስጥ ያለውን ነገር እንደሚመኙ ሁሉ ንቁ የሆኑትም ከድካማቸው የተነሳ ሁልጊዜ በመንፈሳዊ ማሰላሰል ወይም ሁልጊዜ በተፈጥሮ ማሰላሰል ውስጥ መቆየት አይችሉም፣ ምክንያቱም ሁልጊዜ እረፍት አይፈልጉም። ነገር ግን አስተሳሰቦች ከእንግዲህ ምድራዊ እይታ አያስፈልጋቸውም።
106. ጤዛ እርሻውን ያጠጣዋል፤ በጸሎቱ ውስጥ ያሉት መንፈሳዊ መገለጦች ከልብ እንባዎች የተሞሉ ስቃዮችን ይስባሉ።
107. በሥላሴ የምናውቀው መለኮት ማንም በማሰብ አያየውም። እራሱን እንደ ተፈጥሯዊ ምንታዌነት እና ለእሱ ቅርብ የሆነ አንድነት አሳይቷል። በአንድነት የማሰብ ችሎታውን ያልሰበሰበ የአንድነት ማሰላሰልን አያሳካም።
108. በሚታዩ ነገሮች መካከል እንዳይበታተኑ የእውቀት መነሳሳትን ከመግታት ይልቅ ወደላይ እና ወደ እሱ ቅርብ ወደሆነው ነገር በጸሎት ከመውጣት ወንዝን መገደብ ይቀላል። የኋለኛው፣ በተጨማሪ፣ በተፈጥሮው መሰረት ነው፣ የመጀመሪያው ግን አይደለም።
109. ውስጣቸውን አጽድተው አእምሯቸውን ወደሚያዩት ነገር የሚመሩ ሰዎች የሚወዷቸው ነገሮች ሁሉ አብረው ቢሰበሰቡም ምድራዊ ነገር ሊይዙ እስኪያቅታቸው በመደነቅ እና በደስታ ተሞልተዋል።
110. እኛ የምናውቃቸው የተፈጥሮ ሕጎች እነርሱን ለመደነቅ በቂ ናቸው። የማስተዋል ጓሮዎች እንደ ጣፋጭ ሰማያዊ መጠጥ ያብባሉ፤ የመንፈሳዊ ግብዣን ጣፋጭነት የሚያፈሱ ንጹሕ አበቦች ያሏቸው።
111. ንቦች ንግሥቲቱን ንብ ከበቡ፣ ልክ የአትክልቱ አበባዎች ታላቁን አበባ እንደሚከብቡ፣ እና ያለማቋረጥ የሚዋደዱ ነፍሳት መንፈሳዊ ኃይላትን ከበው እንደነሱ፣ እና አንድ ላይ ሆነው የተፈለገውን ያከናውናሉ።
112. በሚታየው አለም ሰው እራሱ እንደ የተለየ የሚታይ አለም ነው። በሰማይና በምድር እና በፍጥረት ሁሉ መካከል ያለው እና ለሁሉም የሚያበስረው አሳብ በሚታወቀው ዓለም ውስጥ ነው። ያለርሱ ሁለቱም ዓለማት ደንቆሮ ይሆኑ ዘንድ ለአእምሮ፣ ለአእምሮም ሆነ ለሌሎች ነገሮች ሁሉ መልእክተኛ ነው።
113. ምርኮኛው እንኳን ከልማዱ ወጥቶ በደስታ እግሩ ወደ ሰማያዊ ነገር እንደ ቤቱ ሲሄድ አእምሮ እንደሚደሰት ወደ ቤቱ ሲመለስ እንኳን ደስ አይለውም።
114. ያለ ትኩረት ለሚጸልይ መዝሙሩ በባዕድ ቋንቋ እንደ ተጻፈ ነው፥ እርሱ ራሱም ለመዝሙሩ እንግዳ ነው። አጋንንቱ እንዲህ ባለው ሰው ላይ ያፌዙበታል።
115. ዓለም ለአንድ ሰው የተሰቀለው እና አንድ ሰው ለዓለም የተሰቀለው ተመሳሳይ አይደለም። ለአንዳንዶች ችንካሮች ጾምና ንቁ ናቸውና፤ ለሌሎች፣ መገለል እና ማዋረድ። ነገር ግን ያለ መለያየት እና ውርደት የጾም እና የንቃት ድካም ምንም ጥቅም አያስገኝም።
116. በውበት እና በዝና ፍቅር ስሜት ከተማረከ ማንም በንጽሕና መጸለይ አይችልም። እና ስሜቶቹ አጥብቀው ስለሚይዙ ፣ ሀሳቦች በቀላሉ ወደ ውስጥ ገብተው እንደ እባብ ካሉ ስሜቶች ጋር ይጣመራሉ እና በጸሎት ጊዜ እንደ ወፍ መብረር የሚፈልገውን የማሰብ ችሎታን ይጎትቱ።
117. ልከኝነትን እና ፍቅርን እንደ ጓደኛ ካልወሰደ አእምሮ በጸሎት ጊዜ ሰላም ሊሆን አይችልም። ልከኝነት በሰውነት ውስጥ በነፍስ ላይ የሚነሳውን ጠላትነት ያጠፋል፣ ፍቅር ደግሞ በባልንጀራ ላይ የሚነሳውን ጠላትነት ያጠፋል፤ በዚህ ምክንያት ከማስተዋል ሁሉ በላይ የሆነ ሰላም ይመጣል፣ እናም ከራሱ እና ከባልንጀራው ጋር በታረቀው በእርሱ መኖሪያውን እንደሚያደርግ ቃል ገብቷል።
118. መንግሥተ ሰማያት በኃይል ተሸነፈ (ማቴ 11፡12)። ሊሳካለት የሚሞክር ሁሉ መልካም ሥራ ይበዛለት ዘንድ ያስፈልገዋል፡ ከድህነቱ ምጽዋትን መስጠት፣ ለሰላም መሥራት፣ በጌታ መጽናት።
119. በቸልተኝነት በጎነትን የተወ ወይም በጎነትን የተቀዳጀ በትዕቢት የሚወድቅ ከክፉ ምኞት የጸዳ የንጽሕና ወደብ አይገባም። የመጀመሪያውም ሆነ ሁለተኛው በእቃው እውነት አይደሰቱም፡ አንዱ በጎነትን ስለተወ ሌላው ደግሞ በትዕቢቱ የተነሳ ነው።
120. መሬቱ የተዘራውን ካላበዛ ገበሬውን አያበለጽግም የተዘራውን ብቻ ነው የሚመለሰው። ንቁዎች ለእግዚአብሔር ፍቅር ለመሥራት ካላሰቡ የሚሠሩት ሥራ ጻድቅ አያደርጋቸውም።
121. ባልንጀራውን የማይወድ ሁሉ አይጠላቸውም የማይጠላም ሁሉ ባልንጀራውን አይወድም። ለስኬታቸው መቅናት አንድ ነገር ሲሆን ሌላው ደግሞ ለስኬታቸው እንቅፋት አለመሆን ነው። እናም የጎረቤትዎ ስኬት ማናደዱን ብቻ ሳይሆን እሱ ባይሆንም ጥሩ ብለው ሲጠሩት የመጨረሻውን የክፋት ደረጃ አልፈዋል ።
122. የሥጋ ምኞት አንድ ነገር ነው የነፍስም ሌላ ነው። አንዳንድ ፍላጎቶች ተፈጥሯዊ ሲሆኑ ሌሎች ደግሞ ከተፈጥሮ ጋር ተቃራኒዎች ናቸው። ከፊሉን ጥሎ ሌላውን ቸል የሚል ሁሉ በአውሬዎች ላይ ረጅም አጥር እንደሠራው ሰው ነው፣ ወፎችም አስተዋይና ብርሃን ባለው የወይን ተክል ዘለላዎች ላይ ሲመደቡ አላስተዋለም።
123. በመጀመሪያ ነፍስ ክፋትን ታልማለች፣ከዚያም ትመኛለች፣ከዚያም በደስታ ወይም በሀዘን፣እንዲሁም በስሜት፣ከዚያም ለሁሉም ሰው በማይታይ ሁኔታ ክፋትን ትነካለች። ነገር ግን ነፍስ የመጀመሪያውን ሀሳብ ካልተቀበለች፣ ተከትለው የሚመጡት ክፉ ነገሮች ሁሉ ኃይሉን ያጣሉ።
124. ከመጥፎ ምኞት የፀዳ ወደ ንጽህና የሚቀርብ በምናቡ ብቻ ይናወጣል፤ መጠነኛ ስሜት ያለው ሰው ከክፉ ስሜት በሚነሱ ፍላጎቶች ይንቀጠቀጣል። አስፈላጊ የሆነውን አላግባብ ለሚጠቀሙ ነገር ግን መከራን በጽናት ለሚጸኑ ሰዎች ምኞቶች ጉዳት አያስከትሉም።
125. የተድላ ፍቅር በሁሉም የአካል ብልቶች መጠጊያ ይሆናል ነገር ግን ሁሉንም ሰው በእኩል አያሰቃየውም። አንዳንዶቹን በነፍስ ፍላጎት፣ ሌሎችን በቁጣ በተጋለጠው ሃይል፣ እና ሌሎችን ደግሞ በምክንያታዊ ሃይል ሆዳምነት፣ ቁጣ እና ተንኮል፣ የንፁህ ጣፋጭነት ሁሉ መንስኤ በሆነው ያሠቃያል።
126. ስሜትን እንደ ከተማ በሮች መክፈት አስፈላጊ ነው፣ ነገር ግን እነሱን ሲከፍቱ ጦርነት የሚፈጥሩትን መፍቀድ የለብንም።
127. ደስታ የፍላጎት እናት ናት፤ የቁጣ እናት የቁጣ ስሜት ናት፤ እና ምቀኝነት ፣ ተንኮለኛ። ከፊተኛው ጋር የማይዋጋ ከእነዚህ ጋር ሰላም የለውም፣ እና በግዴታ ትእዛዛቱን የሚፈጽም ወደ ልከኛ ስሜት ወደብ ሊገባ አይችልም።
128. ቁጣን የማይቀበል ወደ ምክንያታዊው ወይን ቦታ እንደ አውሬ ገብቶ እንዲጎዳው ሐሳብ አይፈቅድም። ማንም ሃሳቡን የሚቀላቀል ነገር ግን የማይደሰትበት በቀላሉ እንዲገባ ይፈቅድላቸዋል ነገር ግን ጉዳት እንዲያደርሱ አይፈቅድም። በስሜቱ የሚተባበር ግን የማይፈቅደው እሬቻን በአጥርና በቤቱ እንደገባ ሰው ነው ዘለላ እንኳን አልተዉለትም። እና ደግሞ ኃይላቸው ከእሱ የሚበልጥ መሆኑ ተገለጠ፣ ምክንያቱም እሱ የበርካታ ፍላጎቶች ጥንካሬን ያቀፈ ነው።
129. በመጠኑ ላይ መታመን የሚያስፈልገው ገና ቀላልነትን አላገኘም። ቀድሞውንም ፍጹም የሆነ ከጦርነት የማይርቅ ወይን ወይም እርሻ እንዳለው በወይኑ ቦታ ወይም በእርሻ መካከል አይደለም፣ ነገር ግን በሁለቱም በኩል፣ ወይኑን ወይም እርሻውን ብዙ ጊዜ ይጠብቅ እና በመጠን ይኑር። ቀላልነትን ያገኘ፣ የወይኑ ቦታው ሳይጎዳ ይጠበቃል። እሱ ከንጉሥ ወይም ከሌላ ገዥ ጋር ሊመሳሰል ይችላል፡ ሌቦች ስለ እርሱ ሲሰሙ ጥፋታቸውን ለመፈፀም ይፈራሉ።
130. ብዙዎች ክፋትን ለመታገስ ወደ መስቀል ይወጣሉ፣ ነገር ግን ሁሉም ጥፍሮቹን አይቀበሉም። ብዙዎች በፈቃዳቸው ድካምንና መከራን ይቀበላሉ ነገር ግን ያለፈቃድ ወደ መስቀል የሚመጡት ለዚህ ዓለምና ለእረፍቱ ሙሉ በሙሉ የሞቱ ናቸው።
131. ብዙዎች የቆዳ መጎናጸፊያቸውን አውልቀዋል፣ ነገር ግን የመጨረሻው ልብስ፣ ከንቱነት፣ የተወለቀው እናታቸውን በናቁት ብቻ ነው፡ ራስን መቻል።
132. ከሰዎች ምስጋናን ተቀብሎ ለሥጋው ዕረፍትን የሚቀበል በእርሱም የማይጐዳ፥ ቀድሞውንም የኋለኛውን ልብስ አውልቆ ከንቱነትን፥ በብዙ ምሬትም አውልቆ የሚፈልገውን የሰማያዊውን ማደሪያ ግርማ ሊለብስ ይገባዋል።
133. ድርጊቱ አንድ ነገር እና ድርጊት ሌላ ነው፡ የመጀመሪያው የሚያመለክተው አስቀድሞ የተፈፀመውን ኃጢአት ሲሆን ሁለተኛው ደግሞ በውስጡ የሚሰራውን የደስታ ፍቅር ነው። የሰውነት አካል ያልሆነ ይመስላል እና በተመሳሳይ ጊዜ ያስተዳድራል።
134. አንድ ሰው አሁንም ተድላዎችን በሚስብበት ጊዜ፣ ሁሉም ሌሎች የስሜት ህዋሳት እንዲሁ እንዳይሳቡ የማይቻል ነው፣ ምንም እንኳን የታችኛው ክፍሎች ቀዝቃዛ እና ሰላም ቢመስሉም፣ ልክ እንደ ደረቁ አረጋውያን በእሳት ማቃጠል የማይሰቃዩ ናቸው። ንጹሕ የሆኑ አመንዝሮች ግን ንጽህናን ስላልወለዱ ይኮንናሉ። ንጽህና የማይሰቃይ ወይም ማየት የማይደሰት ማንኛውም ሰው ተብሎ ሊጠራ ይችላል።
135. በምግብ ፣ በመልክ እና በድምፅ ፣ የነፍስ ፍላጎት ኃይል ይገለጣል – በጣዕም ፣ በእይታ እና በመስማት የተገነዘበውን ፣ ወይም እነሱን ቢጠቀምባቸው ፣ ወይም እነሱን ቢያንገላቱ ፣ ወይም በአጠቃቀም እና በመጎሳቆል መካከል ቢቆዩ።
136. በመጀመሪያ ፍርሃት የሌለባቸው ሰዎች እረኛ እንደሌላቸው በጎች በሃሳብ ውዥንብር ውስጥ ናቸው። ነገር ግን የሚፈሩት አጅበው ወይም ተከትለው ሀሳባቸውን በመልካም ስርአት እና በበጎ ስራ ላይ ናቸው ልክ በጎች።
137. ፍርሃት የእምነት ልጅ ነው፤ ትእዛዛቱን መፈጸምን ይጠብቃል። እናቱን ማለትም እምነትን ያላደረገ ለጌታ ማሰማርያ ያልተገባ በግ ነው።
138. በአንዳንድ ብቻ ጅምር ጥሩ ነው፤ በሌሎች ውስጥ፣ መካከለኛ፤ እና በሌሎች ውስጥ፣ እንዲሁም መጨረሻው። ያለ እነርሱ፣ ሁሉም ሰው እንደ እርቃን ወታደር ወይም ፍሬ አልባ አትክልተኛ ይመስላል። ለዚህም ነው የመጀመሪያው መኖሪያውን ማደናቀፍ ከጀመሩት ብቻ የሚጠብቀው ሲሆን ሁለተኛው ደግሞ ተገቢውን ክብር ገና አላገኘውም።
139. ፍጽምና የጎደለን እንድንሆን የሚመክሩን እነዚያ የፈወሱትን ቁስላቸውን እንድንከፍት ወይም እከክን እንድንነቅል ወይም ትኩሳት የሚያመጣውን እንድንበላ ወይም የወይኑን ቦታህን አጥር እንድናፈርስ እና የሥጋ አሳብ እንደ ዱር ከርከስ ይግባ፤ ይህም መልካም ሐሳብን እንደሚበላ የሚገፋፋን ዓይነት ነው። እነርሱን እንዳትሰሙ፣ ለሚያልፍ ሽንገላ፣ ለሰዎች ወይም ለፍትወት መስገድ ሳይሆን አጥሩን በልክነት እንዲያጠናክሩ፣ አውሬዎች – ሥጋዊ ምኞቶች – ጩኸት እስኪያቆሙ እና ሀሳቡም እንደ ወፍ፣ ነፍስን በአእምሮ የሚያበለጽገውን የወይን ቦታ ለማጥፋት መጎርፉን ያቆማል፣ ይህም በክርስቶስ ኢየሱስ ለዘላለም ክብር ያለው ጌታችን ነው። አሜን።
የ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) ምዕራፎች ማውጫና ቀጣይ ንባብ
- ⬅️ ቀዳሚው ድርሳን (43/50)፦ ኤልያስ ኤክዲኮስ — የዚያው የኤልያስ ኤክዲኮስ የተመስጦ ምዕራፎች
- 📚 ሙሉ የመጽሐፉ ማውጫ (ሁሉም 50 ድርሳናት)፦ «ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) — ሙሉ ማውጫና ሥነ-መለኮታዊ መመሪያ
- ➡️ ቀጣዩ ድርሳን (45/50)፦ ቅዱስ ዮሐንስ ካሲያን ሮማዊ — ስለ ቅዱስ ዮሐንስ ካሲያን ሮማዊ (መግቢያ)
- 🕊️ ተዛማጅ መንፈሳዊ መጽሐፍ፦ የመንፈሳዊ መንገደኛ ልባዊ ትረካዎች ለመንፈሳዊ አባቱ (ስለ ኢየሱስ ጸሎት)
📱 የዘወትር የጸሎት ሕይወትዎን በ Pray.ee መተግበሪያ ያጠናክሩ፦ የቅዱሳን አበውን ትምህርቶችና የኢየሱስን ጸሎት በየዕለቱ በሥርዓት ለመለማመድ ነጻውን የ Pray.ee የጸሎት መተግበሪያ ከ Google Play ያውርዱ። መተግበሪያው የ40 ቀን የጸሎት ቆጣሪ (40-day prayer tracker)፣ ዕለታዊ የጸሎት ማስታወሻ (daily reminders) እና ያለ ኢንተርኔትና ያለ ማስታወቂያ ለማታ ንባብ ምቹ በሆነ የጨለማ ገጽታ (Dark Mode) የቅዱሳን አበውን ጽሑፎች የማንበብ አገልግሎት ይሰጣል።
ሥነ-መለኮታዊና መንፈሳዊ ማስታወሻ፦ የኤልያስ ኤክዲኮስ ትምህርትና ንቃተ ልቡና (Nepsis)
በ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) መድብል ውስጥ የሚገኘው የኤልያስ ኤክዲኮስ ትምህርት ከኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ገዳማዊ ትውፊት — በተለይም ከመጽሐፈ መነኮሳት (ማር ይስሐቅ፣ ፊልክስዩስ እና አረጋዊ መንፈሳዊ) ጋር ጥልቅ መንፈሳዊ አንድነት አለው። ዋናው ዓላማው ንቃተ ልቡና (Nepsis) ማለትም አእምሮንና ልብን ከክፉ ሐሳቦች መጠበቅ፣ በትሕትናና በንስሐ መመላለስ፣ እንዲሁም «ጌታ ሆይ ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ፣ እኔን ኃጢአተኛውን ማረኝ» በሚለው የልብ ጸሎት ከእግዚአብሔር ጸጋ ጋር መዋሐድ ነው።
የአበው መንፈሳዊ ጥንቃቄ፦ የኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቅዱሳን አባቶች ጸሎትን እንደ አስማታዊ ቃል (magical mantra) ወይም ያለ ንስሐና ያለ ትሕትና በራስ ጥበብ ብቻ እንደሚፈጸም ሥጋዊ ልምምድ ከመቁጠር አጥብቀው ያስጠነቅቃሉ። እውነተኛ ጸሎት የሕያው እግዚአብሔርና የሰው ነፍስ የፍቅር ግንኙነት ስለሆነ ከምስጢረ ንስሐ፣ ከቅዱስ ቁርባን፣ ከትሕትናና ከባልንጀራ ፍቅር ጋር ተያይዞ ሊፈጸም ይገባል።
ተደጋግመው የሚጠየቁ ጥያቄዎች (FAQ)
ይህ የኤልያስ ኤክዲኮስ ድርሳን በ«ፊሎካሊያ» ውስጥ ምን ያስተምራል?
ይህ የኤልያስ ኤክዲኮስ ድርሳን («የዚያው የኤልያስ ኤክዲኮስ ተግባራዊና የተመስጦ ምዕራፎች») የ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) ዋና ክፍል ሲሆን፣ ስለ መንፈሳዊ ንቃተ ልቡና (Nepsis)፣ ከክፉ ሐሳቦችና ከፍትወታት ስለ መንጻት፣ ስለ ትሕትናና ስለ ዘወትር ጸሎት የሚያስተምር የአበው መመሪያ ነው።
ምእመናን የ«ፊሎካሊያ» ትምህርቶችን በዕለት ተዕለት ሕይወታቸው እንዴት ሊተገብሩ ይችላሉ?
ምእመናን በንስሐ፣ በትሕትና፣ ቅዱሳት መጻሕፍትን በማንበብና «ጌታ ሆይ ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ፣ እኔን ኃጢአተኛውን ማረኝ» የሚለውን የኢየሱስ ጸሎት በሰላምና በትኩረት በመጸለይ የቅዱሳን አበውን ምክር በሕይወታቸው መተግበር ይችላሉ።
ሙሉውን የ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) 50 ድርሳናት በአማርኛ የት ማግኘት ይቻላል?
ሁሉንም 50 የ«ፊሎካሊያ» ምዕራፎችና የቅዱሳን አበው ድርሳናት በ Pray.ee ድረ-ገጽ በሚገኘው ሙሉ የአማርኛ ማውጫ (/am/filokaliya-fikre-senay-mulu-metsihaf-mawcha/) እንዲሁም በነጻው የ Pray.ee የሞባይል መተግበሪያ ላይ በነጻ ማንበብ ይችላሉ።