📖 ከመጽሐፉ የተወሰደ፦ «ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) — ሙሉ የመጽሐፉ ማውጫና የቅዱሳን አበው ትምህርቶች | ክፍል፦ ፊሎካሊያ — ቅጽ ፭ (Volume V) | ቅዱስ አባት፦ ካሊስቶስ ካታፊጊዮታ | ድርሳን 37 ከ 50

የካሊስቶስ ካታፊጊዮታ (አንጀሊኩደስ) ምዕራፎች ስለ መለኮታዊ አንድነትና ተመስጦ

1. ወደ መወለድ የሚመጣ እያንዳንዱ ሕያዋን ፍጡር ተመሳሳይ እረፍት ያገኛል እና ለተፈጥሮው ተስማሚ በሆነው እንቅስቃሴ ይደሰታል፤ በርሱ ይደሰታል ወደርሱም ያዘነብላል። ሰውም እንዲሁ ነው፡ ምክንያቱን ስለያዘ እና የራሱን ህይወት ስለሚያሰላስል፣ ጥሩ ወይም ውበቱ ተብሎ ሊጠራ የሚችለውን ምርጥ ሁኔታውን ሲያሰላስል ከሁሉ የላቀ ደስታ እና እውነተኛ እረፍት ያገኛል። ይህ ሁኔታ የሚመጣው ሰው እግዚአብሄርን በአእምሮው ሲይዝ እና የእግዚአብሔርን ፍፁምነት የልዑል መንፈሳዊ ፍጡርን ፍፁምነት ላይ ሲያሰላስል፣ ሰውን ያለ ልክ የሚወድ – ከመረዳት በላይ የሆነ ነገር – ክብርን እና መልካም ስጦታዎችን ሲያዘጋጅለት በተለይም በዘለአለም።

2. ፍጡር ሲወለድ የሚያመነጨውን ፍጡር ይመስላል። ስለዚህም ጌታ፡- “ከሥጋ የተወለደ ሥጋ ነው ከመንፈስም የተወለደ መንፈስ ነው” (ዮሐ። 3፡6) ይላል። መንፈስም ከመንፈስ የተወለደ ከሆነ እንደ ወለደው መንፈስ ለእግዚአብሔር ደግሞ እንዲሁ ይሆናል። እግዚአብሔር በእውነት መንፈስ ነውና ከእርሱም በጸጋ የመንፈስ ተካፋይ ተወለደ። እግዚአብሔርም እንደዚህ ከሆነ፣ እርሱ ማሰላሰል ይችላል፤ በእርግጥ እግዚአብሔር ስለሚያስብበት አምላክ ተብሏል። ስለዚህ፣ መንፈሳዊውን ልደትና ኅብረት ያላሰበ፣ ወይም ገና ያልተቀበለው፣ ወይም እነሱን የተቀበለው፣ ባለማወቅ የማሰላሰል ኃይሉን ይገታዋል፣ እና መመሪያ እንደሌለው ሰው፣ ከፍትሕ ጸሓይ መለኮታዊ ጨረሮች ይርቃል – እንደዚህ ያለ ያልታደለ ሰው አንድ ጊዜ የተሳተፈ ቢሆንም እና ወደ ቅድስና ደረጃ ቢሄድም የዚያን ኃይል አሠራር ያጣል።

3. ሕያዋን ፍጥረታት ሁሉ ከፈጣሪ የተቀበሉት በቃሉ፣ በእንቅስቃሴያቸውና በተፈጥሮአዊ ንብረታቸው ሲሆን ከእርሱም ደግሞ ማስተዋልን ተቀበሉ። ነገር ግን የማሰብ እንቅስቃሴ በውስጡ ዘለአለማዊ ነገር አለው፣ እና ዘላለማዊው ማለቂያ የሌለው እና ያልተገደበ ነው። ስለዚህም እንቅስቃሴው መጨረሻና ገደብ ቢኖረው የማሰብ ችሎታውንና ተፈጥሮውን የሚጻረር ነበር። ነገር ግን የማሰብ ችሎታው መጨረሻ እና ገደብ ወዳለው ነገር ብቻ ከተንቀሳቀሰ እንዲሁ ይጎዳል። የአዕምሮ እንቅስቃሴ ወደ እሱ ወይም በዙሪያው ወደ ማለቂያ ሲያልፍ አንድ ነገር መጨረሻ እና ገደብ ሊኖረው አይችልምና። ስለዚህ የማሰብ ዘላለማዊ እንቅስቃሴ እንደ ፈጣሪ ቃል እና እንደ ተፈጥሮው የሚራመድበት ወሰን የሌለው እና ገደብ የለሽ ነገርን ይፈልጋል። ነገር ግን ከእግዚአብሔር በቀር የማይወሰን እና በእውነት ያልተገደበ፣ በራሱ የሚኖር እና አንድ በተፈጥሮ የለም። ስለዚህም የማሰብ ችሎታው ወደ እርሱ መድረስ፣ ማሰላሰል እና ወደ እርሱ መሄዱ ተገቢ ነው ወደ እርሱ በእውነት ማለቂያ የሌለው እና አንድ ማለትም ወደ እግዚአብሔር። እንዲህ ዓይነቱ እንቅስቃሴ ለአእምሮ ተፈጥሯዊ ነው።

4. ወሰን የሌለው እና ያልተገደበ የማሰብ ችሎታ በእግዚአብሔር ውስጥ ሊያስብበት የሚችለው፤ ነገር ግን ይህ ብቻውን ለደስታው በቂ አይደለም፣ ምክንያቱም እርሱ የፈጠረውን ይፈልጋል። ሁሉም ሰው ከእነሱ ጋር የሚመሳሰል ነገር ሲያገኝ ደስ ይለዋል፤ እንዲሁ ደግሞ አእምሮ በተፈጥሮው አንድ ሰው ምንም እንኳን በውስጡ ብዙ ሀሳቦች ቢኖሩም ወደ ላይ ተዘርግቷል እና ወደ እግዚአብሔር ይዘረጋል፣ እሱም በተፈጥሮው አንድ እና በሃይሎች የበለፀገ ነው። በተፈጥሮው ገደብ በሌለው በእርሱ በመንፈስ እስኪኖር ድረስ ፍጹም ደስታን ማግኘት አይችልም። እና ይሄ የሚሆነው አእምሮ ከብዙ ወደ አንዱ ሲሄድ ነው። አንድ ሰው በተፈጥሮ ፍጹም ደስታን ማወቅ የሚችለው የማሰብ ችሎታ በእግዚአብሔር ውስጥ ሲንቀሳቀስ ብቻ ነው። ፍጡር ሁሉ የራሱን ተፈጥሮ በሚጋራው ነገር ከሁሉም በላይ ይደሰታል። አእምሮው ወደ ላይ መንቀሳቀስ እና ወደ ላይ መድረስ፣ በእግዚአብሔር መኖር እና ሙሉ ደስታውን ማግኘት ቀላል እና ገደብ የለሽ በሆነው በእርሱ ብቻ ነው።

5. እያንዳንዱ የፍጥረት እንቅስቃሴ እና እንዲሁም የማሰብ ችሎታ፣ ለማቆም እና ወደ እረፍት ሁኔታ ለመንቀሳቀስ ይፈልጋል: ይህ የእሱ ታላቅ ፍላጎት እና እረፍት ነው። ነገር ግን አእምሮ እራሱ ከተፈጠሩት ነገሮች አንዱ በመሆኑ ምንም እንኳን በተፈጠሩት ነገሮች ውስጥ ቢንቀሳቀስም በመካከላቸው መረጋጋትና ማረፍ አይችልም። የተፈጠረ ሁሉ መጀመሪያ እና መጨረሻው አለው፤ ለዛም ነው የማሰብ ዘላለማዊ እንቅስቃሴ ወደ ፍጻሜው መምጣት ያለበት እና አእምሮው እራሱን እንደገና የሚያንቀሳቅስበትን ነገር መፈለግ እና እረፍት ላይ መድረስ እና መቆም የማይችለው። ወይ አእምሮ ዘላለማዊ እንቅስቃሴ አይኖረውም ፣ አንዴ መጨረሻቸው ውስን በሆኑ ነገሮች ከከበበ ፤ እና ይህ የማሰብ የተፈጥሮ ባህሪያትን እና ወደ ዘላለማዊ እንቅስቃሴ ካለው ዝንባሌ ጋር ይቃረናል። ስለዚህ አእምሮ በተፈጠሩ ነገሮች መካከል ሲቀር መቆም ወይም ማረፍ አይቻልም። ታዲያ ወደ ማይፈጠር እና ወደ ወሰን የለሽ ነገር ካልደረሰ የራሱን ንብረት ማለትም በመንቀሳቀስ፣ ማለትም ዝም ብሎ በመቆየት፣ በሰላምና በፅኑ የእረፍት ስሜት በመቀበል፣ የራሱን ንብረት የት ሊያሳይ ይችላል? እና ያልተፈጠረ እና ያልተገደበ እግዚአብሔር ብቻ ነው፣ በእውነት እና ከሁሉ በላይ አንድ ነው። አእምሮው ወደ አንድ እና ወደሌለው ወደ እግዚአብሔር በሚያደርገው እንቅስቃሴ መገፋቱ ተገቢ ነው፣ ወደ እርሱ የተፈጥሮ እረፍቱን ማለትም ኖቲክ ዕረፍትን ይደርስ ዘንድ። በመንፈስ መቆም አለና፣ እና እንግዳ ተቀባይ እረፍት፣ እና የሁሉም ነገር ማለቂያ የሌለው ፍጻሜ አለ። እና እንቅስቃሴው ወደዚያ ሲደርስ፣ ወደማይታወቅ እና ወደማይገደበው፣ ሊገለጽ የማይችል እና ቅርጽ የሌለው፣ የማይታሰብ እና ፍጹም ቀላል የሆነ የማሰብ ችሎታ መቼም ቢሆን አያቆምም: እና ይህ አንድ ነው፣ እሱም እግዚአብሔር ነው።

6. ዳዊት እንዳለው እግዚአብሔር መላእክቱን (ማለትም መልእክተኞቹን) መናፍስት ካደረገ እና እርሱ ራሱ ከመንፈስ ቅዱስ የተወለደውን ሰው መንፈስ አደርገዋለሁ ካለ (ዮሐ። 3፡6) ከመንፈስ ቅዱስም በግልጥ ከእርሱ ጋር በኅብረት የተወለደ ሰው ደግሞ መልአክ ይሆናል። እንግዲህ፣ ጌታ ስለ እነርሱ እንደተናገረው የመላእክትን ባሕርይ ዘወትር የሰማዩን አባት ፊት ማጤን ነው (ማቴ 18፡10)። ስለዚህ፣ የመንፈስ ቅዱስ ተካፋዮች ወደ ላይ እንዲደርሱ እና የእግዚአብሔርን ፊት ማሰላሰላቸው ተገቢ ነው። ስለዚህም ዳዊት እንዲህ ሲል ያስተምራል፡- “እግዚአብሔርን ፈልጉ፥ በርታም ሁኑ፤ ሁልጊዜ ፊቱን ፈልጉ” (መዝ 104፡4)። ስለዚህም እርሱ የመንፈስ ቅዱስ ተካፋይ ሆኖ ሕይወትን የሚሰጥና ብርሃን የሚሰጥ፣ፍቅር የተሞላበት፣እና ለመልአክ ክብር ከፍ ከፍ እያለ፣ከዚያም ከመጠን ያለፈ ጥንቃቄ ስለ እግዚአብሔር ያለውን ግንዛቤ የሚገድብ እና ወደ እርሱ እና ወደ መለኮታዊ ነገሮች ለመድረስ ፈቃደኛ የማይሆን፣ ወደ እርሱ እና ወደ መለኮታዊ ነገሮች ለመድረስ ፈቃደኛ የማይሆን፣ መልካምና ምቹ የሆነውን አይጠብቅም። ዳዊትም ወደ እርሱ ቅረቡ እና ትበራላችሁ አላቸው። በእውነትም ተገቢውን ማድረግ ከፈለግን በእግዚአብሔር አብ ብርሃን – መንፈስ ቅዱስ ማለቴ ነው – በድንቁርና ራሳችንን ከመለኮታዊ ጨረሮች ለመለየት ካልመጣን የእግዚአብሔርን ብርሃን ማለትም መለኮታዊውን እውነት እናያለን።

7. አእምሮ በሦስት መንገዶች ወደ እግዚአብሔር ማሰላሰል ይወጣል፡ በራሱ እንቅስቃሴ፣ በሌላ እንቅስቃሴ እና በሶስተኛ መንገድ በሁለቱ መካከል ነው። በራሱ እንቅስቃሴ፣ የማሰብ ተፈጥሮ ሲመኘው እና ወደ ውክልና ሲጠቀም፤ እና የዚህ መንገድ መጨረሻ መለኮታዊ ነገሮችን ማሰላሰል ነው። ግሪኮች እንኳን ይህንን አልመው ነበር። ሁለተኛው መንገድ ከተፈጥሮ በላይ ነው፤ እግዚአብሔር ብርሃንን መስጠት ስለሚፈልግና ስለሚሰጠው ብቻ ነው። ያን ጊዜ አእምሮው ሁሉ በመለኮታዊ ተጽእኖ ስር ይወድቃል፣ እናም በመለኮታዊ መገለጦች ተይዟል፣ እናም የማይነገሩትን የእግዚአብሔር ምስጢራት ያውቃል፣ እናም የሚመጡ ነገሮች እንዴት እንደሚፈጸሙ ያያል። እና በሁለቱ መካከል ያለው መንገድ ሁለቱንም በከፊል ይቀላቀላል። የማሰብ ችሎታ በራሱ ፈቃድ እና ምናብ የሚሰራ ከሆነ፣ ይህ መንገድ ከራሱ እንቅስቃሴ ጋር ይስማማል፤ እና ከሌላው እንቅስቃሴ ጋር አንድ ሆኖ፣ በመለኮታዊ ብርሃን፣ አእምሮው ከራሱ ጋር አንድ ሆኖ እና እግዚአብሔርን ከመንፈሳዊ አንድነት በላይ በሚያስብበት ጊዜ። አእምሮው እንግዲህ ከላይ ከተጠቀሱት የሚታዩ መለኮታዊ ነገሮች ሁሉ በላይ ነው። ከዚያም በጎውን መርህ ወይም የእግዚአብሔርን መምሰል በጸጋ፣ በጥበብም፣ ወይም ጥንካሬን፣ ወይም መግቦትን፣ ወይም ሌላ ማንኛውንም መለኮታዊ እውነታዎችን አያይም፤ በዚያን ጊዜ በመንፈሳዊ ብርሃን ተሞልታለች፣ እና በመለኮታዊ እሳት ከተቀሰቀሰው ደስታ በተጨማሪ ፍቅር ከተቀላቀለ።

8. የማሰብ ችሎታ፣ በራሱ ውክልና የተደገፈ፣ የማይታዩ ነገሮችን ለማሰላሰል ከእምነት ይማራል፤ በጸጋ ሲበራም በተስፋ ትጸናለች። መለኮታዊው ብርሃን ነጥቆታል፣ እናም ለሰዎች የፍቅር ሀብት፣ እና እንዲያውም የበለጠ ለእግዚአብሔር ፍቅር ይሆናል። ስለዚህ የሶስትዮሽ የእውቀት ስርዓት እና እንቅስቃሴው በእምነት ፣ ተስፋ እና ፍጹም ፍቅር አምላካዊ ፣ ጠንካራ እና የማይሰበር ይሆናል። ወደ ሰማያዊቷ ከተማም ሰፊ ቦታ ደርሳ በፍቅር ምሽግ ውስጥ ተመሠረተች። ሃዋርያ ጳውሎስ ከምዚ ይብል:- ፍ ⁇ ርን ንዅሉ ነገርን ይጸንዕ: ንዅሉ ነገርን ይጸንዕ: ብእምነትን ተስፋን ንጽበ። "ፍቅር" ይላል ሐዋርያው ​​"ፍቅር ለዘላለም አይኖርም" (1ቆሮ። 13: 8) ምክንያቱም በእሳት ነበልባል የተዋሃደ እና ከእግዚአብሄር ጋር የማይጣጣም ነው።

9. በምንም የተፈጠረ ነገር በትክክል አንድ የሆነ ነገር የለም። በአንዳንድ የተፈጥሮ ባህሪያት ምክንያት አንድ ነገር ከሌላው የተለየ መሆኑን ችላ ማለት አይቻልም፤ ነገር ግን ከመፈጠሩ አንጻር ምንም ልዩነቶች የሉም: ሁሉም መጀመሪያ እና መጨረሻ አንድ ናቸው፣ ሁሉም በራሳቸው ተፈጥሮ የተገደቡ እና እውነተኛ፣ ቀላል እና አንድ አይደሉም። አንድ ብቻ በእውነት ያልተፈጠረ፣ ቀላል፣ መጀመሪያ የሌለው፣ ማለቂያ የሌለው እና ያልተገደበ፣ እና ስለዚህ ማለቂያ የለውም፡ እና ይህ እግዚአብሔር ነው። አእምሮው የተዋሃደ እና የተዘረጋ፣ አምላካዊ ሥርዓትን ጠብቆ፣ ከቅዱስና ሕይወት ሰጪ መንፈስ ጋር በኅብረት እና በመተባበር ቢያስብበት፣ እንደፈለገ ሳያቋርጥ ያድጋል። በተጨማሪም አእምሮ ያለ አንድ አምላክ እና እርሱን በመንፈስ ሳናሰላስል ከዚህ የተሻለ ነገር እንደማይደረግ ያውቃል። ይህ የሆነበት ምክንያት አእምሮው ተበታትኖ በመቆየቱ ለብዙ ክፍሎች እና ለስሜቶች ዓለም ተገዝቷል፤ ስለዚህም ነው ዓለምን የሚበልጠው ኃይልና ከአንዱ ባሕርይ በላይ ማጤን የሚያስፈልገው፣ የሚከፋፍለውን ራሱን ለመንጠቅ፣ ከስሜታዊነት እና መለያየት ውጭ ለመቆየት እና ዲይፎርሙን ለመቀበል። ስለዚህ ጌታ አብን የሚለምነው ምእመናን ሁሉ በአብ እና በእርሱ ወልድ በመንፈስ አንድ እንዲሆኑ እና በዚህም አብ፣ ወልድ እና መንፈስ አንድ እንደሆኑ – በእርግጥ ሳቤሊየስ ስለ አንድነት በተናገረበት የስድብ ስሜት አይደለም። ነገር ግን በሚስማማን መልኩ ፍጹማን እንድንሆን በሚያደርገን በመንፈስ ጸጋ እና በአንድ አምላክ አንድ ወጥ በሆነ መንገድ በማሰብ ነው። ይህ የእኛ እድገት ነው፤ ይህ የእኛ መጨረሻ እና እውነተኛ እና ብቸኛው እረፍታችን ነው። ለዚህ ነው ምቀኝነት ያላቸው የሰው ልጆች ጠላቶች ለብዙ አማልክቶች አምልኮ የማሰብ ችሎታን የሚስቡት። የማሰብን አንድነት በማታለል በትነዋል እናም ከተፈጥሮ በላይ የሆነውን እንዲፀንስ አልፈቀዱም፣ ስለዚህም አእምሮ ከተፈጥሮው በተቃራኒ ብዙ አማልክትን እንዲያገለግል፣ እንዲያስብበት፣ እንዲከፋፈል እና ከእውነት እና ከበጎነት ይልቅ ሁሉንም ዓይነት ምኞትና ውሸት መመኘት ጀመረ። ለዚህ ነው መንፈስ ቅዱስ በነቢያት በኩል “ወደ እርሱ ቅረቡ” ማለትም ወደ አንዱ—“ብርሃንም ትሆናላችሁ” ሲል ያዘዘው። በሌላ ቦታ ደግሞ፡ “እኔ ፊተኛው ነኝ እኔም መጨረሻው ነኝ። “ከእኔ በቀር አምላክ የለም” (ኢሳ 44፡6) ደግሞም፡- “እስራኤል ሆይ ስማ፤ እግዚአብሔር አምላካችን አንድ እግዚአብሔር ነው” (ዘዳ 6፡4)። የአንዱ መለኮት ሥላሴ ገፀ ባህሪ አንዱን ጌትነት አይከፋፍልም፤ እነዚህ ሦስቱ በእውነት ሰዎች ናቸው፣ እና በምንም መንገድ በተፈጥሮ እና በኃይል፣ በፈቃድ እና በጉልበት፣ እና በሌሎች የፍሬታቸው እቃዎች አንድ አይደሉም። እንግዲህ የእግዚአብሔርን አንድነት ለማገልገል፣ እና ለማሰላሰል፣ እና ከተለያዩ ነገሮች እራስን ለመንጠቅ እና ጥንካሬ ያለውን ሁሉ በእሱ ውስጥ ለመሰብሰብ፡- ይህ የእግዚአብሔር ፈቃድ እና የአዕምሮው አስተማማኝ እድገት ነው፣ ስለዚህም እውነትን እና መለኮታዊ ፍቅርን እና በውጤቱም እግዚአብሔርን በጸጋ የመምሰል ፍሬን ያገኛል።

10. ውሸት ከብዙ ክፍሎች እና የአንድ እውነት የተዋቀረ ከሆነ በመንፈስ የሚንቀሳቀሰው አእምሮ ከሁሉ በላይ ወደ ሆነው እና ከእርሱም ብዙዎች ወደመጡበት ወደ እውነተኛው እውነት ይሄዳል። አእምሮ ግን እውነት ካላወጣው ከሥጋ ምኞት ሊላቀቅ አይችልም (ዮሐ 8፡32)። አእምሮው ደግሞ ሲያሰላስል ከስሜታዊነት ተላቆ ወደላይ ሲደርስ ልዩ በሆነ መንገድ ወደ ተሻጋሪው ይደርሳል። ከመጥፎ ምኞት የጸዳ ንጽህና፣ አምላካዊ ሥርዓት ላለው ሥርዓት እና ለመንፈሳዊ ፍቅር ነፃነት ከባርነት ይልቅ ለአእምሮ ይጠቅማል። ባሪያ ጌታው የሚያደርገውን አያውቅም ተብሎአልና (ዮሐ 15፡15)። ድንቁርናም የአገልጋዮች ዓይነተኛ ከሆነ፣ የነፃነት ተካፋይ የአብን ምስጢር ስለሚያውቅ በቀጥታና በሚያምር ሁኔታ ወደ ልጅነት ክብር ሊወጣ እንደሚችል ግልጽ ነው። አለማወቅ የእውቀት ተቃራኒ ነውና፤ ባርነት ደግሞ የወንድ ልጅነት ተቃራኒ ነው። ያላወቀም አገልጋይ ከሆነ በእውነት የሚያውቅ ባሪያ ሳይሆን ነፃ ነው፡ ልጄ መባል አለበት። የእውነት መንፈስ በእውነት አርነት ይሰጣል እና እርሱ ራሱ ማደሪያውን ያደረባቸውን ወደ እግዚአብሔር ልጅነት ያመጣቸዋል። ምክንያቱም፡- “በእግዚአብሔር መንፈስ የሚመሩ ሁሉ የእግዚአብሔር ልጆች ናቸው” (ሮሜ 8፡14) ተብሏል። ከተፈጥሮ በላይ ያለውን ማሰላሰሉ እውነት ከሆነ እውነትም ለአእምሮ ነፃነትን ከሰጠ ነፃነት ደግሞ የመለኮት ልጅነት ምልክት ከሆነ ለምክንያታዊ ፍጡር የሚስማማ ከዚህ የበለጠ ምንም ነገር የለም። ስለዚህ የማሰብ ችሎታው በጥንካሬው መጠን ወደ ላይ እንዲደርስ፣ አንዱን እንዲያሰላስል እና ራሱን በዘለቀው፣ ማለትም በእግዚአብሔር ውስጥ እንዲያስታውስ ምክንያታዊ እና ሙሉ በሙሉ አስፈላጊ ነው።

11. "ጌታ አምላካችሁ" ይላል መንፈስ ቅዱስ "ጌታ አንድ ነው።" ለዚያም ነው የእኛ እንክብካቤም ይህ ነው፤ በመንፈስ መለኮትነት አእምሮን ወደ ላቀ ወደላይ ከፍ ማድረግ። እናም አንድ ሰው አንዱን የሚሰብክ እና በተመሳሳይ ጊዜ እርሱን የማይወደው እና የማሰብ ችሎታውን እና ወደ እሱ መዞርን የሚክድ ሊሆን አይችልም። መንፈስ ቅዱስ አንድ ነገር ሲናገር፣ እሱ ደግሞ በእኛ ሐሳብ ውስጥ እንዲሆን ይፈልጋል፤ እና ወደ ሀሳቡ አእምሮው መዞር አለበት። የማሰብ ችሎታው ወደ ሃሳቡ ሳይዞር ሲቀር፣ እንዲያስብበት ምንም ነገር የለም። ከዚያም አንዱን መስበክ ከንቱ ይሆናል፣ ስለዚህም እምነት ደግሞ ከንቱ ይሆናል። ነገር ግን ይህ ከቦታው ውጭ ከሆነ፣ ወደ አንዱ ዞሮ ወደ እሱ የሚገፋው የማሰብ ችሎታም የማያሰላስልበት ነው።

12. ፍጡራንና አእምሮአዊ ፍጡራን ወደ መገኘታቸው ምክንያት ማዘንበልና ዓይናቸውን ወደርሱ ማዞር ተፈጥሯዊ ከሆነ እና የሁሉም ነገር መንስኤው አምላክ ነውና አእምሮውም ከእርሱ ዘንድ የሚወጣ አምላክ ነውና አላህም የበላይና ቀላል ነው – አእምሮው ወደ መፈጠሩ ምክንያት ዓይኖቹን ወደ ልዑል እና ቀላል ሰው ቢያነሳም ተፈጥሯዊ ነው።

13. “ሁሉ በእርሱ እና ለእርሱ ከሆነ” (ሮሜ 11፡36)፣ እንግዲያውስ አእምሮ ከሁሉም ነገሮች መካከል አንዱ ነው እናም በእርሱ በኩል – ከሁሉም ነገር በላይ በእርሱ በኩል እና በትክክል በእርሱ በኩል ከእግዚአብሔር ጋር ስላለው ምሳሌ ይኖራል። በዚህ ምክንያት አእምሮው ወደ እርሱ ዓይኖቹን ማንሳት አለበት። እና "ለእሱ" የሚሉት ቃላት አንድ ሰው ዓይኖቹን ማንሳት አለበት፣ ወደ ተሻጋሪው መገለጫዎች ዘወር ማለት ነው። ማለትም፣ አእምሮው አንዱን ማጤን አለበት።

14. ከአንዱ ብዙዎች እንጂ የብዙዎች አይደሉም። ፍጥረታት ብዙ ስለሆኑ ከአንዱ የመጡ መሆናቸው ግልጽ ነው። ፈጣሪያቸው እና ፈጣሪያቸው እንደመሆኑ መጠን ከተፈጠሩት ነገሮች ሁሉ በላይ የሆነው ያለ ጥርጥር ነው። ስለዚህ ነገሮችን በትክክል የፈጠረ ሰው ማሰላሰሉ በታላቁ ሰው ማሰላሰል ውስጥ ሲጠናቀቅ ያየዋል፤ በተፈጠሩት ነገሮች ውስጥ የምክንያታቸው ብዙ ምልክቶች አሉና በእርሱም መግዣ ሁሉንም ነገር በጥበብ፣በጥበብ፣በሀይል እና በበጎነት ወደ ህይወት ያመጣውን እርሱን እናውቀዋለን። ለዚህም ነው ኢሳይያስ ደግሞ በመንፈስ፡- ዓይኖቻችሁን ወደ ላይ አንሥታችሁ ተመልከቱ፤ ይህን ሁሉ የፈጠረው ማን ነው? (ኢሳ 40፡26) የፍጥረትን ብዛት እያየ "ይህን ሁሉ" አለና "ማን" ብሎ ተናግሯል ምክንያቱም ይህ ሁሉ ከእርሱ የተገኘበትን አእምሮን ወደ እርሱ አስነስቷል ይህም በተፈጥሮ አንድ ብቻ ነው።

15. እንዲሁም የተፈጠሩት ነገሮች ወደ አንድነት የሚሰበሰቡ ናቸው ነገር ግን የተዋቀሩ እና ብዙ ክፍሎች ያሉት ነው እንጂ ከመፈጠሩ ጀምሮ ያለ መጀመሪያ አይደለም። ፈጣሪ ግን አንድ ነው። በብዙ ነገሮች መካከል ያሉ ልዩነቶችን ማስማማት እና ወደ አንድ ኮንኮርድ መቀነስ እና የሁሉ ነገር መጨረሻ ብቻ ሳይሆን እንደ ፍጥረት ብቻ ሳይሆን የሁሉም ነገር የመጀመሪያ መንስኤ ነው። አእምሮ፣ ደረጃ በደረጃ የሚወጣ፣ የሚታየውን ባህሪ እና የፍጥረት ሁሉ መሆንን፣ በመካከላቸው ያለውን ስምምነትና ስምምነት የሚያዝዘው አንድ እና መነሻ የሆነ ነገር ላይ መድረስ አለበት። አእምሮው ወደዚህ ካልደረሰ ወደ ወሰን አልባነት ያልፋል፣ ይህ ደግሞ የማይረባ ነው። አንድ ጊዜ የሚንቀሳቀስና የሚፈፀመው ነገር ሁሉ አልነበረምና ያልነበረውም አንድ ጊዜ ተጀመረ። ከጀመረ ደግሞ እንቅስቃሴን አገኘ። እንግዲያውስ ፍጥረትን የሚያመጣው እሱ ራሱ የማይንቀሳቀስ ቢሆንም፣ የፈጠረውን በትክክል መፈለግ እና መንቀሳቀስ አለብን። ያለበለዚያ፣ በሌላ መርህ ስር ያለ ነገር ካልሆነ፣ ያ ሌላው መጀመሪያ የሌለው ፍጡር ካልሆነ፣ እንቅስቃሴን የሚያመጣው ምንድን ነው? የማይንቀሳቀስ ከሆነ፣ እንዲሁም የማይለወጥ ነው። እና እንደዚህ ከሆነ፣ ቀላል ነው፤ እና ያልተቀላቀለው እንዳይለወጥ፣ ሳይለወጥ እራሱን አሳይቷል። ቅንብር የክርክር መጀመሪያ ነው፣ እና አለመግባባቶች የመፍታት መጀመሪያ ነው፣ እና ይህ ወደ እንቅስቃሴው መጨረሻ ይመራል። ስለዚህ እዚያ ምንም ጥንቅር የለም፣ ስለዚህም አለመግባባት እንዳይፈጠር፤ እና አለመግባባት ከሌለ መፍረስ አይኖርም፤ እና መፍረስ ከሌለ ለውጥ እና እንቅስቃሴ በማይለወጥ እና በማይንቀሳቀስ ፣ በሚንቀሳቀስ እና በማይንቀሳቀስ ፣ ወደ መሆን በሚወስደው እና ባልሆነ እና በማይመጣበት ውስጥ አይገኙም። የማይለዋወጥ እና የማይንቀሳቀስ ነገር የግድ እንዲሁ የተዋሃደ አይደለም፣ እና ስለዚህ እጅግ በጣም ቀላል እና ልዩ የሆነ ተሻጋሪ ነው። ወደ እሱ የሚነሳው አእምሮ ከነገር ሁሉ ውጭ ነው፣ ምክንያቱም ውብ የሆነውን ስለሚያሰላስል እና ከሁሉም በላይ ደግሞ በእውነት ወደ እርሱ ይሳባል እና የበለጠ ነገር ሁሉ ወደመጣበት እና ሁሉም ነገር በተፈጥሮ ወደሚደገፍበት ነው። ይህ ሲሆን፣ እንደ ቃሉ፣ የማሰብ ችሎታ ከስሜታዊነት በላይ ነው። ከቆንጆው በላይ ይዘልቃል እና እዚያ ይቀራል፣ እና ለዛ ነው በአሳፋሪ ስሜቶች የማይቆም። ለዚህ ነው ቅዱስ ሕጉ፡- “እርሱን ብቻ ታገለግላለህ” የሚለው አንድ አምላክ ነው። ስለዚህ የእግዚአብሔርን ሕግ ለመፈጸም እና ከስሜቶች በላይ ለመሆን ከፈለግን ወደ ላይ ወደላይ መዘርጋት አስፈላጊ ነው።

16. ቅዱሳት መጻሕፍት እንዲህ ይላል፡- “እግዚአብሔር ብቻ መራው ከእርሱም ጋር ሌላ አምላክ አልነበረም” (ዘዳ 32፡12)። የአንዱ ብቻውን ኃይል ታያለህ? ከነሱ ጋር ሌላ አምላክ አልነበረም፤ ብቸኛው ጌታ ስለመራቸው። ነገር ግን ጌታ የሚመራው የሚከተሉትን እንጂ የሚርቁትን አይደለም። ወደሚከተለው ደግሞ ይመለሳል። ስለዚህ፣ ከእኛ ጋር ሌላ አምላክ፣ አንዳንድ ጋኔን ወይም ሕማማት እንዲኖረን ካልፈለግን፣ ስለ እኛ ደግሞ በትክክል እንዲነገር፣ “አንድ አምላክ ብቻውን ይመራቸዋል፤ ከእነርሱ ጋር ሌላ አምላክ የለም” ተብሎ እንዲነገር ከአንዱ አምላክ በኋላ በአእምሮ መለወጥ እንመላለስ።

17. ፍጡራን ወደ ሕልውና የሚመጡበትና ከመጀመሪያው አንድነት የሚወጡባቸው መንገዶችም በጣም የተለያዩ ስለሆኑ ብዙዎች ከአንዱ ይመጣሉ ነገር ግን በተለያየ መንገድ ነው። አንዳንዶች መጀመሪያ አላቸውና ተፈጥረዋልና፥ ሌሎች ግን ያልተፈጠሩ ናቸው በጊዜውም ጅምር የላቸውም። ነገር ግን የሁሉም መፈጠር ምክንያት ከተፈጥሮ በላይ የሆነ ነው፡ ለአንዳንዶች እንደ ፈጣሪ ለሌሎች ደግሞ በተፈጥሮ። ለዚያም ነው ሁሉንም በተመሳሳይ መንገድ መቅረብ ወይም በተመሳሳይ መንገድ መጣበቅ የማይመከረው። መጀመሪያ የነበራቸውን እና የተፈጠሩትን ለራሳቸው ሳይሆን ለሌላ ምክንያት መቅረብ ተገቢ ነው፡- አንድ ሰው ወደ መስታወት ሲቃረብ፣ አንድ ሰው በውስጡ የሆነ ነገር ስላየ ወይም የሆነ ነገር ስለሚያንጸባርቅ ነው። ስለዚህ፣ መሻሻል ከፈለጋችሁ፣ የተፈጠሩ ነገሮችን ከዚህ በቀር በሌላ ምክንያት መቅረብ ተገቢ አይደለም፡ የበላይ የሆነው በእነሱ ውስጥ ይገለጣል። እኛ ግን መጀመሪያ ወደሌሉትና በባሕርያቸውም ወደሆኑት ፍጥረታት የምንቀርበው ለራሳቸውና ለእርሱ ወደመጡበት እንጂ ለሌላ ለማንም አይደለም። እነዚህ ፍጡራን በራሳቸው መቅረብ ያለባቸው ናቸው፣ እና ከሁሉም በላይ የሆነው ለእነሱ ቅርብ እና ተፈጥሯዊ ነው – ወይም ይልቁንም እነሱ ወደ ላዕላይ ቅርብ የሆኑት እና ለእሱ ተፈጥሮአዊ የሆኑ ናቸው። ስለዚህ እነርሱን መቅረብ ብቻ ሳይሆን እነርሱን አጥብቀን በመያዝ በእነርሱ እርዳታ በራሳችን ውስጥ የመጀመሪያውንና ብቸኛውን በጎ ነገር ለማንጸባረቅ መጣር በጸጋ መተባበርና በመረዳዳት የእግዚአብሔርን ክብር በአምሳሉና በአምሳሉ እንድናገኝ ይመከራል። ስለዚህም በትክክል የሚያስቡ ሰዎች ከምክንያት ጀምሮ በፈጠራ አእምሮን ወደ አንዱ ማሰላሰል ከፍ አድርገው በአንድ ነጠላ አሳብ በመሰብሰብ አእምሮው ይህንን በሚፈለገው መጠን ካየነው። እነዚያም በተፈጥሯቸው ምክንያት የሆኑት ፍጥረታት የማሰብ ችሎታቸውን ወደ ራሳቸው – ወደ እነርሱ ሲዞር ወይም በነሱ መሠረት ሲገነባ – ወደ እውነተኛው የመምራት ኃይል አላቸው። ስለዚህም ከማንኛዉም ፍጡር፣ ተፈጥሯዊም ሆነ የተፈጠረ፣ የማሰብ ችሎታ በተፈጥሮ የተሰበሰበ ወደ ብዙ ምክንያት እና አንድ በአንድ፣ በተግባርም ቢሆን፣ አሁን በማሰላሰል ላይ ነዉ። አእምሮው አንድ ወይም ብዙ የተፈጠሩ ወይም የተፈጥሮ ፍጥረቶችን ቢጠቀም፣ ነገር ግን ለአንዱ ወይም ለዚያ በራሱ ተሰብስቦ ካልሠራ፣ ወደ መጀመሪያው እየገሰገሰ፣ እርሱን ብቻውን በብርሃን መንፈስ ቅዱስ ተሳትፎና ትብብር ውስጥ በማሰላሰል፣ በቀላሉ፣ በአንድ መልክና በዚያ መልክ ብቻ የሚሠራው፣ ይህ ምንም ቢሠራ ለአእምሯዊ እንደ ኃጢአት ይቆጠራል። ከአንዱ የሚወጣ ነገር ሁሉ ወደ ፍጥረታት በትክክል ወደሚጠቀሙት ይመራልና። ታላቁ ዳዮኒሰስ ከአብ የሚመጣው የብርሃን መገለጥ ሁሉ ጠቃሚ በሆነ መንገድ ወደ እኛ እንደሚመጣ እና እንደገና እንደ አንድነት ኃይል እንደሚሞላን እና ወደ አንድ የሚያደርገን የአብ አንድነት እና እግዚአብሔርን ወደ መምሰል ቀላልነት ይመልሰናል። " ሁሉ በእርሱ ለእርሱም ነውና" (ሮሜ 11:36) ወደዚህ በማይመራበት ጊዜ፣ እንዲህ ዓይነቱ የብርሃን መገለጥ ከተፈጥሮው ጋር የማይጣጣም እና መሆን እንዳለበት አይከሰትም።

18. ከማሰላሰል የሚቀድም ተግባር አለ፣ እና እንቅስቃሴን የሚቀድም ማሰላሰል አለ። የመጀመርያው በአካል ተሟልቷል ስለዚህም የሰውነትን መነሳሳት የከለከለ እና በመልካም መንገድ እንዲራመድ ያስተማረ ሰው አእምሮው በነፃነት ወደ ራሱ ቦታ ማለትም ወደ ኖቲክ ጠፈር ገብቶ ለጥቅም እንዲሰራ ያደርገዋል። ሁለተኛው ተግባር የሚጀምረው ከአእምሮ እና ከመንፈስ ነጸብራቅ ነው፣ እና ከአእምሮ በላይ በሆነው ላይ ማለትም በእግዚአብሔር ላይ ያተኩራል። ወደ እርሱ መቅረብ አእምሮው ወደ አንዱ ይደርሳል አንድም አምላክ ነው። በዚህ ምክንያት አእምሮው ወደ አንድ ሙሉ በሙሉ ተሰብስቦ እንደገና ያልተከፋፈለ ይሆናል። አንዱ፣ ሲታሰብ፣ የአንድነት፣ እግዚአብሔርን የመምሰል ቀላልነት ምክንያት ይሆናል። አእምሮ አንዱን እያሰላሰለ ራሱን አንድ እና ቀላል አለማድረግ ትክክል አይደለምና። ነገር ግን የተከፋፈለውንና የተዋቀረውን ካሰላሰለ እሱ ደግሞ ተከፋፍሎ ብዙ መሆን አለበት። እና በራሱ ያለውን ቀላል እላለሁ። የማሰብ ችሎታው ምንም ይሁን ምን በእንቅስቃሴው ላይ ለውጦችን ያደርጋል፤ ግን በራሱ ቀላል ነው፣ እና ስለዚህ፣ አንዱን በማሰላሰል፣ በእንቅስቃሴዎቹ ውስጥ አንድ መሆን አለበት። ነገር ግን አንዱን ቢያስብና ቢያንስ ለሁለት ከተከፈለ ከአንዱ ክፍል አንዱ አንዱን ከሚያሰላስለው ተለይቶ ምን ያደርግ ነበር? ለተለየው ክፍል ወይ ሌላ ነገር ያስባል ወይም ምንም አያስብም። እና ይሄ በነዚህ ምክንያቶች ሊከሰት ይችላል፡ ወይ ስላልፈለገች ወይም ጥንካሬ ስለሌላት ወይም በተፈጥሮዋ ከማሰላሰል ውጪ ወደ ሌላ ተግባር ስላዘነበለች ነው። አእምሮውም ሌላ ነገር ያሰላሳል ብለን ከወሰድን አእምሮው አንድን ብቻ ​​ሳይሆን ሁለትን እንደሚያይ እወቅ። ሁለት ስታዩ ደግሞ አንድ ሊሆኑ አይችሉም። እንደሚታወቀው፣ እንደሚያየው ወደ ብዙ ክፍሎች ይከፈላል። ማየት በማይፈልግበት ጊዜ የማያይ ሊሆንም አይችልም፡ የሚያስብ አእምሮ ለአፍታ ሥራ ፈት ሊሆን አይችልም። ወይም የአዕምሯችን ክፍል አንድ አካል እንቅስቃሴውን ሲቀንስ ሌላው ደግሞ ሲያፋጥነው አይከሰትም። ወይም የማሰብ ችሎታው የተዋሃደ እንጂ ቀላል ያልሆነ ወይም ከየትኛውም ክፍል የተፈጠረ ወይም አንዱ ክፍል ለማሰላሰል እና ሌላው ለሌላ ተግባር የሚውል አይደለም፤ ይህ ደግሞ የአጻጻፍ መግለጫው ስለሚሆንና በዚህ መንገድ የአዕምሮን ቀላልነት መናገር አይቻልም። እንግዲህ የአዕምሮ አንድ እና ቀላል ተፈጥሮ ቀላል እና አንድን የሚመለከት ከሆነ በእንቅስቃሴው ውስጥም አንድ ይሆናል። እና ቀላል እና አንድ ከሆነ፣ ቀላል የሆነውን እና አንዱን ያያሉ። ስለዚህ ሁሉም እንቅስቃሴ እና ማሰላሰል ከአእምሮ ሁሉ በላይ ወደሆነው መሄድ አለበት። እና በዚህ መንገድ ካልገፋ፣ የማሰብ ችሎታ ምንም አይሳካም፤ እንቅስቃሴህ እና ማሰላሰልህ ከንቱ ይሆናል። በስሜት ተከፋፍሎ ይሠራል፣ እናም የነፍስ ግንዛቤ ከአእምሮ በላይ ከሆነው ጋር ወደዚያ ወጥ ውህደት አይሄድም። እንዲህ ዓይነቱ ህብረት ከፍ ከፍ ያለውን እና አንድ የሆነውን እና ሁሉንም ነገር ከማን እንደመጣ ፣ በማን እና በማን እና በማን እና በማን እና በማን እና በማን እና በማን እና በማን እና በማን በኩል ሁሉም ነገር የሆነበት እና ያለውን የሚገነዘበውን የማሰብ ችሎታን የማጣራት እና የማጥራት ችሎታ አለው።

19. የፍላጎቶች ሁሉ ቁንጮ የእግዚአብሔር ከነፍስ ጋር አንድነት ነው፣ ከአእምሮ ሁሉ በላይ የሆነ አንድነት ነው። መለኮታዊ ውህደት መለኮታዊ መመሳሰልን ይጠይቃል፣ መለኮታዊ መመሳሰል ደግሞ የማሰብ ችሎታን ማለትም ማሰላሰልን ይጠይቃል። የመለኮት ባሕርይ እንደዚህ ነውና ስለዚህም አምላክ ተብሎ ይጠራል። ነገር ግን ማሰላሰል ወዲያውኑ ወደ እግዚአብሔር ሐሳብ ይመራል፤ በሁሉም ቦታ እና በሁሉም ነገር እግዚአብሔር በአእምሮ ውስጥ እንደ ጨረሮች ያለ ነገርን ያስቀምጣል ፣ እና የሚያስብ አእምሮ ሁል ጊዜ እግዚአብሔርን በፊቱ ያያል ፣ እና እግዚአብሔር ከሁሉ በላይ የሆነ ነው። የማሰብ ባህሪው በእንቅስቃሴው ውስጥ ከሚያሰላስል ጋር ተመሳሳይ ይሆናል፤ የመለኮት ጎርጎርዮስ ሥነ መለኮት ቋንቋ ይህንን ሲናገር አእምሮ የእግዚአብሔርን ብርሃን እንደሚያይ እና እንደሚያስተውል ሲናገር ያሳውቀናል። የማሰብ ችሎታው የሚያየው፣ የሚገነዘበው እና እንዲያውም ይሆናል። ፔድሮ ዳማሴኖ እንደሚለው፣ የማሰብ ችሎታው የሚያስበውን ቀለም ይወስዳል። የተከፋፈለውን እና የሚበዛውን ሲያሰላስል እሱ ራሱ ይከፋፈላል እና ብዙ ይሆናል፤ ነገር ግን ወደ ተሻጋሪው እና ቀላል የሆነውን ለማሰብ በወጣ ጊዜ፣ ያን ጊዜ አስቀድሞ እንዳልኩት በግልፅ አንድ ይሆናል። ወደ አንዱም በደረሰ ጊዜ መጀመሪያና ፍጻሜ የሌለውን መልክና ቀላል የሆነውን ያስባል እርሱ ነውና። በዚህ መንገድ እርሱ ደግሞ በእንቅስቃሴው፣ መጀመሪያ የሌለው፣ መጨረሻ የሌለው፣ ያለ መልክ እና ቀላል ይሆናል። ይህን መከራ ተቀብሎ በዚህ መልኩ ከተለወጠ በኋላ በተቻለ መጠን እንደ እግዚአብሔር ይሆናል። እናም ከዚያ ወደ ምኞቶች ሁሉ ጫፍ ላይ ይደርሳል፣ ማለትም፣ ከአእምሮ በላይ የሆነ እና የማይነገር መለኮታዊ ውህደት፣ እሱም ከእግዚአብሔር በኋላ ከፍተኛው ዓላማ ነው። በዚህ ምክንያት የማሰብ ችሎታው በሙሉ ኃይሉ ወደ ላይ እንዲዘረጋ እና በመንፈስ ቅዱስ ውስጥ ያለውን ራዕይ እና ማሰላሰል እንዲቀዳጅ ምቹ ነው።

20. አእምሮ በብዙ ነገሮች ላይ ሲያድር ወይም በሁለት ላይ እንኳን ሲያድር በቀላሉ አንዱን እንደማያስብ ግልጽ ነው። ለዚያም ነው የተገደበ እና መጨረሻ ያለው፣ ምክንያቱም እንዲህ ያለ ፍጽምና የጎደለው ቀላል ነው። ነገር ግን አእምሮው እውነተኛውን ሳይነካው፣ በመንፈስ ኖቲክ ዐይን ሳያየው ሲዳስሰው፣ ያኔ መጀመሪያ የሌለው፣ መጨረሻ የሌለው፣ ገደብ የለሽ፣ መልክና ቅርጽ የሌለው ይሆናል። ራሱን በጸጥታ ይለብሳል እና በመገረም ቆስሏል ፣ ዝምታን ይማራል ፣ በደስታ ይሞላል እና የማይታወቅውን ይለማመዳል። ነገር ግን ያለመጀመሪያ፣ ያለ መጨረሻና ያለገደብ በፍሬው የተደረገ እንጂ በእንቅስቃሴው አይደለም እላለሁ ብለህ አታስብ። አእምሮ የሚቀየረው ዋናው ነገር ሳይሆን ጉልበቱ ነውና። አእምሮው በማንነቱ ቢለወጥ በጸጋ ከእግዚአብሔር ጋር መመሳሰልን ከተቀበለ – ማለትም እግዚአብሔርን በማሰላሰሉ ምክንያት በጸጋ ከእግዚአብሔር ጋር መመሳሰልን ከተቀበለ – ያኔ በመሰረቱ አምላክ ይሆናል። ነገር ግን የትኛውም ፍጥረት በባህሪው አምላክ ሊሆን አይችልም፤ ይህ ለመላእክቶች እንኳን የማይቻል ነው፣ እና ብቸኛው ልዑል እግዚአብሔር ብቻ ሊሆን ይችላል። አእምሮም በባህሪው መለኮት ነው ማለት ቦታ ስለሌለው፣ አእምሮ እግዚአብሔርን መምሰል የሚለማመደው በጸጋው በማሰላሰል ነው እንላለን። እንግዲያውስ በባህሪው ሳይሆን በእንቅስቃሴ ላይ እንደሚለወጥ ግልጽ ነው። እናም አእምሮው በሚያየው መጠን እንደሚለወጥ መታከል አለበት፤ እና የሚያየው በፍፁም መለኮታዊ ማንነት ሳይሆን መለኮታዊ ሃይል ስለሆነ እሱ ደግሞ በባህሪው ሳይሆን በእንቅስቃሴው ይለወጣል።

21. ያለው ሁሉ፣ ለማለት ያህል፣ ከአለቃው የበራ አንድ ሰው በሁሉ መንገድ ከተገኘበት አልራቀም። ከእርሱ ዘንድ እንደ መጣ እንዲሁ በእርሱ ይኖራል ይፈጸምማል። ፍጡርም በሌለበት የፈጣሪና የነባር ጠረን የመሰለ ምንም ነገር የለም። እናም ሁሉም ነገር በእውነት ባለው በእርሱ ውስጥ ድርሻ አለው – ድምፃቸውን ከፍ ካላደረጉ እና ወደ እራሱ ወደ አዋቂው እስካላሳዩ ድረስ እርሱ ከማሰብ እና ከማስተዋል በላይ ይኖራልና ነገር ግን ከላቁ ከሚወጣው ብርሃን በሚመስል ነገር ነው። ስለዚህ ፍጥረታት ሁሉ አንዱን የሚጠሩት ሁሉም የሚያዩት አንድ ነውና ያው ተሻጋሪ የሆነ በፍጥረታት ሁሉ አእምሮን ስለሚገልጥ አእምሮው መመራት፣ መራመድ እና ወደ ተሻጋሪው መምጣት ያስፈልጋል። በአንድ በኩል፣ ብዙ ፍጥረታት ለሚሰጡት ዋስትና፤ በአንጻሩ ግን አሁን የምንናገረው አንድ ፈጣሪ አእምሮው እንዲያስብበትና በእርሱ ቸርነት የሌለበትን እንዲያስተውልና በእርሱ ሕይወትን እንዲያስተውል ስለሚፈልግ ነው፡- “እኔ ሕይወት ነኝ” (ዮሐ። 11፡25)። ደግሞም፡- “እውነተኛ አምላክ ብቻ የሆንህ አንተን ያውቁ ዘንድ ይህች የዘላለም ሕይወት ናት” (ዮሐ 17፡3)። በሌላ ቦታ ደግሞ፡- እግዚአብሔርን ፈልጉ ሕያዋንም ትሆናላችሁ (መዝ 68፡33) ምክንያቱም በመፈለግ ማሰላሰል ይመጣል በእርሱም ሕይወት ይመጣል። አእምሮም ደስ ይበለው፣ ይብራ፣ ሐሴትም ያድርግ፣ እንደ ዳዊት፡- “በአንተ ደስ የሚላቸው ሁሉ ማደሪያ ናቸው” (መዝ 86፡7)። በሌላም ስፍራ፡- “በብርሃንህ ብርሃንን እናያለን” (መዝ 35፡10)። ይህ ደግሞ ለምን አስተሳሰቡን እንደፈጠረ እና ንብረቶቹን በሁሉም ፍጥረታት ውስጥ ያስፋፋው ለምን እንደሆነ ያብራራል-በእነሱ በኩል እራሱን ለአእምሮ ለማሳየት ፣ በመስኮቶች ፣ በመንፈሳዊ ብርሃን ውስጥ ፣ እና በእንቅስቃሴው ፣ ወደ ራሱ ይሳባል።

22. አንድ ቸር እና ሥላሴ ያለው እግዚአብሔር ሁሉንም ነገር በራሱ ፈቃድ አደረገ። እና እግዚአብሔር የሚፈልገው ከሁሉ የላቀ ቸር ነው። መልካምነት የአዕምሮ ንብረት ነው። እግዚአብሔር አእምሮን የፈጠረው እግዚአብሔርን ወይም የእግዚአብሔርን ንብረቶች እንዲያሰላስል ነው ስለዚህ አእምሮው ሲያስብ ወደ አንዱ ይሰበሰባል። ስለዚህ፣ እግዚአብሔር የማሰብ ችሎታው ራሱን እንዲያሰላስል ይፈልጋል፣ እና ይህ ትልቅ መልካም ነገር ነው። እግዚአብሔር በእውነት እና ቀላል አንድ ነው፤ እሱን ማሰላሰል እና አንድ ወጥ በሆነ መንገድ በርሱ ውስጥ ማስታወስ አስቀድሞ እንደተነገረው ከሁሉ የላቀው መልካም ነገር ነው።

23. ልዩ የሆነ ዓለም አቀፋዊ ፍቅር ሲኖር፣ ጠቢባን በእግዚአብሔር ዘንድ እንደሚያስረዱት፣ የሚወደድ ነገር እንዳለ ግልጽ ነው። የሚዋደዱ ሁለት ነገሮች እንኳን ቢኖሩ ወይ ሁለት ፍቅሮች በነበሩ ወይም አንዱ ፍቅር ለሁለት ይከፈል ነበር እና ከዚያ በኋላ ልዩ ተብሎ አይጠራም እና በራሱ አንድ አይሆንም። ነገር ግን አሁን በእራሱ የተሰበሰበ አንድ ሁለንተናዊ ፍቅር ብቻ ነው ስለተባለ፣ የተወደደም አንድ ብቻ እንዳለ መረዳት አለብን። ይሁን እንጂ የተወደደው ወደ እሱ ከሚመራው ፍቅር ይቀድማል፣ እናም አንድ ሰው የሚወደድ ሆኖ ለማያውቀው ነገር ፍቅር ቢሰማው አይከሰትም። ይህ ፍቅር ለእግዚአብሔር ሊኖረን የሚገባው ያን የጠነከረ ፍቅር ነው፣የእግዚአብሔር ተፈጥሯዊ እና የተጻፈ ህግ እንደሚጠይቀን። የተፈጥሮ ህግ ውበቱን የሚወድ አእምሮን ወደ ተሻለ ደረጃ እንዲሄድ ያስተምራል ይህም እግዚአብሔር ነው። የተጻፈው ሕግ ደግሞ እንዲህ ይላል፡- "እግዚአብሔር አምላክህን በፍጹም ልብህ በፍጹም ነፍስህ በፍጹምም ኃይልህ ውደድ። አምላካችን እግዚአብሔር አንድ ነው" (ዘዳ 6፡4-5)። እንግዲያውስ አንድ የተወደደ ብቻ አለ ማለትም የሥላሴ አንድነት፣ ለእሱ ፍቅር ከመፈጠሩ በፊት በአእምሮ ውስጥ መሆን አለበት። ለዚያም ነው ማስተዋል ወደላይ ማዘንበል ያለበት ስለዚህም በእርሱ ግኝት እና ማሰላሰል ለእርሱ ያለው ፍቅር እንዲሁ ያበራል እናም ሰው ህጉን እና ትእዛዛቱን ይፈፅማል ፣እንደ ሕጉ ጌታ አምላኩ ።

24. የማሰብ ችሎታ ከአእምሮ ሁሉ በላይ ወደሆነው ወደ እርሱ በማረጉ በምንም ምክንያት ሊወደው የማይችል ሊሆን አይችልም። ሁሉን ነገር እንደሚደግፍ ከሥሩ የሚወጣ የማይነገርና የማይታወቅ ውበት ያጋጥመዋልና። መለኮታዊ ብርሃን በአእምሮ ላይ ሲወርድ ብዙ ዓሦች እንደወደቁበት መረብ ሆኖ ሊሰበር ይችላል፤ አእምሮው ከአእምሮ ሁሉ በላይ የሆነውን ውበት ሲያሰላስል በመደነቅ ቆስሏል እና እንደ ወይን ጠጅ ይሰክራል እናም ከራሱ የወጣ መስሎ ይቀራል እናም ከምንም በላይ ይደነቃል ፣ የዚያን የማይገባ ውበት እይታ ሊይዝ አይችልም። በዚህ ምክንያት፣ በተፈጥሮ፣ የፍቅር ትስስር የማሰብ ችሎታን ይይዛል፣ እናም በውሃ ጥም የተቃጠለ ያህል ነው። ከአእምሮ ሁሉ በላይ የሆነው አንድ ነው። ነገር ግን ሁሉም ሰው የሁሉ ነገር የመጀመሪያ ምክንያት፣ የሁሉም ነገር መጀመሪያ እና መጨረሻ እና አንድነት ይለዋል። መልካሙን እና መልካሙን የሚያደርገውን ሃይል በማፍሰስ፣ ከውበት እና ከመልካም ነገሮች ሁሉ ውበትና ቸርነትን ከራሱ አወጣ፣ ከውበት እና ከመልካም ነገሮች ሁሉ የላቀ፣ ማለቂያ በሌለው ፍጥረታት ውስጥ ያለ ሲሆን ግን ወደር የለሽ ሆኖ እጅግ የላቀ ነው። በተፈጥሮው ከተፈለገው ሁሉ በላይ የሚፈለግ፣ ከመልካም እና ከበረከቶች ሁሉ በላይ እውነተኛና መልካሙ፣ እና በተፈጥሮ እና በሥርዓት ሕግጋት በእውነት የተወደደ ብቻ ነው፣ የሁሉ ነገር ምክንያት ሆኖ፣ በውበቱ እና በመልካምነቱ የላቀው የተወደደውን እና የሚፈለገውን ሁሉ በልጧል። እና እርሱ ብቻ በእውነት ተሻጋሪ ነው፣ ልክ እንደ አንድ ብቻ ነው፣ ሁሉም ፍጥረታት የሚመጡበት። ስለዚህ፣ እንደተባለው፣ በእግዚአብሔር ርዳታ በመንፈስ መዞር ያለብን እርሱን ብቻ መፈለግ እና ማግኘት አለብን፣ ከእርሱም ጅምር እና መጨረሻው ይመጣሉ። ያን ጊዜም የመለኮታዊ ፍቅር በሮች በክርስቶስ ጸጋ ከራሳቸው ይከፈቱልናል፣ እናም ወደ ጌታችን ዕረፍት በታላቅ ደስታ እና ደስታ እንገባለን። የዚያን ሰው ጣፋጭነት እናውቃለን እናም የመለኮትን ደስታ እንቀምስማለን አንድ ሆነን ራሳችንን ሳንለያይ ወይም ራሳችንን ሳንከፋፍል ለብዙዎች ሳንከፋፈል በአዳኝ ለአብ ባቀረበው ጸሎት መሰረት፡- “እኛ አንድ እንደ ሆንን አንድ ይሁኑ” (ዮሐ። 17፡22)። ያኔ ያዘዘንን ትእዛዝ በትጋት ለመፈጸም እንችላለን፡- “አምላክህን እግዚአብሔርን ውደድ… በፍጹም ነፍስህ… ባልንጀራህንም እንደ ራስህ ውደድ” (ሉቃስ 10፡27) እናም ለሰው በሚችለው መጠን ፍጽምናን እናገኝበታለን። ፍቅር የሕግ ፍጻሜ ነውና፥ በእርሱም ሕግና ነቢያት ብቻ ሳይሆን በእግዚአብሔርም በክርስቶስ ፍጹም የሆኑ ሁሉ ያረፈበት ነው።

25. በባሕርዩ ከመንፈስ ጋር ለመዋሐድ የሚቀናው ነገር ሁሉ መለያየት ወደ መዳከም ያመራል። በዚህ ምክንያት ደግሞ አእምሮ በእንቅስቃሴው በጥቂቱም ቢሆን ቢከፋፈል በጸጋው ከራሱ ውጭ በሆነ ነበር። የተለያዩ ነገሮችን ሲመለከት ይህ የሚሆነው ሳይከፋፈል መቆየት ስለማይችል የተለያዩ ነገሮችን ሲመለከት ነው። እና ማንም ሌላ የሚመስለው ከሆነ ፣ በዝምታ ውስጥ ያለው የማሰብ ችሎታ በህብረት ውስጥ ካለው የማሰብ ችሎታ ለምን እንደሚለይ በቀላሉ ማስረዳት አልቻለም። በዚህም እግዚአብሔርን የሚፈሩ ሰዎች የማሰብ ችሎታ በስሜታዊነት ከተያዙት ጋር ተመሳሳይ መሆኑን ይጠብቃል፣ ይህም ከቦታው ውጪ ነው። በእንቅስቃሴው ውስጥ የማሰብ ችሎታው ከሚመለከተው ጋር ይመሳሰላል: ስብስቡን ማሰላሰል ካለበት፣ እሱ ራሱ ብዙ ይሆናል፣ እና ከቀላልነት ሲወጣ ሳይከፋፈል ሊቆይ አይችልም። አእምሮም በተከፋፈለ ጊዜ ከኃጢአት ንጹሕ ሆኖ ሊቆይ አይችልም። ይህ በራሱ መከፋፈሉ እንደ ኀጢአት ይታወቃልና – ይህ በራሱ መለያየትን ያዩ ያስባሉ። እንግዲህ በኖይቲክ ማስተዋል መልካሙን ማወቅ ያለበት የእውቀት መንፈሣዊው የአዕምሮ ክፍል በላዕዩና በልዑልነቱ በማሰላሰል መለያየትን ተቀብሎ ከጸጋው ውጪ ከተገኘ፣ ወደላይ በመቅረብና በማሰብ፣ ከመከፋፈልና ከክርክር ለማምለጥ ከፈለግን ይህ ደግሞ በፍጹም ነፍስ ነው። አእምሮ አንድ የሆነውን ነገር ግን የተፈጠረውን ሲመለከት እንኳን ሳይከፋፈል ሊቆይ አይችልም። የተፈጠረ ነገር በእውነት ቀላል ሊባል አይችልምና: የተገደበ እና የተዋሃደ እና የተገረዘ ነው፤ ለዛም ነው ዝም ብሎ አንድ መባል ስህተት የሚሆነው እና አእምሮው ሳይዛባ ሲመለከት ቀላል እና ወጥ የሆነ እንቅስቃሴ አይኖረውም። እይታው የተከበበ እና የተገደበ እና በቅንብር ምልክት ይሆናል፣ የማሰብ ችሎታ እንደሚያየው፤ እናም አእምሮው ቀላል እና መጀመሪያ የሌለው፣ ያልተገደበ እና ያልተገረዘ ከሚያደርገው መለኮታዊ ፀጋ ይወጣል እና ከአእምሮ በላይ ካለው ከተሰወረው ውጭ እራሱን ያገኛል። አእምሮም የአንድነት ንብረትን የሚያስደስት እና የመርህ-አልባነት ግዙፍነት እና ወጥ የሆነ ቅርጽ የሌለውን ቀላልነት የራሱን ክብር ያጣል። እና የማሰብ ችሎታው ከተፈጥሮ በላይ የሆነ እና የማይታወቅ ውበት ግንዛቤ ላይ አይደርስም። እንግዲህ አእምሮው መጀመሪያ ሳይጀምር ቀላል እና እውነት ወደሆነው መመልከቱ እና እራሱን ወደላይ መዘርጋት ተገቢ ነው፣ ስለዚህም አንድ ያበራለት እና ሁሉንም መርሆዎች አንድ የሚያደርግ አንድነት እና በእሱ በኩል ከራሱ ጋር ይጣመራል። ይህ ደግሞ በላጩ አብዝቶ እንዲወደው ብቻ ሳይሆን በተቻለ መጠን ወሰን በሌለው እና በቀላልነት፣ በቅርጽ እና በቅርጽ በሌለበት ሁኔታ ከመልካሙ ጋር ስለሚመሳሰል፣ ነገር ግን እርሱ ራሱ ከተፈጥሮ በላይ ያለውን መለኮታዊ እና ውብ ውበት እንዲወድ፣ እንደተባለውም በዚያ አምሳያ ተነሣ። ወደ እንደ እንደሚያዘነብሉ ይታወቃልና። ስለዚህም እግዚአብሔር አእምሮን እንደሚወድ እና አእምሮም በተራው እግዚአብሔርን እንደሚወድ ግልጽ ነው። ልክ እንደ መሰል። ተመሳሳይነት፣ እንደሚታወቀው፣ ደብዳቤዎች አሉት፤ እና ስለዚህ የአንዱ ወገን ፍቅር የሌላውን ተገላቢጦሽ ፍቅር ያሳድጋል። በእግዚአብሔር እና በነፍስ መካከል የሚነሳ ምንም ጠንካራ ስሜት የለም።

26. አእምሮ ከአእምሮ በላይ ወደሆነው ወደ እርሱ ሲደርስ፣ ከተፈጥሮው በላይ፣ መልክ የለሽ እና መልክ የለሽ እና ፍፁም የማይታሰብ በመለኮት መንገድ መጀመሪያም ሆነ መጨረሻ የሌለው ይሆናል። በአንድ ቃል፣ ከራሳቸው ማህበር በላይ። ነገር ግን በመለኮታዊ እና በመንፈሳዊ ነገሮች ላይ ያተኮረ ቢሆንም የራሱን ሃሳብ ከእርሱ ጋር ሲይዝ ግን እነሱ እንደሚሉት በተፈጥሮው ይንቀሳቀሳል እና ይሠራል እናም በባህሪው ወሰን ውስጥ ይቆያል። አሁን፣ ከተፈጥሮ በላይ የሆነው ከተፈጥሮው እጅግ የላቀ ነው፣ እና ለዛም ነው ከተፈጥሮ በላይ የሆነውን ለመውደድ መትጋት ያለብን፣ በጣም የሚሻል ስለሆነ፣ በትእዛዙ መሰረት ምርጡን ስጦታዎች ከልብ እንድንፈልግ ያዘዘን። ነገር ግን አእምሮ በልዕለ ተፈጥሮ ውስጥ ሲቀር በእግዚአብሔር ውስጥ እንደሚቀር ግልጽ ነው። እግዚአብሔር የፍጥረታት ሁሉ የበላይ ነውና እርሱ የሁሉ ነገር መጀመሪያ መርሕ ስለሆነ አንድ ብቻ ነው። ስለዚህ አእምሮው ወደ ላይ መድረስ፣ ለማሰላሰል እና ወደ መጀመሪያው መርህ እና ወደ ተራ ሰው ለመውጣት መጣር አለበት፣ ስለዚህም ከተፈጥሮአዊ እንቅስቃሴው በላይ ወደሆነው ከተፈጥሮአዊ እንቅስቃሴው በላይ በመነሳቱ፣ ከራሱ የተፈጥሮ ሁኔታ ይልቅ በባህሪው ውስጥ የተሻለ ሆኖ እንዲያገኝ ነው።

27. እያንዳንዱ ፍጡር እረፍት እና እርካታ የሚያገኘው በራሱ የተፈጥሮ ባህሪያቶች ሲሆን በመጀመሪያ ደረጃ በአንድ ወጥ መሰረት በተፈጠሩት የመጀመሪያ ምክንያቶች። እንግዲህ አእምሮው በተፈጥሮው ወደ እውነተኛ ደስታ ይመጣል፣ እናም ትንሽ ደስታ አይኖረውም፣ እናም ሁሉንም ነገር ትቶ ወደ አንድ እና ወደ መጀመሪያው ጉዳይ እና ወደዚያ ሲደርስ ፣ ወደ አንድ እና ወደ መጀመሪያው ምክንያት እና እዚያ ፣ በመንፈሳዊ ህብረት ፣ ሁሉም ነገር ወደ ሚወጣባት እና የሁሉም ነገር ንብረት ወደ እርስዋ ሲደርስ ፣ የሁሉም ነገር መርሆዎች ፣ መንገዶች እና ፍጻሜዎች ፣ በእሷ ውስጥ የተፈጠሩ እና በእሷ ውስጥ የተፈጸሙ ናቸው ። በእሷ መልካም የሚያውቀው ሁሉ ይጽናናል በእርሷም ያው አእምሮ የተፈጠረው እንደዚ ነው። አእምሮው ወደ ራሱ ሊዞር የሚችለው የሁሉንም ነገር እውነተኛ ምክንያት ማለትም ወደ ራሱ ጥንታዊነት ሲዞር ነው። እናም እያንዳንዱ ፍጡር በተፈጥሮው እራሱን ስለሚወድ እና አእምሮው ከምንም ነገር በላይ ስለሚሰማው ከአእምሮ በላይ የሆነው አምላክ የማይለካ ውበት ምስል በመሆኑ፣ አእምሮ የራሱን ምክንያት ለማሰላሰል በጣም ይወዳል። ደህና፣ ቀደም ሲል እንደተነገረው፣ ወደ እርሷ ሲዞር ራሱን አይቶ የበለጠ መውደድ ይጀምራል። በሌላ በኩል ፍጡራን በተፈጥሯቸው ለፈጣሪ የሚያሳዩት የፍቅር አይነትም አለ፣ ወላጆች በበኩላቸው ለልጆቻቸው ባላቸው ፍቅር የተወረሩ ናቸው። ስለዚህ፣ ወደ ሁሉም ነገር ብቸኛ ምክንያት በሚዞሩ ሰዎች ውስጥ፣ ልክ እንደተባለው ወደ ራሳቸው እና ወደ ራሳቸው ስለሚዞሩ፣ የማይታወቅ ጣፋጭነት ይነሳል። በእርሷ ውስጥ፣ እንደ ሁሉም ነገር ምክንያት፣ ሁሉም ነገር የመጀመሪያ ደረጃ አለው፤ እና በእርግጥ የማሰብ ችሎታ ፣ ከሁሉም መካከል አንዱ እንደመሆኑ ፣ ከአእምሮ በላይ በሆነው ፣ በምክንያት አርኪታይፕ ውስጥ ይገኛል።

28. ከዋናው ነገር በላይ ከሆነው ነገር ሁሉ ማንነትን አገኘ። ከተፈጥሮ በላይ የሆነ፣ ሁሉም ተፈጥሮ፤ ጊዜ የማይሽረው እና ያልተጣመረ፣ ጊዜያዊ እና ድብልቅ፤ ከተፈጠረ ሁሉ ተፈጥሮውን ተቀበለ፤ እንዲሁ ደግሞ መልክ ሁሉ ከቅርጽ ከሌለው ተነሣ፥ ከፍ ካለም ብዙዎችና የሚታየው ተነሣ። ማንም ወደሌለው ሰው ያልገሰገሰ እና እንደ መሰረቱ ያልቆጠረው ነገር ግን ወደሚታየውና በተፈጠሩ ነገሮች መካከል ወደ ተመሰለው ነገር ዘወር ብሎ በእውነት ወደ እርሱ ወደር የሌለውን ትንሹን ይመርጣል ምናልባትም ወደ ጣዖት አምልኮ የሚቀርብ። አንድ ሰው ወደሚያራምደው እና ወደሚመለከተው ነገር ፣ እሱ የሚፈልገውም እንዲሁ ነው ፣ እናም የተሸነፈው ለዚህ ነው፤ ለተሸነፈውም ለዚያ ነው የሚገዛው። እንዲህ ያለው ሰው ከፈጣሪ ይልቅ ፍጡርን ያገለግላል። የእያንዳንዳቸው አእምሮ የሚመለከተውን እና ወደ ማንን የሚያራምድ ሰው ያቀርባል፣ ያገለግላል፣ ይወዳል። ከቀላል እና ከቅርጽ የለሽነት ወደ ሌላ ነገር መገስገስ ብዙ ውድቀቶችን የሚያመጣ ከሆነ ፣ቅርጽ ወደሌለው ሰው መሄድ አለብን ፣እውቀታችንንም ወደ እርሱ እንመልሳለን ፣እናም በአዕምሮአችን ወደላይ ይዘን ፣የእውቀቱን ሁሉ ሀብት የምናገኝበት ፣የደረሱትም እረፍት የሚመጣበት እና የሁሉም ማሰላሰል መቋረጥ ፣ሀሳብ የሚቆምበት ፣ፀጥታ ወደ ውስጥ የሚገባበት እና ከሁሉም በላይ በአእምሮ ደስታ ውስጥ ነው።

29. ሁሉም ፍጥረታት መሆንን የሚሹ ከሆነ እና የሁሉም የመሆን መንስኤ ከፍጡር በላይ በሆነው ውስጥ ከሆነ፣ ሁሉም ፍጡራን፣ እና በተለይም ምክንያታዊ የሆኑት፣ በትክክል የሚንቀሳቀሱት—እንደሚገባቸው — ወደ መሆን፣ ለዛም ምክኒያት የሆነው፣ ከፍጥረት በላይ ያለውንም ይመኙታል። ስለዚህ ወደ አንድ ወደላይ የማይደርስ እና የማይናፍቅ አእምሮ በውሸት ይንቀሳቀሳል፤ ተሳስቷል እናም ከራሱ ክብር ይወድቃል ይህም በእውቀት ላይ ያለውን እውቀትን እና ከእሱ ጋር ባለው መለኮታዊ እና ወጥ የሆነ አንድነት፣ ከማስተዋል በላይ የሆነ አንድነት።

30. ምክንያቶቹ በራሳቸው ውስጥ ከነሱ የሚወጣውን ውበት እጅግ በጣም ብዙ ይይዛሉ። እና የሁሉም የጋራ መንስኤ ቅድመ ዘላለማዊው ነው። የማሰብ ችሎታው ከቅድመ-ዘላለማዊው ከሚመነጩት ነገሮች ውስጥ አንዱን ማለትም ውበትም ይሁን ሌላ የማሰብ ችሎታን የሚስብ ከሆነ ይህ ዓላማው ውሸት ነው። ምንም እንኳን ውበትን ቢወድም፣ ያ የመጀመሪያው እና እውነተኛ ውበት አይደለም (አንድ ጊዜ ሲነካ ሁሉንም ነገር ውብ ያደርገዋል), ነገር ግን አእምሮ በድንቁርና ወይም በመሰላቸት፣ ውበቱን ከቅድመ ዓለም ወደ ወሰደው ይሄዳል። ነገር ግን የት መሄድ እንዳለበት በደንብ የሚያንጸባርቀው አእምሮ ሀሳቡን ወደ ቅድመ-ዘላለማዊው ማሰላሰል ይመራዋል፣ ይህም የሚፈልገውን በብዛት እንደሚቀበል በግልፅ እያየ ነው፣ እናም የኖቲክ ማሰላሰል ለእሱ ምክንያት ነው፣ እና ምንም ነገር ንብረቱን ወይም ውበቱን አይሰጠውም፣ ነገር ግን ቅድመ-ዘላለማዊው ብቻ ነው። ምክንያቱም ንብረቶቹን ለመስጠት የሚችሉ ሃይሎች ያሉ ቢመስልም በሚወዳቸው አእምሮ ውስጥ ለዘላለም ሊቆዩ አይችሉም። እኛ እናምናለን፣ በእውነቱ፣ ይህ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ውስጥ ብቻ ነው፤ እሱ ብቻ እሱ በፈለገበት እና በሚፈልገው ቦታ፣ እንደ ጌታ እና ሉዓላዊ ተፈጥሮ ያለው፣ የስላሴ አንድነት አካል ነው። ስለዚህ የማሰብ ችሎታው የሸቀጦች ሁሉ ምንጭ ብቻ ሳይሆን የማያከራክር የስጦታ ስርጭት ወደሆነበት ወደ ቀድሞው ዘላለማዊው መመለስ ተገቢ ነው።

31. ሁሉም ፍጥረታት በተፈጥሯቸው ወደ መልካም ነገር ያመራሉ፤ ብዙ ነገሮችን መልካም ብለን ብንጠራም በእውነት ውስጥ ያለው መልካም ነገር አንድ ብቻ ነው። ከብዙ ነገሮች መካከል በቀላሉ ጥሩ የሆነ ነገር አያገኙም እና ለመናገር፣ ሁሉም ነገር ፍጹም ነው፤ በነሱ ውስጥ ከፊል መልካም ልንለው የምንችለው ነገር ብቻ ነው ምክንያቱም ከዋናው በላይ ያለውን መልካም ነገር የሚነካ ነገር ግን በራሱ መልካም ነገር ስለሌለው ነው። ቅድም የዘለዓለም ብቻ መልካም ነውና፥ ከሁሉ የላቀው ቸር፥ የመልካምም ሁሉ ምንጭ ነውና። እሱ ንብረቶቹን ማስተላለፍ ይችላል እና በተፈጥሮ ሁሉንም ፍጥረታት ፣ ሁሉንም ሕልውና ፣ እያንዳንዱን ባህሪ ፣ ኃይል ፣ እንቅስቃሴ ፣ እንቅስቃሴ እና ንብረት ፣ እና ማንኛውንም ውበት እና ጥሩነት ወደ ራሱ ይስባል። በቀላል አነጋገር፣ ሁሉም ፍጥረታት እና በፍጥረታት ዙሪያ የሚታዩ ሁሉም ነገሮች በፈጠራ መልክ ከዘላለማዊው ተቀበሉ። ስለዚህ አእምሮው ወደ አንዱ ብቻ ሳይሆን ወደ ሌላ ነገር ሲገፋ እንቅስቃሴው ውሸት ነው። ምንም እንኳን ምናልባት ወደ መልካም ነገር የሚሄድ ቢሆንም፣ የእውነት ቀላል ወደሆነው መልካም ነገር አይደለም፣ የጸጋን ሙላት ወደ ሚያፈስሰው እና የበለጠ መልካም እና ወደ በጎ ለውጥ የሚሻውን ሁሉ ወደሚያሻሽለው አይደለም።

32. ባለማወቅ መለያየት የብዙ ሰዎች አእምሮ በሞኝነት ይተኛል ብዙዎችም የተቀጠቀጡትን መልካሙንና ቅን የሆነውን አያውቅም። እርሱን አይፈልግም ወደርሱም አያቅም። ስለዚህ መንፈስ ቅዱስ በዳዊት በኩል፡- ብዙዎች፡- መልካሙን ማን ያሳየናል ይላሉ። መልካሙ አይደለም – በብዙ ነገሮች የተጠመዱና የሚጨነቁ ስለሆኑ እርሱን መፈለግ እንዳለባቸው የማያውቁት ለዚህ ነው። የእግዚአብሔር ቅዱስ ቃል መልካም ብሎ የሚጠራው የነርሱ ክፍል፣ ሳይረዱት ቸል ብለው ወይም በቸልተኝነታቸው አጥተዋል፣ ለመፈለግ እንኳን የሚገባውን እርሱን ለመፈለግ እንኳ ሳያስቡ። የዳዊትን ትምህርት እንደሚከተሉ በማመን በፈለግነው መንገድ በትክክል መሄዳቸውን በማመን ከእርሱ ጋር ይደግማሉ፡- “ጌታ ሆይ የፊትህ ብርሃን በላያችን በላያችን ታየ፤ ይኸውም የክብርህ ብቻ እውቀት በእኛ ውስጥ በመስተዋት ታየ። ስለዚህም ብዙዎች መፅናኛቸውን በብዙ እቃዎች ያገኛሉ፣ ነገር ግን በመንፈስ የሚኖሩ በውስጣችን የበራላቸው ናቸው፣ እናም መንፈስ ቅዱስ በመልካም መልካሙ እውቀት ያበራላቸዋል።

33. የውሃ ጅረት ሃይል ከፍተኛ የሚሆነው በአንድ ቻናል ወደ ፊት ሲፈስ እና ብዙ ጅረቶችን ሳይከፋፍል ወይም ሳይሰበር ሲቀር ነው። እንዲሁም የእውቀት ማሰላሰል፣ እንቅስቃሴው እና ናፍቆቱ ወደ ብዙ ክፍሎች ሳይከፋፈልና በብዙ ጎዳናዎች ሳይሆን በአንድ ጅረት እና ሳይከፋፈል ከሄደ የበለጠ ጠንካራ ይሆናል። እና ይሄ የሚሆነው የማሰብ ችሎታ ወደ ተሻጋሪ እና ቀላል አንድ ሲገፋ፣ ሲመለከት እና ሲያሰላስል ነው። ተሻጋሪ እና ቀላል ሰው በራሱ አእምሮን የመሰብሰብ ኃይል አለው፤ እና ለማሰላሰል ብቁ የተደረገው አእምሮ እንደ እርሱ ያለውን ተመሳሳይ ገጽታ ሊይዝ አይችልም – ማለትም የእሱ ነጸብራቅ ሊሆን አይችልም ፣ እና አንድ ወጥ በሆነ ዝግጅት ውስጥ ቅርጽ የለሽ መሆን አይችልም: ቀላል ፣ ያለ ቀለም ፣ ያለ ምስል ፣ ያለ ንብረቱ ፣ ያለገደብ ፣ ያለ መጨረሻ ፣ ያለ ምስል እና በቀላሉ ተሻጋሪው ። በምሥጢራዊ እውቀት መገለጥ ውስጥ በመለኮታዊ እና ከዘመን በላይ በሆነው የፍቅር ጨረሮች ታበራለች እና ከቃል እና ከሐሳብ ባለፈ የሃሳብ ፀጥታ እና ዕረፍት ዘውድ ተጭኖ በመንፈሳዊ ደስታ እና በሰማያዊ ደስታ ይደሰታል። ከዚህም በላይ ወደ መለኮትነት ተለውጦ መለኮታዊውን መልክ ለብሶ ከቀላልና ከማይወሰን፣ ከሥዕል ከሌለው፣ ከቅርጽ ከሌለው፣ ከቀደምት ከተጠቀሰው አንድና ቀሪው ጋር በመንፈሳዊ ሁኔታ ለብሷል። እና ይህ ባይሆን እና የማሰብ ችሎታው እንደዚህ አይነት መለኮታዊ ለውጥ ካላደረገ፣ በምንም መልኩ ወደ ተሻጋሪው ሰው ግንዛቤ እና እውቀት ላይ መድረስ አይችልም። እግዚአብሔር አንድነትና አእምሮ ከሁሉ በላይ ነውና፤ ከዚያም ዐዋቂው ከቻለ በመለኮት እውቀት ወደዚህ ደረሰ በተገለፀው መንገድ አንድ ሆኖ ከቀረ በዘለለ መልኩ ይፀንሰዋል።

34. የመለኮት ሦስትነት ከተፈጥሮ በላይ በሆነ መንገድ ወደ አንድ አንድነት ተሰብስቧል፣ እግዚአብሔር ባለ ሦስት ሐይፖስታቲክ አካል ነው። ስለዚህ ነፍስ ራሷ ሦስት ክፍሎች ያቀፈች፣ ከተፈጥሮ በላይ በሆነ መንገድ በራሷ አንድ ካልኾን እውነተኛ የእግዚአብሔር መልክ ልትሆን አትችልም። እናም ነፍስ ሶስት ክፍሎችን ያቀፈች ነው እላለሁ፣ ምክንያታዊ፣ ተፈላጊ ኃይል እና ለቁጣ የተጋለጠ አይደለም፣ ምክንያቱም ይህ የነፍስ እውነተኛ የሶስትዮሽ ተፈጥሮ ስላልሆነ: ምክንያታዊ ነፍስ በራሱ ወደ ምኞት እና ንዴት አትዘንጋ። እነዚህ ኃይላት ወደ ነፍስ የገቡት ምክንያታዊ ካልሆነው የፍጥረት ክፍል አሁን ባለው የእንስሳት ሕይወት ነው፣ በራሳቸው ምክንያታዊ ያልሆኑ እና ጨለማዎች ነበሩ። ነፍስ እራሷ ምክንያታዊ ነች፣ እና ሙሉ ተፈጥሮዋ መንፈሳዊ ብርሃን ነው። ለዚህም ነው ያለ እሱ በእውነት ማድረግ የማይችሉትን ክፍሎች ብቻ እንደ ራሱ አድርጎ የመቁጠር ዝንባሌ ያለው። እና ያለ ቁጣ እና ያለ ፍላጎት ሊሠራ ይችላል፣ እና በትክክል ያለ እነርሱ እንደ እውነተኛ ስራ ነው። እነዚህም ትክክለኛ ክፍሎቹ አይደሉም፣ ነገር ግን እንዳልኩት በእንስሳቱ እና በበታች ሁኔታው ​​ውስጥ የሚገቡ ኃይሎች ናቸው። ለአመክንዮ ነፍስ በአእምሮው በላይ ያለውን እየመረመረ የኖቲክ ነገሮችን የሚፀንሰው፣ ከራሱ አልፎ ወደላይ የሚዘልል፣ ለመናገርም ወደ ላይ ዘሎ፣ ቁጣንና ምኞትን ጥሎ፣ ቀላልነት እና የማይታይ ባለበት የሚቀጥራቸውበት ቦታ ስለሌለው፣ ቀለም የሌለው እና የማይታሰብ፣ ቀላል ያልሆነ እና ሁሉንም ነገር የሚጠይቅ፣ ከራስ ወዳድነት ነፃ የሆነ ዩኒፎርም ይጠይቃል። የማሰብ ችሎታ። በቀላልነቱ የሶስትዮሽ ነፍስ በራሱ አእምሮ ነው፣ እና ቃል እና መንፈስን ይጠቀማል፣ ይህም ባህሪው እጅግ የላቀ እና ቀላልነቱን በምንም መንገድ አይጎዳውም። የመለኮት አንድም መርሕ ነፍስ የሆነች ሥሉስነት አንድነቷንና ቀላልነቱን አያደናቅፍም፤ ነገር ግን መለኮት በተመሳሳይ ጊዜ ቀላልና ተሻጋሪ የሆነ አንድ እና የማይሳሳትም ሥላሴ ነው። ስለዚህ ነፍስ – ማለትም የማሰብ ችሎታ፣ ነፍስ የማሰብ እና የማሰብ ነፍስ ስለሆነ -, ቃል እና መንፈስ ጋር አብረው ከተፈጥሮ በላይ የሆነ አንድነት እና አንድ ሦስት አካላት ያሉት መለኮትነት ያለውን እውነተኛ መምሰል ያንጸባርቃል። ይህ ደግሞ ከተፈጥሮ በላይ የሆነ የሥላሴ አንድነት ራዕይ እና ማሰላሰል ካልሆነ በስተቀር ሊሆን አይችልም፤ ነፍስን እንደዚሁ ፈጠረችና፣ እሷም እንደ እሳት እየቀየረች፣ ወደ አምሳያ ትቀይራለች፣ ሳታያት እና ሳታስበው ነፍስ ይህንን ሊረዳው አይችልም። ይህ ካልተከሰተ እና ተመሳሳይነት ካልተመለሰ በተለይ በማሰላሰል እና በእውነት ውስጥ ጉድለት ይሰማናል፣ ከምንም ነገር በላይ ጥንቃቄ ማድረግ አለብን፤ ምክንያቱም ያለ እነርሱ ከመጥፎ ፍላጎቶች የጸዳ ንጽህናን ማግኘት አይቻልም። ንጹሕ ለመሆንና ከክፉ ምኞት ለመዳን በበጎ ሥራ ​​መሥራት እንደሚገባን እንዲሁ እግዚአብሔርን ለመምሰል፣ ከሁሉ በላይ የሆነውን የእግዚአብሔር አገልጋዮች ለመሆን እና በጉዲፈቻ አማልክት ለመሆን እና ከጥንታዊው ምሳሌ ጋር ለመመሳሰል ስለ እውነት ማሰብ አለብን። ከቀዳሚው ተሻጋሪ ጋር አንድ ለመሆን ከፈለግን ፣ ይህ በእኛ ላይ የሚደርሰው ሁለንተናዊውን ስንመለከት ፣ እሱን ስናሰላስል ፣ ወደ ላይ ስንደርስ ፣ በማስተዋል ስንሆን እና ያንን ያለማቋረጥ ስንመለከት ነው። ለማንኛውም ከአእምሮ በላይ የሆነውን ለማየት እና በፍጹም ቅንዓት በፍጹም ልባችን እና ነፍሳችን ወደ እርሱ መስገድ እና ለእርሱ ያለን ፍቅር ወደ እርሱ የምናርገበት ቅዱስ ክንፍ እንዲሆንልን መትጋት አለብን። ስለዚህም ሁል ጊዜ በአየር ላይ እንዳለን፣ በማይታይ ሁኔታ፣ አንድ ዓይን በእውነተኛው አንድ ጌታ ላይ ተዘርግተን፣ ለሥላሴ በቃልና በመንፈስ በሦስትነት አስተሳሰብ እየዘመርን፣ ወደ እርሷ እየሄድን እንደፈለገችው እየተደነቅን፣ ከኀይላችን ጋር አንድ ሆነን ከኅብረት ሁሉ በላይ ወደሆነው እንሆናለን።

35. አንድነት የሁሉም የቁጥር ብዛት ሊታወቅ የሚችል መርህ ነው ፣ እና ተሻጋሪው አንድ የሁሉም የብዝሃነት ፣ የሚታየው እና የማይታይ ፣ ሊታሰብ የሚችል እና ያለው የሁሉም ነገር መርህ ነው። እያንዳንዱ ቁጥር በአንድነት ውስጥ ጅምር እንዳለው ሁሉ፣ ያለው ነገር ሁሉ በተፈጥሮም ሆነ በፈጠራዊ ምክንያታዊነት ከአካል ተሻጋሪ በሆነ መንገድ ያገኛል። ይሁን እንጂ የቁጥር አሃዱ ቦታ በስሜት ህዋሳት ሊታወቅ ስለሚችል፣ በተፈጥሮው ይወሰናል፣ ምክንያቱም አሃዱ የተቆጠሩት ነገሮች ሁሉ መጀመሪያ ስለሆነ እና ስሜቱ ሲቆጠር፣ ከሁሉም ነገር በፊት ያደርገዋል። ተሻጋሪ በሆነው አንድ ግን ከአእምሮ በላይ ስለሆነ ተቃራኒውን እናያለን። በትክክል ይህ አንድነት ነው፣ በመጀመሪያ በተፈጥሮ፣ አእምሮ ሁሉንም ነገር በኋላ ያስቀምጣል፤ ማንም አእምሮ እንደ መርሆ ሊገነዘበው የማይችለው ከዓለም በላይ የሆነውን ከእርሱም ወደ ብዙዎች ለማለፍ አይችልም። በተቃራኒው፡ ከብዙዎች ወደ አለም በላይ ወደሚገኘው እና በእርሱ ወደተሰበሰበው ይወጣል። እና ልክ እንደ መጀመሪያው ሁኔታ የስሜት ህዋሳት የቁጥር አንድነትን ይፈልጋሉ ፣ ምክንያቱም ወደ ብዙዎች ውስጥ ስለሚገቡ – ያለበለዚያ የማሰብ ችሎታ ሊቆጥር ወይም ወደ ፈለገበት መሄድ አይችልም – ስለዚህ እዚህ የነፍስ ሁኔታ ብዙዎችን ይፈልጋል ፣ ምክንያቱም በእነሱ በኩል ወደ ተሻጋሪው ትወጣለች እና ወደ ራሱ ትሰበሰባለች እና በሌላ መንገድ ወደ ተሻጋሪው ፅንሰ-ሀሳብ ሊደርስ አይችልም። ስለዚህም አእምሮው የራሱ የሆነውን ሥርዓትና መንገድ ተጠቅሞ ከብዙኃኑ ይጀምራል፡ ፍጻሜውም ወደ ተሻጋሪው መምጣት ነው። በሥሜት የቁጥር አሃድ ሙሉ በሙሉ ተረድቶና ተወስኖ እንደሚገኝ፣ ስለዚህም ስሜት በሥርዓት እንደሚያስቀምጠው ተፈጥሮው እንደሚፈልግ፣ እንዲሁ አእምሮው የሚፈልገውና ሊረዳው የማይችል ከተፈጥሮ በላይ የሆነ ፍጡር፣ ከእርሱ ለመራቅ ከአእምሮ ተፈጥሯዊ ሁኔታ እጅግ የራቀ መሆኑ አያጠራጥርም። እና እርሱ ከተፈጥሮ በላይ ሆኖ፣ ብዙ ነገሮችን ካለፍና ከዘረዘረ በኋላ፣ አእምሮው በእርሱ ውስጥ ያገኘዋል፣ ከተፈጥሮ በላይ የሆነ፣ መጀመሪያ ሳይሆን መጨረሻ ነው።

ማሰብ የማሰብ ባህሪ ነው፣ እና ተሻጋሪው እራሱ ሊመጣጠን የማይችል እና የማይደረስ ነው፤ ለዚያም ነው አእምሮ በራሱ ወደ ብዙዎች ዘንበል ይላል። የማሰብ ችሎታ ማሰብን ማቆም አይችልም፣ እና ከሁሉ የላቀውን እና የላቀውን ሊይዝ አይችልም። ነገር ግን ብዙዎችን ሲመለከት ለዚያ ነገር ያልሆነውን ነገር ግን የአንዱ ብቻ ይመለከታል። ለአስተሳሰብ ከሚገለጡት ነገሮች ሁሉ እየሰበሰበ፣ ሁሉም እርስ በርሳቸው የሚስማሙ፣ የማይቃረኑና እንደ አንድ ሥርና አንድ ዕድገት አበባዎች ሆነው፣ የማሰብ ችሎታ ከብዙዎች ወደ ከፍተኛው ቀስ በቀስ ያልፋል፣ ብዙ እና ብዙ ነገሮች የሚመጡት፣ እና በተፈጥሮ የተሰበሰቡ፣ ከተፈጥሮአዊ ፍጡራን በመለየት፣ ከተፈጥሮ በላይ በሆነ፣ በተዋሕዶ መስታወት፣ ከተፈጥሮ በላይ የሆነ ድርጊት የማን ተፈጥሮ ከተፈጥሮ ሁሉ በላይ ነው – ለዚህም ነው የተፈጥሮ ሰዎች በአንድ መንገድ ብቻ የሚያዩት። ያን ጊዜ አእምሮው ጥሩነትን እና ውበትን ሁሉ የሚያጠራውን እና የፈጠረውን እና ዘላለማዊውን የቀመሰውን እርሱን በማሰብ በቸልታ ወደ ብዙዎች የሚመለሰው ምንም እንኳን ቢያምሩ እና በውስጣቸው አንዳንድ መልካም ነገሮችን ቢይዙም ። አእምሮ ከሁሉም በላይ ውበትን ይወዳልና ለዛም ነው በሁኔታዎች ምክንያት ይህ ካልደረሰበት በቀር ከምንም በላይ የሆነውን ከራሱ የማይርቀው።

እናም የፍጡራን መልክ በጣም የተለያየ ስለሆነ እና የማሰብ ችሎታው በተለያየ መንገድ ተረድቶ በነሱ በኩል ከተፈጥሮ በላይ የሆነን በተለያየ መንገድ ስለሚደርስ በእኔ እምነት ከብዙዎች ወደ ፍጥረታዊው አካል የተወሰነ የመሸጋገሪያ ቅደም ተከተል መዘርዘር እና አእምሮው መሰላል ላይ እንደሚወጣ በልበ ሙሉነት እየገሰገሰ እና የሆነ ነገር ሲጎድል የሚያስተውል ከሆነ እና የሚያስተውለው ነገር ካለ ምን እንደሆነ ያስተውላል። የዚያ ውበት እና የዚያ ዕርገት ወይም የመለኮታዊ ግብዣ እና እንዴት ወደነበረበት ቦታ እንደሚመለስ። ወደቀ። ከዚህም የፍትወት ጭጋግ እና የንፁህ ልብ ብርሃን እና የእውነትን እውቀት በመስታወት ውስጥ ሆኖ ማየትን ይማራል፤ መለኮታዊ ራእዮችን ይመሰክራል ፣ መለኮታዊውን ስሜት ያውቃል ፣ እናም ይህ ስሜት እየጨመረ ወይም እየቀነሰ ለእሱ ምስጢር አይሆንም። የማሰብ ችሎታ ታላቅ እና የሚደነቅ እውቀትን ማግኘት እና የዝምታ እና የመታሰር ዓላማን ይረዳል።

እንደዚህ ማለት ይቻላል፡- ሁሉም ፍጥረታት በማስተዋል የተፈጠሩ፣ ኖቲክ የተፈጠረ፣ ያልተፈጠረ ኖቲክ እና ያልተፈጠሩ ተብለው የተከፋፈሉ ናቸው። የነፍስ አይን ማለትም የማሰብ ዐይን ወደ እነርሱ ዘወር ብሎ ብዙ ጊዜ ሲመለከታቸው እና በጥረቱ ውስጥ ጸጥታን ሲመርጥ ከዚያ በኋላ ብቻውን ለማድረግ ከምትፈልገው ነገር በደረጃ በመነሳት በእውነት ያለውን እርሱን ለማሰብ እና ወደ ሰማያዊ ነገሮች እውቀት ይመራዋል፤ የእውነትን ጨረሮች ተጭኖ ይደሰታል፣ ​​ለዘለዓለም በሚኖረው ዘላለም ይበለጽጋል፣ በሚያስደንቅ ሁኔታ ይደሰታል፣ ​​ይደሰታል፣ ​​በጸጋው ትብብርም እንኳን ሊነሳ ይችላል፣ ለማለት ይቻላል፣ ከመሬት ላይ ጊዜው ሳይደርስ፣ የኖቲክ ብርሃን በበረታበት ጊዜ፣ እና እዚህ ያለውን አያስተውልም፣ ምክንያቱም ከአእምሮ በላይ በሆነው ውበቱ የተማረ ነው። ምንም እንኳን እነዚህ የተቀደሱ እርምጃዎች በክፍሎች የተከፋፈሉ እና ቀስ በቀስ ወደ ከፍተኛው ጫፍ የሚመሩ ቢመስሉም፣ በመካከላቸው ያለው ርቀት በቦታ አይለካም፤ በመካከላቸው ያለው ርቀት እና ልዩነት እንደ የጥራት ደረጃ ወይም የንብረት ደረጃ ነው። ለምሳሌ፣ አስተዋይ ፍጡራን እና ኖቲክ ፍጥረታት እኩል ፍጥረታት ናቸው፣ የኋለኛው ግን ከቀድሞው እጅግ በጣም የራቀ ነው፣ ይህም የማሰብ ችሎታው በውበት ውስጥ ከስሜት በላይ ነው። በሌላ በኩል፣ ያልተፈጠሩ ልቡናዊ ፍጡራን ከተፈጠሩት ልቡናዊ ፍጡራን የላቀ ናቸው፣ ፍጡራን መካከል የተለየ ሥርዓት ቢታወቅም፤ ነገር ግን፣ ያልተፈጠሩ ኖቲክ ፍጥረታት ከአእምሮ በላይ ከሆነው ካልተፈጠረው ያነሱ ናቸው።

ከዚህ መረዳት የሚቻለው አእምሮ ከተግባር አልፈው ከፍጡራን ሁሉ በላይ በሆነው በእርሱ ላይ ሲቆም፣ በስሜትና በአእምሮ ሊጨበጥ ከሚችለው ነገር ሁሉ ተደብቆ፣ ያኔ ይህ ለማስተዋል ለሚሆኑ ፍጥረታት በጣም ተደራሽ ከሆነው አልፎ ተርፎም በመካከል እንቅስቃሴ ውስጥ ከሚገኙት የበለጠ እይታውና ማሰላሰሉ ነው። የማሰብ ችሎታ በተፈጥሮው ቆንጆን ስለሚወድ፣ በማንኛዉም ሁኔታ ምርጡን መፈለግ ያስደስተዋል፣ ማወቅ ብቻ ሳይሆን፣ በጣም ጥሩው እንዲሰራበት እና እንዲለውጠውም ጭምር ነው። ምክንያቱም ቀደም ብለን እንደተናገርነው አእምሮው በሚያየው እና በሚወደው መልኩ ይቀየራል።

እናም ተለዋዋጭነት ከአእምሯዊ ተፈጥሮ ጋር የተቆራኘው አሁን ያለው ክፍለ ዘመን እስካለ ድረስ እና አንድ ሰው እንደተናገረው ጥላው እስኪወገድ ድረስ ፈጽሞ አይተወውም – ማለትም አሁን ካለንበት ህይወት እስክንልፍ ድረስ ይህም እውነትን በመስታወት ተሸፍኖ በእንቆቅልሽ ተጋርዶ የሚያሳይ ነው – አእምሮው ያዘነበለ ነው ፣ አንድ ሰው ማሰብ ሲገባው ወደ ላይ ያለውን አስተሳሰብ ለመተው ሲሞክር ፣ ያልተፈጠረውን ሀሳብ ለመተው ሲሞክር። ከአእምሮ በላይ ወደሆነው ወደማይፈጠር ቶሎ እንዲመለስ ላልተፈጠሩት ኖቲክ ፍጥረታት ይችላል ። እና ሃሳቡን የሚደብቅ እና ቃርን የሚያመጣ ወፍራም ጭጋግ ሲያገኝ ከማሰላሰል እንዲጠብቀው በትህትና ልብ ወደ ንቁ ጸሎት መዞር አለበት፤ እና ጨለማው በፀሎት ሃይል ሲወገድ ያን ጊዜ አስተዋይ የሆኑ ፍጥረታትን እንደ መሰረት አድርጎ መውሰድ አለበት እና በልብ ውስጥ፣ በዚያ በሚካሄደው መንፈሳዊ እንቅስቃሴ፣ መንፈሳዊው ብርሃን እንደገና ይበራል፣ እና አእምሮው በእንቅስቃሴው ላይ ስልጣን ይኖረዋል። አእምሮ በእውነት ወደ ተራራ ጫፍ ወይም ከፍ ባለ ኮረብታ ላይ ለመውጣት፣ ከሩቅ ከሚታይበት፣ ብዙዎች ያላዩትን ብቻ ሳይሆን የማይታየውንና የማይደረስውንም የማሰላሰል ችሎታ አለውና። ያለዚህ ማንም ራሱን አያይም፣ ይልቁንስ እግዚአብሔር። እና አሁን፣ ምናልባት፣ ስለዚህ የነፍስ ንቃት በጎነት አንድ ነገር ለማለት ጊዜው ደርሷል።

36. ነፍስ በራሷ ውስጥ ድርጊትን የሚጠይቁ ሦስት ኃይላት አላት: ምክንያታዊ፣ ፍላጎት ያለው እና ለቁጣ የተጋለጠ። እና ወደ ውጭ የተመለሱ ሶስት ሀይሎች አሉት፡ የክብር ፍላጎት፣ የመደሰት ፍላጎት እና ብዙ ነገሮችን የመግዛት ፍላጎት። ነፍስ በሥጋ የኢየሱስ ክርስቶስን ሕይወት በትዝብት እያሰላሰለች እነዚህን ሁለቱን ሦስት ምእመናን በአራቱ ዋና ዋና ምግባራት – ማስተዋል (ወይ ፍትሕ)፣ ራስን መግዛትን እና ጽናትን በጌታ በኢየሱስ ቸርነት ፈውሳለች፣ እና ያልተሸፈነውን አእምሮ መለኮታዊውንና እግዚአብሔርን እያሰላሰለ እንዲነሣ ያደርጋል። መንፈስ ጌታ ኢየሱስን ዲያብሎስን ድል ሊነሣበት ወደ ነበረበት ምድረ በዳ ሲመራ፥ በዚያ ጌታ የፈወሰውን ኃይል በጾም፥ ምክንያታዊ የሆነውንም ኃይል በንቃትና በጸጥታ ጸሎት፥ ለቁጣም የተጋለጡትን እምቢተኞች ፈውሷል። ተድላ መውደድ፣ የክብር መውደድና የገንዘብ ፍቅር ባለመከተል፣ በመራብ፣ የዲያብሎስን ምክር ወይም ድንጋይን ወደ እንጀራ በመቀየር አሸንፏቸዋል። ሕዝቡ በውድቀት እንዳይሰበር እርሱን እንዲያመሰግኑት ከቤተ መቅደሱ ጫፍ ላይ ራሱን ባለመወርወር፤ ለዲያብሎስም በዓለም ያለውን ሀብት ሁሉ ቃል በገባለት ጊዜ ባለመስገዱ። የሰይጣንን ጥቃቶች እምቢ በማለት በቅዱስ ቁጣ የተሞላ፣ ጥበበኛ፣ ፍትሃዊ፣ ሁሉን አቀፍ እና ደፋር በማድረግ ተንኮሉን ሁሉ እንድንቃወም አስተምሮናል።

በአዳኝ ስቅለት ጊዜም ተመሳሳይ ነገር ይታያል። አዳኙ እራሱን ከደቀመዛሙርቱ በመለየት ይጸልያል እና በዚህም ምክንያታዊ የሆነውን ኃይል ይፈውሳል፤ መንፈስን እና ንቃትን ይጠብቃል፣ እና በመስቀል ላይ ጥማትን ይቋቋማል – ይህ የፍላጎት ኃይልን ይፈውሳል፤ እሱ አልተቃወመም ወይም አይከራከርም፣ ምንም እንኳን ስም ቢጠፋም፣ እና ለስም አጥፊዎች ይጸልያል-በዚህም ለቁጣ የተጋለጠውን ኃይል ወደ ጥሩ ተግባር ያመጣል። እንደዚህ አይነት ምሳሌ ዲያብሎስን መገሰጽ እና የሚበድሉንን ይቅር ማለትን ያካትታል፣ እንዲሁም የሰይጣንን ጥቃቶች እንደሚሰቃዩ ሰዎች፣ በዝምታ፣ በትዕግስት እና ለእነሱ መጸለይ። ተፉበት፣ መቱት፣ ያፌዙበትና ያፌዙበት ነበር፡ በዚህ የክብርን ፍቅር ይፈውሳል። ሆምጣጤ ይጠጣው ዘንድ ሐሞትንም ሰጡት፥ በጦርም ይወጉታል ይህ የደስታ ፍቅር መድኃኒት ነው። በአደባባይ ላይ ራቁቱን በመስቀል ላይ መቸነከር፣እንደ ድሃ ሰው መናቅ፡- ይህ ገንዘብን የመውደድ ዝንባሌ መሻር ነው። ስለዚህም አዳኝ ውጫዊ እና ውስጣዊ ስሜቶችን እንዴት እንደሚይዝ ሁለት ጊዜ አሳይቷል፡ በአካል ለአለም ሲገለጥ እና ከአለም ሲለይ። ወደ እርሱ ፣ ወደ ትምህርቱ እና ወደ መስቀሉ የሚመለከት ፣ እና በተቻለ መጠን እሱን የሚመስለው – በጥንቃቄ እና ፍትህ ፣ በሙሉ ልቡ እና ድፍረቱ – የእነዚህን ፍላጎቶች መጥፎ አሠራር እና የሌሎችን ሁሉ መጥፎ አሠራር ያቆማል እና በትክክል ይጠቀምባቸዋል። እና እሱ በእውነት ንቁ ሰው ይሆናል፣ ወደ እግዚአብሔር ማሰብ እና መንከባከብ የሚችል እና እሱን በትኩረት ለመመልከት ፈቃደኛ ይሆናል።

ስለዚህ የማሰብ ችሎታው ከሚታወቁት ፍጥረታት ጀምሮ እና እንዴት በሚያምር ሁኔታ እንደተደረደሩ አይቶ እና ኖቲክ ፍጥረታትን በመረዳቱ ወደ ማይፈጠሩት ኖቲክ ፍጥረታት አልፏል ፣ ቀድሞውኑ አራት ደረጃዎችን የወጣ ይመስላል። ከዚያም ከአእምሮ በላይ መለኮታዊ ጸጥታ፣ እና ዝምታ፣ እና ከመደነቅ በላይ ድንቅ፤ በአንድ ቃል፣ ከተፈጥሮ በላይ የሆነውን ራዕይ እና ማሰላሰል፣ እና ከእሱ ጋር ያለው አንድነት፣ ለማሰብ የማይረዳ። ይህ የዝምታ ጫፍ፣ በዚህ ሕይወት ውስጥ ሊደረስበት የሚችል ታላቅ እና ከፍተኛ ፍላጎት፣ የእውነት ወሰን፣ የእምነት መጨመር፣ የምንጠብቀው የክብር ጥርት ነጸብራቅ፣ የፍቅር መሠረት፣ የማስተዋል አገዛዝ፣ የዘወትር እንቅስቃሴው መቆም፣ እና ለመረዳት የማይቻል ዕረፍት፣ እና ወጥ የሆነ ዝንባሌ፣ የዘመኑን እንቅስቃሴ ቃልኪዳን፣ የመጪውን ዘመን የደስታ ምክንያት፣ ሰላምን ማምጣት የሚቻልበት ምክንያት ነው። ሥጋዊ ጥበብ ከዘመን መራቅ። አሁን ያለው፣ የሚመጣውን ምዕተ-አመት ፍላጎት፣ ከፍላጎት ህይወት መውጣት፣ ከመጥፎ ስሜቶች ነፃ በሆነ ንፅህና የቅርብ ቁርኝት፣ የነፍስ ደስታ እና የማስታወስ ችሎታ፣ መረጋጋት እና የእራሱን እንቅስቃሴዎች እና ሀይሎች መንከባከብ፤ እና በአጠቃላይ፣ መለኮታዊ እውቀት እና ንጹህነት ከክፉ ፍላጎቶች የጸዳ።

ለነፍስ ተገቢ ነው፣ አሲዲያ በሚያስደንቅበት ጊዜ ወይም አንዳንድ ውጫዊ ሁኔታዎች ሲነኩ፣ እንደገና ወደ ማሰላሰል ውበት መመለስ፣ ወደ ኋላ የሚይዘውን ስሜት በመወርወር እና በቀጥታ ወደሚፈልገው እንዲሄድ አይፈቅድም። ከፍላጎትዎ ምን ያህል እንደራቁ እና ለምን እንደሆነ ማወቅ አለብዎት። በሚታዩ ፍጥረታት መካከል፣ ወይም ኖቲክ በሆኑት ወይም ባልተፈጠሩት ኖቲኮች መካከል የሆነ ነገር ታስባለህን? ከንቱ አስተሳሰቦች ወይም አስፈላጊ ነገሮች በፊት ካለው እና በእውነት ከዓለም በላይ ከሆነው ይለዩታልን? ከዚያም ያንን መሰናክል ማስወገድ አለበት፣ እንደገና፣ በተገቢው ቅደም ተከተል፣ ወደ ተሻጋሪው ራዕይ እና ማሰላሰል ለመመለስ። የማሰብ ችሎታው ከአእምሮ በላይ ከሆነው ከተፈጥሮ በላይ ከሆነው ከአእምሮ በላይ ከሆነ፣ ተከፋፍሏል እናም በውበቱ ውስጥ አይቆይም፣ ምንም እንኳን በሚያምር ሁኔታ ቢንቀሳቀስም፤ ከፍ ያለ ውበት ያለው እርሱ ከፍጡር በላይ የሆነ፣ ያልተፈጠረ እና በቀላሉ አንድ፣ ከአእምሮ በላይ የሆነ ነው፡ እናም ይህ የእውቀት የመጨረሻ ተቃራኒ ነው። አእምሮ በጽድቅ ሲንቀሳቀስ ወደዚያው ወደ ቀጥተኛው መንገድ ሄዶ ከአእምሮ በላይ የሆነውን አንድነት ይገነዘባል። ስለዚህ በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ጸጋና ሕይወትን በሚሰጥ መንፈስ ያለውን ብቸኛ የልዑል እግዚአብሔር ርስት እንድንቀበል ከአእምሮ የሚበልጠውን እንድንመረምር የማይታየውንም ለማየትና የማይለካውን እንድንይዝ በሙሉ ኃይላችን ወደ ወሰንየለሽው እንድንሄድ የሚፈለግ ነው። ያበሩናልና ለእነርሱም ምስጋና ይገባናልና የማሰብ ጸጋ የበቃን ሆነን እግዚአብሔርንም በጸጋው ከመሰልን በጸጋ ከመሰልን በኋላ በእግዚአብሔር ስጦታ አማልክት ሆነናል።

37. ወደ መለኮታዊ መደበቂያ ቦታ የገባው አእምሮ ዝም ለማለት፣በቀላልነት የተዋሃደ እና ከሃሳቡ ሁሉ በላይ ከሆነው፣በመንፈስ ኅብረት ከሚበራው ጋር፣የተባበረው፣በእርግጥ ነው። እና ከራሱ መንፈሳዊ አቅም በላይ ወጥቶ፣ ራሱን ከሃሳብ ሁሉ ውጭ አድርጎ ሙሉ በሙሉ እርቃኑን ሆኖ፣ አሁን ከአእምሮ በላይ ሆኖ ሳለ ምን ሊል ይችላል? እሺ፣ አሁንም በውስጡ የቀረ ሀሳብ ካለ፣ እሱ ደግሞ እንደሚያስብ ግልጽ ነው። ሁሉም ሀሳብ የሚመጣው ከማሰላሰል በኋላ ነው፤ አንዳችንም ቢያስብ በተሸሸገው ስፍራ እንዴት ይቆያል? በእውነት የተደበቀው አእምሮ የሚያየው እንጂ ሌላ የማያየው ብቻ አይደለምና። በዚህ ጊዜ ብዙ ወይም አንድ ሰው ሁሉንም ነገር ሊናገር ስለሚችል ብዙ ነገሮች ተደብቀዋል ሊባሉ ይችላሉ – የማሰብ ችሎታ የሚያየው ለሌሎች አይታወቅም። በዚህ መንገድ ካሰብን፣ የተደበቀው ወደ ወሰን የለሽ ይቀራረባል፣ ይህም የማይረባ ነው። በእውነት የተሰወረው አእምሮው ወደ ሌላ ነገር የሚወጣበት እና ሁሉም ነገር የሚወጣበት፣ የሚታይም ይሁን የታሰበበት ነውና። አእምሮው ራሱ ከሚታየው ሁሉ በላይ ወዳለው ወደ እርሱ በማረጉ፣ የተነገረውና በሐሳብ የሚገለጡት ሁሉ፣ የማንጸባረቅ፣ የማየት፣ የመናገር አቅም ያጣል። እና መናገር በሚችልበት ጊዜ ወደ መለኮታዊ መደበቂያነት ለመድረስ ገና አልደረሰም፣ ምክንያቱም አሁንም ያንጸባርቃል። ነገር ግን የተደበቀው የማይታሰብ ነው፣ ስለዚህም ከማስተዋል በላይ ነው፤ ከዚያም አእምሮው ወደ መለኮት መሸሸጊያ ቦታ ገብቶ ተዋሕዶ ጸጥ ይላል በራሱ ፈቃድ ሳይሆን በተፈጥሮው በተፈጥሮ እና በብቸኝነት ያበራል።

38. ቃላቶች የማሰብ ችሎታን ለማራመድ እና ለማደግ ኃይል ካላቸው፣ ከዚያም በተሳካ ሁኔታ ቃላቶች ወደማይደርሱበት ማለትም በፀጥታ ወደ ተከናወነው ስራ ይወስዱታል። ለምሳሌ ቃላቶች ሁል ጊዜ ለአእምሮ ልዩ ሊሆኑ ከቻሉ እና ነፍስ ሁል ጊዜ የሚፈልጓት ከሆነ፣ የማሰብ ችሎታው ከንግግሮች ምን እድገት እንደሚያገኝ አይገባኝም። ንግግሩ ለሥራ ወይም ለማሰላሰል አይጠቅምም ምክንያቱም የማሰብ ችሎታ ከቃላት የሚያልፍ ፍጡራን ምስሎች ናቸው፣ ቀላል እና ከቃሉ በላይ፣ ቅርጽ የሌለው እና ብቻውን እና በእውነት አንድ ነው፤ እና ስለዚህ እያንዳንዱ ቃል ዋናው ነገር አይደለም ነገር ግን በትክክል ለማስቀመጥ፣ እንቅፋት ነው። ቃላቶች በአጠቃላይ ሲተላለፉ፣ አስፈላጊ ሲሆኑ፣ ከአንዱ ሀሳብ ወደ ሌላው ጥቅም ላይ ይውላሉ፤ ታዲያ እንዴት ቀላል እና ፍፁም የሆነ፣ ገደብ የለሽ እና ያልተገደበ፣ በእውነት ከቃሉ በላይ የሆነ፣ የትም ለማለፍ ቃላት ያስፈልገዋል? በአንድ ቃል እንዴት ሊካተት ቻለ? ቃሉ በተወሰነ መንገድ የፅንሰ-ሀሳብ ወሰን ይዟል፤ ነገር ግን ተሻጋሪው ያልተገደበ እና ቅርጽ የሌለው ይመስል የማይመረመር ነው። እና ቃሉ የማይመረመር እና ቅርጽ የሌለው ሆኖ ከአእምሮ በላይ ከሆነው ከተሰወረው ጋር መመሳሰል ካልቻለ ዝምታ ብቻ በቂ ነው። በዝምታ ያደጉ ሰዎች ቃላትን መጠቀማቸውን ማቆም አለባቸው ፣ ምክንያቱም ከዚህ በፊት ያለ ምስሎች እገዛ ቀላል ማሰላሰል አግኝተዋል።

39. ቃላቶች የታወቁ ከሆኑ እና የተደበቀው የማይታወቅ ከሆነ የተደበቀው ከቃሉ በላይ ነው ብሎ መከራከር ይቻላል። የተደበቀውን አለማወቅ ከእውቀት ከፍ ያለ ከሆነ እና ከፍተኛ እውቀት ይህን ያህል እውቀት የማይፈልግ ከሆነ ከቃሉ ያነሰ ያስፈልገዋልና። ስለዚህ ወደ ስውር እና ቀላል ሰው የወጣው አእምሮ በግልጽ ዝም ይላል፤ እና በተፈጥሮ እና በድንገት ዝም ካልል፣ ከዚያም ወደ እርገቱ ገና የተደበቀውን እና እጅግ በጣም ቀላል የሆነውን አልደረሰም።

40. ዝምታን የሚለማመዱ አንዳንድ ጊዜ ሴራቸውን ትተው በሴሉ ውስጥ ተቀምጠው በመውጣታቸው መካከል ያለውን ልዩነት እንደሚለማመዱ ሁሉ ዝምታን አውቀው እንደገና የሚናገሩት ደግሞ ወደ እግዚአብሔር ክብር በማሰብ ይቀርባሉ እና እራሳቸውን ያውቃሉ፡ ጸጥታ በምን አይነት ባህሪ እንዳገኛቸው በተፈጥሮ ሳይሆን በራሳቸው ፈቃድ እና ለመናገር ፍላጎት ሲሰማቸው ምን እንደሚመስሉ፤ ጸጥታ በመጣባቸው ጊዜ ቢጸልዩ ወይም አንዳንድ ጊዜ ከንፈራቸውን እንኳ መክፈት የማይችሉ ከሆነ። በምድር ላይ እንዳሉ መላእክት እውነትን አንድ ወጥ በሆነ መንገድ፣ ያለ መልክ፣ ያለ ዓይን፣ ያለ ምስል እና በቀላሉ፣ በማያቋርጥ የማስተዋል እይታ በመንካት፣ በራሳቸው ውስጥ እግዚአብሔርን መፍራትና መገረም የሚሰማቸው፣ ምንም ሳያስቡ፣ ነገር ግን መለኮታዊና ጅምር የሌላቸውን ብርሃናት ያለ ዓይን እያሰቡ ነው። ነገር ግን የማሰብ ችሎታው ወደዚያ ሲሄድ ፣ ተለዋዋጭ ስለሆነ ፣ ያኔ መናገር እና ለብዙ እና የተለያዩ ለውጦች በትኩረት ማለፍ ይችላሉ። ከንግግርም በተሻለ የዝምታው ሁኔታ ወደ እነርሱ እንዲመለስላቸው በፈቃዳቸው ጸጥታን ተቀብለው የማስተዋል ስሜታቸውን ከአስተያየታቸው ጋር በማያያዝ ከዳዊት ጋር ለመድገም ይችሉ ዘንድ በማናቸውም ሁኔታ ከንግግርም ሆነ ከማሰላሰል ለመራቅ ይጥራሉ፡- “ዝም ብዬ ተዋረድሁም በበጎም ነገር ዝም አልሁ” (መዝ 38፡3)። መልካም ቃላት እንኳን ከዝምታ በታች ናቸውና በማስተዋል የተዋሃዱ።

41. መለኮትነት ሙሉ በሙሉ አልተገለጠም ወይም ሙሉ በሙሉ የተደበቀ አይደለም። እርሱ መሆኑን በግልጽ እና በግልጽ ተገለጠ፤ ዋናው ነገር ግን ተደብቆ ይቀራል። መኖሩን ማወቅ አንድ ነገር ነው፤ ምን እንደሆነ ማወቅ፣ ሌላ። መኖሩን በእንቅስቃሴው ይታያል፤ ምን እንደ ሆነ በዋናው ላይ የተመሰረተ ነው፣ እና መላእክት እንኳን ስለ እግዚአብሔር ይህን አያውቁም። እግዚአብሔር ከፍጥረት ሁሉ እና ከማሰብ እና ከማሰብ በላይ እጅግ የላቀ ነው። ስለዚህ የማሰብ ችሎታ የእግዚአብሔርን መኖር የሚያረጋግጥ ላይ ሲደርስ ብዙ ሊናገር እና በጥሩ ሁኔታ ሊመራ ይችላል፤ የጥበብ አፍቃሪ እና የሃይማኖት ምሁር ሊባል ይችላል። ነገር ግን ተነሥቶ መለኮት የመሆኑን እርግጠኝነት በልጦ በመለኮት መደበቅ ታቅፎ በሥርዓተ ፍጥረት ይገለጻል፤ ከዚያም ተፈጥሮ እንደ ሆነ በጸጋው ተግባር ፍጹም ቅርጽ የለሽ፣ ለመረዳት የማያስቸግር እና ዓይን አልባ ይሆናል። እንግዲያውስ ስለ እግዚአብሔር አንድ ነገር ሊናገር የሚችል ቃል ሁሉ ያለ ሥራ ይኖራል ፣ እናም አእምሮው ፣ አንድ ላይ ተጣምሮ እና በማይታሰብ ነገር ውስጥ ፣ ያለ እንቅስቃሴ ይቀራል። እና ከዛም ከሁሉም በላይ የሆነውን ነገር አንድ አካል አደረገው፣ ቃልም ሆነ ሀሳብ ወይም ሀሳብ የማይለይበት፣ ነገር ግን ቀላልነት ነግሷል፣ እና ለመረዳት የማይቻል እና ጸጥታ እና ድንቅ፣ ቅርጽ የሌለው፣ ማለቂያ የሌለው፣ ያልተገደበ፣ ከዚያም በሚያስደንቅ ሁኔታ የማይታየውን እና ቅርጽ የሌለውን መልክ ያያል፤ እና እሱ ራሱ በራሱ ፅድቅ የተነጠለ እና ቅርጽ የሌለው ይሆናል፣ እና በማይታይ ሁኔታ የሚያስብ እና ዓይን በሌለው መልኩ የሚመለከተውን በራሱ ላይ ያስደምማል: በአንድ ቃል፣ መለኮታዊ እና ከተፈጥሮ በላይ የሆነ ውበት፤ እንዲህም አድርጎ የፈጠረውን እግዚአብሔርን ያከብራል።

42. ከሕብረት ሁሉ በላይ የሆነው እግዚአብሔር አንድ ተብሎ የተጠራው ቀላል ስለሆነ ብቻ አይደለም፣ ነገር ግን እንደተባለው ካሉት እና ከእርሱ በኾኑት ነገሮች መካከል እርሱ ብቻ ስላለ ነው። እውነት ያልሆነ እና ዝም ብሎ ያለውም እንዲሁ በእውነት እና በቀላሉ አንድ አይደለም። ያለውም እንደ እርሱ በሁሉም ቦታ የማይመረመር ነው፤ እና እንደ አንድ፣ ከሌሎቹ አንዳቸውንም አይመስልም፣ እና ከሁሉም ውጭ ሆኖ ይኖራል። እንደ ዘላለማዊ፣ የፍጡርነቱ መጀመሪያም መጨረሻም የለውም፣ እና በሁሉም ነገር ውስጥ እጅግ በጣም ንፁህ በሆነው የአቅርቦት መለኮታዊ ጨረሮች እኩል ያበራል። ከዚህም በላይ በፍጥረት ሁሉ ዘንድ እንቅፋት የሌለበት ሊታወቅ የሚችል – በየቦታው የሚታይ፣ አንድ ወጥ በሆነ መልኩ ከኖቲክ ኅብረት በላይ ሆኖ – መልክ የሌለው፣ ያለ ምስል፣ ያለ ቀለም፣ በማናቸውም ፍጡር ያልተነካ፣ ከሁሉ ነገር የራቀ፣ ወደ ወሰን የለሽነት፣ ጊዜ፣ ቦታ፣ ተፈጥሮ እና የተፈጥሮ ንብረት የሆነ ሁሉን ነገር ሁሉ ማስተዋልን ይፈልጋል።

43. በእግዚአብሔር እና በአእምሮ መካከል መንፈሳዊ ውህደት ሲኖር፣ እሱም በኖቲክ ማስተዋል፣ እንግዲያውስ፣ እንደተባለው፣ አእምሮ ከተፈጥሮ በላይ የሆነውን፣ ከተፈጥሮ በላይ የሆነውን፣ በኖኢቲክ ስሜት ሙሉ በሙሉ የተደበቀውን ምስል ይቀበላል። ነገር ግን የማሰብ ችሎታው ለዓይን ከማየት ጋር ተመሳሳይ ስለሆነ የማሰብ ችሎታው ከተፈጥሮው ጋር የተጣጣመ ነው፣ በጸጋ የጸዳ ነው። ስለዚህ በጨለማ ውስጥ የሚመለከት ማንም ሰው ከጨለማው በቀር ምንም አያይም፣ እና እንደማያይ ያውቃል፤ አይኑን ጨፍኖ ቢሆን ኖሮ በዙሪያው ብርሃን እና አንዳንድ ነገሮች እንዳሉ ሊያስብ ይችል ነበር። ነገር ግን አይቶ የማይመለከተውን በግልጽ ያያል፤ እና የማየት ኃይል በጨለማ ውስጥ ዘልቆ የመግባት እና የተደበቀውን የማወቅ ከዓይን ተፈጥሮ ይበልጣል – ይህ ግን ዓይን እንደማያይ አይረዳም ማለት አይደለም። አእምሮም እንዲሁ ነው፡ ወደ መለኮታዊ መጠጊያው በመውጣት ከማሰብ በላይ ሆኖ፣ በእውነት ምንም አያስብም – እና እንዴት ሊሆን ይችላል?— ነገር ግን የማያየው ነገር ግን እርሱ ብቻ እንደሆነ ያያል፣ በጨለማም የተከደነ ይመስላል፣ ከየትኛውም መንገድ ያለው ሁሉ የሚመጣው፡ የሚታየውም ሆነ የዘላለም ፍጥረት ከሆነው ፍጥረት የሚታሰበው ወይም የማይገኝ ነው። ካላሰላሰለ ደግሞ ከራሱ በላይ እንዴት እንደሚዘረጋ አይመለከትም ነበር። ነገር ግን በማሰላሰል፣ ከማሰላሰል በላይ ሆኖ የሚያሰላስለው እሱ እንዳልሆነ እና ያላሰበውን ለማሰላሰል መድረስ እንደማይቻል ሙሉ በሙሉ ግልጽ በሆነ መንገድ ያስባል።

ወደ ውስጥ ገብቶ ከአእምሮ በላይ ያለውን ብቸኛ መለኮታዊ መሸሸጊያ ማየት ከአእምሮ ተፈጥሮ ይበልጣል። በጣም ንፁህ የሆነ አእምሮ ብቻ ነው ፣ በመንፈስ እያሰላሰለ ፣ ወደዚህ መደበቂያ መለኮታዊ ጨለማ አይቶ እና ከምንም በላይ የሆነውን የማይነገር አንድነትን ሊተረጎም በማይችል ሚስጥራዊነት ፣ እና በመለኮታዊ ጨለማ ውስጥ ምንም እንደማያስብ ማየት ይችላል። ክፍት፣ እንከን የለሽ እና ንቁ ያልሆነ የኖቲክ እይታ በአእምሮው ውስጥ የሚነሳው ከአንዱ መለኮታዊ እና ቀላል መሸሸጊያ በቀር ምንም ሳያሰላስል ነው። ይህ ደግሞ የድንቁርና ምልክት ነው። ነገር ግን በይበልጥ ማሰላሰል ሲጀምር ያን ጊዜ ከአእምሮ በላይ በሆነው ውስጥ ይወርዳል እና ከዚያም እጅግ በጣም ቀላል በሆነው መሸሸጊያ ውስጥ እያሰላሰለ የራሱን እውርነት ያስባል። ምንም እንኳን እርሱ ሁሉም ነገር የመነጨው የተደበቀም መሆኑን በግልፅ ቢያይም ማንነቱን ግን አያይም። ስለዚህ አእምሮው እጅግ በጣም ቀላል የሆነውን የእግዚአብሄርን መደበቂያ ሲያስብ ከተፈጥሮው ወደሚበልጥ ነገር ዞሯል ይባላል። ይህ ደግሞ ንጹሕ በሚሆንበት ጊዜ ይህ ዕድል በተፈጥሮ ወደ እርሱ ይመጣል፤ እና በተፈጥሮው አንድ መሆን ማለት በጭፍን ወደ ልዕለ-ተፈጥሮአዊ ሁኔታ መግባት ማለት ነው፣ ማለትም፣ በማይታሰብ መንገድ ከአእምሮ በላይ ወደሆነው መለኮታዊ እና እጅግ በጣም ቀላል መሸሸጊያ መንገድ መንቀሳቀስ ማለት ነው። እንዲህ ባለ ሁኔታ የማሰብ ችሎታ ከሌለው ከአንዱ አስተሳሰብ በቀር ምንም ዓይነት የእውቀት (ኮግኒቲቭ) ግንዛቤ የለውም። ነገር ግን የራሱ የሆነውን እንቅስቃሴ ይዞ ወደዚያ እንደደረሰ፣ በመቆም እና በጸጥታ ያበቃል።

ማሰላሰሌን ማቆም አለብኝ እያልኩ አይደለም፣ ምክንያቱም ይህ የሚያሰቃይ የሞኝነት ሁኔታ ነውና። ከሀሳብ ወደ ሃሳብ ከመሸጋገር ወይም ከማሰላሰል ወደ ማሰላሰል ቆሞ ያረፈ ነው እላለሁ። ለአስተዋይ እዛ ፈስሶ ወደ ወሰን የለሽነት እና ወሰን የለሽነት ጥልቀት ውስጥ ወድቆ፣ በሃሳብ ብርሃን የማይለካውን የዚህን የማይመረመር መለኮታዊ መሸሸጊያ ጨብጦ፣ ይጨልማል፣ ይቆማል፣ በአስተሳሰብ ብርሃን መካከል ከመደነቅ በቀር ሌላ ምንም ነገር አይረዳም። እና ምንም እንኳን አእምሮ ከአንዱ ሀሳብ ወደ ሌላው ባይተላለፍም በሃሳብ ብርሃን ይንቀሳቀሳል፤ እና እሱ ከፍጥረት በላይ ያለውን መደበቂያ ሳያንቀሳቅስ ሲመለከት ፣ በተመሳሳይ መንገድ በአድናቆት ይወድቃል እና በማይደረስበት የውስጥ ብርሃን እራሱን በማይገልጥ ያጌጠ ነው። እና በማሰላሰል ስራ ፈት ከሆነ፣ ለእውቀት መገለጥ ምን ይሰማዋል? ነገር ግን የማሰብ ችሎታው እዚያ እንደደረሰ ይቆማል ይባላል። ይህ ማለት ከአንዱ ሃሳብ ወደ ሌላ አይሸጋገርም፣ አንዱን እያሰላሰለ እና ከሁሉም በላይ የሆነውን የእርሱን ውበት እየቀመመ፤ በእሱ ተወስዶ እና ብርሃን፣ እሱ ያለ እንቅስቃሴ ያቆማል – ነገር ግን በማሰላሰል ውስጥ የራሱን ደስታ ለመቀነስ በሚያስችል መንገድ አይደለም፣ ምክንያቱም ይህ መወገድ ያለበት ድክመት፣ ምስጋና የማይገባ እና የድንቁርና ጨለማ የተሞላ: በምንም መንገድ ወይም በየትኛውም ክፍል ላይ ለማሰብ አይደለም። ይልቁንም የማሰብ መታሰር የሚባለው የማይደረስ የብርሃን ማብራት ከጀመረ በኋላ ነው። እናም ማሰላሰል ከአንዱ ሀሳብ ወደ ሌላው ወደ መተላለፊያው አይቸኩልም ፣ ነገር ግን የእውቀት እንቅስቃሴን ወደ ማቆም ፣ ምክንያቱም ከተፈጥሮ በላይ የሆነ እና የተሰወረው ከሁሉም በላይ የሆነ እና ለሁሉም አእምሮ የማይመጥን ነው ፣ እናም አእምሮን አይፈቅድም ፣ እሱ እያሰላሰ – ተገቢውን የመንጻት እና የመለኮታዊ እርዳታን ስለሚቀበል – በማንኛውም አቅጣጫ። እናም ከዚህ አምላካዊ አስተሳሰብ፣ ከማይነቃነቅ ውበት እና ወሰን የለሽነት፣ የማሰብ ችሎታ የሚሽከረከረው በሚያስደንቀው ነገር ከተዘናጋ ወይም የሆነ ነገር ከውጭ ከተቀበለ ወይም በወደቀበት በተወሰነ የተፈጥሮ ለውጥ ምክንያት ብቻ ነው።

44. የማሰብ ባህሪው ማሰብ ነው። እና ማሰብ ማለት እንቅስቃሴ እና የሃሳብ መተላለፊያ ማለት ነው። ነገር ግን አእምሮ በእግዚአብሔር ሲቀር ከማሰብ እና ከመንቀሳቀስ በላይ ይሆናል፤ ስለዚህ አእምሮ እግዚአብሔርን በፍፁም በመፀነስ ከተፈጥሮው በላይ ይሆናል ማለት ተገቢ ይሆናል። እያንዳንዱ ሀሳብ በተፈጥሮ ከአንድ ነገር ይወጣልና። የነገሮች ራዕይ በሌለበት ቦታ ደግሞ የሚወለድ ሃሳብ የለም ወይም ማሰብም በፍጹም የለም። ነገር ግን በምንም መንገድ በተፈጥሮ አይን የማይታየው እግዚአብሔር በተፈጥሮው በዙሪያው ያሉትን ነገሮች ምስሎችን ይሰጣል ፣ ከእነዚህም መካከል እሱ የሚሠራው እና ከኃይለኛ ሰው የሚመነጨውን ሥልጣን የሚተካ ነው። ስለዚህ አእምሮ ኃያላንን ከኃያላን ጋር በአንድነት ለማየት በሌላው ነገር ሁሉ ስለለመደ ይህንንም በእግዚአብሔር ፈልጎ አያገኘውም – አእምሮ በእግዚአብሔር ዙሪያ የሚያየው ከፍጡር አእምሮ ሁሉ ባሕርይ ይበልጣልና – ቀላል በሆነና በተሰበሰበ ሐሳብ እግዚአብሔርን ይፀንሳል። ወደ ጸጥታው ቦታ ከሄደ በኋላ፣ መለኮታዊ ጓደኝነትን ይቀበላል። አእምሮ፣ መለኮታዊና የሚመለከው መንፈስ በውስጡ ሲሠራ፣ ብዙ ጊዜ ከሐሳብ ተነጥቆ ቅርጽ ወደሌለው፣ ንብረት ወደሌለው እና ወደ ቀላል ሁኔታ ይወሰዳሉ። እግዚአብሔርን በመፀነስ በምንም ነገር ላይ ሳያሰላስል፣ ነገር ግን ከማሰብ በላይ ይሆናል። እናም በዚህ – ማለትም በእግዚአብሔር ዙሪያ ያለውን ነገር በማሰላሰል – አእምሮው ወደ መለኮትነት ጽንሰ-ሐሳብ ይወጣል፣ እንደተባለው ቀላል ሆኗል። ለዚህም ነው ከማሰብ በላይ ስለሚሆን ከራሱ ተፈጥሮ በላይ በሆነ ሁኔታ ውስጥ ይኖራል የሚባለው።

45. የተደበቀ የሚባለው ሁሉ የሚገለጥበት፣ የተደበቀበት ሆኖ የሚታይበት ነገር ሊኖረው ይገባል። ያለበለዚያ የሌለውን ይመስላል። ለዕውቀት ተደራሽ በሆነ መንገድ በምንም መንገድ የራሱን ማንነት የማይገልጥ ሁሉም ነገር የትም ሆነ በምንም መንገድ ከሌለው ጋር ሊመጣጠን አይችልም። የአላህ መደበቂያም አንዳንድ መገለጫዎች እንዳሉት ጥርጥር የለውም። እነርሱን በመከተል የማሰብ ችሎታ በእግዚአብሔር ዘንድ ከሚገባው ነገር ወደማይታወቅ ነገር በመውጣት መለኮታዊ መደበቅን ያስተውላል። ለመረዳት የማይቻል ነገር ላይ ከደረሰ በኋላ፣ ከተፈጥሮአዊ እጁ የሚያመልጥ፣ የመረዳት ችሎታን ሁሉ የሚበልጠው፣ የመላእክቱን እንኳን ሳይቀር በእርግጠኝነት የሚረዳ አንድ ነገር እንዳለ ተረድቷል። እርሱ ከብርሃን በላይ ነውና፣ እርሱ የፍጥረታት ሁሉ መነሻና ፍጻሜ፣ ሁሉ ፍጡርና ኅላዌ ነው፣ ራሱ ከተፈጥሮ በላይ ሆኖ የሚኖር፣ ከባሕርይ በላይ ሆኖ የሚቀር፣ ያልተፈጠረ፣ መጀመሪያ የሌለው፣ ያልተገደበ፣ በቀላሉ በተፈጥሮ፣ በቦታና በጊዜ የማይረዳ፣ ይህ ደግሞ ከአእምሮ በላይ የሆነ ስውር ነው። ከዚህ መረዳት በተፈጥሮው መለኮትን የመጨበጥ ችሎታን ይከተላል ፣እሱም በጣም ትልቅ እና እንደገና ወደ እራሱ የሚዘረጋን ፣በአመላካቾች ፣በመዞር እና ወደ መጀመሪያው ፣የተደበቀ እና ከተፈጥሮ በላይ በሆነው ናፍቆት ይከብበናል ፣እሱ እንዳለ እና እሱ አንድ መሆኑን እስከመረዳት ድረስ ከእርሱ ጋር አንድ ያደርገዋል። ነገር ግን ቃሉ ከአእምሮ በላይ በሆነው ነገር ውስጥ ዘልቆ የሚገባ እና ለእውቀት የማይሰጥ በምን መንገድ ነው? ቃሉ ለአእምሮ ሊረዳው የሚችለውን እንኳን ሊገባ አይችልም፤ ነገር ግን የማሰብ ችሎታ፣ ያለ ድምፅ፣ በዝምታ፣ ከማስተዋልና ወጥ በሆነ መንገድ፣ የተሰወረውን እያሰላሰለ፣ በእርሱም ደስ ሊሰኝ የሚችል ነው – እንደ መንስዔና አቅራቢነት መርሕ – እና ከሁሉም መዘዝ ጋር፣ ለአእምሮ ምክንያታዊ ተፈጥሮ፣ ከፍጥረት በላይ ባለው አምላክ ፊት በመደነቅ፣ በብርሃንና በብርሃን ከፍ ያለ፣ ከብርሃንና ከብርሃን ከፍ ያለ፣ ኃይልን በመምሰል፣ በብርሃንና በመለኮታዊ ብርሃን፣ በብርሃንና በአምላክ ፊት በመደነቅ፣ እና በአጠቃላይ የተደበቀው በላይ ያለው የተደበቀበት የሚገለጥበት፣ ማለቂያ የሌለው እና ያልተገደበ በሚገለጥበት ነገር ሁሉ ይደነቃል። ነገር ግን የማሰብ ችሎታው በእንደዚህ ዓይነት ሁኔታዎች ውስጥ እራሱን በማግኘቱ፣ ቃላትን መጠቀም እና ከአስተሳሰብ ወደ ሀሳብ በማለፍ መውጫውን መፈለግ የማይጣጣም ይሆናል። ስለዚህ ቃሉን እንጂ ዝምታን የማይጠቀም ከከፍተኛ የማሰብ ችሎታ የራቀ ነው፤ እውነትን የሚመርጡ ሰዎች በአንድ ድምፅ ሊያረጋግጡ እንደ ሚችሉት ለዚህ ከፍተኛ ደረጃው በእንቅስቃሴው ከፍተኛ ደረጃ ላይ መድረስን ያካትታል። እና በዚያ እንቅስቃሴ ውስጥ ከፍተኛው ሁሉን ቻይ የሆነው አምላክ ማሰላሰል ነው፣ እነሱ እንደሚሉት፣ ሳይታዩ፣ እና ስለዚህም በጣም አልፎ አልፎ እና በጸጥታ የተፈጸሙ ናቸው።

46. አእምሮ በማይታይ ሁኔታ እጅግ በጣም መለኮታዊውን መደበቂያ፣ አንድ፣ እጅግ መነሻ እና የላቀ ሲመለከት፣ የሚታየው ነገር ስሜት ከዚያ በማይታይ ሁኔታ ወደ አእምሮው ይወርዳል፣ ዩኒፎርም እና አንድ፣ ልዩ፣ እጅግ ብሩህ እና የማይታወቅ ውበት የተሞላ፣ አእምሮውን በዝምታ ወደ መደነቅና ወደ መደነቅ ይጎትታል። በመጀመሪያ መንፈሳዊ እንቅስቃሴ እና ጣፋጭ ደስታ ልብን ይወርሳሉ፣ እና ይህ ለአእምሮ ኖቲክ ብርሃን፣ ብርሃን እና፣ በዚህም ምክንያት፣ መለኮታዊ ፍቅር እና ብሩህ ደስታ ይሆናል፤ ምንጩም በጎ ስጦታ ሁሉ በአእምሮ ንጽህና በሚመጣ በእግዚአብሔር ዘንድ ነው፤ እና ይዘቱ፣ ከቅዱሳት መጻሕፍት መለኮታዊ ምልክቶች ወይም ከምክንያታዊ እና ቀና የሆነ ፍጡራን በጸጥታ እና በጸሎት ማሰላሰላቸውን የተቀበለ ነው ሊባል ይገባል። ለተሰወረው ውስጠ-መለኮት ከሀሳብ በላይ ከፍ ያለ መለኮት በአጋጣሚ ሳይሆን በዚያ ወጥቶ በሚወጣው ወጥ ብርሃን የአይምሮውን ራዕይና ማሰላሰል ይሞላል። ይህን ያላጋጠመው ግን በምክንያታዊነት እና በንቃተ-ህሊና ከውጪ ወደ ድብቁ እና ቀላል ልዕለ-ተፈጥሮአዊ አካል ይወጣል ፣ በልቡ ሳይነቃነቅ እና በአእምሮው ሳይጨብጠው።

47. የጠራ፣ ወጥ የሆነና ነጠላ መልክ ያለው አእምሮ በእግዚአብሔር ላይ ማሰላሰል፣ ወደ አንድ መለኮት መደበቂያ እና ከሱ ወደሚበራ ብርሃን እየገሰገሰ፣ መጀመሪያና መጨረሻ የሌለው የብርሃን መፍሰስ መለኮታዊ ብርሃንን ተቀብሎ፣ የከንፈር ብቻ ሳይሆን የማስተዋልንም ዝምታን ይጠይቃል። ከንፈርን በዝምታ በመያዝ የማሰብ ችሎታ በራሱ ውስጥ ይሰፍራል፣ ወደ ሃሳቦች እና ነጸብራቆች የሚያልፍ እና ግንዛቤውን እንዲለያይ ማድረግ ይቻላል። ይህ የውስጣዊ ዝንባሌ መግለጫ ይሆናል፣ ከዚህም ባሻገር የማሰብ ወደ እጅግ በጣም ቀላል እና የማይታሰብ የመለኮታዊ አንድነት መደበቂያ ይሆናል። አንደኛ ነገር የማሰብ ችሎታ ያለው ሁኔታ ሲሆን ሌላው ደግሞ የአዕምሮ ውስጣዊ ስሜትን የሚገልጽ ባህሪ እና ነጸብራቅ ነው። ለዚያም ነው አእምሮው በተፈጠሩት እና በተፈጠሩ ነገሮች መካከል ወይም በሌሎች ባህሪያት መካከል የሚዘዋወረው፣ በመጀመሪያ እነርሱን ያሰላስላል፣ ከዚያም በዚያ ሁኔታ ውስጥ፣ በነሱ ላይ ያንፀባርቃል፣ አስተያየቶቹን ይለያያሉ። እና ስለ አንድ ነገር በአእምሮ ውስጥ ብዙ ሀሳቦች ሊኖሩ ከቻሉ ፣ ወደዚያ ነጠላ ፣ ወጥ እና ውስጣዊ መለኮታዊ መደበቂያ ዞሮ ዞሯል። ለየት ያለ ቀላልነት ሁሉንም የኖቲክ መጓጓዣዎች ወይም የተለያዩ አመለካከቶች ያመልጣል እና መደበቅ በውስጣዊ ፅንሰ-ሀሳብም ሆነ በከንፈሮች ምን እንደሆነ ያንፀባርቁ ሰዎች እንዲገለጡ አይፈቅድም። በትክክል በዚህ ምክንያት ፣ ወደ ብቸኛው እና እጅግ በጣም ግርማ ሞገስ ያለው መለኮታዊ መደበቂያ የተነሣው ሰው በከንፈሩ እና በአእምሮው ጸጥ ይላል ።

48. የማሰብ ችሎታውን ሙሉ በሙሉ ወደ እግዚአብሔር ሲመራ እና የማሰላሰል ኃይሉ እጅግ በሚያንጸባርቁ የመለኮታዊ ውበት ጨረሮች ሲደክም፤ ያለ መልክ ወደ ስውርና ወደሌለው አካል ቀላልነት እና ወሰን የለሽነት ወርዶ ወደ አንዱ ሲሄድ ለራሱ አንድ ሆኖ በመንፈስ አነሳሽነት ላይ ሲያሰላስል – በዚያን ጊዜ እንደ ሕፃን በአስተሳሰብ ረጋ ያለ ነው እናም የማይጠቅመውን እና ከተፈጥሮ በላይ የሆነውን የእግዚአብሔርን መንግሥት ሲለማመድ፣ እናንተም እንደ ትናንሾቹ ጌታ ቃል አትገቡም። መንግሥተ ሰማያት" (ማቴ 18:3) በዚያን ጊዜ የማሰብ ችሎታ ነፃ ይሆናል፣ እና በየትኛውም ቦታ የሚይዘው የለም፤ የእውቀት፣ የሁሉም አስተሳሰቦች፣ የህብረት እና የሁሉም ልዩነቶች ገደብ አልፏል፣ ወደላይ እየገሰገሰ፣ ወደማይነገር እና ከአእምሮ በላይ ወደሆነው ወደማይታወቅ። እናም በዚህ ምክንያት አእምሮው ዝም ይላል ፣ ምክንያቱም ሁኔታው ​​​​ከቃሉ ብቻ ሳይሆን ከኖቲክ እንቅስቃሴም ከፍ ያለ ነው ። እና ከተደበቀ እና ቅርጽ ከሌለው ጋር አብሮ በውስጡ ከተፈጥሮ በላይ የሆነ፣ አስደሳች እና ጣፋጭ፣ ለአእምሮ ደስታ አስፈላጊ በሆነው መለኪያ ውስጥ ይዟል።

49. የሚያሰላስሉ አእምሮዎች፣ እግዚአብሔርን በቅርጽ በሌለው መልክ፣ እጅግ በብርሃን፣ በማይጨበጥ እና በተዋሃደ ውበት፣ በጣም ቀላል በሆነው ሰው ፣ እንደ ዩኒፎርም ፣ ማለቂያ በሌለው ዕቃ የተሸለመ ፣ በማይቆጠሩ ውበት የተጌጡ ፣ አእምሮን ሁሉ በጨረር እና በሚያንጸባርቁ የውበት ሞገዶች ያበራሉ ፣ በእርሱ ውስጥ የማይገለጽ የማይገለጽ እና የማይገለጽ የማይገለጽ እና የማይገለጽ አስደናቂ እና የማይገለጽ ርእሰ ብሔር እዩ። ጥሩው እና ቆንጆው ፣ ያለ መጨረሻ የሚፈስ እና የማይደርቅ ፣ የማይጠፋ ፣ ማለቂያ የሌለው ውድ ሀብት። እና የማይለካ ክብር፣ የማይታየውን የማሰብ ችሎታ በታላቅ ደስታ፣ ደስታ፣ የልብ ጣፋጭነት እና ንፁህ ደስታ የሚሞላው፣ ይህም በሚስጢር ከላይ ካለው መለኮታዊ እና ከተፈጥሮ በላይ የሆነ አንድነት በማይደረስበት መደበቂያ ውስጥ ሁል ጊዜ በሚፈስ ጅረት ውስጥ ያልፋል። የማሰብ ችሎታ ያላቸው ሰዎች ደግሞ ያን በማይገለጽ ቸርነት እና ለመረዳት ከማይችለው ፍቅር፣ ከማይታወቅ መግቦት፣ በማይገደብ ኃይል እና በማይገለጽ ጥበብ የሚፈሰው ባህር ምን ያህል ታላቅ እና የማይመረመር እና የማይመረመር እንደሆነ ያያሉ። ለመላእክት እና ለራሳቸው ሱራፌል የማይታሰብ ነገር ከአእምሮ በላይ የሆነ ነገር አድርገው ይመለከቱታል። በአሁን ጊዜ በእኛ ውስጥ ሊተረጎም በማይችል መልኩ የተፀነሰውን እንኳን፣ ወደፊትም ወደ ታደሰ ሁኔታ እንደሚመጣና እንደ ቀድሞው ተወልዶ ወደ ሙላቱ እንደሚደርስ፣ ትንሽም ቢሆን ሊያስብበት ከደፈረ ኪሩቤል አእምሮን እንኳን የሚያስደንቅ ነገር ያያሉ። የእግዚአብሔር ቸርነት እና ምክር ፣ ፍቅሩ እና ምህረቱ! የእግዚአብሔር ኃይል ፣ ጥበብ እና መግቦት ሆይ! በእውነት፣ "ኃጢአታቸው የተሰረየላቸው ኃጢአታቸውም የተከደነላቸው ብፁዓን ናቸው" (መዝ 31፡1) እና "አቤቱ፥ አንተ የምታስተምረው ሕግህንም የምታስተምርለት ሰው ምስጉን ነው" (መዝ 93፡12)።

50. ጌታ እንደተናገረው መንፈስ ቅዱስን ሊቀበሉ ለማይችሉ በመንፈስና በእውነት የማይታዩ ይገለጣሉ። ነገር ግን በተቻለ መጠን ከዓለምና በዓለም ካሉት ነገሮች ለመራቅና ለማደር የተመቻቸው የልባቸው ዓይኖች በመለኮታዊ ጸጋ ተሸፍነው በኖቲክ ብርሃን ተሸፍነዋል፤ ከላይም በጸሐይ መውጣት ረድኤታቸው በእግዚአብሔር ዘንድ ነው። ስለዚህ፣ በልባቸው ውስጥ ዕርገታቸውን ያዘጋጃሉ እና ለእነርሱ በሚመች መልኩ በእግዚአብሔር በሚያሰላስሉ አንጸባራቂዎች ያበራሉ፤ እና በእነርሱ ውስጥ በጣም መለኮታዊ እና ልቡናዊ እና መንፈሳዊ እይታ የሚገባ፣ እና እንዲያውም ይበልጥ፣ ወደፊት፣ ዘላለማዊ እና በጽድቅ የኖሩ ሰዎች መታደስ የማይቀር ሁኔታ ሁለቱም በግልጽ ተለይቷል: ብቻ ሳይሆን ይህም ስሜት ውስጥ ተደራሽ ይሆናል ውስጥ መልክ፣ ነገር ግን እንኳ የማሰብ ባሻገር። በዚያን ጊዜ ከአእምሮ በላይ የሆነውን ነገር ወራሾች የሆኑት የዚያ ሕይወት ተካፋዮች ከሐሳብም ሁሉ በላይ የሆነ ደስታ ወደ ዘላለም ይለወጣሉ፤ በጉዲፈቻ አማልክት ሆኑ፤ በእውነት አምላክ በሆነው በእርሱ ፊት ደስ ይላቸዋል። የልብ ደስታን እና በሁሉም የመላእክት መንፈሳዊ ስርዓቶች ያከብራሉ። ይህ እጅግ በጣም በሚያምር መልኩ ታላቅ እና ለመረዳት የማይቻል የንፁህ መነጠቅ የአሁኑ ነው። አእምሮው በስሜት ህዋሳት የሚያገኘው የማስተዋል ውበት፣ ውስን እና ጊዜያዊ፣ ቀላል እና ያልተፈጠረ ሳይሆን፣ ነገር ግን ለነፍስ የተወሰነ ደስታን የሚያመጣ ከሆነ፣ በትክክል የሚያስቡ ሰዎች ወደ አእምሮአዊ ነገሮች ብቻ ሳይሆኑ ከአእምሮ በላይ ያለውን ነገር ግን ከአእምሮ በላይ የሆነውን፣ ያልተገደበ፣ ያልተገደበ፣ ያልፈጠረው፣ እግዚአብሔር ከመጀመሪያ የሌለው፣ ያልፋል፣ ግን ከመጀመሪያ የሌለው እግዚአብሔር ምን ሊሆኑ እንደሚችሉ ማስተዋል እና መረዳት አይከብዳቸውም። ሁሉም ነገር ቆንጆ እና ጥሩ ይመጣል፤ እናም ይህ በደስታ፣ በመንጠቅ እና ለሚመጣው ዘመን እና ሁኔታ ብቁ በሆነ መለኮታዊ ህይወት ነው።

51. ከግዜና ከቦታ ስፋት፣ ከተፈጥሮ ርቀቶችና ውሱን ንብረቶች በመለየት እና በችኮላ በማለፍ፣ አእምሮው በአንድ ወጥ ቀላልነት እና ባልተጠናቀረና ቅርጽ በሌለው ሕይወት በእውነት ራቁቱን ነው። ምክንያቱም ያለ አንዳች መጋረጃ ወይም ክፍፍል፣ በሃሳቦች እረፍት እና ዝምታ፣ ከተፈጥሮ በላይ በሆነ መንገድ መርህ-አልባነትን፣ ማስተዋል የለሽነትን፣ ገደብ የለሽነትን እና ወሰን የለሽነትን በዛ መለኮታዊ የመንፈሳዊ እንቅስቃሴ ሃይል እና በልቡ ብርሃን ውስጥ ከአእምሮው ከማሰላሰል ጋር አብሮ እስከ ማለቂያ ድረስ ይደርሳል። ያን ጊዜ የእግዚአብሔር ሰላም በነፍስ ላይ ይወርዳል፣ እና የማይነገር ደስታ እና የማይገለጽ የመንፈስ ቅዱስ መነጠቅ በላዩ ላይ ፈሰሰ፣ እና ከአእምሮ በላይ የሆነ መገረም በተሰወረ መዝሙር መካከል ይይዛታል። የማይገለጥ፣ ግን አስቀድሞ በጨረፍታ የታየ የአማልክት አምላክ በጽዮን፣ በአእምሮ ወደ ላይ በሚበር እና ወደ ላይ የሚወጣ ነው። "የሠራዊት ጌታ ሆይ፥ የሚጠብቅህ ሰው ምስጉን ነው" (መዝ 83፡13)

52. አእምሮው እየበራ፣ ሊታሰብ በማይችል ጸጥታ ሲደነቅ፣ ራሱን በእግዚአብሔርና በመለኮታዊ ነገሮች መካከል እያየ፣ ከዚያም በተቻለ መጠን፣ የመንፈሳዊ ማስተዋል እውነተኛ ፍሬዎችን ይቀምስማል። መለኮት ነው፣ ደስ ይለዋል፣ ራሱን በመለኮታዊ ፍቅር ያጠምቃል፣ ምንም ሳይናገር፣ ከራሱ ጥልቀት ወይም ከራሱ ውጪ ወደ ግዛቱ ውስጥ ዘልቆ ሳይገባ፣ እና ሳያንጸባርቅ፣ ነገር ግን በልዩ መንገድ በእውነትና በመንፈስ ብርሃን አይቶ፣ ያየውንም የማያልፈውን ደስታ ያደርጋል።

53. የማሰብ እይታ ወደ ልብ ሲመራ፣ ያለማቋረጥ ከውስጡ የሚፈልቀውን የመንፈስ ብርሃን ያያል፡ እናም የዝምታው ጊዜ ይመጣል።

54. የማሰብ አጠቃላይ እይታ እግዚአብሔርን ሲያሰላስል ወይም ይልቁኑ አእምሮው ሁሉ በእግዚአብሔር ውስጥ ሲሆን ወይም እግዚአብሔር በሙሉ አእምሮ ውስጥ ሲሆን ከዚያ ከሁሉም በላይ እና በጣም ተስማሚ በሆነ መንገድ የዝምታ ጊዜ ይመጣል።

55. አእምሮው ከመንፈስ ጋር በመተባበር በእውነት በእግዚአብሔር ፊት ቆሞ እና ደስ እያለው እንደፈለገ በእግዚአብሔር ፊት ክብርና ግርማ ሲደሰት ያኔ ዝም ማለት እና በረጋ መንፈስ እና ያለ ቃል መመልከት ሙሉ በሙሉ ትክክል ይሆናል። ነገር ግን በማናቸውም መልኩ አንዳንድ የጨለማ ጨለማዎች በአእምሮ እና በእግዚአብሔር መካከል ቢያልፉ እንደ እሳት ያለ ነገር በተፈጥሮው የሚያበራና የሚነድ ወዲያውኑ በጨለማው ላይ መጣል አለበት፡- ቃል፣ በእርግጥም አጭር ነገር ግን የመግለጫ መለኮታዊ ኃይል ያለው፣ ጨለማው በተቻለ ፍጥነት በብርሃን ይደመሰሳል እና ጭጋግ በሙቀት የተበታተነ፣ የማሰብ ችሎታውን በእኩልነት ያበራ እና እንዲሞቅ ፣ በእግዚአብሔር ፊት እንዲሞቀው እና እንዲሞቀው። ውበት እና መደሰት እንደ አንድ ሰው፣ እና በርሱ ያጌጡ እና ያስተውሉት፤ እና በአጠቃላይ ህይወትን የሚሰጥ መንፈስን ከእግዚአብሔር ከተቀበልን በኋላ እና በሂደቱ ቀላል በመሆን እና በውጤቱም በእውነት እና በመንፈስ ፣ በእግዚአብሔር ፣ ከሁሉም ነገር ፣ እና በእግዚአብሔር ዙሪያ ካለው እንኳን የተገለልን በአእምሮ ዕርገት ውስጥ የተፈጸመውን ሁሉ ይገንዘቡ። የማሰብ ችሎታው በትክክል እና በቂ በሆነ ሁኔታ እዚህ ደረጃ ላይ ይደርሳል። ነገር ግን በነቃ ሁነታ ብቻውን የሚሠራው እስካሁን ከራሱ ጋር ወይም በራሱ ከእግዚአብሔር ጋር ስላልተባበረ ከእንደዚህ አይነት ሁኔታ በጣም የራቀ ነው። እንግዲያው የቻለውን ያህል ስለ መለኮታዊ ነገሮች ቢዘምር እና ብዙ እና ደጋግሞ ቢያወራ የሚያስደነግጥ፣ የሚያፈናቅልን እና የሚያጠቃን መስሎ ጠላታችን የሆነውን እና በኃይል የሚዋጋን አይደለም። የብዙ ዝማሬዎች፣ መዝሙሮች፣ መለኮታዊ ቃላቶች የሚያንጸባርቁ ብርሃን ወደ አንድ መብራት ሲዋሃዱ፣ እርሱ በመንፈሳዊ ጉብኝት ተገፋፍቶ ጊዜው ይመጣልና። ከዚያም ጠላትን የበለጠ በእርግጠኝነት ይመታል፣ እና በሚያቃጥል እና በማጥፋት፣ ወይም ጨለማውን በማጥፋት፣ እራሱን በእሳት ነጸብራቅ ሲያበራ፣ እራሱን ሲያሞቅ እና በመለኮታዊ ፍቅር የተቻለውን ያህል ተመስጦ፣ የልብና የድንቅ ዜማውን በዝምታ ወደ እግዚአብሔር በማንሳት እና እጅግ አስደናቂ የሆኑትን ድንቅ ድንቆችን ለራሱ በመፀነስ። እግዚአብሔርን በመተማመን የሚጠባበቁ ያለ ምክንያት አይደለም የከበሩት። እና በእርግጥ ጊዜው ሲደርስ የዋህ ሆነው በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን የተስፋውን መንፈሳዊ ምድር ስለሚወርሱ ነው።

56. አእምሮው በእያንዳንዱ የመንፈስ ብርሃን መፍሰስ ሲበራ ሲታወክ፣ ሲደነቅ፣ እና እሱ ራሱ ወደ ማለቂያ ወደሌለው እና ወደማይገደብ እንደሚዘልቅ እና እየተቀየረ እንደሆነ ሲያውቅ የዝምታ ጊዜ ይመጣል።

57. ነገር ግን የማሰብ ችሎታው በጣም ግልጽ በሆነው ማሰላሰል እንደደከመ እና ከዚያ ሁኔታ ለመውጣት ሲፈልግ፣ ውጥረቱን በማዝናናት፣ ትንሽ ማረፍ ሲፈልግ፣ በእርግጥ፣ ለመናገር ጊዜው ነው፤ ነገር ግን በአጭሩ እና በመለኮታዊ ብርሃን መሰረት ለመናገር።

58. አስተዋይ በውሃ መካከል ፣ ከኖቲክ ፈርኦን በማምለጥ ሌሊቱን ሙሉ በእሳቱ ብርሃን እና ቀኑን ከደመና በታች ሲያድር ፣ ከዚያ ፣ ከምክንያታዊ ዝምታ በኋላ ፣ የእረፍት ጊዜ ይመጣል ፣ እና በእውነቱ ለነፍስ የመንፃት መጀመሪያ። ነገር ግን የሚያስፈራው ኖቲክ አማሌቅ በእርሱ ላይ በተነሣበት ጊዜ ከእርሱም በኋላ የሚሄዱት የጠላት ጭፍሮች ወደ ተስፋይቱ ምድር እንዲገቡ አልፈቀዱለትም፤ በዚያን ጊዜ የሚናገርበት ጊዜ ይመጣል። ነገር ግን ሙሴ በአንድ ወቅት በአሮንና በሑር እርዳታ እጆቹን እንዳነሳ በማስተዋልና በተገቢ ራዕይ ወደ እግዚአብሔር ይነሳል።

59. መንፈሳዊ ሃይል በልግስና ከልቡ ከመለኮታዊ ምንጭ እና ከእይታ ጥልቁ ሲፈስ የዝምታ ጊዜ በተፈጥሮ ይመጣል። ያን ጊዜ የእግዚአብሔር አገልግሎትና እውነተኛ አምልኮ በእውነትና በመንፈስ በአእምሮ፣ ከዚህም በተጨማሪ በእውነተኛ መንፈሳዊ ግንዛቤ የማይፈጸም ነው።

60. በእግዚአብሔር ልቡናዊ ማሰላሰል በኩል፣ የነፍስ ምክንያታዊ ኃይል ሙሉ በሙሉ በመለኮታዊ መደነቅ፣ እና የማሰላሰል ኃይል በራዕይ፣ እና ነፍስ ደግሞ መነጠቅ ጋር፣ ከዚያም ያለ ጥርጥር የዝምታ ጊዜ ነው። አእምሮው በመንፈስ የተሰበሰበውን እውነት በፍፁም ግልጥነት ያያል እና በመገረም ሰግዶ በውስጡ የሚያበራውን እግዚአብሔርን ያከብራል።

61. እግዚአብሔርን በትክክል በመንፈስና በእውነት የሚያመልኩ እና እንደ ተገቢነቱ የሚያገለግሉት፣ የሚያመልኩት እና የሚያገለግሉት ያለ ​​ልዩ ቦታ ብቻ ሳይሆን ቃል ሳይናገሩ ጭምር ነው። በፍትሃዊነት ከፍ ከፍ ያለው መንፈሳዊ ስሜት በአንድ ቦታ ለማምለክ እንደማይደፍር ሁሉ ፣ ለእሱ የተወሰነ ማረፊያ የሌለው ፣ እንዲሁ ደግሞ ፣ ከእውነት ጋር አንድ ሆነን እና በተፈጥሮ የሚገባውን እንጠብቃለን ፣ ስለሆነም በምንም መልኩ ወሰን የለሽ እና ያልተገደበ ፣ መጀመሪያ እና ያለ መልክ ያለው ፣ በአጠቃላይ ቀላል እና ልዩ የሆነ ፣ አጠቃላይ እና አጠቃላይ የሆነው ከአገላለጽ ጠባብነት ጋር፤ እና ይሄ ብዙ ጊዜ፣ በእርግጥ፣ በመለኮታዊ እውነት እውቀት በመንፈስ መፍሰስ እና ጉብኝት ወጥ በሆነ መልኩ ሲበራ። በትክክል በዚያን ጊዜ የማሰብ ችሎታ ፣ ከሁሉም ነገር ሙሉ በሙሉ ነፃ ወጥቶ በተወሰነ መንገድ ከራሱ ወጥቶ ፣ ልክ እንደተረዳው ፣ ለመናገር ብቻ ሳይሆን ለማሰብ እንኳን ከአቅም በላይ ነው። ምክንያቱም በደስታ እና በመደነቅ በመንፈሳዊ ብርሃን እርዳታ ትኩረቱን እና ማሰላሰሉን ከቃሉ እና ከማስተዋል በላይ ወዳለው ነገር ያቀናል፣ እና ከእሱ በላይ በሆነው ህብረት ውስጥ በማይታይ ዕርገት ውስጥ የማይንቀሳቀስ እና የማይንቀሳቀስ ይሆናል።

62. ራሱን የሚጠብቅ አእምሮ የራሱን መንፈሳዊ ሁኔታ በትኩረት፣ በምክንያትና በጥበብ ለማስተዳደር የተመቸ ነው፤ እና ቀላል እና የማይታሰቡትን የስነ-መለኮት ምስጢራትን እያሰላሰለ እንደሆነ ሲያውቅ ወዲያው በጸጥታ መቆም አለበት፣ ሳይደንቅ እና በተመሳሳይ ጊዜ በመንፈስ ከሚሰራው እና ከእሱ ብርሃንን ከሚቀበለው ከገዛ ልቡ ብዙም አይርቅም። እንግዲህ የስሜት ህዋሳቶች በአጠቃላይ ሊደርሱባቸው ከሚችሉት ነገሮች ሁሉ የሚያርፉበት ጊዜ ነው፣ ነገር ግን የዝምታ ጊዜ ነው፣ መውጫ የሚፈልገው ምንም ይሁን ምን። ስለዚህ ለተረዱት ዝግጅቱ ከዚያ የበለጠ አእምሮው በእረፍት እና በድንቁርና ውስጥ እንዲቆይ ፣ ምንም እንኳን የሚናገረው ነገር ቢኖርም የበለጠ ምቹ ነው። ከዚያም በስሜት ፣ በቃላት እና በሀሳቦች ውስጥ ሙሉ በሙሉ የማይነቃነቅ መሆን አስፈላጊ ነው ፣ ስለሆነም አእምሮው በቀጥታ እና እንደ ሚገባው ፣ ሙሉ በሙሉ አንድ ሆኖ ፣ ሙሉ በሙሉ አንድ ሆኖ በአንድ ወጥ በሆነ መልኩ እንዲያሰላስል እና በአንድ መንገድ በነፃነት እንዲመለከት ፣ በተቻለ መጠን ፣ ከአስተሳሰብ በላይ ያለውን ወሰን እና የመርህ አለመኖር ፣ እና እንዲሁም ለመረዳት የማይቻል እና በአጠቃላይ ብቸኛው መለኮታዊ እና ፍፁም የሆነ መለኮታዊ ባህሪዎች ያሉት። እርሱ፣ በማሰብ ተለወጠ፣ በመለኮታዊ ጸጋ፣ በደስታና በመደነቅ፣ ቀለል አድርጎ እግዚአብሔርን መምሰል። አእምሮውም ቢቻል እንዲህ ያለውን ሁኔታ ጠብቆ ማቆየት ቢፈልግ ነገር ግን በምንም መንገድ ሊለወጥ ስለማይችል ራሱን ሊለዋወጥ የሚችልና በተለዋዋጭ ፍጥረታት መካከል የሚኖርና በተወሰነ መንገድ ከአካልና በዙሪያው ባሉት ነገሮች የተዋሐደ በመሆኑ፣ በቂ ምክንያት ካለው ወጥነት ካለው አስተሳሰብ በጣም ርቆ በመንቀሳቀስ ራሱን መለየቱ፣ ወይም ተናጋሪ መሆን የለበትም፣ ይልቁንም ከመለኮታዊ አብርኆት በጥቂቱ እና ከዚያም በላይ ይናገር። ከአእምሮ በላይ ከሆነው ከእግዚአብሔር ጋር በፍጥነት ወደ አንድነት እንዲመለስ ብቻ ሳይሆን ኅብረቱንም በግልጽ ይገነዘባል እና ከዚህም በላይ ለረጅም ጊዜ እና ያነሰ አይደለም። አእምሮው በተወሰነ መልኩ ትዝታውን እና ትኩረቱን በውስጣችን ጠብቆ እስከቆየ ድረስ፣ ወደ መለኮት ውህደት መመለሱ በፍጥነት የሚፈጠር እና ከብርሃን ግርማ ጋር የተዋሃደ ከሆነ፣ ከመለኮታዊ ነገሮች ጋር እየለመደ ይሄዳል።

63. አእምሮው በአንድ ወጥ በሆነው መለኮታዊ መገለጥ ተጽዕኖ ሥር በኖቲክ ማሰላሰል ሲለወጥ እና ከእውቀት ሁሉ በላይ በሆነው በማይረዳው ሲገለጥ እና ያልተከፋፈለ ፣ ቀላል ፣ያልተወሰነ ፣ በጨለማ ውስጥ ልዩ በሆነ መንገድ እንደሚበራ ፣ እና ያልተገደበ ውበት ያያል ምክንያቱም ቀላልነትን ስለሚያልፍ ፣ ጅምር ከምንም በላይ ነው ፣ ምክንያቱም ከሁሉም በላይ ነው ፣ ምክንያቱም ከሁሉም በላይ ፣ መልክ የለሽ ነው። በውስጧ የሁሉም ነገር ወሰን እና በውስጧ ያለው ነገር ሁሉ እራሷን የያዘች እና ሁሉንም ነገር የምትሞላ ፣ እሷ ራሷ በሁሉም ነገር ስለተሞላች ፣ እራሷን ያለ ፍጻሜ በመኖሯ የማይታወቅ ውበት። ወይም ይልቁንስ፡ ያለውን ሁሉ ንቆ፣ አእምሮው አንዱን ሲመለከት፣ ከማሰብ በላይ ባለው የማሰብ ኃይል ሁሉንም ነገር በማይነገር መንገድ ሲያይ፣ ዝም ማለት እና በሚስጥር እና በማይታወቅ መልኩ ለመቅመስ ጊዜው አሁን ነው – ወይም በማይታይ እና በማይገለጽ መልኩ – ወጥ በሆነው እጅግ አስደናቂ በሆነው የመለኮታዊ እውነት ትምህርት። ነገር ግን የተገለፀው በአእምሮ ውስጥ ከሌለ እና በዙሪያው ባዶ ቦታ ሲታይ፣ ከዚያም ለመናገር ጊዜው ነው፤ ነገር ግን ወደ ጸጥታ መምራት የሚችለውን መናገር። ከቃሉ በላይ ላለው ምቹ ጸጥታ፣ ከቃላቶች ሁሉ የሚበልጠውን ነገር በትክክል ሊጠራ ይችላል። ለዚህ ነው ዝምታውን ከፍ አድርጎ የሚመለከተው ተደነቁ ሰሎሞን፡- “ለዝምታ ጊዜ አለው ለመናገርም ጊዜ አለው” (መክ 3፡7) ያለው። በጣም ጥሩው ነገር፣ እና በጣም አስፈላጊው ነገር ተገቢውን ዝምታ መጠበቅ ነው። ነገር ግን በሆነ ምክንያት እስካሁን ካልደረሰ እና የማሰብ ችሎታው ከቃሉ በላይ ያለውን አንድ ወጥ በሆነ መልኩ ካልደረሰ፣ ወቅታዊ ንግግር ቢያንስ ሁለተኛ ደረጃ ስራ ይሁን። ቃሉም ከዝምታ ጋር ይዛመዳል ወደርሱም ይቀርብ ዘንድ በጊዜው ዝምታም ሆነ ንግግር ይኑር አእምሮም በመናገርና በመለኮት ላይ ያለማቋረጥ በማንፀባረቅ ፍጡራንን በመመርመር በውስጣቸውም እያሰላሰለ ወደ ንግግር መቋረጡ ለመድረስ ይጣጣር። ይህ የሚናገረው በጊዜው ነው። እና በጊዜው ከሆነ፣ እንዲሁም በአግባቡ።

64. የማሰብ ችሎታ እዚህ ሁሉንም ነገር ሲያልፍ እና በተፈጥሮ ሁሉንም ነገር በልጦ ፣ በደስታ ዝም ይላል ፣ ከዚያ በዘለቀው እና በማይታወቅ ሁኔታ ለመደሰት ጊዜው አሁን ነው። የመብራት እና የኖኢቲክ ብርሃን ጊዜ፣ የአዕምሮ ውህደት እና የቀላልነት ራዕይ፣ ገደብ የለሽነት፣ ማለቂያ የሌለው እና በጣም ብሩህ እውቀት፤ በቃላት ጊዜ ያን መንፈሳዊ ጥበብ ለመቀበል እና ለመሳተፍ ጊዜ ነው፣ ይህም አእምሮ ተነጥሎ በዝምታ እና በመደነቅ የማይረሳ ደስታን ተቀብሏል።

65. ነፍስ እውነትን በመረዳት፣ ለመጠጥ የምትሰጠው ምርጥ ጽዋ እንደሆነ ሲሰማት (መዝ። 22፡5) እና ከራሷ ውጪ እንዳለች ስትቆይ፣ ያኔ ዝም የምንልበት ጊዜ ደርሷል።

66. የውስጣዊው ሰው ስሜት እንዲህ ብሎ መጮህ ሲፈልግ: – "ጌታ ሆይ፣ አስጨናቂዎቼ እንዴት እንደ በዙ! ብዙዎች በእኔ ላይ ተነሡ" (መዝ 3: 2) ያን ጊዜ ለመናገር ጊዜው ደርሷል፣ ነገር ግን እንደ ተገቢነቱ ለመናገር: በጠላቶች ላይ ከንቱ ነገር መናገር ሳይሆን በተገቢው እና በመጠን።

67. የጌታ ፊት ብርሃን በነፍስ ላይ ሲታወቅ (መዝ። 4፡7) መጌጥና መበራከት ሲጀምር እና የመለኮታዊ ደስታ መፍሰስ በላዩ ላይ ሲፈስ፣ ያኔ የዝምታ ጊዜ በእውነት ደርሷል።

68. ነፍስ ፍትሃዊ ያልሆኑ ምስክሮች እንደ ተነሡባት ስትመለከት (መዝ። 34፡11) እና ስለማታውቀው ነገር ስትጠይቅ እና ስትረብሽ ያኔ በእውነት ለመናገር እና ለመቃወም ጊዜው ደርሷል።

69. ባለው ነገር ሁሉ እና አእምሮው ሊያስብበት በሚችለው ነገር ሁሉ እጅግ የላቀው እና ለመናገርም ከፍተኛው እና ታላቅ ውበት እና ደግሞ ጥሩው እግዚአብሔር ነው። ከሚታዩ ፍጥረታት ሁሉ ምርጡ ፍጡር ሰው ነው፤ በባሕርዩ ከሌሎች ፍጥረታት የሚለይና ያለጥርጥር የሚበልጣቸው ሲሆን በጸጋውም ከመላእክት ይበልጣል። በእግዚአብሔርና በሰው መካከል ካሉት ብዙ ነገሮች መካከል፣ ከሐሳብ በላይ ወደሆነው ነገር መቅረብ፣ አብላጫውን ጸጋ ገና ካልቀመሰው ከራሱ ውጭ የሚቀረው የሚያስብ አእምሮ ነው። ያንን ጸጋ በልቡ ውስጥ ባለው መንፈሳዊ ኃይል ካገኘው—እንዲህ ተብሎ ከተጠራ—ወደ ከፍተኛ ውበት እና መልካም ማለትም ወደ እግዚአብሔር ይወጣል። የበለጠ መለኮታዊ ስጦታ ይዞ ወደ እርሱ ይገባል እና ወጥ የሆነ ይመስላል እና ይደነቃል፣ ከምክንያት በላይ በሆነ ጥልቀት በዝምታ ተወጥሮ። እናም ይህ በእውነት-አንድ ሰው ሊጠራው ይችላል—የመጀመሪያው የሰንበት በዓል ቃል ኪዳን፣ አምሳያው የእግዚአብሔር ፍጡራን ከመፈጠሩ እረፍት ነው። ሁለተኛ፣ ታላቅና በመጠኑም ቢሆን የተለየ የዕረፍት በዓል፣ የማይሳሳት አብነት የሆነው በእግዚአብሔር ሕዝብ መካከል ሰንበትን ማክበር ነው፣ ከራሱ ወደ እግዚአብሔር ዘወር ብሎ ራሱን እንደ አርአያነት ባወቀና በአጠቃላይ በእግዚአብሔርና በሰው መካከል መካከለኛ ሆኖ ራሱን በሚያውቅ ሰው ተገልጧል። ከአእምሮና ከሐሳብ በላይ በሆነው በሚያስደንቅ ሁኔታ በትክክል ዘልቆ ሲገባ፣ ነገር ግን በማይገለጽ ደስታና በመንፈሳዊ ንጠቅ ተሞልቶ፣ በእውነት በጸጥታ በእግዚአብሔር ብርሃን በሚያንጸባርቁ እና በእርሱ ላይ ባሉት መለኮታዊ ተግባራት ተወስዶ በክርስቶስ ኢየሱስ ከመለኮታዊ አንድነትና ከተፈጥሮ በላይ ከሆነው መለኮት ጋር አንድ ሆኖ።

70. አእምሮ በጽንሰ-ሐሳብ ካለው ነገር ሁሉ ራሱን ሲለይ፣ የሌለ ይመስል፣ እርሱን በምንም መንገድ በዙሪያው ባሉ እና በሚታዩት ማለቂያ በሌለው መለኮታዊ ንብረቶች በእውነትና በመንፈስ እያሰላሰለ፣ በእውነት ያለውን እርሱን ይፀንሳል። እና ዩኒፎርም ወይም አንድ ይሆናል፣ ለመናገር፤ በጸጥታ የማይታቀፍ፣ በፍቅር የተሞላ፣ በደስታ የተሞላ ይሆናል—ነገር ግን ቀላል ፍቅር እና ደስታ ሳይሆን፣ ከመንፈስ ተግባር የሚመጡ እና የመላእክትን ደስታ የሚመስሉት።

71. በምንም መንገድ፣ በምንም መንገድ፣ እና በፍጹም ማንም ሊይዝህ አይችልም፣ ጌታ ሆይ፣ በአንተ ማንነት ውስጥ፡ ምንም ልቡናዊ፣ አስተሳሰብ ወይም በአጠቃላይ የተፈጠረ አእምሮ፣ ኪሩቢክ እንኳን አይደለም፤ አንተ ግን ከሁሉም የማሰብ ችሎታ በላይ ነህ። አዎን ጌታ ሆይ፡ እና በዙሪያህ ያለው ነገር ፍጹም ገደብ የለሽ እና ያልተገደበ ነው። ስለዚህም፡ ለምሳሌ፡ አንተ፡ እንዳልከው፡ በእውነት እንደሆንክ እንዲያበስር፡ የብሉይ ኪዳንን ሕግ አውጪ፡ ሙሴን፡ በአንተ አቻ የማይገኝለትን ጥንቃቄ ሰጥተሃል። ነገር ግን፣ በዚህ ደግሞ፣ አንተ የማትሳሳት እና ብቸኛው የበላይ የሆነው እውነት፣ ስለ ምርጦቻችሁ ስለ አንዳንድ ተናገርህ ምንም እንኳ ብትገለጥላቸውም ስምህን አልገለጥላቸውም። ያ ስም በምድር ላይ ካሉት ብቻ ሳይሆን በሰማይ ካሉትም ስም ሁሉ ከፍ ያለ ነውና። ምክንያቱም ብርሃንህ የሞላባቸው እንደ ሰው አድርገው ይፀንሱሃል ነገር ግን ማንነትህን አያውቁም። እና ስለዚህ እርስዎ ከማሰብ እና ከሁሉም በላይ እርስዎ የማይረዱት እና ከሁሉም በላይ እንደሆኑ ሊታወቁ የሚችሉት እርስዎ ከመሆን በላይ እንደ ሆነ እና ምንም ይዘት እንደሌለው እንደ ነጸብራቅ ዕቃ ሆነው ይታያሉ።

እርስዎ ከግዜ ውጪ፣ መጀመሪያ የለሽ፣ ህይወት ሰጪ እና ማለቂያ የለሽ ነዎት። በምንም መልኩ ለቦታ ተገዢ አይደለህም ፣ ምክንያቱም በሁሉም ቦታ እና ከሁሉም በላይ ፣ የሁሉም ነገር ፈጣሪ እና ብቸኛ ፈጣሪ ፣ በተመሳሳይ ጊዜ የፍጡራንህ ሀሳቦች መያዣ እና ቋሚ መኖሪያ በመሆንህ ነህ። ከሁሉም ነገር በላይ እና በማይመረመር መንገድ ሁሉን ቻይ በሆነ እጅ ስለያዝክ የማሰብን ፍጥነት ትበልጣለህ እና አስተሳሰቡን ትጠብቃለህ፤ እና በተጨማሪም በአጋጣሚ እንኳን ለተፈጥሮ ገደቦች ተገዢ አይደሉም። እናንተ ወሰን የለሽ ናችሁና፥ በተፈጥሮ ብቻ ሳይሆን ከተፈጥሮም በላይ እንደሆናችሁ፥ በዙሪያችሁም ባለው ነገር ደግሞ በባሕርይዎቻችሁም የማይመዘኑ ናችሁና፤ በጥበብ ሁሉ ላይ በጥበብ ሁሉ ላይ በሚበዛ ኃይል፥ በፍቅርና በበጎነት ከፍቅርና ከበጎነት ይልቅ በበጎነት።

ምን እንልሃለን? ብርሃን እንበልህ? ነገር ግን ያ ብርሃን የማይደረስበት አይደለም፤ ስለዚህ አንተ ከብርሃን ከፍ ያለ ነህ። ዳኛ ፣ ምናልባት? ዳኛ ግን ሁሉንም ነገር አስቀድሞ ያውቃል ወይ? ዳኛ ውስጥ የት ነው የሚገኘው? ስለዚህ እርስዎ ከዳኛ በማይነፃፀር ከፍ ያለ ነዎት። በአንድ የፈቃድህ እንቅስቃሴ ብዙ እና የተለያዩ ቁሳዊ ነገሮችን ስትፈጥር እንዴት ሰሪ እንልሃለን? እና በማይሆን መሃከል – ኦው የልቀትህ ጥልቀት! – በአንድ እንቅስቃሴ ፣ ለማለት ፣ ስለ መንፈስ ፣ በተፈጥሮ ውስጥ እኩል የሆኑትን ፍጥረታት ትገነባላችሁ ፣ እነሱ መንፈሳዊ ስለሆኑ ፣ ግን ብዙ ፣ በጣም ብዙ ፣ የተለያዩ ዝንባሌዎች ያላቸው። እና ከፈለጉ፣ እርስዎም ግለሰቦችን ይፈጥራሉ፣ እጅግ በጣም እንግዳ ፍጥረታት። ነገር ግን በመልካምነቱ ከሚያስቡት ሰዎች አስተሳሰብ ሁሉ የሚበልጠው ምናልባት የገንቢ ሥራ ነውን? በጭራሽ። እንግዲህ አንተ ከግንበኛ ትረዝማለህ። ግንበኛ ልንልህ እና እራስህን አርቲፊሻል እንበል? ዳሩ ግን ትንሹን ነገር ያለ መሠረትና ያለ ድጋፍ የሚሠራ እንደ አንተ ያለ ታላቅ ተራራና ቋጥኝ ያለባትን፣ ልዩ ልዩ ዕፀዋት ያላት አቤቱ ጌታ ሆይ የሠራህ፣ የማይነቃነቅም ያጸናት ማነው? ከምንም እና ከሌለው ነገር የሳለው አርቲስት በአንድ ጊዜ እና በቃሉ ፣ እርስዎ ያፈሩትን ያህል የተዋጣለት ነው? ፍጥረቶቻችሁን የገንቢ ወይም የእጅ ጥበብ ባለሙያ ብሎ የሚጠራው ትክክል ነው? በጭራሽ። ስለዚህ አምላኬ ሆይ አንተ ከግንበኛና ከዕደ ጥበብ ባለሙያ እጅግ ከፍ ያለ ነህ።

የሚደነቅ ቸርነትህ በታላቅ ሞገስ በመቀበል፣ ሰውን እጅግ በመውደድ እና ከተስፋ ሁሉ በላይ፣ የራሳችን የሆነውን የመሰለ ፍቅር የሚያውቅ ወይም ሰምቶ፣ ወይም በምንም መንገድ ሊፀነስ ይችል ይሆን? በእርግጥ ይህንን እንዲያስቡ በጸጋ የተሰጣቸው ሰዎች ወዲያውኑ ወደ ፍቅር ገደል ገብተው እንግዳ የሆነ መግቢነት ቦታ ውስጥ ይገባሉ፣ እና በበኩላቸዉ በጣም ጠንከር ያለ የፍቅር ግፊቶች ተገፋፍተው ከአእምሮአቸው መውጣታቸው እና የዚህን የአገዛዝ ስርዓት ስራዎች በበቂ ሁኔታ እንዴት እንደሚሰይሙ አያውቁም። አስተዋይ፣ እና ቃል፣ እና ሁሉም ሰሚዎች፣ እና የመገኘትህ ዝንባሌዎች ሃሳብ፣ እጅግ በጣም ቆንጆ አምላክ፣ ከሁሉ የላቀ የላቀ ነው።

አንተ የሁሉ አባት ነህ አባትም ተብለህ ትጠራለህ። ነገር ግን አንተ ሁሉንም አባትነት እና ምክንያታዊነት፣ እና ሁሉንም ሃይል፣ እና አቅርቦትን፣ እና ማነፅን፣ እና ልግስናን፣ እና ትዕግስትን በማይገለጽ ሁኔታ ትበልጣለህ። ንጉስ ይሉሃል። ነገር ግን ስለ አሁኑ እና ስለወደፊቱ ጊዜ ንጉስ ነዎት እና ምንም እንኳን – መቶ እጥፍ – ያለፈውን ጊዜ በተመለከተ። እንግዲህ ምን እንላለን? እርስዎ የሚደነቁ፣ የተገለሉ እና ቀላል ነዎት። መንግሥትህ የዘመናት ሁሉ መንግሥት ነውና፤ የአሁኑ፣ ያለፈው እና ወደፊት፤ እና ኃይልህ በሁሉም ዓይነት እና በሁሉም መንገድ ነው። ስለዚህ፣ በሁሉም ነገር እና ከሁሉም ነገር ባሻገር፣ አንተ ራስህ የተሸከምክ እና ሁሉንም ነገር የምትሸከም ከጥበብ ሁሉ የላቀ ነህ። በአጭሩ፣ እኩል ከፍ ያለ እና ወሰን የለሽ፡ አንተ፣ የማይለካው ጌታ፣ እና በዙሪያህ ያለው ሁሉ። አእምሮው ይህንን በምንም መልኩ በማንኛዉም መንገድ በመፀነስ፣ በእይታህ ስፋት ተወስዷል እናም በመንፈስ መነሳሳት ሙሉ በሙሉ የተዋሃደ፣ በክብርህ ወሰን የለሽነት እና ተደራሽነት በሌለበት ሁኔታ አንተን በፍፁም ሊያይህ ባለመቻሉ ወደ ሚስጥራዊ ጨለማ ውስጥ ገብቷል። በዚህ መንገድ፣ ለሰላም ሰላም፣ ለሚመለከቱህ እና ለሚወዱህ በማይገለጽ ሁኔታ ህይወትን ትሰጣለህ። በአንጻሩ አእምሮው አንተን ባያይ ጊዜ ፍፁም አይሆንም። እናም ከዚህ በኋላ በመለኮታዊ እና ከተፈጥሮ በላይ በሆነ እረፍት እንደገና እረፍት ትሰጣቸዋለህ። እርስዎ የማይታወቁ፣ የማይታሰቡ፣ ያልተገደቡ፣ የማይገመቱ ናቸው፤ በአንድ ቃል፣ በፍፁም ገደብ የለሽ፣ በእርግጥ፣ እና በእንቅስቃሴ። አሜን።

72. ያን ጊዜ አእምሮው ከብዙ ሀሳቡ በመራቅ የበርካታ ክፍሎችን ልዩነትና ነጸብራቅ አራግፎ በመንፈስ ቅዱስ እስትንፋስ እና ኅብረት ውስጥ ካለው ኖቲክ መዘናጋት በላይ ራሱን ያገኛል፤ ይህም አንድ የሚያደርጋት እና በልብ ላይ ያለማቋረጥ እና ያለማቋረጥ ይተነፍሳል። እና በእግዚአብሔር ፅንሰ-ሀሳቦች እንደሚሞላ ያህል፣ በመለኮታዊ ቦታዎች ያለማቋረጥ እና በደስታ ይኖራል፣ ስለዚህም በአንድ ኖቲክ እይታ በእግዚአብሔር ዙሪያ ያለውን ነገር ሁሉ በመስታወት ወዲያውኑ አንድ ወጥ በሆነ መልኩ ያያል—ይህም በማይታወቅ ፍቅር። ያን ጊዜ በጥልቅ እና በመለኮታዊ ሰላም፣ በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን ያለ ዕረፍት፣ ቅዱስና ዕረፍት አልባ በሆነው ዕረፍት እንደ ወትሮው ሁሉ ደስ የሚያሰኝ መለኮታዊ ዕረፍትን በግልጥ ያገኛል።

73. አስተዋይ ከልጆቹ አፍቃሪ አባት ጋር እንደ ሕፃን ከእግዚአብሔር ጋር ሲነጋገር ፣ በነፍስ ግንዛቤ ሲፀልይ እና የኢየሱስን ብርሃን አይቶ ፣ በደስታ ሲደሰት ፣ በታላቅ ፍቅር እየተደነቀ ፣ በልቡ መለኮታዊ ፍቅር እና የመንፈስ ቅዱስን ከተፈጥሮ በላይ የሆነ ተግባር በግልፅ ይሰማል ፣ እና በሚስጥራዊ እና በማይታመን ሁኔታ ከመለኮታዊ መገለጥ በላይ ለመብረር ይፈልጋል ፣ ከዚያ ሁሉም ነገር ከመለኮታዊ መገለጥ በላይ እንዲበር ፣ ከዚያ በኋላ ወደ ሥራው እና ወደ ፍፁምነት ይመጣል። የሚደነቅ ደስታ እና እረፍት ይሰማኛል ። በእውነት ሕይወትን በሚሰጥ በክርስቶስ መንፈስ ሰላም።

74. “እግዚአብሔር ከሠራው ሥራ ሁሉ በሰባተኛው ቀን ዐረፈ” (ዘፍ 2፡2) ነገር ግን በቃሉና በመንፈስ የተፈጠረው ነገር ሁሉ ከተፈጸመ በኋላ ነው። በተመሳሳይ መንገድ እግዚአብሔርን የሚመስል የማሰብ በራሱ ምልክቶች መሠረት ልቡናዊ ዓለም ለማጠናቀቅ ማከናወን ጀመረ ይህም ሁሉ ሥራ፣ ያርፋል፤ ነገር ግን በእግዚአብሔር ቃልና ሕይወትን በሚሰጥ መንፈስ ዓለምን ሁሉ በውስጡ ካሉት ፍጥረታት ጋር መርምሮ እንደ አዲስ ሲፈጠር፣ በእግዚአብሔር ቃልና በመንፈሱ ቃል ከእነርሱ ዳግመኛ ዐረገ፣ አንዳንዶች "ሥነ-መለኮት" ወደሚሉት ማለትም ከተፈጥሮ በኋላ የሚመጣውን እና ወደ ሚስጥራዊ፣ ቀላል እና ገለልተኛ የነገረ መለኮት ድንቆች ገባ። በዚያ፣ በዕረፍት፣ በጸጥታ እና በሰላም፣ በኖቲክ እውነት እጅግ ይወድዳል፣ እና በምክንያት ብርሃን እና በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን ሕይወት ሰጪ በሆነው መንፈስ ኅብረት አምላክነት ተገለጠ።

75. እግዚአብሔር ባረፈ ጊዜ ከሥራው ሁሉ አላረፈም ነገር ግን መሥራት ከጀመረው ብቻ ነው። መጀመሪያ ከሌሉት እና ካልተፈጠሩ የራሱ ከሆኑ ስራዎች አላረፈም። እንዲሁም እግዚአብሔርን የሚመስለው አእምሮ፣ የሚታዩትን ፍጥረታት ሁሉ በመለኮታዊ ቃልና ሕይወትን በሚሰጥ መንፈስ ተዘዋውሮ አውቆ ወደ እነርሱ ዘልቆ ከገባ፣ በተለይም መጀመሪያና መጨረሻ ከሌለው ሥራው ፈጽሞ አያርፍም። መጀመሪያና መጨረሻም ካለው ከሚታዩ ሥራዎች ዕረፍ። ሥራውን ለጨረሱ፣ እረፍት የእንቅስቃሴውን ማቆም ይከተላል፤ ነገር ግን ይህ በሕገ መንግሥቱ ምክንያት የማሰብ ችሎታ አይደለም። የሚታየውን በማስተዋል እይታው ሁል ጊዜ የማይንቀሳቀስ ሕይወት ሰጪ እና የማያባራ የመንፈስ እስትንፋስ ባይሆን ኖሮ በእንቅስቃሴ እና ወጥ በሆነ መንገድ ሁል ጊዜ በእግዚአብሔር ዙሪያ ብቻ የሚኖር መንፈሳዊ እረፍት እንዳለ እንኳን ባያውቅም በእርሱም ውስጥ የሚካፈለውን በክርስቶስ ሊተረጎም በማይችል እረፍት ውስጥ ተካፍሏል።

76. "በእግዚአብሔር ፊት ቃልን ከትናገር ዘንድ በአፍህ አትቸኩል፤ እግዚአብሔር በሰማይ ነው አንተም በምድር ነህና" (መክ 5፡2) ይላል። የዝምታ ጊዜ ምን እንደሆነ በግልፅ እና በትክክል የሚገልፀው እና የሚያብራራው በዚህ መንገድ ነው። በግልጽ እንዲህ ይላልና፡ በምድር ላይ፡ በጌታ ፊት፡ በሰማይ፡ ፊት፡ ስላለ፡ ጸጋ፡ ስለተቀበልክ፡ ነፍስ፡ ሆና፡ ከላይ ያሉትን ነገሮች፡ እንድታስብና፡ እንድታስብባቸው፡ እና፡ በማስተዋል፡ እያሰብክ፡ በጌታ ፊት፡ ቆመኽ፡ ከዚያም፡ "አንድን ቃል ለመናገር በአፍህ አትቸኵል"፤ ምክንያቱም ይህ የዝምታ ጊዜ ነው። በሚታዩም ሆነ በመለኮታዊነት በእውነት ተጽእኖ ስር ስትሆኑ አንድ ቃል መናገር አትፈልጉም። በጌታ ፊት መቆም ማለት ይህ ነው፡ አእምሮ ወደ እርሱ በቀላል እና በአንድ አቅጣጫ በእግዚአብሔር ዙሪያ ያሉትን ብዙ ነገሮች ሲያሰላስል። ስለዚህ ይህን ተሰምቶህ በጌታ ፊት መቆምህ አንድ ቃል ለመናገር አትቸኩል ያለዚያ አንተ እንደ አላዋቂ ሰው ለመውረድና ለመውረድ በፈቃድህ ትፈጥናለህ።

ነገር ግን የእነዚህን ቃላት ትርጉም የሚያብራሩ ሰዎች የሚከተለውን ማለት ይችላሉ። አንድ ጊዜ የሰው ተፈጥሮ ያልተጎዳ እና ስለዚህ በትክክል ከክፉዎች ተለይቷል፤ ወደ እግዚአብሔር የቀረበ ነበር፣ እግዚአብሔርን አሰበ እና በቅድመ አያቱ በአዳም ውስጥ የፊቱን ውበት በደስታ ተደሰተ፣ ምድራዊ፣ መንፈሳዊ፣ ሰማያዊ እና የማይጠፋ ደስታን በመገረም ገጠመው። ከዚያም በመጀመርያው ሰው ነፍስ ላይ ታላቅ ጸጋ ፈሰሰ፣ የተዛባ የማሰብ ችሎታውም በብዙ የግንዛቤ ማሰላሰያዎች እና ወደ እግዚአብሔር አቅጣጫዎች ተከበበ፣ ስለዚህም በስሜት ህዋሳት ሊጨበጥ በሚችል ገነት ውስጥ በመንፈሳዊው ገነት፣ የተባረከ ሕይወት እየተባለ የሚጠራው፣ በራሱ በራሱ እና በእግዚአብሔር የተዋሃደ፣ በራሱ ውስጥ የሚኖር እና፣ እግዚአብሔርም እንደ ወደደ፣ በእውነተኛው አምላክ ውስጥ ያለውን መዋቅር እየፈጠረ፣ በመንፈሳዊ ገነት ውስጥ ተቀምጧል። ሰው በእግዚአብሔር መልክ ስለ ተፈጠረ ይህ መልካም ነው። ባጭሩ፣ እግዚአብሔር በዙሪያችን የከበበን እነዚህ ነገሮች ነበሩ ማለት እንችላለን። ስለ ዕድላችንና ክብራችን የተዋጋብን ክፉ ጋኔን በቅናት ቆስሎ ሊቋቋመው አልቻለም። ይህ ምን ይመስላል? ይህ ሁሉን የሚያጠፋ ብዙ ጊዜ አሳሳች ሆኖአል፣ መልካም በሚባል ምክር ተስፋችንን ከፍ ከፍ በማድረግ፣ በጸጋ እግዚአብሔርን መምሰል ከእኛ ከነበረው ይልቅ የሚበልጥ ምኞትን ቀስቅሷል። የእግዚአብሔርን ትእዛዝ ፍትሐዊ ስም ስላጠፋ ይህ የመጀመሪያው የክፋት ምክንያት ነበር። በዚህ ምክንያት ማታለል የሚያመጣውን ኪሳራ እንጎዳለን፤ ከእግዚአብሔር እና ከመለኮታዊ ደስታ ተለይተናል፣ እና ነጠላ አስተሳሰብ ካለው መንፈሳዊ ህይወት፣ የእግዚአብሔርን ፊት ለማየት ከመፈለግ፤ በመለኮታዊ ውበት ጨረሮች ውስጥ በተለወጥን ጊዜ ከሚያበራልን ክብር ወደቅን። እናም -መሆን የማይገባውን – እንደ ብዙ ክፍሎች ተከፋፍለን እና ተበጣጥሰን፣ እና በተለያዩ አይነት እና የህይወት ልዩነት ውስጥ እርካታን ማግኘት ጀመርን፤ እና ስለዚህ፣ በአንድ መለኮትነት ሳይሆን፣ እርስ በርሳችን ርቀን ብዙ አማልክትን ማክበር ጀመርን፣ ያም ማለት በእውነቱ አማልክትን ሳይሆን አታላይ፣ የሚበላሹ እና ከንቱ አጋንንትን ነው። እውነተኛውን አጥተናል፣ ህይወታችንን እና አወቃቀሩን አጣን፣ እና ወደ ተለያዩ ክፍሎች ተከፋፍለን፣ እናም የራሳችን ጥንካሬ እና ውጥረታችን፣ ይልቁንም ወደ ላይ ያለን አቅጣጫ፣ ያለምክንያት ጠፋ።

ወደማይለካው የክፋት ጥልቀት ደርሰናል፤ ምንም እንኳን እኛ የእግዚአብሔር አምሳያ ብንሆንም ለከፍተኛ እና ለሰማያዊ ሕይወት የተገባን ብንሆንም ሀሳባችን በፈቃዳችን ወደ ዝቅተኛ ነገሮች ተንቀሳቅሷል። ይሁን እንጂ የእኛ ሁኔታ የማይለወጥ ወይም የማይለወጥ አይደለም፤ ሙሉ በሙሉ የሚቻል ነው፣እናም በበቂ ምክንያቶች፣ ከዛ ታላቅ ክብር ወደ ዝቅተኛው ስም-አልባ በስቃይ እንደተሳበን ሁሉ፣ እንደገና ተመልሰን፣ ጭንቅላታችንን ወደ ላይ አድርገን፣ እና እንደገና እጅግ የተከበረውን የእግዚአብሔርን ፊት ማየት እንችላለን—በእርግጥ እንደቀድሞው ቅርብ አይደለም፣ ነገር ግን ከሩቅ ሆነን የምናየው እና የሚሰማን የውበቱን ነጸብራቅ ነው። ስለዚህም ነው መለኮታዊው ሙሴና ነቢያት ሁሉ፣ እንደነበሩት ሁሉ፣ ከእነርሱም በፊት የነበሩት አባቶች – አብርሃምና እርሱን የመሰሉትን – በተቻለ መጠን ፍጹም በሆነ ግልጽነት ያዩት እና በእግዚአብሔር ፊት ውበት የተደሰቱት። በማይደረስበት ክብሩ ተጎድተዋል ፣ አንዳንዶቹ እራሳቸውን ተሳደቡ ፣ሌሎች እራሳቸውን ቆጥረው እራሳቸውን አፈርና አፈር ብለው ይጠሩታል ፣ሌሎችም ባዩት ክብር ከመጠን በላይ አፋቸውን መክፈት እንኳን አልቻሉም። ከዚያም የንግግራቸውን ውሱንነት እና የአንደበታቸውን ድባብ ተምረው ከክብሩ ጋር ብዙ የተባረኩ ስሜቶችን አገኙ።

ለዚያም ነው መለኮታዊው ዳዊት የጌታን ፊት ውበት እየናፈቀ "መቼ መጥቼ በእግዚአብሔር ፊት እገለጣለሁ" ብሎ ወደ እግዚአብሔር የሚጮኸው። ( መዝ 41፣3) የእግዚአብሔርን ፊት ያየበትን የነፍስ ሁኔታ ለማሳየት ፈልጎ፡- “ጻድቃን በፊትህ ያድራሉ” (መዝ 139፡14) ይላል። የእግዚአብሔር ፊት ማሰላሰል ለነፍስ ምን ዓይነት ጥንካሬ እንደሚሰጥ በጥበብ በማሳየት፡- “ፊትህን መለስህ ተጨነቅሁም” (መዝ 29፡8) ይላል። እግዚአብሔር ፊቱን ካዞረ እና ነፍሱም ያን ጊዜ ብትታወክ ከእግዚአብሔር ፊት እና የእግዚአብሔርን ማሰላሰል ለነፍስ መንፈሳዊ ሰላም ይመጣል፣ ይህም ታላቅ ስጦታ ከመለኮታዊ ፍቅር እና ደስታ በኋላ የመንፈስ ስጦታዎች ወይም ፍሬዎቻቸው ይመጣሉ። ዳዊትም በቅድስናና በጽድቅ የሚኖሩ ሰዎች በጌታ ፊት ብርሃን እንደሚመላለሱ አሳይቷል፡- “በፊትህ ብርሃን ይሄዳሉ፣ በስምህም ቀኑን ሙሉ ደስ ይላቸዋል” (መዝ 88፡16-17) ማለትም በዚያ መንፈሳዊ ቀን፣ ኖቲክና የማይጠቅም ፀሐይ ንጹሕና ሕይወትን የሚሰጥ ጨረራዋን ወደ ውስጠኛው ሰው ስትልክ በማስተዋልም ብርሃን ተሰጥቷቸዋል። በዚያን ጊዜ የነፍስ መታሰቢያ ሁሉ ከምድር ተወስዶ ወደ መንግሥተ ሰማያት ተወስዶ እንዲህ ያለው ሰው ይደሰታል እና ይጽናናል፣ መዝሙር ይዘምራል እና በደስታ እና በውበት እና በመንፈሳዊ ደስታ ማንም ሊገልጠው በማይችለው በጌታ ፊት ብርሃን ያበራል እና ያበራል። ስለዚህም ነው በሌላ ቦታ ዳዊት፡- “ወደ ጕድጓድ እንደሚወርዱ እንዳልሆን ፊትህን ከእኔ አትራቅ” (መዝ። 142፡7) እያለ ወደ እግዚአብሔር የጸለየው። የጨለማው መንስኤ ከጌታ ፊት መራቅ ነው፣ እና ወደ እኛ ዘወር ማለቱ የሁሉም ልቡናዊ ብርሃን እና ስለዚህ እርግጥ ነው፣ መንፈሳዊ ደስታ፣ ስለ ራሱ እንዲህ ይላል: "የፊትህ ብርሃን በእኔ ላይ ታየ" እና አክሎ: "ልቤን ደስታ ሰጠኸው" (መዝ 4: 7-8). ዳግመኛም የጌታ ፊት ብርሃን በእርሱ ላይ ከተጠቆመ በኋላ በራሱ የመለኮታዊ ጸጋ መንፈሳዊ ስጦታ እንደተሰማው ይመሰክራል። በእግዚአብሔርም ፊት ቆመው ወደ እርሱ የሚጸልዩ እንደ ምን ዓይነት ሰዎች በእግዚአብሔር ሕዝብ ዘንድ አማልክት የሆኑት ብቻ እንደ ሆኑ።

በእርግጥም፣ ብዙ የእግዚአብሔር ቅዱሳን እና ሰዎች አሉ፣ ነገር ግን ሁሉም የእግዚአብሄርን ፊት አይተው በምድር ላይ እየኖሩ መላእክታዊ ህይወት ሊመሩ አይችሉም። ይህ ሊሆን የሚችለው እግዚአብሔር በመለኮታዊ ጥበብና እውቀት መገዛት እና በእውነትና በመንፈስ መመለክ እንዳለበት ለሚገነዘቡት ብቻ ነው። እነዚህ በእግዚአብሔር ሕዝብ መካከል ባለ ጠጎች ተብለው ተጠርተዋል፣ ምክንያቱም በብዙ ማሰላሰል ምሥጢር ያበራሉ፣ ሀብታቸውም የመንፈሳዊ ጥበብና የእውቀት ጥልቀት ነው፣ ይህም ሐዋርያው ​​ጳውሎስ እንዳለው፣ ሁሉም ሰው የለውም። ስለዚህ፣ እንደተባለው፣ የተደነቀው ዳዊት እግዚአብሔርን፡- “የምድር ሕዝብ ባለ ጠጎች በፊትህ ይለምናሉ” (መዝ 44፡13) ይላል። ስለዚህም ነው ጠቢቡ ሰሎሞን ከማንም በላይ መለኮታዊ ጥበብን የተሞላው ይህንንም ከማንም በላይ የሚያውቅ፡- “እግዚአብሔር በሰማይ ነው አንተም በምድር ነህና በአፍህ አትቸኵል” ያለው በጥበብ ነው። በመለኮታዊ ስጦታ በጌታ መለኮታዊ ፊት ፊት ስትሆኑ – ማለትም የማስተዋል ማሰላሰል ወደ ላይ ሲወጣ – ያኔ የዝምታ ጊዜ ደርሷል። ስለዚህ አንዲት ቃል ለመናገር አትቸኩል፣ በግዴለሽነት በመናገር ልማድ እንድትወሰድ አድርጋችሁ፣ ያኔ ለመናገር ጊዜው አይደለምና። በምድር ሳላችሁ አምላክ ትሆናላችሁና መላእክትንም መስለው የሰማያዊውን አምላክ ፊት ያስባሉ። አዎን፣ አዳኙ እንዲህ አለ፡- “በሰማይ ያሉት መላእክቱ ሁል ጊዜ የሰማዩን የአባቴን ፊት ያያሉ” (ማቴ 18፡10)። ሰሎሞን በሌላ ቦታ፡- “ለጻድቃን ሁል ጊዜ ብርሃን ይበራል” እንዳለ ስለምትሰማ፡ ይህንንም ስታሰላስል ከጌታ ፊት በሚወጣው ብርሃን በተፈጥሮ እንደሚሰማቸው ተረድተህ ያለ ፍጻሜ በመለኮታዊ ቸርነት የጌታን ፊት እያየች፡ ከርሱም ከምንጭ እንደ ብርሃን ወጣች። ሰው በምድር ላይ እንደ መልአክ አንድ ይሆናልና – አምላክ ለማለት አይደለም። ያለ ጥርጥር የጌታን ፀጋ ፅንሰ-ሀሳብ ጋር ወደ ሚዛመደው ስጦታ ትመለሳላችሁ ፣ በታች ፣ በምድር ላይ ፣ እግዚአብሔር በላይ ያለው: ሊደነቅ የሚገባው ነገር። እና በተመሳሳይ ጊዜ የማወቅ ጉጉት ባለው አእምሮ ውስጥ ዘልቀው አይገቡም ፣ በሃሳብ እንኳን አያልፉም ፣ ወይም ሁኔታዎን እንደሚከፋፍሉ የራስዎን ሀሳብ አያንቀሳቅሱ ። ነገር ግን ልዩ በሆነ መንገድ ዘወር ብላችሁ የእግዚአብሄርን መምሰል ያለ አይን እና ያለ እንቅስቃሴን በቀላል እና ልዩ በሆነ መልኩ ትመለከታላችሁ እንዲሁም ከጌታ ፊት በሚመጣው በጣም ግልጽ እና የማይደረስ ብርሃን ደስ ይላችኋል።

ይህ በእውነቱ ለእግዚአብሔር ያለው ከፍተኛ የአዕምሮ ዝንባሌ ነው ፣ ለአስተዋዮች ብቁ ውድድር፤ የመንፈሳዊ ንጽህና አበባ፣ የሚፈለገው የእምነት አንድነት፣ በመንፈስ ኅብረት የሚፈፀመው የእምነት አንድነት፣ የመለኮታዊና እግዚአብሔርን የማምለክ ጥበብ የከበረ ፍሬ፣ የመንፈሳዊ ሰላም መሠረት፣ በቃላት ሊገለጽ የማይችል የደስታ ማደሪያ፣ የእግዚአብሔር ፍቅር ደጃፍ፣ የብርሃኑ ቡቃያ፣ ከማይጠፋው ልብ የሚፈስሰው፣ የመንፈስን ብርሃን የሚጎናጸፈውን ሰው የሚያፈስስበት ምክንያት ነፍስ ፣ የነፍስ እድገት እና መለወጥ ፣ የመለኮታዊ እና የማይታወቁ ምስጢሮች እና መገለጦች ጅምር ፣ ብቸኛው እና የመጀመሪያው እውነት እርግጠኝነት ፣ የሁሉም ሀሳቦች መጥፋት ፣ የሁሉም ሀሳቦች መቋረጥ ፣ የአስተሳሰብ የበላይነት ፣ የመደነቅ የመጀመሪያ መንስኤ ፣ የአዕምሮ የላቀ ለውጥ እና የአዕምሮ ለውጥ እና ወደ ቀላል ፣ ወሰን የለሽ ፣ የማይገደብ ፣ የማይገደብ ፣ በሁሉም ቦታ የማይወሰን የማይከፋፈል፣ ዩኒፎርም፣ የማይነካ እና ከተፈጥሮ በላይ፤ እና ሙሉ በሙሉ አዲስ የዲይፎርም ሁኔታ። እንግዲህ እንደዚህ ያለ ሁኔታ ላይ ደርሰህ እንደ ሰው የጸጋ ፍቅር በተወሰነ መንገድ አምላክነህ በጌታ ፊት አንዲት ቃል ለመናገር ባለማወቅ አትቸኩል ለእርሱ ለዘላለም ብቸኛና ቀላል ክብር ይሁን።

77. ከራሱ በላይ መንፈሳዊ ነገሮችን ለማሰላሰል የሚፈልግ አእምሮ በልቡ የመለኮታዊ ጸጋን ትብብር ካላገኘ፣ ንቁ ያልሆኑትን፣ ያልተበራከቱን እና ግራ የተጋባውን ብቻ ነው የሚያየው፣ ስለዚህም የራሱን ጣፋጭነት ያጣል። ነገር ግን፣ ካለማወቅ የተነሳ፣ ከዚህ የበለጠ ነገር ወድዶ ስለማያውቅ፣ አለኝ ብሎ ያስባል። የገብስ እንጀራ የሚበላ ሰው – ምንም እንኳን እንደዚህ ባይቀምስም – ጥሩ ጣዕም እንዳለው ያስባል፣ ምክንያቱም የስንዴ እንጀራን ጣዕም አያውቅም።

78. ልብን በጸጋ ከተዋሃደ በኋላ፣ አእምሮው ሳይሳሳት በመንፈሳዊው ብርሃን አይቶ ወደ ምኞቱ ይገሰግሳል – ፍላጎቱም እግዚአብሔር ነው – ከእነርሱ ነፃ ስለወጣ ከማስተዋል አስተሳሰብ ውጭ፣ ቀለም የለሽ፣ ያለ ንብረቱ እና ያለ ውክልና ሆነ።

79. ጸጋ ወደ ማሰላሰል የሚመራው አእምሮ በእውነት ሁል ጊዜ በመንፈሳዊ መና ይመገባል። እስራኤላውያን የበሉት መና በራሱ ሰውነትን የመመገብ ጣፋጭ እና አስደናቂ ኃይል ነበረው። ነገር ግን በመሰረቱ ምን እንደነበረ አይታወቅም። ለዚህም ነው መና ተብሎ ይጠራ ነበር ይህም ማለት "ያልታወቀ" ማለት ነው፤ ቃሉ "ይህ ምንድን ነው?" ያዩትንና የበሉትን ምንነት ያላወቁትም በመገረም "ይህ ምንድን ነው?" ልክ እንደዚሁ የሚያሰላስል ሰው ሁል ጊዜ ወደ አእምሮው መነጠቅ ይደርሳል እና እራሱን ይጠይቃል፡- “በማሰላሰል የሚያስደስት እና በመንፈስ ሲበላ አእምሮን የሚመግበው፣ እና ከአስተሳሰብ ወሰን አልፎ እንደ መለኮታዊ እና ከተፈጥሮ በላይ የሆነ፣ እና ባልተለመደ መንገድ ለአስተዋይነት ብቻ ሳይሆን ለአስተዋይነት የማይገዛ እና የሚጠጣው ይህ ምንድን ነው? በመሰረቱ ለመረዳት የማይቻል ነገር ግን እንደ ማለቂያ የሌለው እና ያልተገደበ ነው?"

80. ለእውነት የሚመሰክሩት ሦስት ነገሮች አሉ እኔም እንዲህ ብዬ ልሰይማቸው፡ ፍጥረት፣ ቅዱሳት መጻሕፍት እና በመንፈስ ውስጥ ያለ ምስክርነት። በቅዱሳት መጻሕፍትና በፍጥረት አማካይነት፣ በመንፈሳዊ ሁኔታ ሲታሰብ፣ ቀላል የሆነ እውነት ይታያል፣ ከእርሱም የተዋሃደ ነው። በነዚህም ሦስቱ ወደሌሎቹ ሁለቱ የደረሰ፣ በእነርሱም ተደግፎ የማይሳሳት አእምሮ በክርስቶስ ጸጋ መንገዱን ያገኛል። በቀላል እውነት የሃሳብ ከፍታና ጥልቀት እንዲሁም ማለቂያ ወደሌለው ስፋቱ ይደርሳልና በእነሱም ማስተዋልን በፍርሃት ይዘምራል። በተዋሃደው እውነት፣ አስቀድሞ ከተነገረው በተጨማሪ የልብ ሰላም፣ ፍቅር እና ደስታ ያገኛል። እና ስለዚህ፣ በመደነቅ፣ በፍቅር ይዘምራል።

ነገር ግን የሰው ልጅ በተወሰነ መልኩ ስሜትን ወደ ጎን በመተው አስተዋዮችን እና አእምሮን በመለየት ከስነ ልቦናዊ ነገሮች ውስጥ እንዲገኝ ብዙ ጊዜ፣ ስራ እና ፅናት ያስፈልገዋል። እውነቱን ለመጨበጥ እንደ ጊዜ፣ ሥራ ወይም ትዕግስት የመሳሰሉ ፍላጎቶች ናቸው እያልኩ አይደለም፤ እውነት እራሷ አንድ እና ቀላል ነገር ስለሆነች ሰው እንደሚያስፈልጋቸው ተናግሬአለሁ ፣ ምንም እንኳን ሲታሰብ ሁለት ጊዜ ቢገለጥም ፣ እናም ከቦታው ለማለት ይቻላል ድምፁን ከፍ አድርጎ ይመለከታታል ፣ ለሚፈልጉትም ስለ ራሱ ይመሰክራል። እናም የሰው ልጅ የተዋሃደ ፣ ከስሜት ጋር የተዋሃደ እና ለውጦች እና ለውጦች ስለሚደረግ ፣ አንዳንድ ጊዜ በሆነ መንገድ እራሱን ይተዋል እና እንዴት እንደሆነ ሳያውቅ እራሱን ይቃወማል። ከስሜት ህዋሳት ጋር ከመጠን በላይ በመያዛቱ በተንኮል ይሰራል እና በማመን ይታመማል። በእነዚህ በሦስቱ ጥፋቶች-ከመጠን ያለፈ ስሜታዊነት፣ ተንኮለኛነት እና አለማመን—እነዚህ ሦስቱ ምስክሮች ከሚመሰክሩት እውነት፣ ይኸውም መጽሐፍ፣ ፍጥረት እና መንፈስ በክፉ ወድቋል።

ስለዚህ፣ እራሱን ከልክ ያለፈ ስሜታዊነት ለማላቀቅ፣ ሰው ቀደም ብዬ የተናገርኩትን ያስፈልገዋል: አእምሮ፣ የተዋረደ፣ በቀላል ነገር ማመን አለበት፤ ከዚያም፣ በዚህ መንገድ፣ ወዲያው በቅዱሳት መጻሕፍትና በፍጥረት እርዳታ፣ በመንፈሱ ውስጥ ያለው ሰው ቀላሉን እውነት ብቻ ሳይሆን ከውስጡ የተቀናበረውንም ይገነዘባል፣ እናም አንድ ጊዜ በእውነት ላይ ከማሰላሰል የለየውን እና ምን – እኔ እላለሁ – ከደስታ የለየውን ይመለከታል። የመጀመሪያው እውነት አንድ ነውና ይህም ብቻ በተፈጥሮ ቀላል ነው። ከሱ በኋላ በእኛ በኩል የሚመነጨው የተዋሃደ እውነት ይመጣል። እናም ይህ የአእምሯችን ጽንፍ ገደብ እና ምርጥ ይዘቱ ነው፣ ይህም በመንፈስ ኃይል የሚመሩ ሰዎች ሙሉ ህይወት እና አስመሳይነት የሚመራበት ነው: አእምሮ በተቻለ መጠን በራቁትነት ውስጥ፣ በመጀመሪያ እና ብቸኛው እውነት ብርሃን እና ከእሱ በተሰራበት እንግዳ መንገድ ብርሃንን እና ደስታን እንዲያይ።

ይህ ደግሞ በትህትና እና በእምነት ቀላልነት፣ በቅዱሳት መጻሕፍት ምስክርነት፣ በፍጥረት እና በመንፈስ ምስክርነት ካልሆነ በስተቀር በሌላ መንገድ አይሆንም። አእምሮው በመስታወት ውስጥ እንዳለ በሦስቱ መንገዶቹ በተጠቀሱት ሦስት ነገሮች ምስክርነት እውነትን ሲያይ ዳግመኛም ከዚያ ራዕይ እንደተመለሰ በውስጡ ይበልጥ ትሑት እና ቀላል ይሆናል እና እምነቱ ይጠነክራል። በዚህ ምክንያት እውነትን ለማሰብ በደስታ እግሮቹ ይራመዳል፣ ከዚህም በተጨማሪ በውስጡ የበለጠ በሚያንጸባርቁ ጨረሮች ያበራል። እውነትን በማሰላሰል ወደ ራሱ ዞሮ በራሱ ውስጥ ካየው የክብር ታላቅነት የተነሳ ወደ ታላቅ ትህትና እና ቀላልነት ይወርዳል እናም ይደነቃል፣ በእምነት ይሸነፋል፤ እናም፣ እንደ መለኮታዊ ክብ ላይ እንደገና ወደ ላይ ወጣ፣ እናም በእሱ ውስጥ በትህትና፣ በቅለት እና በእምነት እየተመላለሰ፣ ወደ ላይ መውጣት እና እውነትን – እና የእውነት ብሩህነት ወደ ታላቅ ትህትና ይመራዋል—እናም በእምነት ይበልጥ ቀላል እየሆነ፣ አእምሮው ከዚህ እንቅስቃሴ አያቆምም። ለአሁንም በትህትና፣ በቅንነት እና በእምነት፣ ለቅዱሳት መጻሕፍትና ለፍጥረት ምስክርነት ምስጋና ይግባውና በመንፈስ እውነትን እያሰላሰለ ወደ ወጣበት ቦታ ተመልሶ ይመለሳል። በዚህ መንገድ ሁል ጊዜ በጸጋ ያጌጠ እና ከአእምሮ በላይ በሆነው ብርሃን እየተበራከተ በጌታችን በክርስቶስ ደስታን ሁሉ እየመራ፣ በእጮኝነት ጊዜ በሚመጣው ዘላለማዊ ሀብት መደሰትን ይለማመዳል።

81. የማሰላሰል ሕይወት የተሟላ እና ነውር የለሽ የተደረገው ለሦስት ነገሮች ምስጋና ነው፡- እምነት፣ ግልጽ የሆነ ሕይወት ሰጪ መንፈስ እና የጥበብ እውቀት። ለማሰላሰል፣ በትክክል ለመናገር፣ በስሜት ህዋሳቶች የምንገነዘበው በውስጣችን ያሉ የኖቲክ ነገሮችን እውቀት ነው፣ እና አንዳንድ ጊዜ የኖቲክ ነገሮችን በትክክል የሚጠራው ፣ ከስሜት ህዋሳት የሚለይ ፣ በእድገት በሄዱት ውስጥ ነው። “ካታምኑ አታስተውልም” ስለ ተባለ በዚህ ምክንያት ሰዎች እምነት ያስፈልጋቸዋል። መንፈስም የእግዚአብሔርን ጥልቅ ነገር ስንኳ ሳይቀር ሁሉን ይመረምራልና መንፈስም ያስፈልጋል። ለዚህ ነው መለኮታዊው ኢዮብ፡- “ሁሉን የሚችል የአምላክ እስትንፋስ ማስተዋልን ይሰጠዋል” (ኢያ። 32፡8)። ስለዚህ፣ የመንፈስ መለኮታዊ ተግባር መፍላት ወይም እንደማለት፣ በልቡ ውስጥ ይኖራል፣ እናም ከተፈጥሮ በላይ በሆነ መንገድ የማሰብ ችሎታን ያነቃቃል እና በማይገለጽ መንገድ ወደ ራሱ ይስበዋል ፣ ይሰበስባል እና ከማንኛውም መንከራተት ይጠብቀዋል እና በጸጥታ ጥንካሬን ይሰጠዋል – በታላቅ መንፈሳዊ ደስታ እና ደስታ እና እንዲሁም በመለኮታዊ ፍቅር – የእግዚአብሔርን ምርጥ ነገር ለማየት ፣ መለኮታዊ በሆኑ ነገሮች እና ያልተለመዱ እና ለእርሱ ታላቅ እና የማይሻር ዝንባሌ እና ምቹ የሆነ ደስታ እየተሰማህ በእርሱ ለመደሰት እኩል ነው።

ቀደም ብዬ እንዳልኩት ይህ ግዛት ጥበብን ይጠይቃል። ቅዱሳት መጻሕፍት እንደሚሉት ጥበብ የሰውን ፊት ያበራል፤ በቀላሉ ከስሜት ወደ አስተሳሰብ እንዲሸጋገር፣ በስሜት ህዋሳት ከታሰበው ወደ አእምሮ እና ወደ መለኮታዊ ራእይ እንዲወጣ ያበራለታል፣ እና በኖቲክ መገለጥ ለመረዳት የማይቻለውን እንዲያይ፣ በግልፅ በማሰላሰል ከሱ በላይ ያለውን የእግዚአብሔርን መገኘት በልዩ መንገድ እንዲያይ እና እንዲፀነስ ያደርጋል። በእርግጥም “አቤቱ ሕግህን የምታስተምረውና የምታስተምረው ሰው ምስጉን ነው” (መዝ 93፡12)። በተግሣጽ ወደ እምነት የሚመጣ በመንፈስም ትምህርት የማይነገረውን የእግዚአብሔርን ምሥጢር የሚማር እንደዚህ ያለ ሰው በእውነት ጥበበኛ ነውና። ይህ በጣም ጥሩ ነገር ነው! በእውነት ጥበበኛ ነው በእምነት በህብረት እና ከመንፈስ ጋር በመግባባት የሚመላለስ። እና በእውነቱ ሶስት ነገሮች የማይታገዱ ናቸው-እግዚአብሔር፣ መልአክ እና የነጻ ምርጫ ሰው። እንደዚህ ያለ ሰው የምድርን መልአክ ይመስላል፣ የሚታየውን ፍጥረት የሚደነቅ ተመልካች፣ የእግዚአብሔር ያልተፈጠሩ የእግዚአብሔር መንገዶች እውነተኛ ደቀ መዝሙር – ወይም አንድ ሰው ስለ እግዚአብሔር ስጦታዎች ሊናገር ይችላል – እንደ መላእክቶች በሆነ መንገድ በአንድ እይታ የእግዚአብሔርን እውቀት የሚይዝ፣ በምንም መልኩ ሊታይ አይችልም። በመንፈስ ቅዱስ በማመን ጥበበኛ የሆነ እንደዚህ ነው እናም የተባረከ ነው።

ነገር ግን ወንጌላዊው ሉቃስ በወንጌል ስለ ጌታ ኢየሱስ የተናገረውን ማስታወስ በቂ ሊሆን ይችላል። ያኔ ጥበብና መልካምነት ምን እንደሆነ መግለጽ ወይም ማመስገን አያስፈልግም ነበር። በአንድ ቦታ ወንጌላዊው “ኢየሱስ በጥበብ፣ በቁመትና በጸጋ አደገ” ሲል በሌላኛው ደግሞ “ሕፃኑ አደገ በመንፈስም ጠነከረ ጥበብም የሞላበት” (ሉቃስ 2፡52.40) ይላል። አሁንም ስለእነዚህ ነገሮች በግልጽ ለመናገር በማሰብ፣ ቅዱስ ሰሎሞን ለእግዚአብሔር የተናገረውን አስታውሳለሁ፡- “ጥበብን ባትሰጥ ቅዱስ መንፈስህንም ከላይ ባትልክ ፈቃድህን ማን ሊያውቅ ነበር? በምድር የሚኖሩ ሰዎችም መንገድ ቀና ሆኑ፥ ሰዎችም ደስ የሚያሰኘውን ተማሩ በጥበብም ዳኑ።" (መጽ። 9:17-18) ጥበብ በመንፈስ ሥራ ምን ያህል ኃይል እንዳገኘች እና ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብንና መንፈስን ያልሰበሰበ የጥበበኞችንና የመንፈስ ተካፋዮችን ምክር እንኳ የማይሰማ ከመዳን ምን ያህል የራቀ እንደሆነ አይተሃል? ይህ የተጻፈው ስለ አዳኝ፣ የመለኮትነት ሙላት ሁሉ ስላደረበት፣ የሰው ልጅን ሁሉ በተመለከተ፣ ጥበብ በመንፈስ ቅዱስ ትብብር ምን ያህል አስፈላጊ እንደሆነ፣ ምን ያህል ጥንካሬ እና ምን ያህል መንፈሳዊ ጥበበኛ የሰውን ነፍስ ከሚወደው ከእግዚአብሔር እንደሚቀበል ለመረዳት አስቸጋሪ አይሆንም። በእግዚአብሔር ቸርነት ጠቢብ ሰው ሰማያትን ይመረምራል እና ስለ ልዑል እውቀትን ያገኛል: እንግዳ ነገር ግን እውነት ነው።

ነገር ግን ስለ ማሰላሰል ብዙ ስለተነጋገርን ሰነፍ አለመሆናችን እና ስለሱ ቢያንስ አንድ ነገር ባንናገር እና በከፊል የወሰኑ አድማጮችን ሀሳብ በቀጥታ እና ለመናገርም መደገፍ ተገቢ ነው። እግዚአብሔር አለቆቹ በልግስና እንዲሰጡ፣ ታናናሾቹም ከአለቆቻቸው በአክብሮት እንዲቀበሉ፣ ከመለኮታዊ ብርሃንና ከእነዚህ ግዛቶች ሀብት የሚገኘውን ምክንያታዊ ፍጡራን ቆራጥ ያዛልና። እና እኩልዎቻችንን በደግነት እናይ እና ከእነሱ ጋር ስለ ኖቲክ ነገሮች እና ስለ እግዚአብሔር በከንቱ ሳይሆን በከንቱ እንናገራለን። በዚህ መንገድ ጽድቅ ያለ ስሕተት በሕያው እግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ውስጥ በግልጽ ይበራል ብቻ ሳይሆን የተከበረው እና የሚያምር የፍቅር ፊት፣ የክርስቶስ ደቀ መዛሙርት ምልክት፣ በልባችን ውስጥ ያለማቋረጥ ያበራል፣ ለእግዚአብሔር እና ለሰው ፍቅር ፍጹም እና ቀላል በመንፈስ ቅዱስ በእኛ ላይ ሊፈስስ የተዘጋጀ። ፴፭ እናም ስለዚህ በምድር ላይ ህግ እና ነቢያት ያረፉበት ድርብ መለኮታዊ እና አምላካዊ ፍቅር የተዋሀዱ በመሆናችን በእውነት የተባረከ እና እጅግ አስደሳች በሆነ መንገድ በምድር ላይ እንኖራለን። ለነፍስ ከዚህ የበለጠ ጣፋጭ ነገር የለም፣ በተለይም ከእግዚአብሔር ማሰላሰል እና እውቀት በቀጥታ ሲመጣ፣ በሌላ አነጋገር፣ ከፀጋ ብርሃን።

ስለዚህ ማንም ሰው ከእርሱ ጋር ለመዋሐድ እና እግዚአብሔርን በእውነት በጸጋ ለመቀበል ሃሳብ ማቅረብ እንደ መልካም እና ብቁ ስራ የቆጠረ ሁሉ – በሌላ አነጋገር ራሱን ለማዳን አስቧል በነገረ መለኮት ሊቃውንት እንደሚሉት ሰው በአእምሮ ጸጋ እግዚአብሔርን ከመምሰል ውጪ መዳን ስለማይችል – የጌታን ትእዛዛት በመፈጸም አቅም ያለውን ያህል በመፈፀም ያን ማሰላሰል ይሳካል። እና ከማሰላሰል የተለየ እውር ተግባር የለም ፣ ወይም ያለ ነፍስ ማሰብ የለም ፣ ይህም ማሰላሰል ያለ ተግባር ነው። ከዚህም የተነሣ በጥበብ፣ እንደ ዕውቀትና በጽሑፍ በተጻፈው የቅዱስ እውቀት ይዘት መሠረት፣ እነርሱ እንደሚሉት፣ ዓለምን በትክክል ለማየት፣ ወሰን በሌለው ብርቱና ወሰን በሌለው ጥበበኛ ፈጣሪ መሪነት በስሜት ህዋሳት የተገነዘበውን በመረዳት ጥሩ እንቅስቃሴ በማድረግ ይጀምራል። እና በቀጣይነት ለስልጣኑ ወሰን የለሽ እና አለም አቀፋዊ የሆነ ልዩነትን ያገኛል ፣ ለእይታ በተቻለ መጠን ፣ እና በእሱ ይደሰታል ፣ እና በተመሳሳይ መንገድ በምስጢር ከአእምሮው ጋር ይኖራል።

ጊዜ ባለፈም ጊዜ በጸጥታ መለኮታዊነትን በቅዱሳት መጻሕፍትና በሚታየው ዓለም በማወቅ፣ በመንፈስ ቅዱስ መጽሐፍ መሠረት ፍጥረትን ለማየትና የእውነትን ምልክቶች ለማየት ሞክር። ይህ በሚሆንበት ጊዜ፣ የማሰብ ችሎታ፣ ለአምልኮ የሚገባው በመንፈስ ቸርነት እና ተግባር፣ ወደ ቅዱሱ እውነት ማሰላሰል እና እውቀት ከፍ ከፍ ይላል – ታላቁ ዲዮናስዮስ እንደተናገረው፣ በቅዱስ የማሰላሰል ደረጃ ወይም ይልቁንም በሁለተኛ ደረጃ ማለትም፣ መጋረጃና ምስል የሌለበት መለኮታዊ ራእዮች እና ሀሳቦች። በውጤቱም፣ የማሰብ ችሎታ፣ በእሳት እንደተቃጠለ፣ በቀጥታ ወደ ራቁት ሀሳቦች ይሄዳል እና፣ ከራሱ ንጽህና እና ለእግዚአብሔር ያለውን ፍላጎት ሁሉ በማስቀደም፣ እራሱን ያስደንቃል፣ ልክ እንደ መስታወት፣ ከፀሀይ የበለጠ ብርሃን የሚፈነጥቁ መለኮታዊ ክስተቶች። የጸጋው ተግባር የማሰብ ችሎታውን ሊደረስባቸው በሚችሉት ግንዛቤዎች ይመገባል፣ እና ወደ ሦስተኛው ደረጃ ይደርሳል: እነዚያ በጣም ብዙ የተባረኩ ራእዮች፤ እና ወጥ በሆነ እና አጭር በሆነ መንገድ መለኮታዊውን መገለጥ ከብዙ ልዩነታቸው ወደ የማይለወጥ እና የተደበቀ አንድነት ፍቅር በማሳየት፣ በብርሃን መንፈስ ተመስጦ በእውነት ተጽኖ ስር እንደሚያሰላስል በሁሉም አመለካከቶቹ በእሳት እና በማያቋርጥ እና ለእግዚአብሔር ባለው የልብ ፍቅር ውስጥ ሆኖ። ዳግመኛም፣ ታላቁ ዳዮኒሰስ እንደሚለው፣ ይህ በጣም ወጥ የሆነ አንድ መለኮታዊ ቁርባን ነው፣ ሊይዘው በሚችለው መጠን።

ስለዚህ፣ ከትራይሃይፖስታቲክ ጋር ወደ እንደዚህ አይነት የመግባቢያ ደረጃዎች በመብረር፣ በግልፅ እና በብርሃን ሊቋቋሙት በማይችሉት የመለኮታዊ መነጠቅ ስቃይ እየተደሰቱ፣ እና በመካከላቸው፣ የፍቅር ግለት ግፊቶች፣ እራሱን የቆሰለ እና በፍቅር የተቃጠለ መስሎ፣ ሶስት ጊዜ የተባረከ አእምሮ የሚመጣው – እናም ይህ በግልጽ የሚታይበት እና እግዚአብሔር የሚያድርበት እና ይህ በግልፅ የሚደርስበት ደስ ብሎኛል፤ ፊታቸውንም ወደማይገለጹት ወደ እግዚአብሔር ቃል ምሥጢር ገባሁ፤ መጀመሪያና መጨረሻም በሌለው በማይለካው በማይመረመርና በማይመረመርም ዓይን በሌሉት ዓይኖች እየተደሰትን ነው። እና በተመሳሳይ ጊዜ ለራሱ የማይገደብ እና የማይሻገር የእግዚአብሔርን ምንነት ባህር ይፀንሳል ፣ ይህም ከሁሉም ሀሳቦች በላይ የሆነ ፣ ከዘመኑ እና ከመምጣቱ ጋር አብሮ ነው ፣ ስለ እሱ የተናገረው የሃይማኖት ሊቅ ። ቅዱስ ዲዮናስዮስ “ይህ ለዓይኖች በዓል ነው፣ ወደዚያ የሚጣደፉትን ሁሉ በማስተዋል የሚመግበውና የሚያመለክተው፣ ነገር ግን ፍጥረታትን በማሰላሰል እና በማወቅ ይጀምራል” ሲል ይህ የቅዱሳት ምስጢር አስተማሪ የክህነታችንን ቅዱሳን ምልክቶች ሲያስረዳ።

ታላቁ ባስልዮስም ይህንኑ ነገር ሲነግረን እንዲህ ይላል፡- “አንድ ሰው የሚታየውን ውበት ሁሉ ባሰበ ጊዜ፣ ራእዩ ብዙውን ጊዜ በንጹህ ልቦች ውስጥ ብቻ የሚታይ በእግዚአብሔር ፊት ይሆናል፣ ከዚያም በሥነ መለኮት ከፍተኛ ደረጃ ላይ ካደገ በኋላ፣ እሱ ደግሞ የሚያሰላስል ሊሆን ይችላል። ደግሞም በመንፈስ የዳዊት ቃል ሲናገር፡- “ከማለዳ በፊት በአንተ ፊት ቆሜ እጠብቅሃለሁ፣ ይህንም በፊትህ እመለከታለሁ። በቅዱሳት መጻሕፍት እና በፍጥረት በኩል ስለ እግዚአብሔር ማሰላሰል እና እውቀት ምን እና ምን ያህል ታላቅ እድገት እንዳለ በቀጥታ የሚናገረው ከቅዱስ ማክሲሞስም ተመሳሳይ ነገር ይሰማል ፣ እና ከዚያ በእውነቱ የእውቀት ብርሃን ይመጣል ፣ ለዚህም ምስጋና ይግባቸውና በጥንት ጊዜያት እግዚአብሔርን የመምሰል እና የመምሰል አስቸጋሪ ነገር አለ ። ዝም ካሉት መካከል፤ ታላቁ የዝምታ መምህር ቅዱስ ይስሐቅ ሶርያዊ ስለ መንፈሳዊ ግንዛቤና ስለ አስተሳሳቢ ሊቃውንት መናገር በጀመረበት ዲስኩር ላይ እንደተናገረ የጸጋውን የቃረመ ይዘት በራሱ ልምድ የሚያስተምር ሰው ስለሌለ ስለአሁኑ ዘመን ምን እንላለን?—.

ይህንንም ቅዱስ መክሲሞስ፡- “የቅዱሳንን ትምህርት ብርሃነ መለኮት እንላታለን፤ የእውቀት ብርሃንን ስለሚያስተላልፍ የሚሰሙትንም አምላክ ያደርጋልና” ያለው። እና እነዚህ ቃላቶቹ ከቅዱስ ዲዮናስዮስ ከሚሉት ጋር ይስማማሉ፡- “በመለኮታዊ መንፈስ መሪነት በአማካሪዎቻችን መናፍስታዊ ሥርጭት የተሰጡን፣ የተማሩ ሰዎችን መመሪያ በመከተል ስንት ሌሎች መለኮታዊ ብርሃናት በግልጽ ተሰጥተውናል፤ እኛም የተማርነው ይህንኑ ነው! ደግሞ፡ “ከአብ የሚወርድ የመገለጥ መገለጥ ሁሉ በአዋጅ ወደ እኛ ይመጣል፣ አንድ የሚያደርገን ኃይል ሆኖ፣ እኛን የሚያቃልልና ወደ አንድ የሚያደርገን የአብ አንድነትና ቅለት ይመራናል” (ሮሜ 11፡36)። ራሱን በጥበብ የመራው፣ በመለወጡ ምክንያት ወደ ላይ የወጣ፣ ማለትም፣ መለኮታዊውን የእግዚአብሔርን ማሰላሰል፣ እግዚአብሔር ከፍጡራን ወደ ላይ ሲደርስ እንደሚያየው፣ ወይም ራሱን ከእግዚአብሔር ጋር አንድ አድርጎ በቅዱሳት መጻሕፍት – በምሳሌም ይሁን በተወሰነ መንገድ አምላካዊ ተብሎ ሊጠራ የሚችለው እንዴት እንደሆነ ተረድተሃል? ለአስተሳሰብና አስተዋይ ፍጡራን ሙሉ በሙሉ ወደ መለኮታዊ ምሥጢር አንድነት የሚመሩ፣ በተቻለ መጠን በማይለካ መንገድ፣ ወደ መለኮታዊ ብርሃኖቻቸው በኃይለኛው ታግዘው የሚመሩ፣ እግዚአብሔርንም በመከተል፣ በአንድ የእግዚአብሔር ስም የተከበሩ እንደሆኑ ይናገራል። የታላቁ ጎርጎርዮስ ሥነ-መለኮት ቋንቋ በግልጽ እንደገለጸው፡- “ከዚህ በታች የተሠራ ሕያው ፍጡር ተመርቶ ወደ ሌላ አገር ይሄዳል፣ ወደ ከፍተኛ የምሥጢር ደረጃም ይሄዳል፣ እናም ወደ እግዚአብሔር በማዘንበል ይገለጻል። ቅዱስ ማክሲሞስም እንዲህ ይላል፡- “የመለኮታዊ መጽሐፍት መንፈሳዊ ስሜት በጥበብ የሚያውቁትን በጸጋ እግዚአብሔርን እንዲመስሉ ይለውጣቸዋል። በለውጡ ምክንያት

ማስታወሻ፡ ስለ ክርስቶስ ልደት በሚናገረው ንግግር፣ ገጽ 181

"በአእምሮአቸው የጌታን ክብር በመስታወት ፊት በተከፈተ ፊት ያስባሉ።" ይህ የማሰላሰል ሕይወት ቀደም ሲል የተጠቀሱትን ሦስቱን ሁኔታዎች ይፈልጋል፡- እምነት፣ የመንፈስ ኅብረት እና የእውቀት ጥበብ በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን።

82. የሚያሰላስለው ሕይወት፣ ሕይወት ሰጪ በሆነ መንፈስ፣ ተንታኙን በተወሰኑ ታላላቅ እና በሚያስደንቁ የኖቲክ ራእዮች በሚስጥር ይሞላል፡ በአንድ ጊዜ ሳይሆን በድንገት ሳይሆን ከተወሰነ ጊዜ በኋላ በጥበብ ረጅም ልምምድ፣ በቅደም ተከተል እና በዲግሪዎች ያህል። አንዳንድ ጊዜ የሚያሰላስሉ ሰዎች፣ ከእግዚአብሔር በቀር ከሁሉም ነገር በመብዛታቸው የተነሳ፣ “እስክታልፍ ድረስ እኔ ብቻዬን እኖራለሁ” (መዝ። 140፡10) ሲሉ መስማት ትችላላችሁ። አንዳንድ ጊዜ ደግሞ ወደ ሚያውቃቸው ፍጥረታት ዘወር ሲል እንዲህ ይላል፡- “አቤቱ ሥራህ እንዴት ድንቅ ነው ሁሉንም ነገር በጥበብ ሠራህ! (መዝ። 103፡24) እና “የልብስህ መዓዛ” ( ማቴ 4፡10 ) “እግዚአብሔር እንደ ባረከው እንደ እርሻ መዓዛ ነው” ( ዘፍ 27:27 ) አንዳንድ ጊዜ እንዲያስተምረውና እንዲያስተምርበት ጊዜ እንዲገፋበት ያደርጋል። መንፈሳዊ ዕርገት እግዚአብሔር እንዲህ እንዲል አሳምኖታል፡- “የቅባቶችህ መዓዛ እጅግ በጣም ጥሩ ነው… ከአንተ በኋላ ስበኝ” ( ማቴ 1፣3-4) ወደ እግዚአብሔር፣ እና ደግሞ፡- “አምላኬና ንጉሤ ሆይ አመሰግንሃለሁ፣ ስምህንም ለዘላለም እባርካለሁ። እግዚአብሔር ታላቅ ነው ምስጋናም ሁሉ ይገባዋል ለታላቅነቱም ፍጻሜ የለውም።"(መዝ 144፣1.3) "እውቀትህ በእኔ ዘንድ ድንቅ ነው፤ ጽኑ ነው፥ አልደርስበትም" (መዝ 138፡6)። አሁንም እንዲህ ይላል፡- “አንተ ግን ጌታ ሆይ ለዘላለም ልዑል ነህ (መዝ 91፣9)፣ ትዝታህም ከትውልድ እስከ ትውልድ (መዝ 101፣13)። ከአማልክት ሁሉ በላይ ራስህን ከፍ ከፍ አደረግህ (መዝ 96፡9) ስለዚህ ወደ ላይ የሚደርሱትን ተንከባካቢዎች በራዕያቸው ውስጥ ሆነው የሚያዩትን እንዲዘፍኑ አዘጋጃቸው።አንዳንዴም ተመልካቾች መነጠሳቸውን እንዲገልጹ ያስተምራል፡- “አቤቱ ከአማልክት መካከል እንደ አንተ ያለ ማንም የለም፤ እንደ ሥራህም የሚመስል ነገር የለም” (መዝ። 8)። ወደሚወጡበት ተራራ እና ንጹሐን እጆችና ንጹሕ ልብ ያላቸው የእግዚአብሔር ቅዱስ ቦታ ከዚህም በተጨማሪ ወደ ሰማይ ከፍታ እና ወደ ጥልቁ ጥልቀት የሚወርዱበትን መንገዶች እንዲያዩ ያስችላቸዋል፣ ይህም ወደ መንፈስ ምሥጢር እና አንዳንዴም በሚያስደንቅ ሁኔታ የሥላሴን ፍጻሜ እንኳን ያስቀምጣል። አንዳንድ ጊዜ፣ በመደነቅ፣ ኢየሱስን ወደ ማሰላሰል፣ በስጋው መግቦትን ይመራቸዋል፣ እና ከእሱ ቀጥሎ ያሉትን ከተፈጥሮ በላይ የሆኑ ምስጢራትን እንዲያስቡ ያስተምራቸዋል። ከበርካታ የተባረኩ ራእዮች በኋላ እርሱን እስኪያስተዋውቀው ድረስ፣ በአስደናቂ ሁኔታ ብርሃን ተሞልቶ እስኪያስተዋውቅ ድረስ አይተወውም! በዚያ የተባረከ ማኅፀን ውስጥ በውስጡ ያለውን ታላቅ የመለኮታዊ ምሥጢር ጥልቀት በያዘው እና የእግዚአብሔርን የበላይ ወደሆነው ግንዛቤ በበቂ ሁኔታ እንድንቀርብ ያደርገናል። “እኔ የአብርሃም አምላክ ነኝ” (ማቴ 22፡32) በሚለው ቃል መሠረት እግዚአብሔር ራሱ የአብርሃም ዕድል ሆኖ ሳለ አብርሃም ደግሞ ከላይ ርስት አድርጎ የተቀበለው ያንን እቅፍ ነው። እግዚአብሔር የአብርሃም አምላክ ስለሆነ የእግዚአብሔር እቅፍ ደግሞ የአብርሃም እቅፍ ነው። ስለዚህ፣ በመንፈስ ውስጥ ያለው የማሰላሰል ሕይወት፣ ሰውን ከፍ በማድረግ፣ ወደ እግዚአብሔር እቅፍ ያስተዋውቀዋል ወይም በሌላ መንገድ ሊባል እንደ ሚቻለው፣ ወደ አብርሃም እቅፍ ውስጥ፣ በሙሉ ቀላልነት እና እጅግ አስደሳች ደስታ። በእውነት መለኮትን ያደርጋል፣ እናም በነፍስ ጣፋጭ እና ሙሉ በሙሉ ሊገለጽ በማይችል ደስታ መካከል ፣ በጥበብ ውስጥ የሚካፈለውን ማስተዋል ወደ ብፅዕና ሁኔታ ይመራል ፣ ይህም ምናልባት ወደ ላይ ለማሰላሰል እራሱን ወደ ክርስቶስ ኢየሱስ ወደ ጌታችን ይመራል። አሜን።

83. ፍጥረትም ሆነ ቅዱሳት መጻሕፍት በእግዚአብሔር ቃል ስለሚበሩ፣ የምናስበውም፣ በመንፈሳዊም የምንመለከተው፣ አእምሮንና ኃይሉን ሁሉ ለእግዚአብሔር ማሰላሰልና ማስተዋል ያጠናክራል – እንዲሁም በመጀመሪያ በመንፈስ ድርጊቱን እና የልብን ተፅእኖ ስለሚፈትን – ስለዚህ በጥበብ በማስተማር ፣ ቅዱስ ዳዊት በጌታ ቃል ፣ አእምሮአውያን እና ኃይላት በሰማያት በተመሠረተበት ስፍራ ተናግሯል ። የአፉ መንፈስ። እና መቼ? መንፈሳዊው ምድር፣ ማለትም፣ ልባችን፣ በማስተዋል እና በግልፅ በጌታ ምህረት ሲሞላ፣ ማለትም፣ መንፈስ በሚንቀሳቀስ ሃይል፣ እንቅስቃሴ እና እንቅስቃሴ። ነገር ግን የማሰብ ችሎታችን በልብ ውስጥ ያለውን እንቅስቃሴ፣ ኃይል እና እንቅስቃሴ ከማወቁ በፊት ፍጥረታትን እና መለኮታዊ ቅዱሳት መጻሕፍትን በማሰላሰል እና በመንፈሳዊ ሁኔታ መመርመር ወይም በውስጣቸው ካለው ማጠቃለያ ምንም ዓይነት ጽኑ አቋም አይኖረውም ፣ ነገር ግን የራሱ ውክልናዎች በቂ ባለመሆናቸው የመጥፋት ታላቅ ፍርሃት ይሰማዋል። በትክክል በዚህ ምክንያት፣ የእግዚአብሔርን ማሰላሰል ከቅዱሳት መጻሕፍት እና ከፍጥረታት ለመፈፀም እያሰብን ከሆነ ፣ በአንድ ወጥ በሆነ መንገድ እና በአንድ መልክ የፍጥረትን ብዛት ያላቸውን ስሜቶች እና አስተያየቶች በአንድ ይዘት እና መንፈስ አንድ ሆነን ፣ የአስተሳሰብ ዩኒፎርም እያየን ፣ ቀላል እና ቅርፅ በሌለው ወሰን የለሽ ፣ ወሰን የለሽ እና መጀመሪያ በሌለበት ፣ በመጀመሪያ ምድራችንን ልንፈልግ እና የእግዚአብሔርን ምህረት እንድንሞላልን እንጸልይ። ከዚያም ቢቻል በነፃነት አእምሮን ወደላይ፣ ወደ እግዚአብሔር መረዳት እንምራ፣ እሱም እንደተባለው፣ አንድ ወጥ የሆነና አንድ መልክ ያለው፣ ቀላል፣ ቅርጽ የለሽ፣ ዘላለማዊ፣ ወሰን የለሽ እና ያልተገደበ፣ በቃሉና በመንፈስ አስተንትኖ እና ትብብር።

84. አንድ ሰው በስሜት ህዋሳት እና ቀላል የነፍስ ዝንባሌዎች በትእዛዛቱ መሰረት በጎነትን መንገድ በሀሳብ በትህትና ፣ በትዕግስት እና በእምነት በመደገፍ ፣ እና ሕይወት ሰጪ እና ሁል ጊዜም የሚፈሰው የመንፈስ ቅዱስ እና የእንቅስቃሴው ኃይል በልቡ ውስጥ ሲመሰረት ፣ ይህም የነፍስን በተፈጥሮአዊ እና በተገለጠው እንቅስቃሴ ያበራል ፣ በተቻለ ፍጥነት የነፍስን እንቅስቃሴ ይመራል ። ከሱ ጋር አንድ ያደርጋል፣ ከዚያም ያለ ጥርጥር አእምሮ እና ፀጋ በአንድ መንፈስ ይሰበሰባሉ። በትክክል ከዚያ በኋላ የማሰብ ችሎታ በራሱ በጸጋ እስትንፋስ እርዳታ ወደ ማሰላሰል ያልፋል፤ ሕይወት ሰጪ እና መንፈስ ቅዱስ እንቅስቃሴ እና ብርሃን የማስተዋል መበታተን እና መንከራተት ያበቃል፣ እና መለኮታዊ ልቡናዊ ምሥጢር መገለጥ ላይ ይደርሳል እና፣ በጥልቅ ዝምታ እና በራሱ ጸጥ ያለ የተፈጥሮ እይታ፣ የማይታወቅ ከተፈጥሮ በላይ ምሥጢር ውስጥ መግባት የሚችል ይሆናል፤ እና የበለጠ ባየ ቁጥር፣ የበለጠ የእግዚአብሔር መያዣ ይሆናል እና ወደ ላይ ይደርሳል፣ እግዚአብሔርን በተቻለ መጠን ከቅዱሳት ንባብ በተሰበሰቡ መለኮታዊ ነገሮች እውቀት ለማየት፤ ራሱን እያዋረደ እና እየጸለየ በጸጥታ በቆየ ቁጥር እግዚአብሔር በመንፈስ ቅዱስ ይረዳዋል። ለዚህም ነው ከሥነ-መለኮት ውጭ ያልሆነው፤ ይልቁንም በዚያው ጊዜ በእውነት የነገረ መለኮት ምሁር ይሆናል እና ያለማቋረጥ ነገረ መለኮትን ብቻ ሊሰጥ ይችላል። ግን ወዮ! አእምሮው የሚያየው ነገር ሁሉ ከተጠቀሰው ሰማያዊ ስጦታ ውጭ እና ስለዚህ በግልጽ የሚተነፍሰው እና ሁል ጊዜ በልብ ውስጥ የሚንቀሳቀስ መንፈስ ከሌለው ሕልም ብቻ ነው፤ እና ምንም ያህል ሥነ-መለኮት ሥነ-መለኮት ቢሆንም ፣ የነፍስን ግንዛቤ የሚያበሳጩ ባዶ ቃላት በአየር ውስጥ የሚፈሱ ናቸው ፣ የማሰብ ችሎታ በጆሮ እና ከውጭ በሚመጡ ቃላቶች ተጽዕኖ ስር ስለሆነ – ከነሱ እራሳቸውን ልቡናውያን ጸሎተኞች እና የሃይማኖት ሊቃውንት አድርገው የሚቆጥሩ ሰዎች በጣም መጥፎ ማባበያ የሚመጣባቸው – እና በብርሃን መንፈስ ተመስጦ ከሚገኝ ልብ ውስጥ አይደለም ፣ ከእውነተኛው ወጥ እና ከእውነተኛው መንፈስ የሚመጣ። በአጠቃላይ፣ በተሳተፈው ሰው ልብ ውስጥ ሕይወትን የሚሰጥና የሚያበራ የመንፈስ ኃይል በግልጽ ከሌለ፣ ኃይሉም ካልፈሰሰ ወይም አንድ ሰው እንደሚለው የማይተነፍስ ከሆነ፣ ከዚያ ይልቅ መለያየት እንጂ አንድነት የለም፤ እዚያ ምንም ጥንካሬ ወይም መረጋጋት የለም፣ ነገር ግን ድክመት እና ተለዋዋጭነት፤ ወይም የእውነት ብርሃን ወይም ማሰላሰል የለም፣ ይልቁንም ጨለማ እና ባዶ ውክልናዎች፣ እና በአጠቃላይ ምክንያታዊነት የጎደለው እና የማታለል መንገድ። አባቶች ያስተምራሉ ምክንያቱም አእምሮን በማሰላሰል በሶስት ቅደም ተከተሎች ወይም በሦስት መንገዶች: በተፈጥሮ፣ ከተፈጥሮ በላይ እና በተፈጥሮ ላይ። አእምሮ በአንድ ነገር ውስጥ መንፈሳዊ ነገርን ሲያይ እንደ ተፈጥሮ ነው የሚያየው ነገር ግን ከተፈጥሮ በላይ በሆነው የመንፈስ እንቅስቃሴ ነው። ነገር ግን ጋኔን ወይም መልአክን እንደ ሰው ካየ፣ አእምሮው በሰላም አንድ ከሆነ እና የመንፈስ ብርሃን አብዝቶ ቢያቃጥል፣ ከተፈጥሮ በላይ በሆነ መልኩ ያያልና፣ እንደሚታየው፣ አይሳሳትም። ነገር ግን የሚታየውን በመመልከት የማሰብ ችሎታው ከተከፋፈለ እና ከጨለመ እና ሕይወት ሰጪው ኃይል ከጠፋ፣ ከዚያም በተፈጥሮ ላይ ይመለከታል፣ እናም የእሱ ማሰላሰል ማታለል ነው። ስለዚህ አእምሮአችን ጤናማና ንጹሕ እንዲሆን ከፈለግን ልብ ሥራውንና እንቅስቃሴውን በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ካልመራው በአእምሮ ሰዎችን ማሰላሰል ወይም ያየነውን መታመን የለብንም።

85. አንዳንዶች በሰማያዊው የጸጋ ጠል የፍላጎታቸውን ሽቶ ለመፈወስ ይሞክራሉ ይህ ደግሞ በጣም ጥሩ ነው። ስለ እነርሱ፡- ​​"ጠልህ የመፈወስ ጠል ነውና" ተብሎ በእውነት ተጽፎአል (ኢሳ 26፡19)። በአንዳንዶች ግን ያ ጠል በሆነ መንገድ በላቀ መለኮታዊ ጥበቃ ተዋሕዶ መና ሆኖ ከስንዴ ኅብስት በትሕትና በልቡ መጸጸት፥ በእንባ ውኃና በመንፈሳዊ እውቀት እሳት ተዘጋጅቶአል። እና በተጨማሪ፣ በክብር እና ፍፁም ተፈጥሯዊ በሆነ መንገድ፣ በዚህ የጸጋ ተግባር ስር ይወድቃል እና እውነተኛ የመላእክት ምግብ ይሆናል። ስለ እነርሱ፡- ​​“ሰው የመላእክትን እንጀራ በልቷል” (መዝ 77፡25) ተብሎ ተጽፏል። ነገር ግን ባደጉ ቁጥር ተፈጥሮአቸው ተለውጦ ለራሳቸው መና የሚሆኑ አሉ። በወንጌል ስለ እነርሱ ተነግሯል፡- “ከመንፈስ የተወለደ መንፈስ ነው” (ዮሐ። 3፡6)። የመጀመሪያው ሥርዓት መንፈሳዊ ዝምታን የሚጠብቁ ጥበበኞች መነኮሳት ነው፤ ከእርሱ በኋላ በመለኮታዊ እውቀት በዝምታ የሚዋጉ ሰዎች ሥርዓት ይመጣል፤ ሦስተኛውም በነገር ሁሉ የተዘረጉና ወደ ጌታችን ክርስቶስ ኢየሱስ የተለወጡ ሰዎች ነው።

86. ከፈርዖንና ከግብፅ፣ በዚያም ከሚደርስባቸው መከራና ሸክሞች፣ እንዲሁም ከሥጋዊ ሕይወት፣ ምሬትና ጨዋማ የክፋት ሞገዶችን ከሚያነቃቃው ሥጋዊ ሕይወት በጸጋ በመንፈስ ካመለጠው፣ አእምሮው ወደ ኖቲክ በረሃ፣ ማለትም፣ ከፈርዖን ኖቲክ ተዋጊዎች ነፃ ወደሆነ ቦታ ይሄዳል። መከራንም ተቀብሎ በዕብራውያን ላይ ከደረሰበት ክፉ ነገር ነጻ ወጥቶ፥ በነፍሱ ማስተዋል እስራኤል በአንድ ወቅት በቅንነት የበሉትን ምሳሌያዊ መና በላ። እና በመጀመሪያ፣ በማስታወስ፣ አንዳንድ ጊዜ የግብፅን መንፈሳዊ ጣፋጭ ምግቦች ይመኛል፣ እስራኤላውያን ስጋን እንደሚፈልጉ፤ በአብዛኛው በጥንቃቄ እና በጥርጣሬ ይመኛቸዋል፣ እና ከዚያም እግዚአብሔር ከእሱ እንደሚርቅ ይሰማዋል፣ እንደገና እስኪመለስ እና በንስሓ ጸሎት እግዚአብሔርን ደስ ያሰኛል። ብዙ ጊዜ በጸጥታ ራሱን መና የሚሞላ፣ ጸጋው ረድኤትንና ብርታትን ሲሰጠው፣ እንዴት ኖቲክ አካሉ በሆነ መንገድ፣ በባሕርዩ ወደ መና እንደሚለወጥ በጊዜው ያያል። እንዲህ ያለ መና የሚበላ አእምሮ ለመና መለኪያ ሆኖ የሚያገለግል መንፈሳዊ ሚዛን አለው፡ ለቀኑ ከሚያስፈልገው በላይ አይሰበሰብም፣ ስለዚህ ከመጠን በላይ በመሰብሰብ፣ ትል እንዳይፈጠር እና ሁሉም ነገር ጠፍቷል፣ እና በእሱ አማካኝነት ልከኛ አእምሮ በረሃብ አይጠፋም። መና ብቻ የሚበላና በምንም ነገር የማይመግበው አእምሮ ማንኛውንም ነገር ከሚበላና በማንኛውም መንገድ ማለትም በመንፈሳዊ ሕይወት እንደሚኖር ግልጽ ነው። እሱ ደግሞ እንደ ምግቡ ባህሪያት በተወሰነ መንገድ የሚያልፍበት ምልክት ወደ መና ባሕሪያት ለመናገር፣ ከዚህ ቀደም ይፈልገው ለነበረው ለየትኛውም ከመጠን በላይ የሆነ ነገር ላይ ግፊት አለመኖሩ እና በሁሉም ቦታ መና በልቶ ልጅ የሚሆንበት ሁኔታ፣ እግዚአብሔርን በመፍራት። እናም አንድ ሰው ለረጅም ጊዜ የሚበላውን ምግብ ባህሪያት ማግኘቱ ምንም አያስደንቅም። በተፈጥሮአዊ መንገድ ያለማቋረጥ እና ያለማቋረጥ የምንመገበው ምግብ ወደሚመገበው ነገር የመለወጥ ሃይል ስላለው የማሰብ ችሎታን ወደ መና ባሕሪያት መለወጥ የማይታሰብ ሊሆን አይችልም። ከዚያም የማሰብ ችሎታ የመልአክን ቦታ ብቻ ሳይሆን የመለኮት ልጅነትን ተካፋይ ይሆናል ከመንፈሳዊ ክብር ወደ ክብር የሚገባውን በማለፍ አንድን ብቻ ​​ሳይሆን ከራሱ ጋር አንድ ይሆናል። በእርሱም ይኖራል፣ እጅግ ደስ ይለዋል፣ እና ለመናገርም የማይነገሩ ምስጢሮችን በዲይፎርም እና በመንፈስ ቅዱስ እግዚአብሔርን በሚወድ መንገድ ያጋጥማል። እና በእውነት እንደሚታየው እና እንደሚዘመር በተወሰነ መንገድ ይሆናል፣ እናም እራሱን እንደ መና ይመለከታል። በዚህ ሁኔታ መና እንደሚበላ ከሚያውቅ ሰው ይልቅ እጅግ ከፍ ያለ እና የተከበረ ነው ነገር ግን ወደ መና ግዛት አልተለወጠም። የመጀመሪያው ግዛት አንዳንድ ጊዜ በራሱ ጋር ልቡናዊ አንድነት ውስጥ የማሰብ የመጀመሪያ ትውስታ ውስጥ ልምድ ሊሆን ይችላል፣ ሁለተኛው ሁኔታ ደግሞ ይበልጥ ግልጽ የሆነ አንድነት ግልጽ መገለጫ ነው፣ ልቡናዊ ሚስጥሮች መገለጥ፣ ከሁሉም ነገር ከፍተኛ መለያየት እና ቀላሉ ማሰላሰል።

87. አእምሮ በተፈጥሮው ቀላል ነው፣ ቀላል ደግሞም አምሳያው የሆነው አምላክነት ነው። እና ቀላል ከሆነ፣ በቀላሉ መስራትም ይወዳል። ሁሉም ነገር በተፈጥሮ ለእነሱ ቅርብ የሆነውን ውደድ። ነገር ግን የማሰብ ችሎታው የተለያዩ ስሜቶችን የሚቀበለው በራሱ ሳይሆን በስሜት ህዋሳት እና በስሜት ህዋሳት ሊወሰድ በሚችል እርዳታ ሲሆን ይህም ኖቲክ ነገሮችን ይይዛል። በራሱና በስሜት ህዋሳት መካከል ሲያደርግ፣ በተያዙት ነገሮች፣ የራሱ ግንዛቤ፣ በችሎታው በብልሃት የሚያብራራ እና የሚፈርድበት፣ እና ስሜትን ከሚገባው በላይ የማያዳክም፣ የጥበብን ውበት በቀላሉ የማያደበዝዝ ወይም የማያመሰግን፣ የማሰብ ችሎታውን በንቀት ዝቅ በማድረግ በፊታቸው ይወርዳል፣ ነገር ግን እያንዳንዱ ሰው በማስተዋል በራሱ ማስተዋል ይሰጣል። በተፈጥሮው ወደነበረው ቀላልነት ተስማሚ ሁኔታ ላይ መድረስ፣ ከተከፋፈለው መራቅ፤ እና እንደገና በተፈጥሮ አንድ እና ቀላል፣ እና አንድ እና ቀላል እንቅስቃሴን መውደድ ይጀምራል፤ ፴፭ እናም ይህን በትክክል መውደድ ይፈልጋል፣ እናም በእውነት እና በትክክል ቀላል የሆነውን አምላክ እስኪያገኝ ድረስ ከህብረት ሁሉ በላይ ከፍ ይላል። ከዚያም እንደ እውነቱ ከሆነ፣ የማሰብ ችሎታ ቀድሞውኑ በክንፎቹ ብቻ የተሸፈነ ነው፣ ቀድሞውኑ ከፍ ያለ እና ደስተኛ ነው፣ ምክንያቱም በእግዚአብሔር ሲጠበቅ እና እግዚአብሔር በሚኖርበት ጊዜ ይደሰታል።

88. በነፍስ የመለየት ኃይል ላይ የወደቀው የፍላጎት ደመና፣ እንደ የፍላጎቶች የጨለማ ጠንካራነት አይነት፣ ከእውነተኛው ማንነት ውጭ የሆነ ነገር እንዲያይ ያስገድደዋል። ነገር ግን አዘውትሮ በጸሎት፣ በትእዛዛቱ አፈጻጸም እና ወደ እግዚአብሔር ማሰላሰል፣ በጸጋው ታግዞ፣ ያንን የጨለማ ጥንካሬ በጸጋው በመታገዝ፣ ያኔ በራሱ እግዚአብሄርን እንደሚያሰላስል በግልፅ ይገነዘባል፣ እና እሱንም ማስረዳት አያስፈልግም – የሚያየውን ነገር ካላሳዘነ እና ካላሳዘነ በቀር አይኑን ለሚያይ ሰው ማስረዳት እንደማያስፈልግ ሁሉ። ስሜት የሚይዘው በስሜት ህዋሳት እንደሚዋሃድ ሁሉ ጤናማ ከሆኑ ደግሞ አእምሮ የሚይዘው ከስሜታዊነት ደመና የንፁህ ሀሳቦች ባለቤት ይሆናል። በአስተዋይነት የአስተዋዮችን ፍርሃት በመደበኛነት ይፈጠራል ፣ በኖቲክ ማሰላሰል ፣ የኖቲክ ነገሮች ራዕይ ይፈጠራል ፣ ከዚያ በኋላ ፣ በእግዚአብሔር ቸርነት ፣ ያለ መልክ ፣ ያለ ንብረት ፣ የማይታሰብ እና ቀላል የእግዚአብሔርን ማሰላሰል ይመጣል ። ለመረዳት የማይቻል እና ገደብ የለሽነት፣ በቃላት ሊገለጽ በማይችል መደነቅ እና አድናቆት።

89. ኦ ሉዓላዊ፣ ሁሉን ቻይ፣ የሚታየውና የማሰብ ችሎታው የሚያስበው ሁሉ መጀመሪያ። ያልተፈጠረ፣ የማን መርህ መጀመሪያ አለመኖር ነው፤ ገደብ የለሽ፣ ገደቡ ያልተገደበ፤ ለመረዳት የማይቻል፣ የማን ተፈጥሮ ከተፈጥሮ በላይ ነው፤ መነሻ የሌለው፣ ማንነቱ ቅድመ ዘላለማዊ ነው፤ የማይታይ ፣ መልክ የለሽ ነው ፣ የማይበላሽ፣ የማን ንብረት ሁልጊዜ መሆን አለበት፤ የማይመረመር፣ ምስሉ ምስል የሌለው፤ ያልተገደበ፣ የማን ቦታ ገደብ የለሽ ነው፤ የማይደረስ እና የማይታሰብ፣ እውቀቱ እና ማሰላሰሉ የማይታዩ እና የማይታወቁ ናቸው፤ የማይነገር፣ ቃሉ የድምፅ አለመኖር፤ ሊገለጽ የማይችል፣ ማብራሪያው የማይገለጽ፤ ለመረዳት የማይቻል፣ ሀሳቡ ለአእምሮ የማይደረስበት፤ እና በአጠቃላይ ከሁሉም ነገር በላይ ነው። ወይ ተባረክ! ሁላችሁም ድንቅ እና መረጋጋት፣ ድፍረት እና ፍቅር፣ ጣፋጭነት እና የነፍስ ደስታ፣ እና በሁሉም ሰው ላይ በተመሳሳይ ጊዜ ተስፋ ያደርጋሉ፤ በሕዝብ ውስጥ በእውነት የመተሳሰብ እና የደስታ ነፃነት ፣ አንድ ክብር እና መንግሥት ፣ ጥበብ እና ኃይል። ስለዚህም ነው አንተ የማይነገር አምላክ የሚታየውን ሁሉ የምትለይበት፣ የቀረውም አእምሮ የሚያስብውን ሁሉ የምትለይበት አንተ ነህ። በአንተም በመንፈስ ቅዱስ ኅብረት የሚያስቡህ አስደናቂ ዕረፍት ያገኛሉ። ኦ የማይታወቅ አምላክ!

90. “በጣም የሚያደንቀን፣ ማለትም፣ መለኮታዊ፣ በጣም የሚስበን ነው። በጎርጎርዮስ ሥነ መለኮት ድምፅ እንዲህ ይላል: "በማጥራት፣ ዲአይፎርሞችን ይሠራል፣ እና ከሥነ መለኮት ጋር ከራሱ ጋር ይነጋገራል። " ነገር ግን እግዚአብሔር ብቻ አይደለም ከእነርሱ ጋር እንደዚህ ያለ ባህሪ አለው፣ የነጹትም እንዲሁ ከእግዚአብሔር ጋር እና ከመለኮት ጋር፣ እንደ ራሳቸው፣ በመንፈስ እና በእውነት ውስጥ፣ እግዚአብሔርን የሚያውቁ እና የተዋሃዱ ናቸው። ስለዚህ ነው፣ መለኮት የሚያውቁት። እርሱን" የሕብረትን ድንቅነት ታያለህን? ቅዱስ ጎርጎርዮስ እንዲህ ይላል፡- “ከአማልክት ጋር የተዋሐደ አምላክ። መንገድ በማሰላሰል፣ በመነጋገር እና በተነገረው መሰረት፣ ዲይፎርም እና አማልክት ከሆኑ ሰዎች ጋር አብሮ ይኖራል። ለዚህም ነው ታላቁ ጎርጎርዮስ በትክክል አክሎ፣ “ምናልባት እነዚህ ንጹሐን እና እነዚህ አማልክት አምላክን አስቀድሞ በሚያውቃቸው መጠን ልክ እንደ ተገቢነቱ፣ እግዚአብሔር በተፈጥሮ አማልክትን በጉዲፈቻ እንደሚያውቅ ያውቃሉ። በትክክል ካሰላሰሉ ይህን ተመሳሳይነት ምን ያህል ሊረዱት ይችላሉ? በእውነት ብፁዓን ናቸው ፣እንደሚገባቸው በሙሉ የነፍስ ሀይል እና በመንፈሳዊ እውቀት እራሳቸውን ወደ ራእዮች እና አስተያየቶች ፣የእግዚአብሔርን መረዳት አለመቻልን እያሰላሰሉ ፣በመጀመሪያው አለመረዳቱ ፣በማይረዳው ፣ገደብ የለሽነቱ እና በተጨማሪም ሁል ጊዜ ማንነቱ እና ወሰን የለሽነቱ በከፍተኛ አድናቆት ሲደነቁ። ከዚያን ጊዜ ጀምሮ ነፍሶቻቸው እግዚአብሔርን በፍቅር ይያዛሉ እና እርሱን ለማሰብ በጣም ይፈልጋሉ፤ መለኮታዊውን ፊትና ወደር የለሽ ውበቱን ባዩ ጊዜ በድሎት ውስጥ ይቀልጣሉ። ከዚያም ቀስ በቀስ የበለጠ እየነጹ እና በመለኮታዊ ተጽእኖ ስር ወድቀው ዲይፎርሞች እና አማልክት ይሆናሉ እናም በእውነት ከእግዚአብሔር ጋር ይተባበራሉ። እንደዚህ ያለ ሰው እግዚአብሔርን በጸጋ እና በእግዚአብሔር አንድነት የመምሰል ከተፈጥሮ በላይ በሆነው ስጦታው የመለኮትን ጥቅም አግኝቶ በሚያስደንቅ ሁኔታ መንፈሳዊ ግንዛቤን እና የላቀውን ውበት ያለውን የላቀ ምኞት ያውቃል። በዙሪያውም በደስታ እንደ መላእክት ያለማቋረጥና በጣፋጭ የሚዘምሩ አሉ፡- "እግዚአብሔር በአማልክት ማኅበር ቆመ በአማልክትም ፊት ይፈርዳል" (መዝ 81፡1)። እና ደግሞ፡ "የአማልክት አምላክ እግዚአብሔር ተናገረ እና ምድርን ጠራ" ማለትም ከምድር የተወለዱትን "ከፀሐይ መውጫ ጀምሮ እስከ መግቢያዋ ድረስ" (መዝ 49: 1). ለዚህም ነው "የሕዝቡ አለቆች ከአብርሃም አምላክ ጋር ተሰበሰቡ" (መዝ 46: 10); በእግዚአብሔር ዙሪያ ቦታቸውን በሥርዓት ይዘው እንደ ሱራፌል በዙሪያው ቆሙ ፣የማይሻገሩትን ምስጢራት መለኮታዊ ብርሃን እየተቀበሉ ፣እያንዳንዳቸው ወሰን የለሽ ጊዜ ከሚበልጣቸው ከእግዚአብሔር ሳይርቁ ይቀራሉ። ልበ ንጹሐን ደግሞ እግዚአብሔርን ያዩታልና እንደ እግዚአብሔር ቃል የተባረከ ከሆነ፣ በእግዚአብሔር እውቀት በሚመጣው ድንቅ ነገር የነጹት፣ ወደ እግዚአብሔር ክብር እንዲደርሱ የሚነጹት በግልጥ ከተባረኩት መካከል የሚያስቡ አይደሉምን? ስለዚህም በረከትን የሚሹ እግዚአብሔርን መምሰል በጸጋ ሊለማመዱ እና እንደ ኪሩቤልም በእግዚአብሔር ዙሪያ የማይንቀሳቀሱ እና በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን ያለውን የማሰላሰል እውቀትና ተግባር በትጋት ሊጣበቁ ይገባቸዋል።

91. አንተን ለማየት እጅግ እመኛለሁ ከዚያም በኋላ እዘምርልሃለሁ: አቤቱ አምላኬ የትም ባሉበት የሚኖሩ እና የሚያዩህ ሕይወት ሆይ! ነገር ግን ብወድም፥ በተገባችሁም መንገድ እንዴት እንደምለምናችሁ አላውቅም፥ በእውነትም ተደንቄአለሁ ታዝዤአለሁ። አእምሮ እንዴት ይናፍቃችኋል፣ ጌታ፣ ፈጣሪ፣ በጣም ጥበበኛ፤ እና አንተን ብቻ በማየት የራሱ የሆነውን ሰላምና እረፍት ይደሰታል! በተጨማሪም ፣ እንደ ተፈጥሮው ፣ የማሰብ ችሎታው ፣ ነፃ እና ከአለም ጋር ከውጫዊ እና ከሚታዩ ግንኙነቶች ተነጥሎ ስለራሱ ለማሰብ እና ከሁሉም በላይ ፣ በተፈጥሮ ፍጥነቱ ከፍተኛውን ነገር ለማሰብ አልፎ ተርፎም ከራሱ ኢ-ሰብአዊነት የበለጠ ረቂቅ ወደሆነ ነገር ለማዞር ይሞክራል። በራሱ መንገድ በፍጥነት እንደሚወጣ ምንም ጥርጥር የለውም፣ በራሱ፣ ከምንም ነገር በላይ ወደሚሻለው እና ከማይረቡ ነገሮች ሁሉ የላቀው – በግልጽ ወደ እርስዎ – እና በእርግጥ በዚህ ውስጥ በዋነኝነት የሚረዳው በእምነት በመንፈስ ቅዱስ ትብብር ነው ፣ እናም ወደ ላይ ይዘልቃል። ወይም ይልቁንም፣ እንደ እውነቱ ከሆነ፣ በዙሪያህ ባሉት መንፈሳዊ ነገሮች የተማረከው እና ከሱ ጋር የተዛመደ የሚመስለው አእምሮ፣ በሙሉ የነፍስ ቅንዓት አንተን ለማየት በታላቅ ፍላጎት ይዝላል።

ነገር ግን በተፈጥሮ ምን ያህል እንግዳ እና የተባረከ ግንዛቤዎች አሉት! ስለ ተፈጥሮው ፣ እንዳልኩት መንፈሳዊ እና በእርግጥ ፈጣን እና ከፍጥረታት ሁሉ በላይ ለመብረር የሚችል ፣ በተፈጥሮው ወደ መንፈሳዊው ይሮጣል እናም ማሰብ እንደሚያስፈልግ ይሰማዋል ፣ ልክ በስሜት ህዋሳት የተሞሉ እንስሳት መብላት እንደሚፈልጉ ይሰማቸዋል ። ማሰብ ለአእምሮ በተወሰነ መንገድ ለእንስሳት ምግብ ምን ማለት እንደሆነ በስሜት ህዋሳት ውስጥ ነውና። በማሰብ የማሰብ ችሎታ የመኖር፣ የማደግ፣ የመደሰት እና የመደሰት ንብረትን ያገኛል፣ እና በስሜት ህዋሳት የተጎናፀፉ እንስሳት እነዚህን ተመሳሳይ ባህሪያት በመብላት ያገኛሉ። አእምሮው በተግባሩ ተመሳሳይ ሁኔታ ያጋጥመዋል፣ ማለትም፣ በአስተሳሰብ፣ በተለይም ምኞቱ በመንፈሳዊ ቸርነትህ ወደ አንተ ሲደርስ፣ በማይነገር ክብርህ ደስታ አንድ ሆኖ። በተለይ በተፈጥሮ ለሆነ ነገር የሚጓጓ ፍጡር፣ ማራኪ የሆነ ነገር ሲያጋጥመው፣ እና በተለይም እርስዎ ያሉበት ነገር ሲያጋጥመው ምን ሊሰማው ይችላል፣ እና በተጨማሪ፣ በእርስዎ አቅርቦት ትብብር፣ እንደ እርስዎ የሚፈለግ ነገር? ለአንተ ፣ በጣም ጥበበኛ ፣ ሁሉን ቻይ ንጉስ ፣ እጅግ ቆንጆ ጌታ ፣ ከሌላው የተለየ አስተሳሰብን ከፈጠርክ – አእምሮ – በተፈጥሮ ፍጹምነትህ ታላቅ ደስታን እንድታገኝ ፣ ለአንተ ባለው መለኮታዊ ፍቅር በመገረም በቃላት ሊገለጽ የማይችል ደስታ ይሰማሃል ፣ እና እንደዚህ ባለው ተመስጦ ወደ አንተ የመጣ የእብድ መነቃቃት አይነት። እና ውበቱን ለመውደድ የተፈጠረው የማሰብ ችሎታ በትክክል በዚህ ሁኔታ ውስጥ ነው፤ እና ውበቱን በጣም ስለሚወድ፣ ተፈጥሯዊ እና ወጥነት ያለው፣ ጥሩውን ለማሰብ፣ ሁል ጊዜ ከፍተኛውን እና በጣም ሩቅ የሆነውን ለመመኘት እና በእውነቱ ወደ ጥሩው ነገር የደስታ ስሜት እንዲኖረን የንቃተ ህሊና ስሜት አለው።

አንተን ለማየት ባለው ፍላጎት በሚደሰትበት ጊዜ ለእሱ እንዴት እንደምትገለጥ እና እንዴት በጥበብ እንደምትማርከው እና በነፍሱ መዋቅር ሁሉ ከአንተ ብቻ በስተቀር ሁሉንም ነገር ለማስወገድ ወስኗል! ለእርስዎ ፣ በጣም ጣፋጭ ፣ ልዩ ልዩ ፣ ወይም ቀላል ፣ ወይም ለመረዳት የማይቻል ፣ ወይም የማይነፃፀር ፣ አስፈሪም ሆነ የዋህ አይደላችሁም ፣ ግን አሁን አንድ እና አሁን ሌላኛው ፣ ስለሆነም ከአንዱ ጎን ወይም ከሌላው እንቅስቃሴ ፣ እና እንዲሁም የእውቀት ለውጥ ፣ በምንም መንገድ ከእርስዎ ውጭ ወደሆነ ነገር ሊዘዋወሩ አይችሉም። ወይም የዋህነት እና አንቺ በጣም ቆንጆ እና በጣም ቆንጆ በአንቺ ውስጥ ሙሉ ለሙሉ ልዩ የሆነ መልካም እና ውበት እና የመልካም እና የውበት ሁሉ የመፍጠር መርህ በአንቺ ውስጥ እንዳለ ሁሉ አእምሮም በአንቺ ውስጥ ካልሆነ በቀር በአንቺ ውስጥ ሊኖር አይችልም፤ ሙሉ በሙሉ በሚያስብበት፣ በማን ውስጥ ይኖራል እናም በተለያዩ መንገዶች እና በብዙ መንገዶች የሚደሰትበት። የሁሉንም ነገር አስተዋይ ምክንያት አድርገህ በውስጣችሁ ያለውን ሁሉ ይዘሃልና፣ እናም አንተ ከሁሉ በላይ ነህና፣ ልክ እንደ ማለቂያ የሌለው፣ ብዙ ጊዜ፣ የሁሉም ነገር ቆንጆ ፈጣሪ።

ስለዚህ፣ በመሰረቱ አንድ መሆን፣ አቤቱ፣ ስለ ስራህ ብዛት እና ታላቅነታቸው በተለያዩ መንገዶች ታስባለህ። ከሁሉም የሚገርመው ግን ባለህበት ነገር በሌላ በኩል ያለ እሱ እንደገና መገለጥህ ነው። በፍፁም ማንነትህና በእንቅስቃሴህ የማይመጣጠን እንደሆንክ በምንም መንገድ በስልጣንህ ላይ የምትለካ አይደለህምና። የኃይልህን መለኪያ ማን አገኘው? ጥበብህን ማን አወቀ? የቸርነትህን ገደል ማን መረመረ? እና በአጠቃላይ፣ የአንተን አንዲት ነገር እንኳን በትክክል የተረዳው ማን ነው? እና አሁንም እርስዎ በሌላ መንገድ ሊረዱዎት ይችላሉ። ነገር ግን በእርግጥ የማሰብ ችሎታ ፣ በሚገለጥበት ነገር ውስጥ ካሉት መንፈሳዊ ነገሮች ማሰላሰል ጀምሮ ፣ ደረጃ በደረጃ እየገሰገሰ ፣ በዙሪያህ ወዳለው እና ወደማይታወቅ ወደ አዳኝ ይወጣል ። እና በተያዘው ነገር ለመደሰት እና ታላቅ ደስታን ለማግኘት እና በውበቱ ፍቅር የተነሳ በቅንዓት በፍጥነት እና በተቻለ መጠን ወደ ላይ ለመውጣት በፍጥነት ይሮጣል። እናም ከሱ የሚሸሽ ፣ ከፍ ያለ ስለሆነ ፣ በእርግጠኝነት ከእርሱ እንደሚበልጠው አውቆ ፣ ወደ ውጭ መግባት ካልቻለ ፣ በታላቅ ፍቅር ስሜት ተሞልቶ ይቆያል ፣ እና በተመሳሳይ ጊዜ በእናንተ በጋለ ስሜት ተነሳሳ እና በነፍሱ ውስጥ ጥልቅ ፍላጎቶችን በማነሳሳት ፣ የመረጠውን መለኮታዊ ፍቅር ለማቃጠል እና ወደ ልዩ ደረጃዎች መለወጥ ወደሚቻልበት መንገድ ያደርገዋል ። ፍቅር።

ስለ አንተ የማይገባው ነገር አእምሮን ያን ያህል ደስ የማያሰኝ በመሆኑ፣ ጥበበኛ፣ ከሱ በሚያመልጠው ነገር ስለሚያቀጣጥለው፣ በዕውቀትም ብዛትም በተመሳሳይ ጊዜ ታላቅ መደነቅንና ነጠላ ፍላጎትን ያዘጋጃል፣ እንዲያውም አንተ በፍፁም አንተ ከሆንከው ፈጽሞ የተለየ ነገር እንዲፈልግ እንደሚያስገድደው ልጨምርልህ – ማንም ሊረዳው አይችልም። አምላኬ ሆይ በዙሪያህ የምናስበው እና የነገረ መለኮት ዓላማ ምን እንደሆነ ፣ስለዚህ እንደተባለው ወሰን የለሽ እና በብዙነት የማይመረመር ነው። በተጨማሪም፣ የእነዚህን ነገሮች ገደብ መድረስ ባይቻልም፣ ማለቂያ የሌለው ቢሆንም፣ በማንፃት ወደ አንተ በመቅረብ እና በውበትህ ማሰላሰል፣ በዙሪያህ ስላለው ነገር የበለጠ ግልጽ እና ብሩህ ራእዮችን ማሳካት ትችላለህ፣ እናም አምላክ መሆን ትችላለህ።

ለዛም ነው በውስጣችሁ የሚቀረውን የማሰብ አእምሮ በፍቅር ቁስል ያቆሰላችሁ፣ የበለጠ እያበራችሁ እና ወደ ተወሰኑ ስውር እና የማይደረስ የሰማይ ራእዮች እያስተዋወቁት። አንተ የማይመረመር የጥንካሬ እና እጅግ የላቀ ኃይል! ከመጀመሪያው፣ ወይም ከመጨረሻው፣ አንድ ሰው እንደሚለው፣ በህጋዊ መንገድ የጸዳውን አእምሮ ወደ መለኮታዊ ጨለማህ ወስደህ ከክብር ወደ ክብር ተሸክመህ፣ ምንም እንኳን ብዙ ጊዜ ሙሴ በአንድ ወቅት በገባበት በዚህ እጅግ በጣም ብሩህ ጨለማ ውስጥ ቢኖርም። እኔ አላውቅም – አንተ ብቻ ታውቃለህ – ይህ ጨለማ የዚያኛው ወይም የዚያኛው ምሳሌ ከሆነ፤ እኔ በእርግጠኝነት የማውቀው የኖቲክ ጨለማ እንደሆነ እና በውስጡም ከመንፈሳዊ አንድነት እና ፍቅር ምስጢር የተሰወረ መለኮታዊ እና ከተፈጥሮ በላይ የሆነ ነገር በነፍስ ውስጥ እንዳለ ነው። የአብርሆተ መንፈስ ብርሃን ይዘው ወደዚያ የሚገቡት ይህንን በደንብ ይረዳሉ።

92. ንጉሥና የማያቋርጥ ገዥና የምታፈስሰውን ዕቃ ሁሉ አከፋፋይ ጌታ ሥላሴ በፍቅር ሲመለከትህ ደስ የማይለው ማነው? ሁሉን አቀፍ ግዛትህን ለማየት በእውነተኛ ደስታ የማይደሰት ማነው? በግልጽ ማንም፣ በማንኛውም መንገድ። ስለዚህ በእውነት "ልበ ንጹሖች ብፁዓን ናቸው" ምክንያቱም በነፍስ ዓይን ያዩሃልና እርሱ ብቻውን ያለው መንፈሳዊ ደስታ። በታላቅ ደስታ፣ በነፍስ ጣፋጭ እና ሊቋቋሙት በማይችሉ የፍቅር ግፊቶች፣ ብዙ ጊዜ ከአካል ሁኔታዎች ጋር በመፋለም እና በአጋንንት ጥቃት ይደሰታሉ። የፊትህ ውበት መንፈሳዊ ብርሃን ጌታ ሆይ በጸጋው እንዲቀደስ ለማንም ከተሰጠ በዓለማዊ ኀዘን ብሩሽ ከማንኛቸውም ቁጥር እጅግ የላቀ ነውና። ለዛም ነው ፍፁም ደስታ፣ ፍፁም ምኞት፣ የቅዱስ ናፍቆት እና የማይታወቅ ፍቅር የሆንከው። ለዛም ነው ፍቅራችሁ በማይታገሥ ከተፈጥሮ በላይ በሆነ ንዴት የሚያዩዎትን ይጎዳል። እንግዲህ እንደ መዓዛህ እየተከተለ የሚያዩህ ሰዎች ልብ ከአንተ በኋላ ያልፋል፤ የማይነገር አምላክ። እና በሁሉም መንገድ እርስዎን ወደ ራሳቸው ለመሳብ ይጥራሉ፣ ሙሉ በሙሉ የተሸነፉ እና እርስዎን በመናፈቅ በሚያስደንቅ ሁኔታ ይቀልጣሉ። ለዛም ነው አንቺን ሳይረሱ፣ በአዕምሮአቸው ውስጥ፣ ከተፈጥሮ በላይ በሆነ ውበትሽ የተማረኩሽ። ወይም ይልቁኑ አንቺ ነሽ ያለማቋረጥ እና በመንፈስ ልባቸውን ቀንና ሌሊት የምትደግፈው እና እንቅልፍ ከዓይናቸው ሽፋሽፍቶች ይሸሻል።

የ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) ምዕራፎች ማውጫና ቀጣይ ንባብ

• ⬅️ ቀዳሚው ድርሳን (36/50)፦ ቅዱስ ኒኬታስ ስቴታቶስ — የዚያው የቅዱስ ኒኬታስ ሦስተኛው መቶ ምዕራፎች፦ ስለ ፍቅርና ስለ ሕይወት ፍጽምና
• 📚 ሙሉ የመጽሐፉ ማውጫ (ሁሉም 50 ድርሳናት)፦ «ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) — ሙሉ ማውጫና ሥነ-መለኮታዊ መመሪያ
• ➡️ ቀጣዩ ድርሳን (38/50)፦ አባ ፊልሞና — ስለ አባ ፊልሞና እጅግ ጠቃሚ መንፈሳዊ ቃል
• 🕊️ ተዛማጅ መንፈሳዊ መጽሐፍ፦ የመንፈሳዊ መንገደኛ ልባዊ ትረካዎች ለመንፈሳዊ አባቱ (ስለ ኢየሱስ ጸሎት)

📱 የዘወትር የጸሎት ሕይወትዎን በ Pray.ee መተግበሪያ ያጠናክሩ፦ የቅዱሳን አበውን ትምህርቶችና የኢየሱስን ጸሎት በየዕለቱ በሥርዓት ለመለማመድ ነጻውን የ Pray.ee የጸሎት መተግበሪያ ከ Google Play ያውርዱ። መተግበሪያው የ40 ቀን የጸሎት ቆጣሪ (40-day prayer tracker)፣ ዕለታዊ የጸሎት ማስታወሻ (daily reminders) እና ያለ ኢንተርኔትና ያለ ማስታወቂያ ለማታ ንባብ ምቹ በሆነ የጨለማ ገጽታ (Dark Mode) የቅዱሳን አበውን ጽሑፎች የማንበብ አገልግሎት ይሰጣል።

ሥነ-መለኮታዊና መንፈሳዊ ማስታወሻ፦ የካሊስቶስ ካታፊጊዮታ ትምህርትና ንቃተ ልቡና (Nepsis)

በ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) መድብል ውስጥ የሚገኘው የካሊስቶስ ካታፊጊዮታ ትምህርት ከኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ገዳማዊ ትውፊት — በተለይም ከመጽሐፈ መነኮሳት (ማር ይስሐቅ፣ ፊልክስዩስ እና አረጋዊ መንፈሳዊ) ጋር ጥልቅ መንፈሳዊ አንድነት አለው። ዋናው ዓላማው ንቃተ ልቡና (Nepsis) ማለትም አእምሮንና ልብን ከክፉ ሐሳቦች መጠበቅ፣ በትሕትናና በንስሐ መመላለስ፣ እንዲሁም «ጌታ ሆይ ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ፣ እኔን ኃጢአተኛውን ማረኝ» በሚለው የልብ ጸሎት ከእግዚአብሔር ጸጋ ጋር መዋሐድ ነው።

የአበው መንፈሳዊ ጥንቃቄ፦ የኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቅዱሳን አባቶች ጸሎትን እንደ አስማታዊ ቃል (magical mantra) ወይም ያለ ንስሐና ያለ ትሕትና በራስ ጥበብ ብቻ እንደሚፈጸም ሥጋዊ ልምምድ ከመቁጠር አጥብቀው ያስጠነቅቃሉ። እውነተኛ ጸሎት የሕያው እግዚአብሔርና የሰው ነፍስ የፍቅር ግንኙነት ስለሆነ ከምስጢረ ንስሐ፣ ከቅዱስ ቁርባን፣ ከትሕትናና ከባልንጀራ ፍቅር ጋር ተያይዞ ሊፈጸም ይገባል።

ተደጋግመው የሚጠየቁ ጥያቄዎች (FAQ)

ይህ የካሊስቶስ ካታፊጊዮታ ድርሳን በ«ፊሎካሊያ» ውስጥ ምን ያስተምራል?

ይህ የካሊስቶስ ካታፊጊዮታ ድርሳን («የካሊስቶስ ካታፊጊዮታ (አንጀሊኩደስ) ምዕራፎች ስለ መለኮታዊ አንድነትና ተመስጦ») የ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) ዋና ክፍል ሲሆን፣ ስለ መንፈሳዊ ንቃተ ልቡና (Nepsis)፣ ከክፉ ሐሳቦችና ከፍትወታት ስለ መንጻት፣ ስለ ትሕትናና ስለ ዘወትር ጸሎት የሚያስተምር የአበው መመሪያ ነው።

ምእመናን የ«ፊሎካሊያ» ትምህርቶችን በዕለት ተዕለት ሕይወታቸው እንዴት ሊተገብሩ ይችላሉ?

ምእመናን በንስሐ፣ በትሕትና፣ ቅዱሳት መጻሕፍትን በማንበብና «ጌታ ሆይ ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ፣ እኔን ኃጢአተኛውን ማረኝ» የሚለውን የኢየሱስ ጸሎት በሰላምና በትኩረት በመጸለይ የቅዱሳን አበውን ምክር በሕይወታቸው መተግበር ይችላሉ።

ሙሉውን የ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) 50 ድርሳናት በአማርኛ የት ማግኘት ይቻላል?

ሁሉንም 50 የ«ፊሎካሊያ» ምዕራፎችና የቅዱሳን አበው ድርሳናት በ Pray.ee ድረ-ገጽ በሚገኘው ሙሉ የአማርኛ ማውጫ (/am/filokaliya-fikre-senay-mulu-metsihaf-mawcha/) እንዲሁም በነጻው የ Pray.ee የሞባይል መተግበሪያ ላይ በነጻ ማንበብ ይችላሉ።

ዋቢ መጻሕፍትና ቀኖናዊ ምንጮች

• መጽሐፍ ቅዱስ (ሰማንያ አሐዱ) — 1ኛ ወደ ተሰሎንቄ ሰዎች ምዕራፍ 5፥17 («ሳታቋርጡ ጸልዩ»)
• የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ይፋዊ ድረ-ገጽ — ቀኖናዊና ገዳማዊ ትውፊት (መጽሐፈ መነኮሳት)
• ማኅበረ ቅዱሳን (EOTCMK) — የኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ሥርዓተ ጸሎትና የአበው ትምህርት