📖 ከመጽሐፉ የተወሰደ፦ «ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) — ሙሉ የመጽሐፉ ማውጫና የቅዱሳን አበው ትምህርቶች | ክፍል፦ ፊሎካሊያ — ቅጽ ፩ (Volume I) | ቅዱስ አባት፦ ቅዱስ ማርቆስ መናኝ | ድርሳን 3 ከ 50

የዚያው የቅዱስ ማርቆስ መናኝ፦ በሥራችን እንጸድቃለን ብለው ስለሚያስቡ ሰዎች የተጻፉ 226 ምዕራፎች

1. በመልክ ብቻ ያመኑት ስሕተታቸው ቀጥሎ የተገለጠው በእነዚያ አጥብቀው ያመኑና እውነትን የተረዱ ናቸው።

2. ጌታ እያንዳንዱ ትእዛዝ ግዴታ እንደሆነ እና ለሰዎች በነጻነት ለሰዎች በደማቸው እንደሚሰጥ ለማሳየት እየወደደ፡- “የታዘዛችሁትንም ሁሉ ባደረጋችሁ ጊዜ፡- የማንጠቅም ባሪያዎች ነን በሉት፤ ልናደርገው የሚገባንን ብቻ አደረግን” (ሉቃስ 17፡10)። ለዚህ ነው መንግሥተ ሰማያት የሥራ ደመወዝ ሳይሆን ለታማኝ አገልጋዮቹ የተዘጋጀው የጌታ ጸጋ ነው።

3. ሎሌው ነፃነቱን እንደ ደሞዝ አይጠይቅም፤ እሱ ዕዳ ያለበት እና ነፃነትን እንደ ስጦታ የሚጠብቅ ሆኖ ያገለግላል።

4. ቅዱሳት መጻሕፍት እንደሚሉት ክርስቶስ ስለ ኃጢአታችን ሞተ፣ እናም እርሱን በመልካም ለሚያገለግሉት ነፃነትን ሰጣቸው (1ቆሮ። 15፡3)። “መልካም፥ አንተ በጎ ታማኝም ባሪያ በጥቂቱ ታምነሃል በብዙ እሾምሃለሁ ወደ ጌታህ ደስታ ግባ” (ማቴ 25፡23) ይላል።

5. በትእዛዙ በመታዘዝ በክርስቶስ ያለውን እምነት የሚያሳይ እንጂ በራቁት እውቀት የሚታመን ታማኝ አገልጋይ ገና አይደለም።

6. ጌታን የሚያከብር ሁሉ ያዘዘውን ያደርጋል። ሲሳሳት ወይም ሲታዘዝ ውጤቱን እንደራሱ ይሸከማል።

7. መማር ከወደዳችሁ፣ ፍቅርም ሥራ፤ እውቀት ብቻ ሰውን ያብጣልና።

8. ሳይታሰብ በእኛ ላይ የሚደርሱ ፈተናዎች ትጉዎች እንድንሆን በመለኮታዊ መመሪያ ያስተምረናል፤ እና የማይፈልጉትን እንኳን ወደ ንስሃ ይስባሉ።

9. በሰው ላይ የሚደርሰው መከራ የራሱ የክፋት ፍሬ ነው። በጸሎት ከጸናናቸው፣ የሚያደጉንን እቃዎች እንደገና እንቀበላለን።

10. በበጎነታቸው የተመሰገኑ ጥቂቶች ተደስተው ከንቱ ውዳሴን መፅናናትን ወሰዱ። ሌሎች፣ ለኃጢአታቸው ተግሣጽ፣ ሕመም ተሰምቷቸው እና ያንን ሥቃይ በኃጢአት ምክንያት በትርፋ ወሰዱት።

11. እራሳቸውን መንፈሣዊ ተዋጊ መነኮሳት አድርገው የሚቆጥሩ እና በቸልተኝነት ራሳቸውን ከፍ ከፍ የሚያደርጉ ሰዎች በአካል ሥራ ይጸድቃሉ ብለው ያስባሉ። ነገር ግን በእውቀት ላይ ብቻ ስንደገፍ እና አላዋቂዎችን ስንንቅ ከነሱ የበለጠ ሞኞች ነን።

12. እውቀት፣ እውነት ቢሆንም፣ ስራዎች እስኪከተሉት ድረስ ያልተረጋገጠ ይቆያል፤ ምክንያቱም ሥራው የሁሉም ነገር ማረጋገጫ ነው።

13. በተግባር በቸልተኝነት፣ እውቀት በከፍተኛ ሁኔታ ይደበዝባል፤ እና ድርጊቱን ሙሉ በሙሉ በተተዉት፣ የማስታወስ ችሎታቸው ቀስ በቀስ ሙሉ በሙሉ ይጠፋል።

14. ስለዚህም ነው እግዚአብሔርን በማስተዋል እንድናውቀው በጽድቅ ሥራ እንድናገለግለው ቅዱሳት መጻሕፍት ያዘዙናል።

15. ትእዛዛቱን በንጽሕና ስንፈጽም፣ ከጌታ የምንቀበለው ከእኛ መጠን ጋር የሚስማማውን ነው፤ እና ወደ እኛ የሚመጣው ጥቅም ከዓላማው ጋር ተመጣጣኝ ነው።

16. አንድ ሰው አንድን ነገር ማድረግ ሲፈልግ እና ሲያቅተው፣የልቦችን መርማሪ እግዚአብሔር፣እንደተከናወነ ይቆጥረዋል። ይህ ደግሞ ለመልካም ስራዎች እና ለመጥፎ ስራዎች እኩል ነው።

17. አእምሮ ያለ አካል እርዳታ ብዙ መልካም እና ብዙ ክፉ ማድረግ ይችላል። አካል ግን አእምሮ ያሰበውን ብቻ ስለሚፈጽም ከሁለቱ አንዱን ብቻውን ማድረግ አይችልም።

18. አንዳንዶች ትእዛዙን ሳይጠብቁ በትክክል ያመኑ ይመስላቸዋል፤ ሌሎች፣ እነርሱን በመጠበቅ፣ መንግሥቱን የሚገባውን ደመወዝ ይጠብቃሉ። አንዳንዶች እና ሌሎች እውነትን በተመለከተ ተሳስተዋል።

19. ጌታ ለባሪያዎቹ ደመወዝ ዕዳ የለበትም፤ በጽድቅ የማያገለግሉትም ነፃነትን አያገኙም።

20. ቅዱሳት መጻሕፍት እንደሚሉት ክርስቶስ ስለ እኛ ከሞተ እኛ የምንኖረው ለራሳችን ሳይሆን ለእኛ ለሞተውና ለተነሣው ነው። እንግዲያውስ እስከ ሞት ድረስ አገልግሎት እንዳለን ግልጽ ነው። በምን መብት ነው ልጅነትን እንደ አንድ ነገር የምንጠይቀው?

21. ክርስቶስ በባሕርዩ ጌታ ነው፥ በዘመንም ጌታ ነው፤ የሌለውን ፈጠረ፥ በኃጢአትም የሞቱትን በገዛ ደሙ ዋጃቸው፥ ለሚያምኑትም ጸጋን ሰጣቸው።

22. ጌታ "ለእያንዳንዱ እንደ ሥራው መጠን ይከፍለዋል" የሚለውን በቅዱሳት መጻሕፍት ስትሰሙ ሥራዎቹ ራሳቸው ለገሃነም ወይም ለመንግሥቱ የተገባቸው እንዳይመስላችሁ። ይልቁንስ በእርሱ አለማመንን ወይም ማመንን ይክሳል፤ እንደ እግዚአብሔር ፈጣሪና አዳኛችን እንጂ ሒሳብን እንደሚያስተካክል አይደለም።

23. ለጥምቀት ምንጭ የተገባን ሁላችን መልካም ሥራ የምንሠራው ለደመወዝ ሳይሆን የተሰጠንን ንጽሕና ለመጠበቅ ነው።

24. በራሳችን ተፈጥሮ የምንሠራው መልካም ሥራ ሁሉ ከተቃራኒው ይለየናል፤ ነገር ግን ያለ ጸጋ ሊቀድሰን አይችልም።

25. ከሆዳምነት ይርቃል፤ ምንም የሌለው ከስግብግብነት፤ ዝምተኛው፣ የአካባቢያዊ፤ ንፁህ፣ የስሜታዊ ደስታ፤ ንጹሕ ርኩስ፤ ባለው ነገር የሚረካ ከገንዘብ ፍቅር፤ የዋሆች፣ ቅስቀሳ፤ ትሑታን፣ ከንቱ ውዳሴ፤ ታዛዦች፣ ከክርክሮች፤ ራሱን የሚሰድብ ከግብዝነት ነው። እንደዚሁ የሚጸልይ ከተስፋ መቁረጥ ይርቃል። ድሆች፣ ከሀብታሞች፤ ተናዛዡ፣ መካድ፤ ሰማዕቱ፣ የጣዖት አምልኮ። እስከ ሞት ድረስ የተደረገው በጎ ሥራ ​​ሁሉ ከኃጢአት ከመራቅ ሌላ ምንም እንዳልሆነ አየህን? ከኃጢአት መራቅ ደግሞ የተፈጥሮአችን ሥራ እንጂ መንግሥቱን የሚገዛ አይደለም።

26. ሰው ለተፈጥሮው ተገቢ የሆነውን ነገር ለመጠበቅ ብዙም አይቸግረውም። ክርስቶስም በመስቀሉ ልጅነትን ሰጠን።

27. አንዱ ትእዛዝ የተለየ ሲሆን ሌላው ደግሞ ዓለም አቀፋዊ ነው። በአንድ ቦታ ለጎደሉት አንድ ነገር እንድንሰጥ ታዝዘናል፤ በሌላም ንብረታችንን ሁሉ አሳልፎ መስጠት።

28. አንድ ነገር ለጀማሪው የማይታወቅ የጸጋ ተግባር ሲሆን ሌላው ደግሞ እውነትን በቅርበት የሚመስለው የኃጢአት ተግባር ነው። እንዳይታለሉ ወይም እንዳይረግሟቸው፣ እውነት የሆነውን ላለመርገም፣ እንደነዚህ ያሉትን ድርጊቶች ላለመመርመር ጥሩ ነው፤ ነገር ግን ሁሉን ነገር በተስፋ ወደ እግዚአብሔር አቅርቡ፤ እርሱ በሁለቱም ሁኔታዎች የሚጠቅመውን ያውቃልና።

29. የኖቲክ ባህርን ለመሻገር የሚፈልግ ሁሉ ታጋሽ፣ ትሑት፣ ንቁ እና የማይረሳ ነው። እናም ያለ እነዚህ አራት ነገሮች ለመሳፈር ከደፈርክ ልብህን ብቻ ታስጨንቀዋለህ እና ጉዞውን አታደርግም።

30. መረጋጋት ክፋትን ማስወገድ ነው። እነዚህን አራት በጎነቶች በጸሎት ላይ የጨመረ ማንም ሰው ከመጥፎ ምኞት የጸዳ ንፅህና ላይ ፈጣን እርዳታ የለውም።

31. አካሉ እስካልተረጋጋ ድረስ አእምሮ ዝም ሊል አይችልም፣ በሁለቱ መካከል ያለው ግንብ ያለ ፀጥታና ፀሎት ሊፈርስ አይችልም።

32. "ሥጋ በመንፈስ ላይ መንፈስም በሥጋ ላይ ይመኛል" (ገላ 5፡17)። እንደ መንፈስ የሚመላለስ የሥጋን ምኞት አይፈጽምም።

33. አእምሮ እግዚአብሔርን ካልጠራ ምንም ጸሎት ፍጹም አይሆንም። ሀሳቡ ሳይዘናጋ ሲጮህ ጌታ ይሰማዋል።

34. አእምሮው ሳይዘናጋ ሲጸልይ ልብን ይሰብራል፤ እና "እግዚአብሔር የተሰበረውን እና የተዋረደውን ልብ አይንቅም" (መዝ። 50:19).

35. ጸሎት በጎነት ይባላል ነገር ግን በእውነቱ ይህ የምግባር እናት ናት ከክርስቶስ ጋር በመዋሃድ ያመነጫል።

36. ያለ ጸሎት እና ጥሩ ተስፋ የምናደርገው ነገር ሁሉ በኋላ ጎጂ እና ጉድለት ይሆናል።

37. “ኋለኞች ፊተኞች ይሆናሉ፣ ፊተኞችም ኋለኞች ይሆናሉ” (ማቴ 19፡30) ስትሰሙ በበጎ ምግባር ከሚሳተፉትና በፍቅር ከሚሳተፉት ተረዱት። ፍቅር በመልክ ቅደም ተከተል የመጨረሻው የበጎ አድራጎት ነገር ነው፣ ነገር ግን ከሁሉም በፊት በክብር ነው፣ እና ከእሱ በፊት የነበሩትን እንደ መጨረሻ ያሳያል።

38. በጸሎት ስትወድቅ፣ ወይም ኃጢአት በምንም መንገድ ስትጎዳህ፣ ከሥጋ መውጣቷን እና አስፈሪውን ፍርድ አስታውስ። ምንም እንኳን ትርፋማ ቢሆንም ውጫዊ ነገሮችን ከማስታወስ በጸሎት እና በተስፋ ከእግዚአብሔር ጋር መገናኘቱ ይሻላል።

39. የትኛውም በጎነት ብቻውን ለተፈጥሮአችን በር አይከፍትም፤ ሁሉም በጎነቶች እርስበርስ አንድ መሆን አለባቸው።

40. ሐሳብን የሚመገብ፣ የሚጠቅም ቢሆንም፣ አይታቀብም፤ ከተስፋ የበለጠ ጠቃሚ ነገር የለምና።

41. ንስሐ ያልተገባበት ኃጢአት የሞት ኃጢአት ነው፤ እና አንድ ቅዱስ ለእንደዚህ አይነት ሰው ቢጸልይ አይሰማም።

42. በትክክል ንስሐ የገባ ሰው ሥራው የቀደመ ኃጢአቱን የሚሽረው አይመስለውም ይልቁንም በዚህ እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኘው ነው።

43. በተፈጥሯችን ያለውን መልካም ነገር ሁሉ በየቀኑ ማድረግ ስላለብን ከዚህ በፊት ለሰራነው ክፋት ወደ እግዚአብሔር ምን እንመለሳለን?

44. ዛሬ የቱንም ያህል በጎነት ብንጨምር ያለፈው ቸልተኞቻችን ማረጋገጫ ነው እንጂ አልከፍልም።

45. አእምሮውን የሚያዋርድና ለሥጋው ዕረፍትን የሚሻ ሰውነቱን ከሚያስቸግረውና አእምሮውን ከሚያስደስት ጋር ይመሳሰላል።

46. የአካል ህመም የአእምሮን ችግር ያጠናክራል፣ እና የአዕምሮ ህመም የአካልን ያጠናክራል፤ ነገር ግን ሁለቱም በተመሳሳይ ጊዜ ሲዝናኑ የከፋ ነው።

47. ታላቅ በጎነት የሚሆነውን ሁሉ በትዕግስት መታገስ እና መውደድ ነው፣ እንደ ጌታ ቃል፣ የሚጠላህ ባልንጀራህ።

48. የእውነተኛ ፍቅር ምልክት የበደሎችን ይቅርታ ነው። ጌታ ይህን ዓለም የወደደው እንደዚህ ነው።

49. ያለ እውነተኛ እውቀት ከልብ የመነጨ በደል ይቅር ማለት አይቻልም፣ ምክንያቱም ይህ ለእያንዳንዱ ሰው ምን ዓይነት መከራ ሊያጋጥመው እንደሚችል ያሳያል።

50. ለጌታ የተውከውን ምንም አታጣም፤ በጊዜው ተባዝቶ ይመለስልሃል።

51. አእምሮ የእውነተኛ አምልኮ መጨረሻውን ሲረሳ የሚታየው የበጎነት ስራ እንኳን ከንቱ ይሆናል።

52. መጥፎ ምክር ሰውን ሁሉ የሚጎዳ ከሆነ በጸሎትና በጾም መንፈሳዊ ሕይወት የተቀበሉትን ይጎዳል።

53. የሰው ምክር ምን እንደሆነ እና የእግዚአብሔር ቅጣት ምን እንደሆነ በተግባር ተማር፤ ከሥራው የበለጠ ጠቢብ ወይም ጠቃሚ ቃል የለምና።

54. ከአምልኮት ሥራ በኋላ ምልጃ በእግዚአብሔር ፊት ይመጣል። ይህ በእግዚአብሔር ህግ እና በህሊና ሊታወቅ ይችላል።

55. አንድ ሰው ትምህርቱን ተቀበለ እና ሳይመረምረው ለመፈጸም የዘገየ ነበር፤ ሌላው የተቀበለውን ከእውነት ጋር አነጻጽሮታል። ከሁለቱ የትኛው የበለጠ ምሕረት እንደሰራ እንይ።

56. እውነተኛ እውቀት የሚያጠቃልለው መከራን በመታገሥ ነው እናም ለራስ እድሎች ሰዎችን አለመውቀስ።

57. በጎ የሚያደርግና ዋጋን የሚሻ የራሱን ፈቃድ እንጂ እግዚአብሔርን አያገለግልም።

58. ኃጢአት የሠራ ከኃጢአቱ ጋር በሚመጣጠን ንስሐ ካልሆነ በቀር ከቅጣት ማምለጥ አይቻልም።

59. አንዳንዶች “የመንፈስን ጸጋ በስሜት ካልተቀበልን መልካም ማድረግ አንችልም” ይላሉ።

60. ሆን ብለው በደስታ ውስጥ የሚቆዩት በድክመት ሰበብ በስልጣናቸው ያለውን እንኳን ችላ ይላሉ።

61. ከክርስቶስ ጋር አንድ ትሆኑ ዘንድ የተጠመቁት በምስጢር ጸጋን ተቀብለዋል። ትእዛዛትን ስንፈጽም በእኛ ውስጥ ትሰራለች እና እኛን በድብቅ መርዳትን አታቋርጥም፤ ነገር ግን እንደ ኃይላችን በጎ ማድረግ ወይም አለማድረግ በእኛ ሃይል ነው።

62. ለእግዚአብሔር እንደሚገባ ጸጋ ኅሊናን ያነቃቃል። ለዚህ ነው ክፉ የሠሩትም እንኳ ንስሐ ገብተው እግዚአብሔርን ደስ ያሰኙት።

63. ጸጋ በሌሎች ምክር ውስጥም ተደብቋል። አንዳንድ ጊዜ ከማንበብ ጋር አብሮ ይሄዳል፣ አስተሳሰባችንን ይከተላል፣ እና በዚያ ቅደም ተከተል የማሰብ ችሎታውን እውነት ያስተምራል። እንግዲያውስ በእነዚህ አጋጣሚዎች የእኛን ችሎታ ካልደበቅን ወደ ጌታ ደስታ በእውነት እንገባለን።

64. አንድ ሰው ትእዛዙን ሳይፈጽም የመንፈስን ሥራ ሲፈልግ፣ በገንዘብ እንደተገዛ ባሪያ፣ ልክ እንደተገዛ ነፃነቱን እንደሚጠይቅ ባሪያ ነው።

65. ውጫዊ መከራ በእግዚአብሔር ጽድቅ ፍርድ እንደሚመጣ የተረዳ፣ እግዚአብሔርን መፈለግ ከጽድቅ ጋር እውቀትን አግኝቷል።

66. ቅዱሳት መጻሕፍት እንደሚሉት፣ “የእግዚአብሔር ፍርድ በምድር ሁሉ ላይ ነው” የሚለውን ስትረዳ፣ እያንዳንዱ ሁኔታ ለአንተ የእግዚአብሔር እውቀት አስተማሪ ይሆናል።

67. እያንዳንዱ በእሱ ላይ የሚሆነውን ግምት ውስጥ ያስገባል፤ ነገር ግን በአንዱ እና በሌላው ዕጣ መካከል ያለውን ልዩነት ምክንያት የሚያውቀው እግዚአብሔር ብቻ ነው።

68. በሰው እጅ ውርደትን ስትቀበሉ የእግዚአብሔር ክብር እንደሚጠብቃችሁ ወዲያውኑ ተረዱ። እናም ያለ ኀዘንና ያለ መረበሽ ታፍራላችሁ፤ ክብርም ሲመጣ ታማኝና ነቀፋ የሌለባችሁ ትሆናላችሁ።

69. በእግዚአብሔር ፈቃድ በብዙዎች ስትመሰገኑ፣ ይህ ለውጥ ወደ ተቃራኒው እንዳይገባህ ከራስህ የሆነ፣ ትምክህተኛ፣ ምንም ነገር አትጨምር።

70. ዘሩ ያለ አፈርና ውሃ አይበቅልም፤ እና ሰው ያለ በጎ ፈቃድ ስራ እና ያለ መለኮታዊ እርዳታ ጥቅም አያገኝም።

71. ያለ ደመና ዝናብ መዝነብ፣ ሰውም ያለ በጎ ኅሊና እግዚአብሔርን ደስ ማሰኘት አይቻልም።

72. ምንም ያህል ጥበበኛ ብትሆን ለመማር እምቢ አትበል፤ ከጥበባችን ይልቅ የእግዚአብሔር አገልግሎት ይጠቅማልና።

73. ልብ ከስራ ወደ አንዳንድ ደስታ ሲዞር፣ ቁልቁል መሽከርከር እንደጀመረ ከባድ ድንጋይ ለመያዝ አስቸጋሪ ነው።

74. ከሳር በኋላ እንደሚሮጥ እና ከገደል ላይ እንደሚወድቅ ጥጃ፣ እንዲሁ ቀስ በቀስ እራሷን በሃሳብ እንድትስት የሚያደርግ ነፍስ ነች።

75. በጌታ የጠነከረ አእምሮ ነፍስን ከጥንታዊ ልማዶቿ ሲቀደድ፣ ያን ጊዜ ልብ በመደርደሪያው ላይ እንዳለ ይሰቃያል፣ አእምሮ እና ስሜታዊነት ወደ ተቃራኒ አቅጣጫ ይጎትታል።

76. መርከበኞች ትርፍን ተስፋ በማድረግ ትኵሳትን እንደሚታገሡ፥ እንዲሁ ኃጢአትን የሚጠሉ ተግሣጽን ይወዳሉ። ሙቀት ነፋሳትን ይነዳልና ተግሣጽም ምኞትን ያጠፋል።

77. በክረምትም ሆነ በሰንበት መሸሽ ለሥጋው እንደሚያሠቃይና ነፍስን እንደሚያቆሽሽ ሁሉ፣ በአረጋዊ ሥጋና በተቀደሰ ነፍስ ውስጥ የሥጋ ምኞት መብዛት ነው።

78. እንደ ጌታ ቸርና መሐሪ ማንም የለም፤ ነገር ግን ንስሐ ያልገባ ኃጢአቱን ይቅር አይልም።

79. ብዙዎቻችን በኃጢአታችን አዝነናል፣ ነገርግን መንስኤዎቻቸውን በደስታ እንቀበላለን።

80. ከመሬት በታች የሚሳበው ሞለኪውል ዕውር ነው እና ከዋክብትን ማየት አይችልም፤ እና እግዚአብሔርን በጊዜያዊነት የማያምን ሁሉ በዘላለምም አይታመንም።

81. እውነተኛ እውቀት፣ በጸጋ ላይ ያለ ጸጋ፣ ከእግዚአብሔር ለሰዎች ተሰጥቷል፣ እናም የተቀበሉት ሁሉ በሰጠው በእርሱ እንዲያምኑ ያስተምራል።

82. ኃጢአተኛ የሆነችው ነፍስ በእርሷ ላይ የሚደርሰውን መከራ በማይቀበልበት ጊዜ፣ መላእክት ስለእርሷ እንዲህ ይላሉ፡- “ባቢሎንን ልንፈውስ ፈለግን፥ አልተፈወሰችምም።” (ኢር 51፡9)።

83. እዉነተኛ ዕውቀትን የረሳ አእምሮ የሚጠቅም መስሎ ለጉዳቱ ከወንዶች ጋር ይጣላል።

84. እሳት በውኃ ውስጥ እንደማይቃጠል ሁሉ ክፉ ሐሳብ እግዚአብሔርን በሚወድ ልብ ውስጥ ሊቀር አይችልም፤ እግዚአብሔርን የሚወድ ሁሉ ደግሞ ሥራን ይወዳልና በጎ ፈቃድም ሥራ በተፈጥሮው የደስታ ጠላት ነው።

85. ስሜቱ በሰው ፈቃድ ካደገ በኋላ ባይፈልግም በኃይል ይነሣበታል።

86. ያለፈቃድ ሀሳቦችን ምክንያቶች እንወዳለን፣ እና ለዚህ ነው የሚመጡት፤ ነገር ግን በበጎ ፈቃደኞች ውስጥ በግልጽ የምንወዳቸው መንስኤዎቻቸውን ብቻ ሳይሆን ሀሳቦቹን እራሳቸው ነው።

87. ትዕቢት እና ትዕቢት የስድብ መንስኤ ነው፤ ገንዘብንና ከንቱ ውዳሴን፥ ጨካኝነትንና ግብዝነትን መውደድ።

88. ዲያቢሎስ የማሰብ ችሎታው ከልቡ እንደጸለየ ሲመለከት፣ ትላልቅ እና ተንኮለኛ ፈተናዎችን ያመጣል፣ ምክንያቱም ትናንሽ በጎነቶችን በታላቅ ጥቃቶች ለማጥፋት ይፈልጋል።

89. ሀሳብ ሲዘገይ የሰው ልጅ ከስሜታዊነት ጋር ያለውን ትስስር ያሳያል። ነገር ግን ወዲያውኑ ሲጠፋ ውጊያ እና መቋቋም ማለት ነው።

90. አእምሮው ተለዋጭ በሆነ መንገድ የሚገቡባቸው ሶስት ኖቲክ ቦታዎች አሉ፡ ተፈጥሯዊ፣ ከተፈጥሮ በላይ የሆነ እና ከተፈጥሮ ውጪ የሆነ። ወደ ተፈጥሮው ቦታ ሲገባ የመጥፎ ሃሳቡ መንስኤ እሱ ራሱ እንደሆነ ይገነዘባል እና ኃጢአቱን ለእግዚአብሔር ይናዘዛል፣ የፍላጎቱን መንስኤዎች ይገነዘባል። ተፈጥሮን በሚጻረር ቦታ ላይ ሆኖ የእግዚአብሔርን ፍትህ ረስቶ ከሰዎች ጋር እንደበደሉት ይዋጋል። ከተፈጥሮ በላይ በሆነው አካል ውስጥ ሲገባ ደግሞ ሐዋርያው ​​የዘረዘራቸውን የመንፈስ ቅዱስ ፍሬዎች ማለትም ፍቅርን፣ ደስታን፣ ሰላምንና ዕረፍትን ያገኛል። እናም የአካሉን እንክብካቤ ከመረጠ እዚያ መቆየት እንደማይችል ያውቃል፣ ነገር ግን ያንን ቦታ በመተው፣ በኃጢአት እና በሚከተሉት ችግሮች ውስጥ ይወድቃል – ምናልባት ወዲያውኑ አይደለም፣ ነገር ግን ከጥቂት ጊዜ በኋላ፣ የእግዚአብሔር ፍትህ እንደሚያውቀው።

91. በየዋህነት፣ በትህትና እና በፍቅር እስከተረጋገጠ ድረስ የእያንዳንዳቸው እውቀት እውነት ነው።

92. በኦርቶዶክስ የተጠመቀ ሁሉ በምስጢር ሁሉንም ጸጋ ተቀብሏል፤ ከዚያም ትእዛዛቱን እስከሚፈጽም ድረስ ይገነዘባል።

93. በሕሊና የተፈጸመው የክርስቶስ ትእዛዝ በልብ ሕመም መጠን መጽናኛን ያመጣል፤ ግን እያንዳንዳቸው በራሳቸው መንገድ እና በራሳቸው ጊዜ ይደርሳሉ።

94. ያለ እግዚአብሔር እርዳታ ምንም ነገር እንዳታደርግ በማንኛውም ሁኔታ መጸለይን አታቋርጥ።

95. እንደ ጸሎት በኃይል የሚሰራ ምንም ነገር የለም፣ እና እግዚአብሔርን ለማስደሰት የሚጠቅም ምንም ነገር የለም።

96. ከእግዚአብሔር ፍቅር በላይ ምንም ነገር ስለሌለ የትእዛዛቱ ፍጻሜዎች ሁሉ በጸሎት ውስጥ ይገኛሉ።

97. ጸሎት ያለ ትኩረት የሚስብ የእግዚአብሔር ፍቅር ምልክት ነው በእርሱ ለሚጸኑ፤ በጸሎት ውስጥ ቸልተኝነት እና የሃሳቦች ምርኮ የደስታ ፍቅር ምልክቶች ናቸው።

98. ያለ ሀዘን የሚመለከት፣ በትዕግስት የሚጸና እና የሚጸልይ፣ የመንፈስ ቅዱስ ተካፋይ ነው። እናም መከራን የሚቀበል እና በፈቃዱ የሚቀበል ሰው በቅርቡ መለኮታዊ ጥበቃን ያገኛል።

99. አንዱ ትእዛዝ ከሌላው ትበልጣለች፣ አንዱ እምነት ከሌላው እንደሚበረታ።

100. በሐዋርያው ​​ቃል መሰረት "ከመስማት የሚመጣ እምነት" (ሮሜ 10፡17) እና "ተስፋ ለምናደርገው ነገር ዋስትና" የሆነ እምነት አለ (ዕብ 11፡1)።

101. ጠያቂውን በቃላት መርዳት ጥሩ ነው፤ ነገር ግን ራሱን በዚህ መንገድ ለእግዚአብሔር የሚያቀርብ ሁሉ ባልንጀራውን ከራሱ ጋር ስለሚረዳ በጸሎትና በበጎነት መርዳት ይሻላል።

102. መማር የሚወደውን በአጭር ቃል መርዳት ከፈለጋችሁ በሚመጣው መከራ ውስጥ ወደ ጸሎት፣ ትክክለኛ እምነት እና ትዕግስት ያሳዩት፤ በእነሱ አማካኝነት ሌሎች መልካም ነገሮች ሁሉ ይገኛሉ።

103. አንድ ሰው በአንድ ጉዳይ ላይ እግዚአብሔርን ሲታመን ከባልንጀራው ጋር በዚህ ጉዳይ አይከራከርም።

104. ቅዱሳት መጻህፍት እንደሚለው፣ ያለፈቃዱ ነገር ሁሉ በፈቃደኝነት ምክንያት የራሱ ከሆነ፣ ማንም ሰው እንደራሱ ጠላት አይደለም።

105. ድንቁርና ከክፉዎች ሁሉ የመጀመሪያው ነው፤ ሁለተኛው፣ ከሱ በኋላ፣ አለማመን ነው።

106. በትዕግስት እና በጸሎት ከፈተና ሽሹ፤ ያለ እነርሱ ከተቃወማችኋቸው በሚበልጥ ኃይል ይመጡባችኋልና።

107. እንደ እግዚአብሔር ፈቃድ የዋሆች ከጠቢብ ይበልጣል፥ ልቡም ትሑት ከኃይለኛው ይበልጣል። የክርስቶስን ቀንበር በማስተዋል ተሸክሟልና።

108. ያለ ጸሎት የምንናገረው ወይም የምናደርገው ነገር ሁሉ በኋላ ላይ ስህተት ወይም ጎጂ ይሆናል፣ እናም በስራችን ውጤት ተፈርዶብናል።

109. በሥራ፣ በቃልና ሐሳብ ሰዎች አንድ በአንድ ጻድቃን ይሆናሉ። ነገር ግን በእምነት፣ በጸጋ እና በንስሐ ብዙዎች ጻድቃን ይሆናሉ።

110. ንስሐ ለትምክህት እንግዳ እንደሆነ ሁሉ በራሱ ፈቃድ የሚበድል ሰውም ትሑት ሊሆን አይችልም።

111. ትሕትና ራስን መኮነን ሳይሆን የእግዚአብሔርን ጸጋና ምሕረት ማወቅ ነው።

112. ለቤት ምን አይነት አየር ነው፣ ያ መለኮታዊ ጸጋ ለአእምሮ አእምሮ ነው። እና ከቤት ውስጥ ብዙ ባወጡት መጠን ብዙ አየር ወደ ውስጥ ይገባል፤ እና ወደ አእምሮው የበለጠ ባስገባህ መጠን፣ የበለጠ ፀጋ ይነሳል።

113. የቤቱ ሱሪ እቃዎቹ እና እቃዎች ናቸው፤ የጥበብ ሱሪ ከንቱ ውዳሴ እና የደስታ ፍቅር ነው።

114. የልብ ስፋት በእግዚአብሔር ተስፋ ነው፤ የእሱ ጠባብነት፣ የሰውነት እንክብካቤ።

115. የመንፈስ ጸጋ አንድ እና የማይለወጥ ነው፣ እና በእያንዳንዱ ውስጥ እንደ ፈቀደ ይሰራል።

116. ዝናብ፣ በምድር ላይ መውደቅ፣ ተክሎችን ለእያንዳንዱ ሰው ተገቢውን ጥራት እንደሚሰጥ – ጣፋጭ ለጣፋው፣ ለጠንካራው ጥንካሬ – ስለዚህ ጸጋ፣ በማይለወጥ ሁኔታ ወደ ታማኝ ሰዎች ልብ ውስጥ መግባቱ፣ ተግባራቶቹን ለእያንዳንዱ በጎነት ይሰጣል።

117. ክርስቶስን ለሚራቡ፣ ጸጋ ምግብ ይሆናል፤ ለተጠማው ጣፋጭ መጠጥ፤ ለቅዝቃዜ፣ ለበሰ፤ ለሚሠራው ዕረፍት፤ ለሚጸልይ ሰው እርግጠኛ ነው። ለሚያለቅሱ አጽናኑ።

118. እንግዲያውስ ቅዱሳት መጻሕፍት ስለ መንፈስ ቅዱስ ሲናገሩ – በእያንዳንዱ ሐዋርያት ላይ እንደ ወረደ ወይም በነቢይ ላይ እንዳረፈ ወይም እንደሚሰራ ወይም እንደሚያዝን ወይም እንደሚጠፋ ወይም እንደ ተቃጠለ፤ እና ደግሞ አንዳንዶች መሞላት ሲጀምሩ ሌሎች ደግሞ በመንፈስ ቅዱስ ተሞልተዋል—ይህን እንደ መከፋፈል፣ መለወጥ ወይም የመንፈስ ቅዱስ ለውጥ አድርገው አይረዱም፣ ነገር ግን እንደገለጽነው እርሱ ቋሚ፣ የማይለወጥ እና ሁሉን ቻይ እንደሆነ ያምናሉ። ስለዚህ፣ በድርጊቱ እንደ እግዚአብሔር ይኖራል፣ የሚፈልገውን ይሰጣል። እርሱ እንደ ፀሐይ ራሱን ሙሉ በሙሉ በተጠመቁ ላይ አፈሰሰና። እያንዳንዳችን ደግሞ እርሱን የሚያጨልመውን ፍትወት ጠልቶና ንቆ፣ ወደዳቸውና በእነርሱ ላይ እስኪያድር ድረስ ጨለመብን።

119. ፍትወትን የሚጠላ ምክንያታቸውን ይቆርጣል። ነገር ግን ከምክንያቶቹ መካከል የቀረ ሰው ባይፈልግም በስሜታዊነት ይጠቃል።

120. ክፉ ሃሳብ በውስጣችን ሲሰራ የወላጆቻችንን ኃጢአት ሳይሆን እራሳችንን እንወቅሰው።

121. የአስተሳሰብ መነሻዎች በእጃችን፣ በእግራችን እና በአፋችን የምንሰራቸው ግልጽ ኃጢአቶች ናቸው።

122. ጉዳዩን የማይወድ ሰው በስሜታዊነት በሀሳብ መሰባሰብ አይቻልም።

123. ነውርን ካልፈራ ከንቱ ውዳሴ የሚቀላቀል ማነው? ውርደትን ካልፈራ፣ በውርደት የሚታወክ ማነው? የተዋረደ እና የተዋረደ ልብ ያለው፣ ሥጋዊ ደስታን የሚቀበል ማነው? በክርስቶስ በማመን ጊዜያዊ ነገሮች የሚጨነቀው ወይም የሚዋጋላቸው ማነው?

124. አንድ ሰው በሌላው የተናቀ እና በቃልም ሆነ በአስተሳሰብ የማይከራከር ከሆነ እውነተኛ እውቀትን አግኝቷል እናም በጌታ ላይ ጽኑ እምነትን ያሳያል።

125. "የሰው ልጆች ተንኮለኞች ናቸው፥ ተንኰልን በሚዛን ይመዝናሉ" (መዝ 61፡10)። እግዚአብሔር ግን ለእያንዳንዳቸው የርሱ የሆነውን ነገር ይጠብቃል።

126. የሚበድለው ትርፍ የለውም፣ የተበደለውም ምንም አይጐድልበትም፤ "ሰው እንደ ጥላ ያልፋል በከንቱም ይጨነቃል" (መዝ 38፡7)።

127. በብዙ ውርደት ሲሰቃይ ስታዩ ከንቱ ውዳሴ ጠግቦ በልቡ የዘራውን ነዶ መራራ እንደሚያጭድ እወቅ።

128. በአካል ከሚገባው በላይ ደስታን ያገኘ ሰው ያን ትርፍ መቶ እጥፍ በህመም ይከፍላል።

129. የበላይ የሆነው ለደቀ መዝሙሩ የሚፈልገውን ይንገረው፤ ባልታዘዘም ጊዜ የሚመጣውን መከራ ሊያስጠነቅቀው ይገባል።

130. ከተበደለው ሰው ምንም የማይፈልግ የተበደለው በዚህ ጉዳይ በክርስቶስ አምኗል፡ በዚህ ዓለም መቶ እጥፍ ይቀበላል የዘላለምንም ሕይወት ይወርሳል።

131. የእግዚአብሔር መታሰቢያ ስለ ርኅራኄ በልብ ላይ ሥቃይ ያመጣል፤ እግዚአብሔርን የሚረሳ ግን ራሱን በደስታ ያጽናናል ሕማምን አያውቅም።

132. ንጹሕ የሆነና ከክፉ ምኞት የጸዳ ሊሰቃይ አይችልም አትበል፤ ለራሱ ካላዘነ ለባልንጀራው ማዘን አለበትና።

133. ጠላት ብዙ ያልተስተዋሉ ኃጢአቶችን ሲመዘግብ፣ ባለዕዳው የኃጢአትን ሕግ በመጣስ አውቆ እንዲሠራ ያስገድደዋል።

134. እግዚአብሔርን ሁል ጊዜ ለማስታወስ ከፈለግህ መከራን እንደ በደለኛ አድርገህ አትቀበል፣ ነገር ግን በፍትህ እንደመጣ ተቀበል። በእያንዳንዱ ጉዳይ ላይ ትዕግስት የእግዚአብሔርን ትውስታ ያነቃቃል፣ እምቢ ማለት ግን የልብ ጥበብን ይቀንሳል እና ለስላሳነት፣ የመርሳትን ያመጣል።

135. ጌታ ኃጢአትህን እንዲሸፍን ከፈለክ፣ያለህን በጎነት ለሰው ፊት አታሳይ። በበጎነታችን የምናደርገውን እግዚአብሔር በኃጢአታችን የሚያደርገውን ነውና።

136. በጎነትህንም ሰውረህ ቅን ነገርን እንዳደረገ ራስህን ከፍ ከፍ አታድርግ። መልካሙን መደበቅ ብቻ ሳይሆን ያልተፈቀደውን ማሰብ እንኳ ባይሆን መልካም ነውና።

137. ለሰው መልካም ስታደርግ ደስ አይበልህ ነገር ግን መልካም ያደረግህለትን ሰው ጠላትነት ሳትከፋ ስትሸከም ነው። ሌሊት ቀን እንደሚከተል ሁሉ መጥፎ ሥራዎችም መልካም ሥራዎችን ይከተላሉና።

138. ከንቱ ውዳሴ፣ ገንዘብን መውደድና ተድላ መውደድ ፈሪሃ እግዚአብሔር አስቀድሞ ካላስወጣቸው በቀር መልካም ሥራ ያለ ነቀፋ እንዲኖር አይፈቅድም።

139. የእግዚአብሔር ምህረት በግዴለሽነት ስቃይ ውስጥ ተደብቋል፡ የሚቀበሏቸውን ወደ ንስሃ ያንቀሳቅሷቸዋል እናም ከዘላለማዊ ስቃይ ነፃ ያደርጋቸዋል።

140. አንዳንዶች ትእዛዙን እየፈፀሙ ከኃጢአታቸው ጋር አብረው እንዲመዘኑ ይጠብቃሉ፤ ሌሎች ለኃጢአታችን የሞተውን እርሱን ለማስደሰት ያደርጓቸዋል። ከሁለቱ የትኛው ትክክል እንደሆነ እስቲ እንመልከት።

141. ሲኦልን መፍራት እና የመንግሥቱ ፍቅር መከራን እንድንቋቋም ብርታት ይሰጡናል፤ ሀሳባችንን ከሚያውቅ ነው እንጂ ከራሳችን አይደለም።

142. ወደፊት በሚሆነው ነገር የሚያምን አሁን ካለው ደስታ ለራሱ ይገዛል፤ ያላመነ ራሱን ለደስታ አሳልፎ ይሰጣል እና ቸልተኛ ሆኖ ይቆያል።

143. ድሆች በእጁ ምንም ከሌለው እንዴት ራሱን ለደስታ አሳልፎ ይሰጣል አትበል። ብቻውን በማሰብ እንኳን ራስን ለደስታ አሳልፎ መስጠት ይቻላልና።

144. አንድ ነገር የነገሮችን ማወቅ እና ሌላው የእውነት እውቀት ነው፤ ሁለተኛው ደግሞ ፀሀይ ከጨረቃ በላይ ስትሆን የመጀመሪያውን ይበልጣል።

145. ትእዛዛትን ስንፈጽም የነገሮች እውቀት ይመጣል፤ በክርስቶስ እንደ ተስፋችን የእውነት እውቀት።

146. ለመዳን እና የእውነትን እውቀት ለመድረስ ከፈለጋችሁ ሁል ጊዜ ከአስተዋዮች ለመነሳት እና እግዚአብሔርን በተስፋ ብቻ ለመጣበቅ ትጉ። ስለዚህ በሃሳብ ጥቃት የሚዋጉአችሁ አለቆችና ሥልጣናት ታገኛላችሁ። ነገር ግን እነርሱን በጸሎት በማሸነፍ እና በመልካም ተስፋ በመቆየት ከሚመጣው ቁጣ የሚያድናችሁ የእግዚአብሔር ጸጋ ታገኛላችሁ።

147. “ከክፉ መናፍስት ጋር መዋጋት አለብን” ያለው የቅዱስ ጳውሎስን ቃል ስውር ትርጉም የተረዳ ሰው ሁል ጊዜ መጸለይ እንጂ አለመታክቱ የጌታን ምሳሌ ይረዳል።

148. ሕጉ በምሳሌያዊ አነጋገር ስድስት ቀን መሥራት እና በሰባተኛው ላይ ማረፍን ያዛል። መሥራት ማለት ነፍስ መልካም ሥራዎችን ትሠራለች፤ እና የነፍስ እረፍት እና ሰላም ሁሉንም ነገር በመሸጥ እና ለድሆች መስጠት፣ እንደ ጌታ ቃል፣ እና ከዚያም፣ በተመሳሳይ ድህነት ውስጥ፣ በማይጠፋው ተስፋ ማረፍን ያካትታል። ለዚህ ዕረፍት ጳውሎስ፡- “ወደዚያ ዕረፍቱ ለመግባት የተቻለንን ሁሉ እናድርግ” (ዕብ 4፡11) በማለት እንድንፈጥን ይመክረናል።

149. ይህን የምንለው የሚመጣውን ለማግለል ወይም ሁሉም ነገር እዚህ እንደሚከፈል ለማረጋገጥ አይደለም ነገር ግን በመጀመሪያ የመንፈስ ቅዱስ ጸጋ በልባችን ውስጥ እንዲኖረን እና እንደ ራሳችን መጠን ወደ መንግሥተ ሰማያት መግባት እንዳለብን ለማስረዳት ነው። ጌታ ይህንን ሲያበስር፡- “የእግዚአብሔር መንግሥት በውስጣችሁ ናት” (ሉቃስ 17፡21) ይላል። ሐዋርያውም ስለዚህ ጉዳይ እንዲህ ይላል፡- “እምነትም ተስፋ ለምናደርገው ነገር ዋስትና ነው” (ዕብ 11፡1)። እና ደግሞ፡ “ሽልማቱን እንድታገኙ ሩጡ” (1ኛ ቆሮ 9፡24)። እና ደግሞ፡ “በሃይማኖት ብትኖሩ ራሳችሁን መርምሩ፤ ካልተፈተናችሁ በቀር ኢየሱስ ክርስቶስ በእናንተ እንዳለ አታውቁምን? (2ቆሮ። 13፡5)።

150. እውነትን የተማረ ሰው የሚመጣውን መከራ አይቃወመውም ምክንያቱም ሰውን ወደ ፈሪሃ እግዚአብሔር እንደሚመሩ ያውቃል።

151. ያለፈው ኃጢአት ትውስታ ጥሩ ተስፋ ያላቸውን ሰዎች ይጎዳል። ከሐዘን ጋር ሲመጣ ተስፋን ያስወግዳል፤ ያለ ሀዘን ሲመጣ እንደገና በአሮጌው እድፍ ያረክሳል።

152. አእምሮ ራሱን ክዶ፣ ተስፋውን አጥብቆ ሲይዝ፣ ጠላት በኑዛዜ ሽፋን የጥንት ኃጢአቶችን ወደ ብርሃን በማውጣት የእግዚአብሔር ጸጋ እንዲረሱ ያደረጋቸውን ስሜቶች ለማነሳሳት እና በዚህም በሚስጥር ይጎዳል። ያኔ ጠንካራ፣ ስሜትን የሚጠላ አእምሮ እንኳን በሰራው ነገር ግራ ይጋባል። እና እሱ ደግሞ ደመና እና ተድላ-አፍቃሪ ከሆነ፣ እንደዚህ ባሉ ሀሳቦች ላይ ይቆያሉ እና በትዝታዎች ይወያያሉ፤ እና ከዚያ እነዚያ ትውስታዎች የፍላጎቶች ጥቃት እንጂ መናዘዝ አይደሉም።

153. ለእግዚአብሔር ያለ ነቀፋ ኑዛዜን ለማቅረብ ከፈለግህ በሃሳቦች ውስጥ ያለህን ግንኙነት በዝርዝር አትዘርዝር ነገር ግን ጥቃታቸውን በድፍረት ታገሥ።

154. ለቀደሙት ኃጢአቶች መከራ ይደርስብናል፣ ከእያንዳንዱ ኃጢአት ጋር የሚዛመደውን ከእነርሱ ጋር ያመጣል።

155. እውነትን የሚያውቅ አስተዋይ ሰው እግዚአብሄርን የሚናዘዘው የሰራውን በማስታወስ ሳይሆን የሚመጣውን በመታገስ ነው።

156. ስቃይን እና ውርደትን የምትርቅ ከሆነ፣ በሌላ በጎ ምግባር ንስሃ ለመግባት ቃል አትግባ፤ ከንቱ ውዳሴና በሥቃይ ፊት ትዕግሥት ማጣት የጽድቅ ሥራን ተገን አድርገው ኃጢአትን ያገለግሉ ዘንድ ይፈልጋሉ።

157. ህመምና ውርደት በጎነትን እንደሚወልዱ ሁሉ ተድላና ከንቱ ውዳሴም ኃጢአትን ይወልዳሉ።

158. ሥጋዊ ደስታ ሁሉ ከቀድሞ ደስታ ይወለዳል፣ ተድላም የሚመነጨው ባለማመን ነው።

159. በኀጢአት ሥር ያለ የሥጋን ጥበብ በራሱ ማሸነፍ አይችልም፤ ምክንያቱም በብልቶቹ ውስጥ የማያቋርጥ እሳት ተሸክሞአልና።

160. በስሜታዊነት የተጨነቀው ሰው በጸሎት እና በመታዘዝ ይጸን፤ በጸሎት እና በማዳመጥ ብቻ እና ከዚያም በታላቅ ችግር የፍላጎቶችን ጥቃቶች ማሸነፍ የሚቻለው።

161. የራሱን ፈቃድ በመታዘዝ እና በጸሎት የሚሞርሰው ከአስተዋዮች በመራቅ የኖቲክ ውጊያን የሚዋጋ ልምድ ያለው መንፈሳዊ ተዋጊ መነኩሴ ነው።

162. ፈቃዱን ከእግዚአብሔር ፈቃድ ጋር የማያደርግ በራሱ ሥራ ተሰናክሎ ጠላቱን ይረዳል።

163. ሁለት ኃጢአተኞች እርስ በርሳቸው የሚዋደዱ ስታዩ እያንዳንዱ በራሱ ፍላጎት ሌላውን እንደሚረዳ እወቅ።

164. ትዕቢተኞችና ከንቱዎች በቀላሉ ይታረቃሉ፤ አንዱ በከንቱ ፊት እየሰገደ ያመሰግነዋል። ሌላው ደግሞ በተራው እያመሰገነ ትዕቢተኞችን ያጎላል።

165. እግዚአብሔርን የሚወድ ሰሚ ሁለቱንም ይጠቀማል፡ ስለ እርሱ መልካም ሲናገሩ የበለጠ ይጠነቀቃል። ሲወቅስ ንስሐ ለመግባት ይቸኩላል። ልንፈጽመው በምንችለው መጠን መኖር አለብን፣ እናም እንደ ሕይወታችን ወደ እግዚአብሔር ጸሎታችንን እናቀርባለን።

166. ዋናውን ትእዛዝ መጠበቅ እና ስለማንኛውም ነገር አለመጨነቅ ወይም ስለ ምንም ነገር አለመጠየቅ ጥሩ ነው፣ ነገር ግን የእግዚአብሔርን መንግሥት እና ቃል ብቻ መፈለግ። ነገር ግን አሁንም ስለ አንዳንድ ፍላጎቶች የምንጨነቅ ከሆነ ስለ እያንዳንዱ ነገር መጸለይ አለብን። ያለ ጸሎት አንድን ነገር የሚያደርግ ወይም ያቀደ ሰው አያፈራምና። ስለዚህ ጌታ እንዲህ ይላል፡- ያለ እኔ ምንም ልታደርጉ አትችሉም (ዮሐ 15፡5)።

167. የመጸለይን ትእዛዙን ችላ የሚሉ ሰዎች እርስ በርሳቸው እንደ እስረኛ አሳልፈው ለሚሰጡ ለበለጠ የማይረባ አለመታዘዝ ይደርስባቸዋል።

168. ለሚመጣው መልካም ነገር የአሁን መከራን ተቀበል፤ ስለዚህ የማሰብ ችሎታህ እውነትን ያገኛል እና በቀላሉ ከቁጣ እና ከሀዘን ይላቀቃል።

169. ስድብና ውርደትን ጻድቅ አድርጎ የሚቀበል መስቀሉን ተሸክሞ በሰንሰለት ታጥቆ ሐዋርያዊ መንገድን ይከተላል። ነገር ግን ያለዚህ ልቡን ሊጠብቅ የሚሞክር ሁሉ በአእምሮው ተሳስቶ በዲያብሎስ ፈተናዎችና ወጥመዶች ውስጥ ይወድቃል።

170. ተዋጊው መንስኤዎቻቸውን ሳያገኙ መጥፎ ሐሳቦችን ማሸነፍ አይችሉም፣ ወይም መንስኤዎች ያለ ሃሳቦች፤ ከሁለቱ አንዱን ብንተወው በሌላኛው እንሸነፋለንና።

171. ከሰዎች ጋር ትዕግሥትንና ውርደትን በመፍራት የሚታገል፣ ወይም እዚህ ከሚመጣው መከራ ከመጠን በላይ ይሠቃያል፣ ወይም በሚመጣው ዘመን ያለ ርኅራኄ ይሰቃያል።

172. የሐዘንን መጉረፍ ሁሉ ለማጥፋት፣ በጸሎት ራሱን ከእግዚአብሔር ጋር ማስታረቅ፣ በአእምሮው መደገፍ እና በተቻለ መጠን ስሜታዊ በሆኑ ጉዳዮች ላይ ከመጠየቅ መራቅ የሚፈልግ ሰው።

173. ዲያብሎስ አንድን ሰው ሳያስፈልግ በአካል ጉዳይ ላይ ሲያገኘው በመጀመሪያ አእምሮው የሰበሰበውን ትርፍ ከዚያም በአምላክ ላይ ያለውን ተስፋ ራሱን የቆረጠ ያህል ይዘርፈዋል።

174. የንጹህ ጸሎት ጥንካሬ ላይ ስትደርስ ጠላት የተለያዩ ነገሮችን የሚያመጣውን ሃሳብ አታዝናና ይህም ትልቅ ኪሳራ እንዳይደርስብህ። እርሱን እናስተውለው ዘንድ ክፉውን ሲያመጣ ከምንነጋገርበትና ከጸሎት ከማዘናጋት ይልቅ እርሱ በሥፍራው ተቆልፎ በጸሎት ፍላጻ መተኮሱ ይሻላልና።

175. ነገሮችን መረዳቱ ሰውን በፈተና እና በተስፋ መቁረጥ ጊዜ ይጠቅመዋል በጸሎት ጊዜ ግን ይጎዳዋል።

176. በጌታ ለማስተማር ተራው ከሆነና ባይሰሙህ፥ በአእምሮህ አዘን፥ በውጭ ግን አትደንግጥ። ብታዝኑ ከማይታዘዙት ጋር አይኮነኑም ፥ ብትጨነቁም ትፈተናላችሁ።

177. ስትናገር ውበቱን በዝርዝርና ጨካኝ የሆነውን ነገር በተከደነ መንገድ በማጋለጥ በቦታው ካሉት ሰዎች ማወቅ ያለባቸውን አትደብቅ።

178. በአንተ ሥልጣን ሥር ያልሆነን ሰው ስለ ጥፋቱ አትወቅስ፤ ያ በርሱ ላይ ስልጣን ካለው ሰው ጋር ይመሳሰላል።

179. ብዙውን ጊዜ የሚነገረው ለሁሉም ሰው ጠቃሚ ነው፤ እና የእያንዳንዱ ሰው ህሊና የሚፈልገውን ያሳየዋል።

180. እውነትን የሚናገር የራሱን ቃል ከእግዚአብሔር እንደ መጣ አድርጎ መቀበል አለበት፤ በተናጋሪው ኃይል ባይሠራም የሚናገረው እግዚአብሔር ነውና።

181. እውነትን ከሚቃወሙት ጋር መታዘዝን ካልገቡላችሁ በስተቀር አትከራከሩ። መጽሐፍ እንደሚል ከዚህ በመካከላችሁ ጥላቻ ብቻ ይሆናልና።

182. ማንም ደቀ መዝሙሩን እንዲቃወመው የፈቀደ ሁሉ በዚያ ነገር የማይፈትነው እና የታዛዥነትን ስእለት ለማፍረስ ያዘነብላል።

183. ኃጢያተኛውን እግዚአብሔርን በመፍራት የሚያስተምርና የሚያስተካክል ሰው ከኃጢአት ተቃራኒ የሆነ በጎነትን ያገኛል። ነገር ግን ቂም የያዘና በክፉ የሚፈርድ ሁሉ በመንፈሳዊ ሕግ ያንኑ ምኞት ይወድቃል።

184. ህግን በሚገባ የተማረ ህግ አውጭውን ይፈራል። እርሱንም ፈርቶ ከክፉ ነገር ሁሉ ይርቃል።

185. በከንፈሮቻችሁ አንድ ነገር እየተናገሩ በህሊናችሁም ሌላ ስሜት እያደረጋችሁ ሁለት ምላስ አትናገሩ። መጽሐፍ እንዲህ ያለውን ሰው ይረግማልና።

186. በሐዋርያው ​​ቃል መሰረት አንድ ሰው እውነትን ይናገራል እና በሰነፎች ይጠላል፤ ሌላው አስመሳይ እና ስለዚህ ይወዳል። ነገር ግን ያ ጥላቻም ሆነ ይህ ፍቅር ረጅም ጊዜ አይቆይም ምክንያቱም ጌታ ለእያንዳንዱ በራሱ ጊዜ ይከፍላል።

187. የወደፊቱን መከራ ለማስወገድ የሚፈልግ ሁሉ አሁን ያሉትን በደስታ ታገሥ፤ እና ስለዚህ፣ አንዱ ለሌላው በመረዳት በመለወጥ፣ በትንሽ ህመሞች ከታላቅ ህመሞች ያስወግዳሉ።

188. በክፉ ሁሉ እንዳትወድቁ ምላሳችሁን ራስን ከማመስገን አሳባችሁንም ከትዕቢት ከለከሉ። ሁሉን የሚያውቅ እግዚአብሔር እንጂ ሰው ለራሱ መልካም የሚያደርግ አይደለምና።

189. ሁሉን የሚያውቅ አምላክ የሚገባንን እንደ ሥራችን፣ እንደ ሃሳባችንና እንደ አሳባችን ይለካል።

190. ያለፈቃዱ ሀሳቦች ከቀደሙት ኃጢአቶች ይፈልቃሉ፤ በጎ ፈቃደኞች፣ በነጻ ፈቃድ። ለዚህም ነው የኋለኞቹ የቀደሙት መንስኤዎች ናቸው።

191. ከሃሳባችን ጋር የሚቃረኑ መጥፎ አስተሳሰቦች በሃዘን ይከተላሉ፣ እና ለዚህም ነው ብዙም ሳይቆይ ይጠፋሉ፤ በፍላጎታችን ምክንያት የሚመጡት ደስታን ይከተላሉ፣ እና እነሱን ማስወገድ ቀላል ያልሆነው ለዚህ ነው።

192. ተድላ የሚወድ በስድብና በችግር ያዝናል፤ እግዚአብሄርን የሚወድ በምስጋና እና ከመጠን በላይ ያዘነ ነው።

193. የእግዚአብሄርን ፍርድ ያላወቀ ሰው በአእምሮው የሸንተረር መንገድ ይጓዛል እና በቀላሉ ይንሸራተታል፡ ሲመሰገን ከፍ ከፍ ይላል፤ ሲወቅሱት መራራ ይሆናል። ሲያከብር በዱር ይሄዳል፤ መከራ ሲደርስበት ያለቅሳል፤ አንድ ነገር ሲረዳ እንዲታይ ይፈልጋል፤ ሳይገባው ሲቀር የተረዳ ያስመስላል፤ ሀብታም ሲሆን ትዕቢተኛ ይሆናል፤ ድሃ ሲሆን ግብዝ ይሆናል፤ ሲጠግብ ደፋር ይሆናል፤ ሲጾም በከንቱ ውዳሴ ይወድቃል፤ ከሚገሥጹት ጋር መጨቃጨቅ ይወዳል እና ይቅር የሚሉትን እንደ ሞኝነት ይቆጥራል።

194. እንግዲህ አንድ ሰው የእውነትን እውቀትና እግዚአብሔርን መፍራት በክርስቶስ ጸጋ ካላደገ፣ በስሜቱ ብቻ ሳይሆን በቀላል ሁኔታዎችም እንኳ ክፉኛ ይጎዳል።

195. አንድን አስቸጋሪ ጉዳይ ለመፍታት ስትፈልግ እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኘውን ፈልግና ትርፋማ መፍትሔ ታገኛለህ።

196. ፍጥረት ሁሉ እግዚአብሔር የሚደሰተውን ኢንተርፕራይዞችን ያገለግላል፣ የሚወጣበትንም ይቃወማል።

197. መከራን የሚቃወም ሁሉ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ ሳያውቅ ይቃወማል። በእውነተኛ እውቀት የሚቀበላቸውም ሁሉ ቅዱሳት መጻሕፍት እንደሚሉት "ጌታን በትዕግሥት ይጠባበቃል።"

198. ፈተና በመጣብህ ጊዜ ምን እና ለምን እንደመጣ አትመልከት ይልቁንም እንዴት ያለ ሀዘንና ቂም ሳታሳዝን በምስጋና እንድትታገሰው አትፈልግ።

199. በመጥፎ ሀሳቦች ካልተቀበልነው የሌሎች ክፋት ኃጢአትን አይጨምርም።

200. ያለ ፈተና እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኘውን ሰው ማግኘት ቀላል ካልሆነ በማንኛውም ሁኔታ እግዚአብሔርን ማመስገን አለብን።

201. ጴጥሮስ በምሽት ዓሣ በማጥመድ ባይሳካ ኖሮ በቀን ውስጥ ስኬታማ አይሆንም ነበር፤ ጳውሎስ ስሱ በሆኑ ዓይኖቹ ባይታወር ኖሮ በአእምሮው አይመለከትም ነበር፤ እስጢፋኖስም ተሳዳቢ ነው ተብሎ ባይሰደብ ኖሮ ሰማያት ባልተከፈቱለትም ነበር እግዚአብሔርንም አላየውም ነበር።

202. እንደ እግዚአብሔር ፈቃድ የተደረገ ሥራ በጎነት እንደሚባለው ሁሉ ያልተጠበቀ መከራ ፈተና ይባላል።

203. እግዚአብሔር አብርሃምን ፈተነው ማለትም ለጥቅሙ ሲል መከራን ላከበት፤ አብርሃም ምን እንደ ሆነ እንዳያውቅ፥ ሁሉን የሚያይ ዓለም ሳይፈጠር በፊት ሰውን ያውቅ ነበርና፥ ነገር ግን ፍጹም እምነት እንዲያስተምረው ነው።

204. ማንኛውም መከራ ወደ ቀኝም ሆነ ወደ ግራ የሚያፈነግጥ የፈቃዱን ዝንባሌ ያሳያል። ስለዚህም ነው ያልተጠበቀ መከራ ፈተና የተባለው፡ የተሰወረውን የተፈተኑትን ምኞት ስለሚፈትን ነው።

205. እግዚአብሔርን መፍራት ከኃጢአት ጋር እንድንዋጋ ይገፋፋናል፤ ስንዋጋ ደግሞ የእግዚአብሔር ጸጋ ያጠፋታል።

206. ጠቢብ መሆን እውነትን እንደ ተፈጥሯዊ ሥርዓት ማወቅ ብቻ ሳይሆን ክፉ የሚሠሩትን ክፋት እንደራስ መሸከም ነው። በመጀመሪያ የሚቀሩ በትዕቢት ይነሳሉና፤ ሁለተኛውንም የሚቀዳጁት የጥበብ ትሕትናን ያገኛሉ።

207. ክፉ ሃሳቦችን ፈጽሞ ለማዝናናት ከፈለጋችሁ የነፍስን ውርደትና የሥጋን ስቃይ ተቀበሉ፤ እና ከጊዜ ወደ ጊዜ ሳይሆን ሁልጊዜ በሁሉም ቦታ እና በሁሉም ስራ።

208. በፈቃዱ መከራን የሚቀበል በፈቃደኝነት አስተሳሰብ አይገዛም፤ ነገር ግን የፊተኛውን የማይቀበል ሁሉ ባይፈልግም በኋለኛው ይማረካል።

209. በተበደላችሁ ጊዜ አንጀታችሁና ልባችሁ በተዘበራረቀ ጊዜ አትዘኑ ምክንያቱም ከውስጥ ያለው ነገር ወደላይ መጥቶአልና፤ ነገር ግን ሀሳቦቹ መምጣት እንደጀመሩ ደስ ይበላችሁ እና አሸንፋቸው። ሲገለጡ ሲጠፉ የሚደግፋቸው ኃጢአትም እንደሚጠፋ ያውቃል። ብዙ ጊዜ መጥተው እንዲዘገዩ ሲፈቀድላቸው ግን ኃጢአት ይጨምራል።

210. ልብን ሳይሰበር ራስን ከፍላጎቶች ሙሉ በሙሉ ማላቀቅ አይቻልም። እና ሶስት ጊዜ መታቀብ ልብን ይሰብራል: ከእንቅልፍ፣ ከምግብ እና ከሰውነት ደህንነት። በእነዚህ ሶስት ነገሮች መብዛት የደስታ ፍቅር ባህሪ ነውና ተድላ መውደድ መጥፎ ሀሳቦችን ያመነጫል እና ፀሎትን እና ተገቢ አገልግሎትን ያግዳል።

211. ወንድሞችን የሚመሩ ሰዎች፣ ማዕረጋችሁን ጠብቁ እና ስትናቁ ምን ማለት እንዳለባችሁ ዝም አትበሉ። በሚታዘዙህ ነገር በመልካም ነገር ትመነዳቸዋለህ። የማይታዘዙትንም ሁሉ ይቅር በላቸው፤ እናንተም ይቅር በላችሁ ይቅርም ትባላላችሁ ካለው ከእርሱ ዘንድ ያንኑ ትቀበላላችሁ (ሉቃ። 6፡37)።

212. እያንዳንዱ ሁኔታ እንደ ገበያ ነው፡ እንዴት እንደሚገበያይ የሚያውቅ ብዙ ገቢ ያገኛል። የማያውቅ ኪሳራ ይደርስበታል።

213. አንድ ሰው የመጀመሪያውን ቃል የማይታዘዝ ከሆነ ከእሱ ጋር በመከራከር አያስገድዱት፣ ነገር ግን የተናቀውን መልካም ነገር ለራስህ ጠብቅ። ደግነት ከማረም በላይ ይጠቅማችኋል።

214. የአንዱ ጉዳቱ ለብዙዎች ሲደርስ ታጋሽ መሆን ወይም የራስን ጥቅም መፈለግ ተገቢ አይደለም ነገር ግን የብዙዎችን ጥቅም በመፈለግ እንዲድኑ፤ የብዙዎች በጎነት ከአንዱ በጎነት የበለጠ ጠቃሚ ነውና።

215. አንድ ሰው በኃጢአት ውስጥ ሲወድቅ እና ለሠራው ነገር ሳይራራለት ሲቀር በቀላሉ እንደገና ተመሳሳይ ወጥመድ ውስጥ ይወድቃል።

216. አንበሳ ወደ ጥጃው በፍቅር እንደማትቀርብ፣ እፍረተ ቢስነትም በእግዚአብሔር ላይ መከራን በደስታ አይቀበልም።

217. በግ ጠቦትን ለመውለድ ከተኩላ ጋር እንደማይቀላቀል ሁሉ የልብ ህመምም በጎነትን ለመፀነስ ከጥጋብ ጋር አይተባበርም።

218. እግዚአብሔር አስቀድሞ የእነርሱን መንስኤ ካልወደደ ማንም ሰው መከራና ሥቃይ ሊኖረው አይችልም።

219. እግዚአብሔርን መፍራትና ተግሣጽ መከራን ያመጣል፤ መታቀብ እና መነቃቃት ከህመም ጋር የተገናኙ ናቸው።

220. ራሳቸውን በትእዛዛትና በተጻፈው ትምህርት እንዲማሩ የማይፈቅዱ ከፈረሱ ጀርባ ጋር በሚመሳሰል ጅራፍ እና ከአህያ ጋር በሚስማማ ቢት ይመራሉ (ምሳ። 26፡3)። ያ በቂ ባይሆንም “መንጋጋውን በቅንፍና በልጓም ይይዛሉ” (መዝ 31፡9) በዚህም ይሸከማሉ።

221. በትንንሽ ፈተናዎች በቀላሉ የሚሸነፈው ለትላልቅ ፈተናዎችም ይጋለጣል። ትንሹን የናቀ ግን በጌታ ታላቅ ነገርን ይቃወማል።

222. በበጎነታቸው የሚመኩን በስድብ ለማስተማር አትሞክር። ምስጋናንና እውነትን በአንድ ጊዜ መውደድ አይችልምና።

223. እያንዳንዱ የክርስቶስ ቃል የእግዚአብሔርን ምሕረት፣ ፍትህ እና ጥበብ ይገልጣል፣ እናም ኃይሉን በፍቃደኛ ሰሚ ጆሮ ያፈሳል። ለዛም ነው ምሕረትና ፍትህ የጐደላቸው፣ በፈቃዳቸው ያልሰሙት፣ የእግዚአብሔርን ጥበብ ማወቅ ያቃታቸው፣ ያስተማረውንም ሰቀሉት። እንግዲያው እሱን በፈቃደኝነት እናዳምጠው እንደሆነ እናስብ። “ብትወዱኝ ትእዛዜን ትጠብቃላችሁ፤ አባቴም ይወደዋል እኔም እወደዋለሁ ራሴንም እገልጥለታለሁ” (ዮሐ 14፣15.21) ይላል። በትእዛዛቱ ውስጥ መገለጡን እንዴት እንደደበቀ አየህን? ከትእዛዛቱ ሁሉ የሚበልጠው የእግዚአብሔር እና የባልንጀራ ፍቅር ነውና ይህም ከነገሮች መራቀቅ እና ከሀሳብ ጸጥታ የተወለደ ነው።

224. ይህንን አውቀን ጌታ ያዘዘን፡- "ለነገ አትጨነቁ"። እና ትክክል ነው። ራሱን ከነገር ካላወጣ መከራንም ቢቀበል ከክፉ አሳብ እንዴት ይነጻዋል? እና በሃሳብ ሲታከክ ከስሩ ያለውን ኃጢአት እራሱ ነፍስን የከበበው ከክፉ አሳብና ተግባር መነሻ የሆነውን ኃጢአት እንዴት ያያል? ዲያቢሎስ በተለመደው ሃሳብ ፈትኖ ጅማሬውን ያሳየዋል፣ እናም ሰውየው ከተድላ ከሚወደው ከንቱነት እራሱን በጣፋጭነት ያዋህዳል: ምንም እንኳን ለማመዛዘን ባይፈቅድም፣ በድርጊቱ ይደሰታል እና ይቀበላል። ሰውም የበላይ የሆነውን ኃጢያት ሳያይ መቼ ነው በጸሎት የሚነጻው? ራሱን ያላነጻ ደግሞ የራሱን ንፁህ መሬት እንዴት ሊያገኘው ይችላል? ያላገኘውስ የክርስቶስን የውስጥ ቤት እንዴት ያያል? እንደ ነቢዩ፣ ወንጌላዊው እና ሐዋርያው ​​ቃል የእግዚአብሔር ቤት ነንና።

225. ለዚህም ነው በተጠቀሰው ሥርዓት መሠረት መፈለግ፣ ይህን ቤት ለማግኘት፣ በጸሎት ሳታቋርጡ ማንኳኳት የሚበጀው፣ ስለዚህም በዚህ ወይም በመጨረሻው ጊዜ ጌታ ይከፈትልንና ቸልተኞችን “አላውቅም ከወዴትም እንደ ሆናችሁ አላውቅም” (ሉቃስ 13፡25) እንዳይላቸው። ለምኑና መቀበል ብቻ ሳይሆን የተቀበላችሁትንም ጠብቁ። የተቀበሉት ያጡት አሉና። ስለዚህ ስለእነዚህ ነገሮች ቀላል እውቀት ወይም ማለፊያ ልምድ በቅርብ ጊዜ መማር በጀመሩት እና በወጣቶች ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን በትዕግስት የማያቋርጥ ልምምድ በጣም የተከበሩ ሽማግሌዎች መካከል እንኳ እምብዛም አይገኝም። ብዙ ልምድ ካላቸው ሰዎች በግዴለሽነት አጥተው በታላቅ ጥረት እንደገና አገኙት። እንግዲያውስ ከኛ እንዳይወሰድ እስክንሰራው ድረስ መስራታችንን አናቋርጥ።

226. ያወቅናቸው የመንፈሳዊ ህግ ስርአቶች ናቸው— ከብዙዎች መካከል ጥቂቶቹ—እና ታላቁ መዝሙራዊ በተከታታይ ጌታ ኢየሱስን እያወደስን እንድንማር እና እንድንለማመድ ያሳስበናል። ለእርሱ ክብር፣ ኃይልና አምልኮ አሁንም እና ለዘላለም ይሁን። አሜን።

የ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) ምዕራፎች ማውጫና ቀጣይ ንባብ

• ⬅️ ቀዳሚው ድርሳን (2/50)፦ ቅዱስ ማርቆስ መናኝ — እግዚአብሔር ያደረበት የቅዱስ አባታችን የማርቆስ መናኝ ስለ መንፈሳዊ ሕግ የተጻፉ 200 ምዕራፎች
• 📚 ሙሉ የመጽሐፉ ማውጫ (ሁሉም 50 ድርሳናት)፦ «ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) — ሙሉ ማውጫና ሥነ-መለኮታዊ መመሪያ
• ➡️ ቀጣዩ ድርሳን (4/50)፦ ቅዱስ ማርቆስ መናኝ — እግዚአብሔር ያደረበት የቅዱስ አባታችን የማርቆስ መናኝ ወደ መነኩሴው ኒቆላዎስ የተላከ መልእክት
• 🕊️ ተዛማጅ መንፈሳዊ መጽሐፍ፦ የመንፈሳዊ መንገደኛ ልባዊ ትረካዎች ለመንፈሳዊ አባቱ (ስለ ኢየሱስ ጸሎት)

📱 የዘወትር የጸሎት ሕይወትዎን በ Pray.ee መተግበሪያ ያጠናክሩ፦ የቅዱሳን አበውን ትምህርቶችና የኢየሱስን ጸሎት በየዕለቱ በሥርዓት ለመለማመድ ነጻውን የ Pray.ee የጸሎት መተግበሪያ ከ Google Play ያውርዱ። መተግበሪያው የ40 ቀን የጸሎት ቆጣሪ (40-day prayer tracker)፣ ዕለታዊ የጸሎት ማስታወሻ (daily reminders) እና ያለ ኢንተርኔትና ያለ ማስታወቂያ ለማታ ንባብ ምቹ በሆነ የጨለማ ገጽታ (Dark Mode) የቅዱሳን አበውን ጽሑፎች የማንበብ አገልግሎት ይሰጣል።

ሥነ-መለኮታዊና መንፈሳዊ ማስታወሻ፦ የቅዱስ ማርቆስ መናኝ ትምህርትና ንቃተ ልቡና (Nepsis)

በ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) መድብል ውስጥ የሚገኘው የቅዱስ ማርቆስ መናኝ ትምህርት ከኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ገዳማዊ ትውፊት — በተለይም ከመጽሐፈ መነኮሳት (ማር ይስሐቅ፣ ፊልክስዩስ እና አረጋዊ መንፈሳዊ) ጋር ጥልቅ መንፈሳዊ አንድነት አለው። ዋናው ዓላማው ንቃተ ልቡና (Nepsis) ማለትም አእምሮንና ልብን ከክፉ ሐሳቦች መጠበቅ፣ በትሕትናና በንስሐ መመላለስ፣ እንዲሁም «ጌታ ሆይ ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ፣ እኔን ኃጢአተኛውን ማረኝ» በሚለው የልብ ጸሎት ከእግዚአብሔር ጸጋ ጋር መዋሐድ ነው።

የአበው መንፈሳዊ ጥንቃቄ፦ የኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቅዱሳን አባቶች ጸሎትን እንደ አስማታዊ ቃል (magical mantra) ወይም ያለ ንስሐና ያለ ትሕትና በራስ ጥበብ ብቻ እንደሚፈጸም ሥጋዊ ልምምድ ከመቁጠር አጥብቀው ያስጠነቅቃሉ። እውነተኛ ጸሎት የሕያው እግዚአብሔርና የሰው ነፍስ የፍቅር ግንኙነት ስለሆነ ከምስጢረ ንስሐ፣ ከቅዱስ ቁርባን፣ ከትሕትናና ከባልንጀራ ፍቅር ጋር ተያይዞ ሊፈጸም ይገባል።

ተደጋግመው የሚጠየቁ ጥያቄዎች (FAQ)

ይህ የቅዱስ ማርቆስ መናኝ ድርሳን በ«ፊሎካሊያ» ውስጥ ምን ያስተምራል?

ይህ የቅዱስ ማርቆስ መናኝ ድርሳን («የዚያው የቅዱስ ማርቆስ መናኝ፦ በሥራችን እንጸድቃለን ብለው ስለሚያስቡ ሰዎች የተጻፉ 226 ምዕራፎች») የ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) ዋና ክፍል ሲሆን፣ ስለ መንፈሳዊ ንቃተ ልቡና (Nepsis)፣ ከክፉ ሐሳቦችና ከፍትወታት ስለ መንጻት፣ ስለ ትሕትናና ስለ ዘወትር ጸሎት የሚያስተምር የአበው መመሪያ ነው።

ምእመናን የ«ፊሎካሊያ» ትምህርቶችን በዕለት ተዕለት ሕይወታቸው እንዴት ሊተገብሩ ይችላሉ?

ምእመናን በንስሐ፣ በትሕትና፣ ቅዱሳት መጻሕፍትን በማንበብና «ጌታ ሆይ ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ፣ እኔን ኃጢአተኛውን ማረኝ» የሚለውን የኢየሱስ ጸሎት በሰላምና በትኩረት በመጸለይ የቅዱሳን አበውን ምክር በሕይወታቸው መተግበር ይችላሉ።

ሙሉውን የ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) 50 ድርሳናት በአማርኛ የት ማግኘት ይቻላል?

ሁሉንም 50 የ«ፊሎካሊያ» ምዕራፎችና የቅዱሳን አበው ድርሳናት በ Pray.ee ድረ-ገጽ በሚገኘው ሙሉ የአማርኛ ማውጫ (/am/filokaliya-fikre-senay-mulu-metsihaf-mawcha/) እንዲሁም በነጻው የ Pray.ee የሞባይል መተግበሪያ ላይ በነጻ ማንበብ ይችላሉ።

ዋቢ መጻሕፍትና ቀኖናዊ ምንጮች

• መጽሐፍ ቅዱስ (ሰማንያ አሐዱ) — 1ኛ ወደ ተሰሎንቄ ሰዎች ምዕራፍ 5፥17 («ሳታቋርጡ ጸልዩ»)
• የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ይፋዊ ድረ-ገጽ — ቀኖናዊና ገዳማዊ ትውፊት (መጽሐፈ መነኮሳት)
• ማኅበረ ቅዱሳን (EOTCMK) — የኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ሥርዓተ ጸሎትና የአበው ትምህርት