📖 ከመጽሐፉ የተወሰደ፦ «ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) — ሙሉ የመጽሐፉ ማውጫና የቅዱሳን አበው ትምህርቶች | ክፍል፦ ፊሎካሊያ — ቅጽ ፪ (Volume II) | ቅዱስ አባት፦ ቅዱስ ፊሎቴዎስ ዘሲና | ድርሳን 16 ከ 50

የቅዱስ አባታችን የፊሎቴዎስ ዘሲና 40 ምዕራፎች ስለ መንፈሳዊ ንቃተ ልቡና

1. በውስጣችን ከስሜት ህዋሳት የበለጠ ከባድ የሆነ የኖቲክ ትግል አለ። ለዛም ነው እግዚአብሔርን የሚፈሩ ሰዎች ዕንቁን ወይም የከበሩ ድንጋዮችን እንደሚሰበስብ ሰው የእግዚአብሔርን መታሰቢያ በልባቸው ውስጥ በፍፁም ማከማቸት ወደዚህ ዓላማ እንዲራመዱ እና ራሳቸውን ወደዚህ ዓላማ መምራት ተገቢ የሆነው። ሁሉን ትቶ ሥጋንና የአሁኑን ሕይወት መናቅ፣ በልብ ውስጥ እግዚአብሔር ብቻ እንዲኖረን ይመከራል። መለኮታዊው ክሪሶስቶም እንደሚለው፣ ክፉ ተቃዋሚዎችን ለማጥፋት የእግዚአብሔር ራእይ በቂ ነው።

2. በትኩረት የሚዋጉ ሁሉ ስለ መንፈሳዊ ሥራ የሚነገረውን ከመለኮታዊ ቅዱሳን ጽሑፎች በሙሉ ኃይላቸው አውጥተው የማሰብ ችሎታቸውን እንደ ፈውስ ልስን አድርገው ሊጠቀሙበት ይገባል። ከማለዳ ጀምሮ ፣ እግዚአብሔርን በንቃት በማስታወስ እና በነፍስ ወደ ኢየሱስ ክርስቶስ የማያቋርጥ ጸሎት ፣ አንድ ሰው በልቡ ደጆች ላይ በድፍረት እና በፅናት መቆም ፣ የምድርን ኃጢአተኞች ሁሉ በኖቲክ ጥበቃ መግደል ፣ እና በመነጠቅ እና ረዥም እና ታማኝ በሆነ የእግዚአብሔር መታሰቢያ የኃያላን ራሶች እና የጦርነት ሀሳቦችን ጅምር ቆርጧል። በኖቲክ ውጊያዎች ውስጥ የተወሰነ መለኮታዊ እርምጃ እና ሥርዓት እንዳለ እናውቃለንና። እና እስከ ምግብ ሰዓት ድረስ የሚተጉ ሁሉ እንዲህ ቢያደርጉ ተገቢ ነው። እንግዲህ ለሰዎች ካለን ፍቅር ብቻ በልግስና በአካልም በመንፈሳዊም የሚያረካንን ጌታን ካመሰገንን ሞትን በማስታወስ እና በማሰላሰል እራሳችንን መድከም ተገቢ ነው። እና በሚቀጥለው ቀን የንጋትን ስራ እንደገና በትጋት ያከናውኑ። በየእለቱ እንደዚህ አይነት እርምጃ በመውሰድ በጌታ ከጠላቶች መረብ በጭንቅ እናመልጣለን ። ይህ ተግባር በውስጣችን ሲይዝ፣ ሶስት በጎነቶችን ይፈጥራል፡ እምነት፣ ተስፋ እና ፍቅር። እምነት በእውነት እግዚአብሔርን መፍራት ያነሳሳናል፤ ተስፋ፣ ከባርነት ፍርሃት በላይ፣ ሰውን ከእግዚአብሔር ፍቅር ጋር አንድ ያደርገዋል። ሕጉና ነቢያት የሚመኩበት ድርብ ፍቅር እንዴት እንደተወለደ ስለሚያውቅ ተስፋ አያሳፍርም ይባላል። እና በፍቅር የሚካፈል ሁሉ የእግዚአብሔርን ህግ ይፈጽማል፤ ለዚህ ነው ፍቅር በዚህ ክፍለ ዘመንም ሆነ በሚመጣው ዘመን የማይወድቅ።

3. በአእምሮ ውስጥ ጸጥታን የሚጠብቁትን ማግኘት በጣም አልፎ አልፎ ነው። ሥራቸው ይህ ብቻ ነው፡ ወደ ራሳቸው መለኮታዊ ጸጋን እና ከእርሱ የሚገኘውን ደስታ ለመሳብ ብልህ መሆን ነው። የጥበብን ፍቅር በክርስቶስ ለመለማመድ ከፈለግን – ማለትም እርሱን መጠበቅ እና መንፈሳዊ ንቃትን ያካተተውን የጥበብን ተግባር—እንደ ጥንካሬያችን መጠን መብላትና መጠጣትን በማስቀመጥ ይህንን መንገድ እንጀምር። መንፈሳዊ ንቃት በውስጣችንም ሆነ ወደሚመጣው ወደ መንግሥቱ የሚወስደው ቀጥተኛ መንገድ ይባላል። የማሰብ ሥራም የዕውቀትን ልማድ የሚገነባና የሚያነጣው ከመሆኑም ሌላ ከክፉ ምኞት ወደ ንጽህና ስለሚመራው እግዚአብሔር የሚደገፍበትና በአእምሮው ራሱን የሚገለጥበት ብሩህ መስኮት ይመስላል።

4. ትህትና እና እግዚአብሔርን ማስታወስ በመንፈሳዊ ንቃት እና ትኩረት የተካተቱበት እና በጠላቶች ላይ ብዙ ጊዜ ጸሎት በሚነሳበት ቦታ የእግዚአብሔር ቦታ አለ ወይም በልቡ ውስጥ ሰማይ አለ ይህም የአጋንንት ጭፍራ ማቆምን ይፈራል ምክንያቱም በዚያ ቦታ እግዚአብሔር ይኖራል።

5. ከመናገር የበለጠ የሚያናድድ ነገር የለም፣ ካልተገራ አንደበትም የበለጠ የሚያናድድ ነገር የለም። ምንም ነገር የነፍስን ሁኔታ የበለጠ ሊያበላሸው አይችልም። በየቀኑ የምንገነባው እነሱ ያፈርሳሉ፤ እና በትጋት የምንሰበስበው፣ ነፍስ እንደገና በአንደበት ትበታተናለች። ከዚህ ያልተገራ ክፋት ምን የከፋ ነገር አለ? ቋንቋው አስፈላጊ የሆነውን ብቻ እንዲያገለግል መገደብ፣ መጨቆን አልፎ ተርፎም መገደድ አለበት። ከአንደበት የሚወጣውን የነፍስ ጥፋት ሁሉ ማን ይገልጸዋል?

6. ወደ ኖቲክ እየሩሳሌም የሚወስደው የመጀመሪያው በር፣ ወደ የማሰብ ችሎታ፣ የከንፈሮችን ብልህ ዝምታ ነው፣ ምንም እንኳን የማሰብ ችሎታው ገና ጸጥ ባይልም። ሁለተኛው በር ከምግብና ከመጠጥ መጠነኛ መከልከል ነው። ሦስተኛው በር የሞትን የማያቋርጥ ትውስታ እና በእሱ ላይ ማሰላሰል ነው፣ እሱም አእምሮን እና አካልን ያጸዳል። የኋለኛውን ውበት አንድ ጊዜ አይቼ፣ አይኔ ሳይሆን መንፈሴ ተገረመ እና ተደሰተ፣ እናም የህይወት አጋር እንድትሆናት ፈለገች እና ውበቷን እና ክብሯን መንከባከብ ጀመረች። እሷ እንዴት ትሑት ነች ፣ እንዴት በደስታ እና በተመሳሳይ ጊዜ ህመም የተሞላ ፣ እንዴት አስተዋይ ነች! ሊመጣ የሚገባውን ስቃይ ይፈራል፣ የሕይወትን ለውጥ ያስፈራል፤ ከሰውነት አይን ሕያው እና ፈዋሽ ውሃ ይፈስሳል፣ከኖቲክ አይኖች ደግሞ በማጉረምረም እና በመጫወት አእምሮን ደስ የሚያሰኝ የአስተሳሰብ ምንጭ ያወጣል። ይህችን የምነግራት የአዳም ልጅ – ማለትም የሞት መታሰቢያ – ጓደኛ ሆኜ፣ አብሬያት ልተኛ፣ ከእሷ ጋር ለመነጋገር እና ከመጨረሻው በኋላ የሚመጣውን ለመድረስ ሁልጊዜ ጓጓሁ። ነገር ግን ብዙ ጊዜ ይህን እንዳላደርግ የከለከለኝ በቆሻሻ መርሳት፣ የጨለማው የዲያብሎስ ልጅ ነው።

7. እርኩሳን መናፍስት በሃሳብ ነፍስን በድብቅ የሚዋጉበት ውጊያ አለ። ነፍስ ራሷ የማትታይ ናትና ለዚህም ነው እነዚያ የጠላት ኃይሎች እንደ ተፈጥሮዋ በማይታይ ጦርነት ይዋጉባታል። እናም በእሷ እና በእነሱ መካከል የጦር መሳሪያዎች ፣ እና ጦርነቶች ፣ እና ተንኮለኛ ስልቶች ፣ እና አስፈሪ ጦርነት ፣ እና የተዋጊዎች ግጭት ፣ እና በሁለቱም በኩል ድሎች እና ሽንፈቶች ይታያሉ ። ከስሜት ህዋሳት ፍልሚያ ጋር ሲነፃፀር ከምንናገረው ከዚህ ልቡናዊ ፍልሚያ አንድ ነገር ብቻ ይጎድላል፡ የትግሉ መጀመሪያ የተሾመ ሰዓት። በስሜት ህዋሳት ጦርነት ጊዜ እና የትግል መንገድ ተዘጋጅቷል፤ ነገር ግን የኖቲክ ጦርነት ሳያስጠነቅቅ በራሱ ልብ ላይ በድንገት ይወድቃል እና ነፍስን በኃጢአት ይገድላል። ይህ ውጊያ ለምን እና ለምን ዓላማ ተዘጋጀ? ይህ ጦርነት በእኛ ላይ ለምን ተነሳ? ምክንያቱም የእግዚአብሔርን ፈቃድ ስለማንሠራ፡- ፈቃድህ በእኛ ትሁን (ማቴ 6፡10) ብለን ስለምንጸልይለት ነው። ይህ ፈቃድ የእግዚአብሔር ትእዛዝ ነው። እናም አንድ ሰው በጌታ በአእምሮው ከአጋንንት ማታለል ወደ ታላቅ መንፈሳዊ ንቃት ሲያልፍ፣ መግቢያዎቹን እና ስልቶቹን በቅዠት ተሸምኖ ይመለከታል እና ልምድ ካገኘ ያጋልጣል። በዚህ ምክንያት ደግሞ ጌታ በርኩሳን አጋንንት ላይ ሐሳቡን እያስተማረ ሐሳባቸውንም አይቶ ከዕቅዳቸው ጋር የተከለከሉትን ትእዛዛቱን ተቃወመ።

8. በአምስቱ የስሜት ህዋሳት አማካኝነት ወደ እኛ ከሚመጡት ክፋት መራቅ እና መሸሽ ስንለምድ ልባችንን ከኢየሱስ ጋር ማቆየት እንችላለን። እና ልባችንን ያበራል፣ እናም ለቸርነቱ ሞቅ ባለ ናፍቆት አእምሮአችን ያውቀዋል። ልባችንን ለማንጻት ያሰብነው ለሌላ አይደለም ለዚህ ነው፡ ስለዚህም የማያቋርጥ ትኩረት ከልብ የመነጨ የክፋት ደመና ሲፈታ የፍትሕን ፀሐይ ኢየሱስን በግልጽ ለማየት እና በግርማው ቃል በከፊል በአእምሮአችን እንድንበራ ነው። እነዚህ የሚታወቁት በሁሉም ዘንድ አይደለምና፥ ነገር ግን አሳባቸውን የሚያነጻውን ብቻ ነው እንጂ።

9. ራሳችንን በእግዚአብሔር ፊት ስናቀርብ እንደ እኛ መሆን ያለብንን ለማድረግ በየቀኑ ምቹ ነው። ነቢዩ ሆሴዕ፡- “ምሕረትንና ፍርድን ጠብቅ፤ ሁልጊዜም አምላክህን ተስፋ አድርግ” (ሆሴዕ 12፡6) ይላል። ሚልክያስም በእግዚአብሔር ስም እንዲህ ይላል፡- "ልጅ አባቱን ያከብራል፥ ባሪያም ጌታውን ያከብራል እኔ አባት ከሆንሁ ክብሬ የት አለ? ጌታስ ከሆንሁ መፍራት ወዴት አለ? ይላል የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር" (ሚል 1፡6)። ሐዋርያውም “ከሥጋና ከመንፈስ እድፍ ራሳችንን እናንጻ” (2ኛ ቆሮ 7፡1) ይላል። ጥበብም እንዲህ ትላለች፡- “ከምንም ነገር በላይ ልብህን ጠብቅ የሕይወት ምንጮች ከእርስዋ ይወጣሉና” (ምሳ 4፡23)። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስም “ውጩም ንጹህ እንዲሆን አስቀድመህ የጽዋውንና የወጭቱን ውስጡን አጥራ” (ማቴ 23፡26) ይላል።

10. ተገቢ ያልሆነ ውይይት አድማጮችን ይወልዳል ወይ በእኛ ላይ ጥላቻን ይፈጥራል ወይም የቃላችንን ሞኝነት ወይም የሕሊና እድፍ በሚያዩ ሰዎች ላይ ነቀፋ እና መሳለቂያ ወይም የእግዚአብሔርን ኩነኔ እና የመንፈስ ቅዱስን ሀዘን ያዩታል ይህም ከሁሉ የከፋ ነው።

11. ልቡን የሚያነጻ ለጌታ ፍቅር ኃጢአትን ከሥሩ የሚነቅል ለመለኮታዊ ማሰላሰል የሚሠራ ለብዙዎች የማይታየውን በአእምሮው የሚያይ ስለዚህ በማንም ላይ ሊነሣ አይገባውም። ከፍጡራን መካከል አካል ከሌለው የበለጠ ንፁህ የለም ፣ ከመልአክ የበለጠ አስተዋይ የለም። ነገር ግን ዲያብሎስ ራሱን ከፍ ከፍ ባደረገ ጊዜ እንደ መብረቅ ከሰማይ ተጣለ፣ ምክንያቱም ትዕቢቱ በእግዚአብሔር ፊት እንደ ርኩሰት ነበር። የወርቅ ቆፋሪዎች እንዴት እንደሚሠሩ እናውቃለን: ሌሎች ሳያውቁ።

12. ጠግቦ መብላትና ያን ጊዜም ከአለቆችና ከማይታዩ ኃይላት ከክፉዎችና ከጠላት ኃይሎች ጋር መታገል ስለማይቻል የሚዋጋው ሁሉን ይርቃል ይላል (1ኛ ቆሮ 9፡25)። " የእግዚአብሔር መንግሥት መብል ወይም መጠጥ አይደለችምና" (ሮሜ 14:17) "የሥጋ ዝንባሌ የእግዚአብሔር ጠላት ነው፥ ለእግዚአብሔር ሕግ አይገዛምና ሊገዛውም አይችልም" (ሮሜ 8፡7) ይላል ሐዋርያው። እና አይችልም፣ ምክንያቱም እሱ ራሱ ምድራዊ ነው፣ ሐሞት፣ ደም እና አክታ ጋር የተቀላቀለ፤ እሱ ሁል ጊዜ ወደ ታች ይመራል ፣ ሁል ጊዜ ለምድራዊ ነገሮች ፍላጎት አለው እናም በዚህ ምዕተ-አመት ጊዜያዊ ደስታዎች ይደሰታል። "የሥጋ ምኞት ወደ ሞት ይመራል… በሥጋ ያሉ እግዚአብሔርን ደስ ሊያሰኙት አይችሉም" (ሮሜ 8፡6.8)።

13. ለጌታ ፍቅር አእምሮአችንን የመጠበቅ ሀላፊነት ያለን ሰዎች መጀመሪያ በእግዚአብሔር ፊት ከዚያም በሰው ፊት ብዙ ትህትና ያስፈልገናል። በብዙ መንገዶች ልባችንን መስበር አለብን፣ የሚያዋርድን ሁሉ እየተማርን ነው። የቀደመው አለም ህይወታችን ትዝታ ልብን እንዴት እንደሚሰብር እና እንደሚያዋርድ ያውቃል፤ ሁሉንም ነገር በደንብ ብናስታውስ እና ከልጅነት ጊዜ ጀምሮ የሰራነውን ሀጢያት ሁሉ በአእምሮ ከመረመርን፣ ከስጋ በስተቀር፣ እነሱን ማስታወስ ጎጂ ነውና። ይህ ትዝታ እንዴት ማዋረድ እና እንባን ማፍለቅ እንደሚቻል ያውቃል እናም በፍጹም ልባችን እግዚአብሔርን እንድናመሰግን ያነሳሳናል፤ እና የማያቋርጥ እና ያልተቋረጠ የሞት ትውስታም እንዲሁ። ለዚህ ሁለቱንም በተወሰነ ጣፋጭነት እና ደስታ ማልቀስ እና የማሰብ መንፈሳዊ ንቃት ይፈጥራል። ምድርን ከላይ እንድናይ የሚገፋፋን ትምክህት የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስን መከራ በማስታወስ የተዋረደ ነው፣ ትዝታ ሁሉንም አንድ ላይ ሲያሰባስብ እና ሲቀሰቅሰው። እንባውም ከዚ ነው። በተጨማሪም፣ ልንቆጥራቸው እና ልንቆጥራቸው የምንችላቸው የእግዚአብሔር ስፍር ቁጥር የሌላቸው ጥቅሞች ነፍስን ያዋርዳሉ። ምክንያቱም ከትዕቢተኞች አጋንንት ጋር እንዋጋለን።

14. ከራስ ወዳድነት የተነሳ ይህንን የነፍስ አድን መድሃኒት አይጥሉት። ያለዚያ አንተ የክርስቶስ ደቀ መዝሙር አይደለህም ወይም ሐዋርያው ​​ጳውሎስን መምሰል አይደለህም፤ እርሱም፡- “ሐዋርያ ተብዬ ልጠራ አይገባኝም” (1ቆሮ። 15፡9)። ደግሞም መጀመሪያ ላይ ስድብ፣አሳዳጅ፣ሰደብ ነበር ይላል። አየህ ኩሩ ሰው ቅዱሱ የቀደመ ህይወቱን እንዳልረሳው? ቅዱሳን ሁሉ ከዓለም ፍጥረት ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ ይህን የእግዚአብሔርን የመጨረሻ ልብስ ለብሰዋል። ለዛም ነው ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ የማይለካው የማይመረመር እና የማይመረመር አምላክ የዘላለም ሕይወትንና የቅድስናን መንገድ ሊያሳይ ፈልጎ በሕይወቱ በሥጋ ትሕትናን የለበሰው። ለዚህም ነው ቅዱስ ትሕትናን መለኮታዊ በጎነት፣ የጌታንና የእቃውን ትእዛዝ መጥራት ተገቢ ነው። መላእክቶች እና ሁሉም ብሩህ እና መለኮታዊ ሀይሎች ሰይጣን በምን ውድቀት እንደወደቀ አውቀው ይህንን በጎነት ይማራሉ እና ይጠብቃሉ። መላእክት እና ሰዎች እንዴት እንደሚፈሩ የሚያሳይ ምስል፣ ክፉው በጥልቁ ውስጥ ተኝቷል፣ ምክንያቱም በትዕቢቱ የተነሳ በእግዚአብሔር ፊት ከፍጡራን ሁሉ እጅግ የተዋረደ ነበር። አዳም በምን ውድቀት በትዕቢት እንደወደቀ እናውቃለን። እንግዲህ የዚህ በጎነት ብዙ ምሳሌዎች ካሉን ሁል ጊዜ እራሳችንን በተቻላቸው መንገድ ሁሉ እናዋርዳቸው። ራሳችንን በነፍስ እና በሥጋ፣ በሃሳብና በፍላጎት፣ በቃላት እና በሃሳብ፣ በውጫዊ ገጽታ፣ በውጪ እና በውስጣችን—እጅግ ንቁ መሆን ያለብን—ስለ እኛ የሆነው የእግዚአብሔር ልጅ እና የእግዚአብሔር ልጅ ኢየሱስ ክርስቶስ በእኛ ላይ እንዳይሆን ራሳችንን እናዋርድ። "እግዚአብሔር ትዕቢተኞችን ይቃወማል፥ ለትሑታን ግን ጸጋውን ይሰጣል" (ምሳ 3፡34)። ደግሞም፡- “በልቡ የሚታበይ ሁሉ በእግዚአብሔር ዘንድ የተጸየፈ ነው” (ምሳ 16፡5)። እና፡ “ራሱን የሚያዋርድ ሁሉ ከፍ ይላል” (ሉቃስ 18፡14)። እና፡ "እኔ የዋህ በልቤም ትሑት ነኝና ከእኔ ተማሩ" (ማቴ 11፡29)። ስለዚህ ትኩረት እንስጥ።

15. “ልባችሁ በመጠጥ፣ በስካር እና በኑሮ አሳብ እንዳይከብድ፣ ለራሳችሁ ተጠንቀቁ” ይላል አዳኙ። የሚዋጋ “ከሁሉ ይርቃል” (1ኛ ቆሮ 9፡25)። በመለኮታዊ መጽሐፍት ስለ እኛ የተነገረውን ሁሉ አውቀን ሕይወታችንን በመታቀብ እንኑር። በመጀመሪያ ደረጃ፣ አካልን በመልካም አሠራር እና ልማድ፣ የተትረፈረፈ ምግብን እንዲያስወግድ፣ ምግብን በመጠን እንስጥ። ስለዚህም የክፉ ሥጋዊ ምኞትን እንቅስቃሴ እንኳን ማስታገስና ለጌታው ማለትም ለምክንያታዊ ፋኩልቲ ማስገዛት ይቀላል። እና፣ እውነቱን ለመናገር፣ በዚህ መንገድ የቁጣ ግፊቶችም ይበርዳሉ፣ እና እራሳችንን ከሌሎች በደሎች በቀላሉ እናርቃለን። ለዚህም ነው በጎነትን የተለማመዱት እንደ በጎነት ሙሉ በሙሉ መታቀብ ማለትም ከክፋት ሁሉ መራቅ ያለባቸው። የመጀመርያው የንጽህና ምክንያት መልካሙን ሁሉ ፈጣሪ እና ሰጪ አምላክ ነው፤ እና ከዚያም መካከለኛ እና ሁልጊዜም ከትላልቅ ምግቦች ጋር እኩል የሆነ መታቀብ።

16. የእግዚአብሔር ፈቃድ ማለትም ትእዛዛቱ እንዳይፈጸም ሰይጣን ከእግዚአብሔር ጋር ይቃረናል። ትእዛዛቱን እንዳንፈጽም በመከልከል ከእግዚአብሔር ጋር ተዋጉ። እግዚአብሔር እጅግ ቅዱስ የሆነው ፈቃዱ በእኛ በኩል እንዲፈጸም ይፈልጋል፣ ማለትም፣ አስቀድሜ እንዳልኩት፣ መለኮታዊ እና ሕይወት ሰጪ ትእዛዛቱ በእኛ እና በእሱ እርዳታ፣ የክፉውን ተንኮለኛ ንድፍ በማጥፋት። እግዚአብሔርን ለመቃወም የሚሞክር እና መለኮታዊ ትእዛዛትን የሚጥስ የጠላት የሞኝነት ምኞት በራሱ በእግዚአብሔር በሰው ድካም ይጠፋል። ካልሆነ ለራስዎ ይመልከቱ። የመለኮታዊ ወንጌል ትእዛዛት ሁሉ ለሶስቱ የነፍስ ሀይሎች ህግ ናቸው እና ያዘዙትን ሲፈጽም ጤናማ ያደርገዋል። በእነዚህ ሦስት የነፍስ ኃይሎች ዲያብሎስ ቀንና ሌሊት ይዋጋል። ሰይጣንም ከሦስቱ ኃይላት ጋር በግልጽ ቢዋጋ፣ ከክርስቶስ ትእዛዛት ጋር ይዋጋል። ክርስቶስ ትእዛዛቱን ለሦስቱ የነፍስ ኃይሎች ሕግ አድርጎ ይሰጣልና: ለቁጣ የተጋለጡ፣ ፈላጊ እና ምክንያታዊ ናቸው። በወንጌል የተነገረውን ተመልከት፡- “በወንድሙ ላይ የሚቆጣ ሁሉ ፍርድ ይገባዋል” (ማቴ 5፡22)። እና ሌሎች ትእዛዛት ደግሞ ቁጣን ይፈውሳሉ። ጠላት በበኩሉ ይህንን ትዕዛዝ እና ሌሎችን ለማጣመም ይሞክራል፣ ወደ ጭቅጭቅ፣ ቂም እና ምቀኝነት ያነሳሳናል። ተቃዋሚው ራሱ ለቁጣ የተጋለጠ የኃይሉ መሪ ምክንያታዊ ሃይል መሆኑን ያውቃልና በውስጡም እንደ ተናገርኩት ፍላጻውን በሃሳብ፣ በምቀኝነት ምስሎች፣ በክርክር፣ በጠብ፣ በሽንገላና በከንቱ ውዳሴ መሻት ይወጋል። በዚህም ምክንያታዊ ኃይሉ መንግሥቱን ጥሎ ለቁጣ አሳልፎ ሰጥቶ ያለ አንዳች አቅጣጫ እንዲተወው ያንቀሳቅሰዋል። እና ቁጣ መሪውን ጥሎ በመጀመሪያ በልቡ ውስጥ የተቀመጡትን ቃላት በጥላቻ ሀሳቦች እና በማስተዋል ቸልተኝነት የተደበቁትን ቃላት ከከንፈሮች ያወጣል። ከዚያም ልብ በኃጢያት እንጂ በመለኮታዊ መንፈስ ወይም በመለኮታዊ አሳብ አለመሞላት ይታያል፤ ጌታም እንዳለው፡- “በልብ ሞልቶ የተረፈውን አፍ ይናገራል” (ሉቃስ 6፡45)። እናም ክፉው ሰውዬው ራሱ ያስተማረውን ቃላቶች እንዲናገር ሲያስገድደው ወንድሙን "ከማይጠቅም" ወይም "ሞኝ" ብቻ ሳይሆን ሌሎች ጎጂ ቃላትን ይነግረዋል፣ እና ብዙ ጊዜ ወደ ግድያ ይመራዋል። ያለ ምክንያት አትቈጡ ብሎ ያዘዘው ክፉ ሰው በእግዚአብሔር ላይ የሚያደርገው ይህ ነው። በቁጣው መጀመሪያ ላይ ከውስጥ በትኩረት እና በጸሎት ከልብ ተወግዶ ቢሆን ኖሮ ወደ ጎጂ ቃላት መሄድ አይቻልም ነበር። በልቡ ስላሰበ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ መሻር እንደ ሆነ ሁሉን የሚያጠፋ ተንኰሉን እንዲሁ ያደርጋል።

17. እና መለኮታዊ ትእዛዝ የፍላጎት ኃይልን ምን ያዛል? “ወደ ሴት ያየ ሁሉ የተመኛትም ያን ጊዜ በልቡ ከእርስዋ ጋር አመንዝሯል” (ማቴ 5፡28)። እግዚአብሔር እንዲህ ያለ ትእዛዝ እንደ ሰጠ ስለሚያውቅ፣ ክፉ አድራጊው መረቡን ይጠለፈበታል። ፍላጎትን ማነሳሳት የሚችል ነገርን ካስወገደ በኋላ፣ ጦርነትን ያነሳል፣ በአዕምሮ ውስጥ ግልጽ ምስሎችን እና የንጽሕና ምስሎችን ይስባል፤ አንዳንድ ጊዜ ስሜትን የሚቀሰቅሱ ቃላትን እና ሌሎች ልምድ ያላቸው የማሰብ ችሎታ ያላቸው ሊገነዘቡት የሚችሉትን ቃላት እንዲሰማ ያደርጋል።

18. እና ምክንያታዊ ኃይልን በተመለከተ የተሰጠው ትእዛዝ ምንድን ነው? “ነገር ግን በምንም መንገድ እንዳትማሉ እላችኋለሁ… ቃላችሁ አዎን አዎን ይሁን። አይደለም፣ አይደለም” (ማቴ 5፣34፡37) ደግሞም፡- “ያለውን ሁሉ የማይተው ደቀ መዝሙሬ ሊሆን አይችልም” (ሉቃስ 14፡33)። "በጠባቡ ደጅ ግቡ" (ማቴ 7፡13) እነዚህ ሁሉ ትእዛዛት ምክንያታዊ ኃይልን የሚያመለክቱ ናቸው። ተቃዋሚው እንግዲህ፣ ጎበዝ ጄኔራልን ማሸነፍ እንደሚፈልግ ሰው ማለትም ምክንያታዊ ኃይሉ፣ ሆዳምነትንና ቸልተኝነትን በማሰብ ከመልካም አስተሳሰብ ያርቀዋል። ስለዚህ በሌሎች የነፍስ ኃይሎች ላይ ሥልጣኑን ያጣል፤ እንደ ሰካራም አለቃ ይሳለቅባታል እና እባቡን ንዴትን እና ክፉ ሥጋዊ ምኞትን የፍላጎቱን አገልጋዮች ይጥሏታል። እና ሌሎች ሃይሎች፣ ፍላጎት ያላቸው እና ለቁጣ የተጋለጡ፣ ምክንያታዊው ሲተዋቸው አምስቱ የስሜት ህዋሳቶቻችንን እንደ አገልጋይ አድርገው በግልፅ ኃጢአት ለመስራት ይጠቀሙበታል። መተላለፋቸውም እነዚህ ናቸው፤ ወደ ውስጥ የሚመራቸው አእምሮ ስለሌለ ዓይኖቹ ይገረማሉ። ጆሮዎች ከንቱ ነገሮችን መስማት ይወዳሉ፤ ንክኪው ዘና ይላል፤ ከንፈሮቹ ያልተገደቡ ናቸው፤ እና እጆቹ የማይገባቸውን ይንኩ። እና በፍትህ ፈንታ ኢፍትሃዊነትን ይከተላል፤ በንጽህና ፋንታ፣ ርኩሰት፤ በጀግንነት ፈንታ ፈሪነት። ሦስቱ የነፍስ ኃይሎች የሚገዙት ፍትሕ፣ ጥበብ፣ ንጽህና እና ድፍረት እነዚህ ሦስት ወይም አራት ዋና ዋና በጎነቶች ናቸው። እናም ሦስቱ የነፍስ ኃይላት በጥሩ ሁኔታ ሲተዳደሩ፣ ስሜትን ከሞኝ እና የማይመቹ ድርጊቶች ይከላከላሉ። እናም በአእምሮ ውስጥ ፀጥታ ሲኖር እና ኃይሎቹ በመለኮታዊ ኃይል ሲመሩ እና ሲታዘዙ ፣ አእምሮው የኖቲክ ጦርነትን ለመዋጋት ይቀላል። ነገር ግን ባለማወቅ ኃይሉን ሲያዳክም በጠላት ጥቃት ይሸነፋል እና መለኮታዊ ትእዛዛትን ይጥሳል፤ ከበደሉም በኋላ ለእርሱ የተመጣጠነ ንስሐ ወይም በመጨረሻው ዓለም ስቃይ ይመጣል። በመንፈሳዊ ንቃት በተፈጥሮ መሆን የሚገባውን እና የእግዚአብሔርን ትእዛዛት እውነተኛ ጠባቂ ስለሚሆን አእምሮ ሁል ጊዜ በመጠን ቢያደርግ ጥሩ ነው።

19. የክፋት መናፍስት ነፍስን ከበው ከብበው በጨለማ ሰንሰለት ሲያስሩ በውስጧ ካለው ጨለማ የተነሣ እንደፈለገ መጸለይ አይችልም፤ በውስጥ ዓይኖቿ በድብቅ ታስራለችና። ነገር ግን ወደ እግዚአብሔር መጸለይ ስትጀምር እና በጸሎት በመጠን ስትሆን ያን ጊዜ ከጨለማ ትገላገላለህ፤ አለበለዚያ ለማምለጥ የማይቻል ነው። ያኔ ነፍስ በልብ ውስጥ ሌላ ተጋድሎ እና ሌላ ድብቅ ተቃውሞ እና በክፉ መናፍስት በኩል ሌላ የሃሳብ ጦርነት እንዳለ ታውቃለች። ቅዱሳት መጻሕፍት እንዲህ ይላል፡- “የገዥው ቍጣ ቢያቃጥልህ ስፍራህን አትተወው” (ቁ 10፡4)። እና "ቦታው" በበጎነት እና በመንፈሳዊ ንቃት ውስጥ የማሰብ ጽኑ ዘላቂነት ነው፤ ምክንያቱም በበጎነት እና በመጥፎ ውስጥ ዘላቂነት አለ። ምስጉን ነው በኃጥኣን ምክር ያልሄደ በኃጢአተኞችም መንገድ ያልቆመ (መዝ 1፡1) ተብሏልና። ሐዋርያውም እንዲህ ይላል፡- “ቁም እንግዲህ ወገባችሁን በእውነት ታጥቃችሁ ቁሙ” (ኤፌ 6፡14)።

20. ክርስቶስን ከነፍስ ሊነጥቁት የሚጥሩ ብዙዎች ናቸውና አጥብቀን እንይዘው። ኢየሱስ ነፍስን በሚያጨናነቅ የሃሳብ ብዛት እንዳይጠፋ ከእርሱ ጋር እንጣበቅ። ያለ ነፍስ ሥራ አጥብቆ መያዝ አይቻልም። ሕይወታችንን በትሕትና እናሳልፍ ዘንድ ሕይወቱን በሥጋ እንነካ። እርሱን በመምሰል መከራችንን እንድንታገሥ በመከራው እንጣበቅ። በነፍሳችን ውስጥ ጣፋጩን መቅመስ፣ ጌታ ቸር መሆኑን እንረዳ ዘንድ፣ ወደ እኛ ሲወርድ የማይነገር መግቦትን እንወቅ። እናም ከዚህ ሁሉ በተጨማሪ እና ከሁሉም በላይ፣ በቃሉ ውስጥ ያለ ማመንታት እናምናለን። በየእለቱ የእርሱን መግቦት በእኛ ላይ እንጠብቅ፣ እና የሆነው ሁሉ፣ ሁሉን በጥበቡ መለኮታዊ ቃላቶች የሚመራውን እግዚአብሔርን ብቻ ለመመልከት እንድንለምድ፣ በአመስጋኝነት እና በጋለ ስሜት እንቀበለው። ይህን ሁሉ ካደረግን ደግሞ ከአምላክ ፈጽሞ አንርቅም:: እግዚአብሔርን የሚፈሩ እና በመንፈስ ፍፁም ከሆኑ ሰዎች አንዱ እንደተናገረው እግዚአብሔርን መምሰል ፍጽምና የጎደለው ነገር ነው።

21. ለነፍሱ ጥሩ ቤዛ የሰጠ ሁል ጊዜም ሞትን የሚያስብና የሚያስታውስ፣ በዚያም ትዝታ በጥበብ አእምሮውን ከስሜቱ የሚለይ፣ ሞትን ሳያስታውስ፣ ልቡን ለዕውቀት ሲል ብቻ እያጠራ፣ መከራንና ልቅሶን ሳይጠብቅ ሕይወቱን በሚያጠፋ ፊት የማያቋርጥ የአጋንንት ማስቆጣትን ያስተውላል። እንዲህ ዓይነቱ ሰው በፍጥነት በመረዳት ሁሉንም ምኞቶችን እንደሚያሸንፍ በማመን በእውነቱ እርሱ በማያውቀው ፍላጎት የታሰረ እና ከሌሎቹ ሁሉ የከፋ ነው፤ እና ብዙ ጊዜ፣ በማሰብ፣ ከእግዚአብሔር ርቆ ይወድቃል። እንዲህ ዓይነቱ ሰው በትዕቢት ምክንያት ምክንያቱን ላለማጣት፣ በጣም ጠንቃቃ መሆን አለበት። ሐዋርያው ​​ጳውሎስ “ዕውቀት ያስታብያል” (1ቆሮ። 8:1) ከየትኛውም ቦታ የሚሰበስቡት ነፍሳት ራሳቸውን ዝቅ አድርገው ከሚቆጥሩት በላይ ከፍ ከፍ ያደርጋሉ ብሏል። በእነሱ ውስጥ፣ እንደማስበው፣ የሚገነባው የፍቅር ብልጭታ የለም። ከሰአት በኋላ ሞትን የሚያስታውስ ግን የአጋንንትን መወረር ከማንም በፊት አይቶ አሸንፎ ያባርራቸዋል።

22. የእግዚአብሔር ጣፋጭ መታሰቢያ፣ ማለትም፣ ኢየሱስ፣ ከልብ ቁጣ እና የሚያድን ምሬት፣ የሃሳቦችን ተንኰል ሁሉ ያጠፋል፡ አስተሳሰቦች፣ ቃላት፣ ቅዠቶች፣ ጨለማ ሐሳቦች። ባጭሩ ነፍሳትን ሊበላ የሚፈልገው አጥፊ ጠላት የታጠቀበት እና የሚያጠቃበት ነገር ሁሉ ነው። ኢየሱስን ስንጠራው ግን ሁሉንም ነገር በቀላሉ ያቃጥለዋል። መዳናችን በክርስቶስ ኢየሱስ ካልሆነ በቀር ሌላ አይደለምና። እና አዳኙ ራሱ እንዲህ ይላል፡- “ያለ እኔ ምንም ልታደርጉ አትችሉም” (ዮሐ 15፡5)።

23. ልባችንን ሁል ጊዜ እና ሁል ጊዜ በመጠበቅ የነፍስን መስታወት ከሚያደናቅፉ ሀሳቦች እንጠብቀዋለን። በእሱ ውስጥ፣ የእግዚአብሔር አብ ጥበብ እና ኃይል ኢየሱስ ክርስቶስ ተንጸባርቆ እና ብርሃን ሆኖ ተጽፏል። በልባችን ሳናቋርጥ የእግዚአብሔርን መንግሥት ዘርን፣ ዕንቁን፣ እርሾን እንፈልግ። እና ደግሞ የማሰብን ዓይን ካጸዳን በኋላ ሁሉንም ምስጢሮች በውስጣችን እናገኛለን። ስለዚህም ነው ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ፡- “የእግዚአብሔር መንግሥት በውስጣችሁ ናት” (ሉቃስ 17፡21) በዚህም መለኮት በልብ እንደሚኖር ያሳያል።

24. ስለዚህም መንፈሳዊ ንቃት ሕሊናን እስኪያበራ ድረስ ያጸዳል። ንቃተ ህሊናው እንደዚህ ሲጸዳ እና በብርሃን እንደበራ ፣ ያኔ ታላቅ ጨለማን ያስወግዳል። ጨለማው በተደጋገመ እና በእውነተኛ መንፈሳዊ ንቃት ሲወገድ ኅሊና የተደበቀውን ሥራ የበለጠ ያሳየና በአእምሮው አማካኝነት በመንፈሳዊ ንቃት የማይታየውን ፍልሚያ እና ምክንያታዊ ገድል ያስተምራል፡ በአንድ ውጊያ ጦርን እንዴት መወርወር እንደሚቻል እና በአስተሳሰብ ጦር ዒላማውን እንዴት በጥሩ ሁኔታ መምታት እንደሚቻል እና አእምሮ እንዴት ጨለማን መደበቅ እንጂ መደበቅ የለበትም። ያንን ብርሃን የሚያውቅ እኔ የምናገረውን ይረዳል። ይህንን ብርሃን የቀመሰ ሁሉ ነፍሱ ደጋግማ ትናፍቃለች በርሱም አይጠግብም፤ እና በእሱ ውስጥ በተሳተፈ ቁጥር፣ ለመሳተፍ የበለጠ ይፈልጋል። ፀሐይ ዓይንን እንደሚስብ ይህ ብርሃን ነው የማሰብ ችሎታን የሚስብ: የማይታወቅ ብርሃን፣ በቃላት ሊገለጽ የማይችል፤ በአጋጠማቸው ወይም ይልቁንም በተጎዱት ሰዎች ይታወቃል። ምንም እንኳን የማሰብ ችሎታው በእነዚህ ቃላት መደሰት ቢፈልግም ዝም እንድል ትነግረኛለች። “ከሁሉ ጋር ሰላምንና ቅድስናን ፈልጉ ያለ እርሱ ጌታን ሊያይ የሚችል የለም” (ዕብ። 12፡14) ተብሎአልና።

25. ቁጣችንን በአጋንንት ላይ ብቻ ብናስታጥቅ ይሻለናል፣እኛም ጦርነትን በሚከፍቱን፣በአሳብም በሚናደዱብን። ቀጣይነት ያለው ውጊያ በእኛ ውስጥ እንዴት እንደሚካሄድ አድምጡ እና ይህን አድርጉ፡ ወደ መንፈሳዊ ንቃት ጸሎትን ጨምሩበት፣ ምክንያቱም መንፈሳዊ ንቁነት ጸሎትን ያጠራል እና ጸሎት መንፈሳዊ ንቃትን ያጠራል። ያለማቋረጥ የሚመለከተው መንፈሳዊ ንቃት መግባት የሚፈልጉትን ይለያል። እንዳይገቡ ይከለክላቸው ዘንድ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስን እንዲረዳቸው፣ክፉዎችን እንዲያባርርላቸው ጠራው። ትኩረት፣ እነሱን በመቃወም፣ መንገዳቸውን ያግዳል። የምንለምነው ኢየሱስም በምናቡ አጋንንትን ያስወጣል።

26. አእምሮህን በታላቅ ጥንቃቄ ጠብቅ። አንድን ሀሳብ ስትገነዘቡ ተቃርኑ እና ሀሳቡ የሚገባውን እንዲሰጥ ወዲያውኑ ክርስቶስን ለምኑት። እና ጣፋጭ ኢየሱስ አሁንም እየተናገርክ ሳለ፡- “እነሆ ልረዳህ መጣሁ” ብሎ ይመልስልሃል። አንተም ጠላቶች በፀሎት ተግባር ሙሉ በሙሉ ሲረጋጉ፣ አእምሮህን ለመጠበቅ ተመለስ። ነፍስ የምትሰጥምበት ከፊተኛው የሚበልጥ ማዕበል ይመጣል። ነገር ግን ኢየሱስ በደቀ መዝሙሩ ሲነቃ እንደ እግዚአብሔር ክፉውን ነፋሳት ይገሥጻል (ማቴ። 8፡25-26)። እና አንተ፣ ለተወሰነ ጊዜ ወይም ለቅጽበት ከጥቃት ነፃ ስትወጣ፣ ያዳነህን አክብረው፣ እናም ሞትን አሰላስል።

27. በትልቁ የልብ ትኩረት፣ በነፍስ እይታ እንኑር። በትኩረት እና በጸሎት በየቀኑ ከአንድ ቀንበር ጋር ተጣብቀው ነቢዩ ኤልያስ ወደ ሰማይ በተነጠቀበት በእሳት ሰረገላ ይመስላሉ። ሌላ ምን እላለሁ? መንፈሳዊ ንቃት በሚያደርጉ ወይም እሱን ለመለማመድ በሚጥሩ ሰዎች ውስጥ፣ ልባቸው በፀሐይ፣ በጨረቃ እና በከዋክብት እንደ ኖቲክ ሰማይ ንጹህ ይሆናል። ልብ በሚስጥራዊ እይታ እና ዕርገት የማይጨቆነው የእግዚአብሔር ማደሪያ ይሆናል። ለመለኮታዊ በጎነት ፍቅር ያለው ሁሉ የጌታን ስም በማንኛውም ጊዜ ለመጥራት እና በትጋት ቃላትን ወደ ተግባር ለመተርጎም ጥረት አድርግ። እናም ማንም በእርግጠኝነት ጥረት ነፍስ የምትጎዳበትን አምስቱን የስሜት ህዋሳት የሚገታ፣ በዚህም ከልቡ ጦርነት እና ጦርነት የማሰብ ችሎታውን ያስታግሳል። ስለዚህ፣ ወደ ውጫዊ ምስሎች እንዳይገቡ ይከለክላል እና በመለኮታዊ ችሎታ እነሱ ከሚያመነጩት ግዑዝ አስተሳሰቦች ጋር ይዋጋል። በንቃት ሥራ የደስታን ፍቅር ያባርራል፤ በምግብ እና በመጠጥ መጠነኛ መሆን፤ የልብ ጦርነት ለእናንተ ቀላል እንዲሆን ሰውነትን በበቂ ሁኔታ ያደክማል፤ መልካም፣ ለራስህ ጥቅም እንጂ ለሌላ አይደለም። ሞትን በማሰላሰል ነፍስህን አሰቃይ፤ በኢየሱስ ክርስቶስ መታሰቢያ የተበታተነ አእምሮህን ሰብስብ። በሌሊት ደግሞ፣ ከሁሉም በላይ፣ በእግዚአብሔር እና በመለኮታዊ እይታዎች ምክንያት አእምሮው ብሩህ ይሆናል።

28. የጉልበት ወይም የአካል ውጊያ እምቢ አንበል፤ ስንዴ ከምድር ይፈልቃል፣ እና ከሥራ፣ መንፈሳዊ ደስታ እና የመልካም ተሞክሮ። ስለ ማዳን እና ተግባራዊ ነገሮች ሲነግረን ሕሊናችንን እንዳንታለል፣ ስለሚመቸው እና አስፈላጊው ነገር እና በተለይም በንቃት፣ ውጤታማ እና ረቂቅ በሆነ የአዕምሮ ንቃት ህሊና ሲጸዳ። ከዚያም ለንጽህናው ምስጋና ይግባውና ወቅታዊ እና የማይታበል ፍርድ ይሰጣል። ስለዚህ እርሷን ማታለል ተገቢ አይደለም ፣ ምክንያቱም እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኘውን ሕይወት በነፍስ ውስጥ ስለምታበስር እና በአንድ ወቅት አእምሮን በኃጢአት የረከሰውን ነፍስ በከፍተኛ ሁኔታ በመንቀስቀስ ፣ የበደልን ማሻሻያ እያሳየች ፣ የበደለውን ልብ በንስሐ እንዲገባ እየመከረች እና በጣፋጭ ንግግሯ ፈውስ አሳይታለች።

29. እንጨቱ ሲቃጠል ጢሱ የወንዶችን አይን ይነድፋል፣ ከዚያ በኋላ ግን ብርሃኑን አይተው መጀመሪያ ያስጨንቃቸውን ነገር ይደሰታሉ። እንዲሁ ትኩረት፣ ያለማቋረጥ የሚቆይ ከሆነ፣ በጣም ከባድ ይሆናል። ነገር ግን የምንጠራው ኢየሱስ ሲመጣ በጸሎት ልብን ያበራል፤ እርሱንም ማውሳትና መብራራት ከሸቀጦቹ ሁሉ ታላቅን ይሰጣል።

30. ጠላታችን በሁሉ ነገር አእምሮአችንን ይረብሸዋል፤ ምክንያቱም በእግዚአብሔር አምሳል የተፈጠርን እንድንሆን እንደ እርሱ አፈር በልተን በሆዳችን እንድንሳደብ ይፈልጋል። ለዚህም ነው እግዚአብሔር፡- “በመካከላችሁ ጠላትነትን አደርጋለሁ” ያለው (ዘፍ 3፡15) እና በእርሱ። ለዚያም ነው የዲያብሎስ ፍላጻዎች እንዳይጎዱን ሁል ጊዜ ወደ እግዚአብሔር ማቃሰት የሚመከር። “ስሜን አውቆታልና እጠብቀዋለሁ” ይላል (መዝ 90፡14)። ደግሞም፡- “ማዳኑ ለሚፈሩት ቅርብ ነው” (መዝ 84፡10)።

31. በክርስቶስ የሚናገረው የምርጫ ዕቃ የሆነው የተባረከ ሐዋርያ፣ በእኛም ውስጥ ስለሚካሄደው የውስጥ፣ የማይታይና የቃል ጦርነት ታላቅ ልምድ ያለው፣ ለኤፌሶን ሰዎች እንዲህ ሲል ጽፏል፡- “መጋደላችን ከሥጋና ከደም ጋር አይደለምና ከአለቆችና ከሥልጣናት ጋር ከዚህም ከጨለማ ዓለም ገዦች ጋር በሰማያዊም ስፍራ ካለ ከክፋት መናፍስት ጋር ነው እንጂ” (ኤፌ 12፡6)። ሐዋርያው ​​ጴጥሮስም “በመጠን ኑሩ ንቁም፤ ባላጋራችሁ ዲያብሎስ የሚውጠውን ፈልጎ እንደሚያገሣ አንበሳ ይዞራል፤ በእምነት ጸንታችሁ ተቃወሙት” (1ጴጥ። 5፡8-9) ብሏል። ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስም የወንጌልን ቃል የሚሰሙትን ልዩ ልዩ ዝንባሌዎች ሲናገር፡- “ከዚያም ዲያቢሎስ መጥቶ ቃሉን ከልባቸው ይቀደዳል” – ይኸውም በክፉ መርሳት ሰርቆታል – “አያምኑምና እንዳይድኑ” (ሉቃስ 8፡12)። ዳግመኛም ሐዋርያው፡- “እንደ ውስጣዊ ሰው በእግዚአብሔር ሕግ ደስ ይለኛል ነገር ግን በብልቶቼ ከአእምሮዬ ሕግ ጋር የሚዋጋ ለኃጢአትም ሕግ የሚማርከኝን ሌላ ሕግ አያለሁ።” (ሮሜ 7፡22-23) ይላል። እኛን ለማስተማር የተሰወረውንም ይረዱ ዘንድ ይህን አሉ።

32. አእምሮ እራሱን ከሌሎች የበላይ አድርጎ በመቁጠር ራስን መነቀስ ወይም ትህትና በሌለበት ጊዜ የራሱን ድክመት እያወቀ ወደ ትዕቢት ይቀየራል። እስቲ እንዲህ ያለውን ሰው በማዳመጥ እንዲህ እናስብ፡- “ወንድሞች፣ ግቡ ላይ እንደደረስኩ አላስብም። አንድ ነገር ብቻ አደርጋለሁ፤ በኋላዬ ያለውን እረሳለሁ ከፊቴም ለመድረስ እሮጣለሁ፤ በክርስቶስ ኢየሱስ የእግዚአብሔርን ሰማያዊ መጥራት ዋጋ ለማግኘት ወደ ግብ እሮጣለሁ።” ( ፊልጵስዩስ 3:13-14 ) እንዲሁም ደግሞ:- “እንዲህ ነው የምሮጠው በዘፈቀደ አይደለም፤ እንዲሁ የምዋጋው አየርን እንደሚመታ ሳይሆን ሰውነቴን እቀጣለሁ፣ ራሴንም እንዳልሰበክ አስገዛዋለሁ” (1ቆሮ። 9፡26-27)። ምን ትህትና እና ምን አይነት በጎነትን እንደሚገፋ ታያለህ? እንደዚህ ባለ ታላቅ ሰው በቅዱስ ጳውሎስ ውስጥ ምን ዓይነት ትህትና እንዳለ ታያላችሁ? ክርስቶስ ኃጢአተኞችን ሊያድን ወደ ዓለም እንደመጣ ተናግሯል፤ እኔም ከእነርሱ ፊተኛ ነኝ። ለዛም ነው ራሳችንን ማዋረድ ያለብን፣ ተፈጥሮአችን በጣም ድሃ ነው። እሺ ከሙስና የከፋ ምን አለ? የተፈጠርነው ለዚህ ነውና እግዚአብሔርን ልናስብበት ይጠቅመናል። እናም አምላካችንን ለመከተል ቀላል ይሆንልን ዘንድ መታቀብን መማር ተገቢ ነው።

33. ለሀሳብ እስረኛ ሆኖ ራሱን አሳልፎ ከሰጠ የውጭው ሰው ከኃጢአት ንጹሕ ሊሆን አይችልም፤ ክፉ አሳብም ከልብ ካልተቀደደ ወደ ክፉ ሥራ መሸጋገር አይቻልም። የአመንዝራቱ ገጽታ እና የጨለመበት መንስኤ በመጀመሪያ የውስጡ ዓይን ምንዝር ማድረጉ ነው። አሳፋሪ ነገሮችን የመስማት ፍላጎት መንስኤ በውስጣችን የሚንሾካሹትን አጋንንትን በነፍስ ጆሮ ማዳመጥ ነው። ለጌታ ፍቅር ራሳችንን ከውስጥም ከውጪም ማጥራት አለብን። እያንዳንዳችን የስሜት ህዋሳቶቻችንን መጠበቅ እና በየቀኑ ከስሜታዊ እና ከኃጢአተኛ ድርጊቶች ማጽዳት አለብን። ልክ እንደ ቀደመው ዘመን ለማስተዋል ማነስ በአለም ላይ በአእምሯችን ከንቱነት እንመላለስ ነበር እና የሀጢያት ማታለል በአእምሮአችን እና በስሜት ህዋሳችን ላይ የበላይ ሆኖአል።በዚህም ወደ እግዚአብሔር ወደ ህይወት የተሸጋገርን እኛ በሙሉ አእምሮአችን እና ህያው እና እውነተኛውን አምላክ እና የእግዚአብሔርን ፍትህ እና ፍላጎት እንድናገለግል ይሆነናል።

34. መጀመሪያ ቁጣ ይመጣል፣ከዚያም መጋጠም፣ከዚያም ስምምነት፣ከዚያም ምርኮ፣ከዚያም ስሜታዊነት ይመጣል፣ይህም በተደጋጋሚ በመደጋገም እና በልማድ ይበረታል። በውስጣችን የሚነሳው የትግል አውድማ እነሆ ድልን መቀዳጀት አለብን። ቅዱሳን አባቶችም እንዲህ ገለጹት።

35. ንዴት በልቡ ውስጥ አዲስ የተወለደ እና ለአእምሮ የሚቀርበው የአንድ ነገር ቀላል ሀሳብ ወይም ምስል ነው ይላሉ። መጋጠሚያው ንግግሩ ነው፣ ጥልቅ ስሜት ያለው ወይም ንጹህ እና ከመጥፎ ስሜቶች የጸዳ፣ ከዛ ምስል ጋር። ፈቃድ የነፍስ ዝንባሌ ወደዚያ ምስል እና በእሱ መደሰት ነው። ምርኮኝነት የግዳጅ እና ያለፈቃድ የልብ ጩኸት ነው ፣ እሱም ለረጅም ጊዜ የሚቆይ ፣ እና የኛን መልካም ሁኔታ ከዚ ምስል ጋር ያበላሹት። እና ስሜታዊነት እራሱ ከአንድ ነገር ጋር በጋለ ስሜት በነፍስ ውስጥ ለረጅም ጊዜ የሚቆይ ነው። ከዚህ ሁሉ በመጀመሪያ ኃጢአት የለም፤ በሁለተኛው ውስጥ፣ ሁልጊዜ አይደለም፤ በሦስተኛው፣ እንደ መንፈሳዊው ተዋጊ መነኩሴ ሁኔታ፤ እና ጦርነቱ የዘውዶች ወይም የስቃይ መንስኤ ይሆናል።

36. ምርኮው የተለያየ ዓይነት ነው፡ አንዱ በጸሎት ጊዜ ሌላው ደግሞ ከጸሎት ውጪ ነው። ነገር ግን ስሜት ያለ ጥርጥር በእኩል ኃይል ንስሐ ወይም ወደፊት በሚደርስ ሥቃይ ውስጥ ይወድቃል። የመጀመርያውን ማለትም መበሳጨትን የተቃወመ ወይም ያለ ስሜታዊነት የሚያስበው አሳፋሪውን ሁሉ በአንድ ጀምበር ይቆርጣል። በመነኮሳት እና በሌሉት ላይ የክፉ አጋንንት ውጊያ ውስጥ ድሎች እና ሽንፈቶች አሉ። አሸናፊዎቹ አክሊሎችን ይቀበላሉ፤ ኃጢአት የሠሩ እና ንስሐ ያልገቡ ሰዎች ይሠቃያሉ። እንግዲያስ ክፉ ምክራቸውን ወደ አስተዋይ የኃጢአት ሥራ እንዳንለውጥ በጥንቃቄ እንዋጋቸው። ኃጢአትን ከልባችን በማጥፋት፣ በውስጣችን ያለውን የእግዚአብሔርን መንግሥት እናገኛለን፣ እና በዚህ እጅግ በጣም ጥሩ ተግባር የልባችንን ንፅህና እና ወደ እግዚአብሔር ያለን መተሳሰብን ለዘላለም እንጠብቃለን።

37. ከመነኮሳት መካከል ብዙዎቹ በአጋንንት የሚሠቃዩት የማሰብ ማታለል ምን እንደሆነ አያውቁም። ለድርጊት የሚጨነቁ እና እራሳቸውን በእውቀት ላይ አይጨነቁም፣ እና ያለ ተንኮል በቀላሉ ይኖራሉ። እኔ እንደማስበው የልብን ንጽህና ስላላወቁ ከሥጋ ምኞት የሚመጣውን የውስጥ ጨለማ ከቶ የማያዩ ይመስለኛል። ሐዋርያው ​​ጳውሎስ የተናገረውን ገድል የማያውቁ እና በልምድ በበጎነት ለመቀጠል ገና ያልተማሩ ሰዎች በሐሳብ ውስጥ ስለሚገኙ ድሎችና ውድቀቶች ሳያስቡ የሠሩትን ኃጢአት እንደ ውድቀት ብቻ ይቆጥሩታል። ደህና፣ ይህ በተለመደው ዓይን አይታይም፤ ፍልሚያን በሚያነሳው በእግዚአብሔር ብቻ የሚታወቁ እና በመንፈሳዊው ተዋጊ መነኩሴ ሕሊና የሚታወቁ የማይነገሩ ነገሮች ናቸው። እኔ እንደማስበው ቅዱሳት መጻሕፍት ስለ እነዚህ ሲናገሩ፡- “ሰላም በሌለበት ጊዜ ሰላም ይላሉ” (ሕዝ። 13፡10)። እንደዚህ ላሉት ወንድሞች በቅንነት ምክንያት ከክፉ ሥራ እንዲርቁ በተቻለ መጠን መጸለይ እና ማስተማር ጠቃሚ ነው። ነገር ግን የነፍስ እይታ ለመንጻት መለኮታዊ ፍላጎት ላላቸው ሰዎች ሌላ የክርስቶስ ተግባር እና ሌላ ምስጢር አለ።

38. እውነተኛው የሞት ትውስታ በራሱ ውስጥ ብዙ በጎነቶችን ይዟል። ማልቀስ ያስከትላል፤ ከሁሉም ነገር መራቅ ማበረታቻ ነው፤ የገሃነም መታሰቢያ፣ የጸሎትና የእንባ እናት፣ የልብ ጠባቂ፣ ሊበላሹ ስለሚችሉ ነገሮች ከመጥፎ ምኞት የጸዳ ንፅህና፣ ፈጣን ማስተዋል በማስተዋል የተዋሃደ ነው። ልጆቹ—የእግዚአብሔር ድርብ ፍርሃት እና ልብን ከስሜታዊነት ስሜት የሚያነጻው—ብዙ የእግዚአብሔርን ትእዛዛት በውስጣቸው ይዟል። በውስጡም ብዙ መነኮሳት፣ የክርስቶስ መንፈሳዊ ተዋጊዎች የተሳተፉበት፣ ለማሸነፍ ቀላል ያልሆነ የማያቋርጥ ውጊያ እናያለን።

39. በድንገት የሚከሰት አደጋ ወይም እድለቢስ የሃሳብን ትኩረት ትንሽም አይከፋፍልም እና አእምሮን ከመልካም ሀሳብ እና ከመልካም እና ከመልካም ባህሪ ነቅሎ በኃጢአት ወደ ሙግት እና ጭቅጭቅ ያዘንባል። የዚህ ጥፋታችን መንስኤ ራሳችንን ከፈተናዎች ጨርሰን አለመጠበቅ ነው።

40. ምንም ነገር አይጎዳንም፣ በየቀኑ ከሚደርሱብን መከራዎች የትኛውም አያሳዝነንም፣ እነርሱን በማየት፣ መለኮታዊው ሐዋርያ የተናገረውን ከእነሱ የምንማር ከሆነ፡- “በክርስቶስ ኢየሱስ ሆነው እግዚአብሔርን በመፍራት ሊኖሩ የሚወዱ ሁሉ ይሰደዳሉ” (2ጢሞ። 3፡12)። ለእርሱ ከዘላለም እስከ ዘላለም ክብር ይሁን። አሜን።

ማስታወሻ፡ በታተመው ስብስብ ውስጥ ቀጣዩን የፊሎካሊያ ደራሲ ሴንት ኒሴፎረስን የሚያስተዋውቅ የአርትኦት ምልከታ አለ። ቅዱስ ተራራ ተብሎ በሚጠራው በአቶስ ተራራ ላይ መንፈሳዊ ተጋድሎውን የፈጸመው ክቡር አባታችን ኒቄፎሮስ በ1340 ዓ።ም አካባቢ ዝነኛ ሆነ።ጎርጎርዮስ ዘሰሎንቄን አስተምረው የመንፈሳዊ ጥበብን ከፍተኛ ትምህርት ምሥጢር አስተዋወቃቸው። በግዴለሽነት ጸጥታ ወደ ራሱ ብቻ በመቅረብ፣ ከዚህ በፊት ከራሱ ጋር በነበረ ህብረት፣ የተባረከ የጸጋ ብርሃን በልቡ ተሰምቶት ከዓለም ሁሉ ሉዓላዊ ጌታ ጋር በምንም መልኩ አንድ ሆነ። ከዚያን ጊዜ ጀምሮ እግዚአብሔርን በሚያስመስለው ጸጋና ስጦታ እግዚአብሔርን በመምሰል አብዝቶ ሞላ። በዚህች ትንሽ መፅሃፍ ብፁዕ አቡነ ዘበሰማያት ያንን ስጦታ ለእኛም አስረክበዋል እንደ እርሱ አይነት ክብር የተገባን ሆነን መገኘት ከፈለግን። በዚህች ትንሿ መጽሐፍ የመንፈሳዊ ንቃት፣ ትኩረትና የጸሎትን ጥቅም የሚገልጹ የቅዱሳን አባቶችን ምንባቦችን ሁሉ ሰብስቦ በበኩሉ የዚያን እውነተኛ፣ የተፈጥሮና የጥበብ ጥበብ፣ ማንም ሊረዳው የማይችለውን ጥበብ ጨምሮበት፣ አእምሮን በአተነፋፈስ እና በጌታ በኢየሱስ መማጸን ልብ ውስጥ የማስተዋወቅ ጥበብ፣ እንደ ትክክለኛው የንቃት መለኪያ ነው። ለመዳን ለሚፈልጉ የንፁህ እና የተጠናከረ የጸሎት ሚዛን እና ከእሱ የሚመጡትን እቃዎች ልክ እንደ አዲስ በሰለኤል በመንፈሳዊ ጥበብ የገነባው እሱ ነው። እንግዲህ ክርስቶስ በእናንተ እንዲኖር የምትሹ እና በመንፈስ ቅዱስ መልክ ከክብር ወደ ክብር ተለውጣችሁ ቀስ በቀስ መለኮት እንድትሆኑና ለዳኑትም ብርሃን ርስት እንድትሆኑ የምትሹ ሁላችሁ ተነሡ።

የ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) ምዕራፎች ማውጫና ቀጣይ ንባብ

• ⬅️ ቀዳሚው ድርሳን (15/50)፦ ቅዱስ ሄሲኪዮስ ቀሲስ — የቅዱስ ሄሲኪዮስ ቀሲስ ቃል ወደ ቴዎዱሎስ፦ ስለ ንቃተ ልቡናና ስለ በጎ ምግባር (የነፍስ ብርሃን መጀመሪያና የጸሎት ምዕራፎች)
• 📚 ሙሉ የመጽሐፉ ማውጫ (ሁሉም 50 ድርሳናት)፦ «ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) — ሙሉ ማውጫና ሥነ-መለኮታዊ መመሪያ
• ➡️ ቀጣዩ ድርሳን (17/50)፦ ኒኪፎሮስ መነኩሴው — የኒኪፎሮስ መነኩሴው ድርሳን፦ ስለ ንቃተ ልቡናና ስለ ልብ አጠባበቅ
• 🕊️ ተዛማጅ መንፈሳዊ መጽሐፍ፦ የመንፈሳዊ መንገደኛ ልባዊ ትረካዎች ለመንፈሳዊ አባቱ (ስለ ኢየሱስ ጸሎት)

📱 የዘወትር የጸሎት ሕይወትዎን በ Pray.ee መተግበሪያ ያጠናክሩ፦ የቅዱሳን አበውን ትምህርቶችና የኢየሱስን ጸሎት በየዕለቱ በሥርዓት ለመለማመድ ነጻውን የ Pray.ee የጸሎት መተግበሪያ ከ Google Play ያውርዱ። መተግበሪያው የ40 ቀን የጸሎት ቆጣሪ (40-day prayer tracker)፣ ዕለታዊ የጸሎት ማስታወሻ (daily reminders) እና ያለ ኢንተርኔትና ያለ ማስታወቂያ ለማታ ንባብ ምቹ በሆነ የጨለማ ገጽታ (Dark Mode) የቅዱሳን አበውን ጽሑፎች የማንበብ አገልግሎት ይሰጣል።

ሥነ-መለኮታዊና መንፈሳዊ ማስታወሻ፦ የቅዱስ ፊሎቴዎስ ዘሲና ትምህርትና ንቃተ ልቡና (Nepsis)

በ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) መድብል ውስጥ የሚገኘው የቅዱስ ፊሎቴዎስ ዘሲና ትምህርት ከኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ገዳማዊ ትውፊት — በተለይም ከመጽሐፈ መነኮሳት (ማር ይስሐቅ፣ ፊልክስዩስ እና አረጋዊ መንፈሳዊ) ጋር ጥልቅ መንፈሳዊ አንድነት አለው። ዋናው ዓላማው ንቃተ ልቡና (Nepsis) ማለትም አእምሮንና ልብን ከክፉ ሐሳቦች መጠበቅ፣ በትሕትናና በንስሐ መመላለስ፣ እንዲሁም «ጌታ ሆይ ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ፣ እኔን ኃጢአተኛውን ማረኝ» በሚለው የልብ ጸሎት ከእግዚአብሔር ጸጋ ጋር መዋሐድ ነው።

የአበው መንፈሳዊ ጥንቃቄ፦ የኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቅዱሳን አባቶች ጸሎትን እንደ አስማታዊ ቃል (magical mantra) ወይም ያለ ንስሐና ያለ ትሕትና በራስ ጥበብ ብቻ እንደሚፈጸም ሥጋዊ ልምምድ ከመቁጠር አጥብቀው ያስጠነቅቃሉ። እውነተኛ ጸሎት የሕያው እግዚአብሔርና የሰው ነፍስ የፍቅር ግንኙነት ስለሆነ ከምስጢረ ንስሐ፣ ከቅዱስ ቁርባን፣ ከትሕትናና ከባልንጀራ ፍቅር ጋር ተያይዞ ሊፈጸም ይገባል።

ተደጋግመው የሚጠየቁ ጥያቄዎች (FAQ)

ይህ የቅዱስ ፊሎቴዎስ ዘሲና ድርሳን በ«ፊሎካሊያ» ውስጥ ምን ያስተምራል?

ይህ የቅዱስ ፊሎቴዎስ ዘሲና ድርሳን («የቅዱስ አባታችን የፊሎቴዎስ ዘሲና 40 ምዕራፎች ስለ መንፈሳዊ ንቃተ ልቡና») የ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) ዋና ክፍል ሲሆን፣ ስለ መንፈሳዊ ንቃተ ልቡና (Nepsis)፣ ከክፉ ሐሳቦችና ከፍትወታት ስለ መንጻት፣ ስለ ትሕትናና ስለ ዘወትር ጸሎት የሚያስተምር የአበው መመሪያ ነው።

ምእመናን የ«ፊሎካሊያ» ትምህርቶችን በዕለት ተዕለት ሕይወታቸው እንዴት ሊተገብሩ ይችላሉ?

ምእመናን በንስሐ፣ በትሕትና፣ ቅዱሳት መጻሕፍትን በማንበብና «ጌታ ሆይ ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅ፣ እኔን ኃጢአተኛውን ማረኝ» የሚለውን የኢየሱስ ጸሎት በሰላምና በትኩረት በመጸለይ የቅዱሳን አበውን ምክር በሕይወታቸው መተግበር ይችላሉ።

ሙሉውን የ«ፊሎካሊያ» (ፍቅረ ሠናይ) 50 ድርሳናት በአማርኛ የት ማግኘት ይቻላል?

ሁሉንም 50 የ«ፊሎካሊያ» ምዕራፎችና የቅዱሳን አበው ድርሳናት በ Pray.ee ድረ-ገጽ በሚገኘው ሙሉ የአማርኛ ማውጫ (/am/filokaliya-fikre-senay-mulu-metsihaf-mawcha/) እንዲሁም በነጻው የ Pray.ee የሞባይል መተግበሪያ ላይ በነጻ ማንበብ ይችላሉ።

ዋቢ መጻሕፍትና ቀኖናዊ ምንጮች

• መጽሐፍ ቅዱስ (ሰማንያ አሐዱ) — 1ኛ ወደ ተሰሎንቄ ሰዎች ምዕራፍ 5፥17 («ሳታቋርጡ ጸልዩ»)
• የኢትዮጵያ ኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ቤተ ክርስቲያን ይፋዊ ድረ-ገጽ — ቀኖናዊና ገዳማዊ ትውፊት (መጽሐፈ መነኮሳት)
• ማኅበረ ቅዱሳን (EOTCMK) — የኦርቶዶክስ ተዋሕዶ ሥርዓተ ጸሎትና የአበው ትምህርት